Lecturas biblic pro Dominica 7 junio 2020

Dominica 7 junio 2020 – Prime Dominica post Pentecoste 

Lecturas biblicPsalmo 8Genesis 1:1-2:4  Mattheo 28:16-202 Corinthios 13:11-13

Le lecturas biblic de iste prime dominica post Pentecoste comprehende le prime capitulo del libro del Genesis e le Psalmo 8, que es ambes hymnos de laude a Deo le Creator pro su potentia, sapientia e providentia. Il ha, pois, le importantissime Grande Commission del ultime capitulo del Evangelio secundo Mattheo. In illo le Senior Jesus commanda a su discipulos de annunciar le message del Evangelio a tote le mundo, instruente le nationes a viver secundo le sapientia del Parola de Deo. Le quarte lectura, ab le secunde littera del apostolo Paulo al christianos de Corintho, es un exhortation al populo de Deo a testificar semper melio e in maniera concorde, que vermente le obra del Christo e Su Parola continua esser hodie efficace pro le salvation de iste povre mundo. Nos lo empleara como benediction final. Vamos ingagiar nos con fiducia in le obra de Deo!

I

In iste hymno al soveran Creator, le psalmista lauda le majestate de Deo e se meravilia que Deo ha date al humanos le dominio super le ordinamento create. Sicut tote le Psalmos, Psalmo 8 es un canto pro glorificar Deo. In particular, le gloria es date a Deo propter le meravilias de su Creation, meravilias que es tanto evidente que le gloria proveni mesmo ab le bucca de parve infantes, e isto ut avergoniar le inimicos del Senior. Le gloria de Deo proveni alsi propter le rolo particular que Deo dava al creatura human in le contexto de su meraviliose creation: “ tu le faceva solmente un poco inferior al angelos”.

“Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra! Tu gloria es plus alte que le celos. Tu faceva que mesmo ab le ore de infantes e babies lactante proveni tu laudes, ut avergoniar tu inimicos e destruer tote illes que te face opposition. Quando io vide tu celos, obra de tu digitos, le luna e le stellas que tu establiva, 4quid es le homine que tu le memora o le filio del homine que tu le presta attention? Tamen, tu le faceva solmente un poco inferior al angelos e le coronava de gloria e honor. Tu le ha appunctate dominar super le obras de tu manos. Tu subjectava toto a su autoritate: oves e bestial, includite le animales salvage, le aves del celo, le pisces in le mar, e toto lo que se move per le currentes del mares. Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra!” (Salmo 8).

II

Le conto del Creation in le prime capitulo del libro del Genesis, es un conto fundational del fide hebraic e christian: multes es le inseniamentos e le considerationes que on poterea facer a su reguardo. Illo establi un conception del mundo e del vita que se contrapone radicalmente e polemicamente sia al mythologias antique sia al ideologias moderne. Le populo de Deo non debe vergoniar se de affirmar lo con fortia e viver tote su salutar implicationes practic.

Le creation del mundo

1In le principio Deo creava le celo e le terra. 2Le terra esseva informe e vacue e le tenebras[1] coperiva le superficie del oceano[2], e le Spirito de Deo[3] planava super le aquas. 3Deo diceva[4]: “Sia le lumine[5]” e ecce le lumine! 4Deo videva que le lumine es bon[6], e Deo separava[7] le lumine del tenebras. 5Deo appellava le lumine Die e le tenebras Nocte, Assi il habeva un vespere e un matino, le Die Un.

6Pois Deo diceva: “Sia un firmamento[8] in le medio del aqua que separa aqua de aqua”. 7Assi Deo faceva le firmamento e illo separava le aqua que esseva sub le firmamento del aqua que esseva super le firmamento. E il esseva assi. 8Deo appellava le firmamento Celo. Assi il habeva un vespere e un matino, le secunde die.

9Deo diceva: “Que le aqua sub le Celo se assembla in un sol loco e que appare le solo sic. E il esseva assi. 10Deo appellava le solo sic Terra e le insimul del aqua Mares. Deo videva que illo esseva bon. 11Alora Deo diceva: “Que le terra produce le vegetation: herbas seminifere e arbores secundo lor species[9] que produce fructos seminifere per tote le terra”. E il esseva assi. 12Le terra produceva le vegetation, le herbas secundo lor species e arbores secundo lor species producente fructo seminifere. Deo videva que tote isto esseva bon. 13Assi il habeva un vespere e un matino, le tertie die .

14Deo diceva: “Sia luminares in le firmamento celeste pro separar le die del nocte e pro signalisar le saisones[10], le dies e le annos, 15e que del firmamento celeste illos illumina le terra. E il esseva assi. 16Deo faceva le duo grande luminares: le plus grande pro presider le die, e un del plus parve pro presider le nocte. Ille ha facite anque le stellas. 17Deo los collocava in le firmamento celeste pro illuminar le terra, 18pro presider le die e le nocte e pro separar le lumine del tenebras. Deo videva que isto es bon. 19Assi il habeva un vespere e un matino, le quarte die.

20Deo diceva alsi: “Que le aquas essama de creaturas vivente e que aves vola super le terra sub le firmamento celeste”. 21Deo creava le grande monstros marin, tote le esseres vivente secundo lor species que se move intra le aqua e cata specie de animales alate. Deo videva que isto es bon. 22Deo los benediceva[11] dicente: “Sia fecunde, multiplica vos e replena le aquas del mares, e que le animales alate se multiplica super le terra. 23Assi il habeva un vespere e il habeva un matino, le quinte die.

24Deo diceva: “Que le terra produce esseres vivente de cata specie: bestial, reptiles e cata specie de animales domestic e salvage. E il esseva assi. 25Deo faceva le bestias del terra secundo lor species, e bestial, e omne reptiles del terra secundo lor species. Deo videva que tote isto es bon.

26Alora Deo diceva: “Vamos facer le homine a nostre imagine, secundo nostre similantia, e que domina le pisces del mar, le aves del celo, le bestial e tote le terra, e tote le reptiles que se move super le terra. 27Assi Deo creava le homine a Su imagine, a imagine de Deo Ille les creava, masculo e femina ille les creava. 28Deo les benediceva e diceva les: “Cresce e multiplica vos, replena le terra e subjecta lo; domina super le pisces del mar, le aves del celo e super tote le creaturas vivente que se move super le terra”.

29Deo les diceva ancora: “Ecce, io dava vos omne herbas seminifere que il ha sur le terra e omne arbores que porta in se semine secundo lor species a que illos sia vostre alimento. 30A tote le animales del terra, a tote le aves del celo e a tote le reptiles, a tote le esseres vivente del terra, io dona les le herba verde pro alimento”. E il esseva assi. 31Deo videva que tote lo que ille faceva es multo bon. Assi il habeva un vespere e il habeva un matino, le sexte die.

1Igitur, le celos e le terra, con toto lo que in illos esseva contenite[1], perveniva al completion. 2In le septime die Deo compliva le obra que ille faceva. Tote le labor in le qual ille esseva ingagiate cessava[2] in le septime die. 3Assi Deo benediceva le septime die e lo declarava un die sancte, proque in illo ille cessava le labor del creation.

III

Ante retornar a Deo, su Patre, Jesus resurgite adressa a su discipulos le commission de vader per tote le mundo a diffunder le Evangelo e a instruer le nationes a viver secundo le salutar principios del Parola de Deo. Mattheo, qui reporta iste evenimento, non time de remarcar como alcunes inter le discipulos de Jesus habeva forte dubitas super le realitate de iste vision e super le necessitate de un tal commission. Con le descensa del Spirito Sancte, tamen, le dubitas haberea tosto disparite e illes haberea partite a complir con corage ille commission. Nos, christianos de nostre generation, es le resultato de lor obedientia e determinatione, e non continua a portar lo in ante, in le vive expectation del promittite retorno de Christo.

“Assi le dece-un discipulos vadeva a in Galilea al monte ubi Jesus les habeva dicite vader. Quando illes le videva, illes le adorava, ma alicunes dubitava. Accedente a illes, Jesus les diceva: “Omne potestate in celo e in terra me esseva date. Ergo vade e doce a omne gentes, baptisante los in le nomine del Patre, e del Filio, e del Spirito Sancte. Doce a illos de observar quecunque io commandava vos. E ecce, io es con vos omne dice, usque al consummation del etate” (Matteo 28:16-20).

IV

Le quarte breve lectura de hodie es trahite ab le conclusion del secunde epistola del apostolo Paulo al Corinthios. Se tracta de exhortationes adressate al populo de Deo pro un testimonio concorde al realitate e al efficacia del obra de Christo in illes. Nostre intention es prender los seriemente!

“Finalmente, fratres e sorores, sia gaudiose, pone toto in ordine, sia incoragiate, concorda le unes con le alteres, vive in pace e le Deo del amor e del pace essera con vos. Saluta le unes le alteres con un sancte basio. Tote le sanctos saluta vos. Le gratia del senior Jesus Christo, e le amor de Deo, e le communion del Spirito Sancte sia con vos omnes” (2 Corinthios 13:11-13).

Oration: Omnipotente e eterne Deo! Nos te rende gratias e te lauda pro tu obra del creation e del providentia. Nos te rende gratias e te lauda super toto pro haber appellate nos al repententia e al fide in le Salvator Jesus Christo, que aperi nos a tu gratia e a su servicio. Que le coherentia, le ingagiamento e le determination de tu populo in le passato sia alsi le nostre, ut nos sia digne de illo. Nos re rende gratias, oh Senior, quia tu donava a nos, tu servitores, le gratia, per le medio del confession del ver fide, de recognoscer le gloria del eterne Trinitate de tu essentia e, in le potentia de tu divin Maestate, de adorar le Unitate: tene nos firme in iste fide e adoration e, al fin, porta nos a vider tu gloria unic e eterne, oh Patre, qui con le Filio e le Spirito Sancte vive e regna, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Mattheo, cap. 28

Mattheo

28

Le resurrection

1Ora, post le Sabbato, al alba del prime die del septimana, Maria Magdalena e le altere Maria, vadeva vider le tumba. 2Subito occurreva un forte tremor de terra, quia un angelo del Senior, descendente ab le celo, accedeva e revolveva le lapide e se assideva super illo. 3Su aspecto esseva sicut un fulgure, e su vestimento esseva candide sicut nive. 4Quando le guarda lo videva, esseva territe de pavor e deveniva como homines morte. 5Ma le angelo diceva al feminas: “Non time! Io sape que vos quere Jesus, qui esseva crucificite. 6Ille non es hic, quia ille resurgeva, justo sicut ille habeva dicite. Veni a vider le loco ubi ille esseva deponite. {{{2}}}Ora vade cito e dice a su discipulos: ‘Ille resurgeva ab le mortos e, ecce, ille precede vos in Galilea. Vos lo videra ibi’. Ecce, io diceva lo vos!”. 8Assi illas quitava le tumba cito, con timor e grande gaudio, e curreva a annunciar lo a su discipulos. 9Ma Jesus veniva incontrar las e las salutava. Assi illas le accedeva, capeva su pedes e le adorava. 10Tunc Jesus las diceva: “Non time. Va a annunciar a mi fratres ut illes parti pro le Galilea, e illes me videra ibi”.

Le reporto del guarda

11Durante que le feminas vadeva, alicunes del guarda veniva in le citate e reportava al principal sacerdotes toto lo que habeva evenite. 12Congregate con le seniores, ille excogitava un plano: ille dava un copiose summa de moneta al soldatos 13e diceva les: “Vos debera dicer: ‘Su discipulos veniva de nocte e furava su corpore durante que nos dormiva’. 14Si iste cosa veni al aures del governator, nos le suadera assi e assecurara vos de qualcunque enoios”. 15Assi illes aceptava le pecunia e faceva sicut illes habeva essite instruite. Lor conto esseva tosto divulgate inter le Judeos e illes lo conta mesmo hodie.

Le Grande Commission

16Assi le dece-un discipulos vadeva a in Galilea al monte ubi Jesus les habeva dicite vader. 17Quando illes le videva, illes le adorava, ma alicunes dubitava. 18Accedente a illes, Jesus les diceva: “Omne potestate in celo e in terra me esseva date. 19Ergo vade e doce[1] a omne gentes, baptisante los in le nomine del Patre, e del Filio, e del Spirito Sancte. 20Doce a illos observar quecunque io commandava vos. E ecce, io es con vos omne die, usque al consummation del etate”.

Notas

  1. O “face discipulos”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Mattheo/Mattheo_28

Psalmo 8

Psalmos

8. Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine

In iste hymno al soveran Creator, le psalmista lauda le majestate de Deo e se meravilia que Deo ha date al humanos le dominio super le ordinamento create.

1Pro le maestro del choro. Un psalmo de David a accompaniar se per un instrumento a chorda. Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra! Tu gloria[1] es plus alte que le celos. 2Tu faceva que mesmo ab le ore de infantes e babies lactante proveni tu laudes, ut avergoniar tu inimicos e destruer tote illes que te face opposition.

3Quando io vide tu celos, obra de tu digitos, le luna e le stellas que tu establiva, 4quid es le homine que tu le memora o le filio del homine que tu le presta attention? 5Tamen, tu le faceva solmente un poco inferior al angelos[2] e le coronava de gloria e honor. 6Tu le ha appunctate dominar super le obras de tu manos. Tu subjectava toto a su autoritate[3]7oves e bestial, includite le animales salvage, 8le aves del celo, le pisces in le mar, e toto lo que se move per le currentes del mares.

9Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra!

Notas

  1. O “majestate”.
  2. Le termino hebree אֱלֹהִים (ʾelohim) poterea significar “esseres divin”, “angelos” o mesmo “Deo”.
  3. Litt. “sub su pedes”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Psalmos/Psalmos_8

Isaia, cap. 31

Isaia

31

Le vanitate de remitter se al Egypto

1Guai a illes qui descende in Egypto pro querer auxilio, guai a illes qui spera in cavallos e ha fiducia in su multe carros de guerra e super su numerose equites, ma non se remitte al Sancto de Israel e non quere le Senior! 2Tamen, ille alsi es sapiente e adducera disastros; ille non retracta su parolas[1]. Ille surgera contra le nation perverse e contra le nation que adjuta illes que committe iniquitates. 3Le Egyptianos es simplemente homines, non Deo; lor cavallos es facite de carne e non de spirito. Le Senior colpara con su mano; ille facera trappar le auxiliator e facera cader ille que recipe auxilio. Illes va perir insimul.

Le Senior defendera Sion

4Quia isto es lo que le Senior me ha dicite: “Le Senior essera como un leon rugiente, como un leonetto que rugi super su preda. Mesmo si un integre gruppo de pastores se assembla contra illo, illo non ha pavor de lor critos o es intimidate per lor clamor. In iste mesme maniera le Senior del universo descendera pro pugnar super Monte Sion e sur su collinas. 5Sicut aves volante que defende lor nidata, assi le Senior del Universo va proteger Jerusalem. Ille lo protegera e liberara. Durante que ille passa, ille lo va salvar”.

6Vos Israelitas! Retorna a ille, contra le qual vos tanto patentemente rebellava vos! 7Quia in ille tempore cata uno se disfacera del idolos de argento e de auro que vostre manos faceva in peccato.

8“Assyria va cader per le gladio, ma non per un gladio que viros faceva; un gladio non facite per homines destruera les. Illes fugira ab iste gladio, e lor juvenes essera compellite facer labores fortiate. 9Illes livrara lor fortalessa propter pavor; su officieros habera timor del stendardo de battalia del Senior”. Isto es lo que dice le Senior – cuje igne es in Sion e cuje brasiero es in Jerusalem.

Notas

  1. O “decreto”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Isaia/Isaia_31

Lecturas biblic pro dominica 31 maio 2020 – Pentecoste

Dominica 31 Maio 2020 – Pentecoste

Lecturas biblicPsalmo 104: 24-35Numeros 11: 24-301 Corinthios 12:3-13Actos 2: 1-21Johannes 20: 19-23.

Iste dominica, le plus grande parte del ecclesias christian celebra le Pentecoste. Nos lo poterea appellar uno del quatro punctos cardinal del fide christian, le evenimento historic que marca le completion del propositos de Deo pro le creaturas human. Le prime es le nascentia in iste mundo del Senior e Salvator Jesus Christo (le Natal), le secunde es le suffrentia, morte e resurrection de Jesus (le Pascha), le tertie su retorno a Deo Patre (le Ascension) e, quarte, le Pentecoste. Illos es le punctos focal del anno liturgic christian. Le Pentecoste es le momento in le qual le communitate del discipulos de Jesus recipe ille particular e promittite presentia de Deo con illes (le Spirito Sancte) que les “energisa” ut complir le mission que Jesus les confide e que les transforma ab un gruppo de personas espaventate, frustrate e confundite, in un communitate engagiate a diffunder con corage e determination, con le parolas e le factos, le Evangelio de Jesus Christo pro le integre mundo. Nos christianos hodie, in nostre generation, es le resultato de loro determination, ma super toto del presentia que nunquam cessava ab tunc, illo del Spirito Sancte, qui regenerava nos spiritualmente, portava nos al repententia e al fide in Jesus e qui nos provide le ressources necessari pro continuar le mission christian. Le lectoras biblic de hodie focalisa se, sia pro le Vetule que pro le Nove Testamento, super como le Spirito Sancte de Deo, hodie, “energisa” su populo.

I.

Le Psalmo pro iste dominica es un parte del Psalmo 104. Le Psalmista lauda, benedice e exalta le stupefaciente maestria del Creator in tote su obras. Non solmente ille es de Dator del vita, ma ille qui provide le ressorces necessari ut cata un de su creaturas vive in le melior maniera e contribue al harmonia de toto. Al materia inanimate Deo infunde (o “suffla”) su Spirito e illo incipe viver. Ille es le mesme Spirito que vivifica spiritualmente creaturas human degradate per le peccato ut ille retorna esser lo que illes debeva esser desde le comenciamento.

“Oh Senior, que varietate de cosas vivente tu ha facite! Tu exhibiva multe maestria in facer los; le terra es plen de tu creaturas. Ecce hic es le mar, vaste e late, que abunda de innumerabile creaturas natante, cosas vivente, tan parve como grande. Ibi naves transi per illo, e hic nata le balena, que tu faceva ut jocar in illo. Omne le creaturas expecta de te ut tu les provide le nutrimento que illos necessita. Quando tu lo approvisiona a illos e illos lo recipe, tu aperi tu mano e illos es implite de bon cosas. Quando tu averte de illos tu facie, illos se affolla. Quando tu reprende de illos lor sufflo vital, illos mori e retorna in pulvere. Quando tu manda a illes tu sufflo que da vita, le vita es create e tu replena le facie del terra. Que le gloria del Senior permane in eterno! Que le Senior trova placer in su obras. Ille respice le terra e lo face tremer; ille tange le montanias e illos incipe fumigar. Io va cantar al Senior per tote mi vita; io va cantar laudes al Senior usque a mi ultime sufflo. Que mi elocution le sia agradate, quia io me allegra in le Senior. Que tote le peccatores dispari del terra e le iniques se eclipsa. Benedice, anima mie, le Senior!” (Psalmo 104:24-35).

II.

Le secunde lectura, ab le Vetule Testamento, face nos retornar al tempore in le qual le populo de Israel, liberate ab le sclavitude in Egypto, es in marcha verso le terra del promissa. Deo lo habeva date un leader exceptional, Moses, que Deo habeva implite de su Spirito. Le deber que Moses debe affrontar, tamen, es troppo grande a portar pro su spatulas solmente. Ergo Deo le conduce a condivider su responsabilitates con un gruppo de ancianos, que Deo imple alsi del “spirito de prophetia”, illo es de esser portavoce de su voluntate. Le governamento de un nation non pote gravar solmente sur un persona, ma debe necessarimente esser compartite

“Assi Moses sortiva e reportava al populo de parolas del Senior. Ille, pois, congregava septanta viros del seniores del populo e le faceva star circa le Tabernaculo. E le Senior descendeva in le nube e les parlava, e prendeva parte del Spirito que esseva super Moses e lo poneva super le septanta ancianos. Quando le Spirito se posava super illes, illes incipeva prophetisar, ma isto non haberea evenite plus in ultra. Duo homines, tamen, remaneva in le campamento; le nomine del prime esseva Eldad, e del secunde Medad. E le Spirito se posava super illes. Ora illes esseva enumerate inter le ancianos, ma non habeva vadite ad le Tabernaculo. Assi illes incipeva prophetisar in le campamento. Alora un juvene homine accurreva a Moses e le reportava: “Eldad e Medad prophetisa in le campamento!”. Joshua, filio de Nun, le servitor de Moses, uno que le Senior habeva seligite desde le juventute, diceva: “Moses, mi senior, prohibe les de facer lo!”. Ma Moses le replicava: “Esque tu es jelose pro me? Io multo volerea que omnes in le populo de Deo esseva prophetas e que le Senior haberea date a illes alsi su Spirito!”. Alora Moses retornava al campamento insimul al ancianos de Israel” (Numeros 11:24-30).

III.

Le Spirito Sancte de Deo es ille qui regenera un persona conducente le al repententia e a professar seriemente fide in le Senior e Salvator Jesus Christo. Ille es le mesme Spirito qui provide al communitate christian homines e feminas seligite e al quales ille da le ressources e le talentos necessari pro complir su varie responsabilitates. Le apostolo Paulo lo illustra in un su epistola parlante del charismas del Spirito Sancte pro le utilitate commun.

“Assi, io vole que vos comprehende que nemo, parlante per le Spirito de Deo, poterea dicer: “Jesus es anathema”, e nemo poterea dicer: “Jesus es Senior” si non per le Spirito Sancte. Ora, il ha differente charismas ma le Spirito es le mesme. E il ha differente ministerios, ma un mesme Senior. E il ha resultatos differente, ma le mesme Deo que produce tote illos in omnes. A cata persona es date le manifestation del Spirito pro le beneficio de omnes. A uno es date per le Spirito le parola de sapientia, e a un altere le parola de cognoscentia secundo le mesme Spirito, a un altere le fide per le mesme Spirito, e a un altere le charismas de resanamento per le unic Spirito, a un altere le poter de operar miraculos, a un altere le prophetia, e a un altere le discernimento del spiritos, a un altere diverse sortas de linguas, e a un altere le interpretation de linguas. Il se tracta de uno e le mesme Spirito, le qual distribue individualmente a cata uno secondo le voluntate de Ille. Pois que justo como le corpore es uno e tamen ha multe membros, e tote le membros del corpore – benque multe – constitue un sol corpore, assi es Christo. Proque in un Spirito nos omnes esseva baptisate in un sol corpore. Judeos o grecos, sclave o libere, a nos omnes esseva date a biber del mesme Spirito” (1 Corinthios 12:3-13).

IV.

Le conto-clave que nos trova in le Nove Testamento concernente le Persona e le obra del Spirito Sancte, es le narration del libro del Actos del Apostolos in re le evenimentos del Pentecoste. In evidentia ibi es “le dono del linguas”, illo es le habilitate del communitate christian de communicar le Evangelio de Christo a gente le plus differente. Communicar le Evangelio al gentes de iste mundo, tanto varie pro lingua e cultura, es un deber enorme que solmente le habilitates que nos recipe del Spirito Sancte permitte nos de realisar.

“Quando le Die de Pentecoste se compliva, omnes esseva riunite in un mesme placia. Subito un ruito simile a un vehemente vento veniva del celo e replenava tote le domo ubi illes se trovava sedite. E a illes appareva linguas como de foco que se distribueva e se poneva supra cata uno de illes singularmente. Omnes esseva assi replenate de Spirito Sancte e incipeva parlar in diverse linguas, secundo que le Spirito les concedeva de exprimer se. Resideva a Jerusalem pie Judeos ex omne nation que il ha sub le celo. Quando se sentiva ille ruito, le multitude conveniva e remaneva disconcertate, quia cata uno les audiva parlar in su proprie lingua! Meraviliate e stupefacte, illes diceva: “Tote istes qui parla, nonne es illes omne galileos? E quomodo cata un de nos les audi parlar in nostre lingua materne? Parthes, Medes e Elamita, e le habitantes del Mesopotamia, del Judea e del Cappadocia, del Ponto e del provincia de Asia, del Phrygia e del Pamphylia, del Egypto e del regiones del Lybia que es circa Cyrene, e illes qui veniva de Roma. Totes, tanto judee quanto proselytas, cretese e arabes, nos les audi parlar in nostre proprie lingua in re le obras eminente que Deo faceva”.Omnes esseva meraviliate e surprendite, e se diceva le unes al alteres: “Quid vole esser tote isto?”. Alteres, tamen, les irrideva e diceva: “Iste gente es inebriate per le troppo musto que illes bibeva!”. Alora Petro se levava con le Dece-Un e in voce alte diceva: “Judeos e vos omnes que habita in Jerusalem! Va audir con attention mi parolas e sia vos note lo que io va dicer. Nonobstante lo que vos poterea pensar, iste homines non es ebrie, proque il es solmente le nove del matino, ma lo que nunc occurre, jam lo habeva annunciate le propheta Joel. ‘In le dies ultime – il es Deo que lo affirma – io effundera de mi Spirito super omnes e vostre filios e vostre filias prophetisara, vostre juvenes habera visiones, e vostre vetulos sonios. Mesmo super mi servitores, sia homines que feminas, io effundera de mi Spirito e illes prophetisara. Io facera apparer prodigios in celo e signos miraculose subtus sur le terra: sanguine, foco e un columna de fumo; le sol se convertera in tenebras e le luna in sanguine ante le advento del Die magne e gloriose del Senior. Alora omnes qui invocara le nomine del Senior essera salvate” (Actos 2:1-21).

V.

Le quinte lectura biblic de hodie es un passage del capitolo 20 del evangelio secundo Johannes. In evidentia hic es le commission, le carga, que Jesus confide a su discipulos e le promissa del Spirito Sancte, le sol que pote dar les le habilitates e le autoritate de proclamar lo.

“In le vespere de ille die, le prime die del septimana, le discipulos se congregava e serrava le porta del loco ubi illes se trovava, propter illes timeva le autoritates judee. Subito Jesus veniva e stava ibi inter illes! Ille les diceva: “Que le pace sia con vos!”. De post haber dicite isto, ille les ostendeva le vulneres de su manos e de su costas. Alora le discipulos se allegrava quando illes recognosceva le Senior. Itero ille les diceva: “Que le pace sia con vos. Sicut le Patre me mandava, io alsi manda vos”. Dicite isto, ille sufflava super illes e diceva: “Recipe le Spirito Sancte. Quando vos va remitter le peccatos de alicuno, illos essera remittite; quando vos va retener le peccatos de alicuno, illos essera retenite” (Johannes 20:19-23).

Oration: Omnipotente Deo! In iste die se aperiva le via del vita eterne pro omne populo e nation per le medio del dono promittite de tu Spirito Sancte; le dono que tu effundeva in tote le mundo per le predication del Evangelio, que perveniva usque al confinios del terra. Da nos, nos te preca, de poter haurir semper melio de iste ressources e de non cader in le temptation del discoragiamento; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te, in le unitate del Spirito Sancte, un sol deo, nunc e semper. Amen.

Numeros, cap. 11

Numeros

11

Le populo se plange de lor travalio

1Quando le populo incipeva planger se de lor travalio, le Senior se doleva multo de isto. Assi, si tosto que le Senior lo audiva, su ira se inflammava; le foco del Senior ardeva inter illos e consumava un parte del populo in le peripheria del campamento. 2Quando le populo clamava ad Moses, ille orava al Senior, e le foco se extingueva. 3Assi ille placia esseva appellate Tabera, quia ibi le igne del Senior habeva ardite contra illes.

Querelas in le le nutrimento

4Le turba promiscue[1] que esseva inter illes, appetteva vivandas plus agradabile[2], e assi anque le Israelitas itero incipeva plorar e diceva: “Si solmente nos habeva carne a mangiar! 5Nos recorda le pisces que nos mangiava gratis in Egypto, le cucumbres, le melones, le porros, le cibollas e le allio. 6Nunc, tamen, nostre guttures es aride, e nihil altere nostre oculos respice nisi iste manna!”. 7Ora le manna esseva simile a semines de coriandros e su color esseva como le color del bdellio[3]8Le populo sortiva e lo colligeva del terreno. Illes lo moleva o batteva con morteros a mano. Illes lo coceva in frigitorias e de illo faceva tortas. Su sapor esseva como panes oleate. 9Quando le rore descendeva de nocte super le campamento, le manna alsi descendeva.

Moses querela con le Senior

10Moses audiva le familias del populo que plorava al entrata de lor tenta; e quando le furor del Senior se inflammava valde, alsi Moses esseva de illo multo exasperate. 11E Moses diceva al Senior: “Quare affligeva ti assi ti servitor? Quare io non trovava favor[4] coram te, que tu imponeva le fardello de iste integre populo super mi spatulas? 12Esque io mesme concipeva omne iste populo a que tu poterea dicer me: ‘Porta les sur tu brachios, como un nutrice sole portar un infante al terra que tu promitteva de dar les con un solemne juramento? 13Unde io pote prender carne pro dar lo a iste integre populo, quia illes clama ad me: ‘Da nos carne a mangiar!”. 14Io non pote io solmente sustener tote iste populo, quia illo es troppo onerose pro me! 15Si tu age con me in iste maniera, io te obsecra de occider me, si io trova gratia a tu oculos: non face me vider tote iste mi pena!”.

Le responsa de Deo

16Alora le Senior diceva a Moses: “Congrega me septanta viros del seniores de Israel, que tu sape esser ancianos del populo e officieros super illo, e duce illes al entrata del Tabernaculo[5]: que illes sta ibi con te. 17Alora io descendera e parlara con te, e io prendera un parte del Spirito que es super te e lo ponera super illes, e illes portara con te parte del fardello del populo, assi que illo non grava sur te solmente.

18E dice al populo: ‘Purifica[6] vos, quia cras vos mangiara carne, nam io audiva vos plorar: ‘Qui dara nos carne a mangiar? Le vita pro nos esseva melior in Egypto!’. Ergo le Senior va dar vos carne, e vos mangiara. 19Vos mangiara, non solmente per un die, ni per duo dies, ni per dece dies, ni per vinti dies, 20ma per un mense integre, donec illo sorti de vostre nares e se verte in nausea, quia vos dispreciava le Senior qui es in vostre medio e plorava coram ille dicente: ‘Quare sortiva nos ex Egypto?’”.

21Moses, tamen, respondeva al Senior: “Le populo, in cuje medio io es, contene sex centos milles personas a pede, ma tu dice: ‘Io les dara carne a que illes mangia per un mense integre. 22Mesmo si nos macellava tote nostre greges e bestial, esque isto les satisfacerea? Mesmo si nos captava tote le pisces del mar, esque illo esserea satis pro illes?”. 23E le Senior diceva a Moses: “Esque mi brachio perdeva forsan su poter? Ora nunc vos va vider si o no mi parola va accomplir se!”.

24Assi Moses sortiva e reportava al populo de parolas del Senior. Ille, pois, congregava septanta viros del seniores del populo e le faceva star circa le Tabernaculo. 25E le Senior descendeva in le nube e les parlava, e prendeva parte del Spirito que esseva super Moses e lo poneva super le septanta ancianos. Quando le Spirito se posava super illes, illes incipeva prophetisar, ma isto non haberea evenite plus in ultra.

Eldad e Medad

26Duo homines, tamen, remaneva in le campamento; le nomine del prime esseva Eldad, e del secunde Medad. E le Spirito se posava super illes. Ora illes esseva enumerate inter le ancianos, ma non habeva vadite ad le Tabernaculo. Assi illes incipeva prophetisar in le campamento. 27Alora un juvene homine accurreva a Moses e le reportava: “Eldad e Medad prophetisa in le campamento!”. 28Josha, filio de Nun, le servitor de Moses, uno que le Senior habeva seligite desde le juventute, diceva: “Moses, mi senior, prohibe les de facer lo!”. 29Ma Moses le replicava: “Esque tu es jelose pro me? Io multo volerea que omnes in le populo de Deo esseva prophetas e que le Senior haberea date a illes alsi su Spirito!”. 30Alora Moses retornava al campamento insimul al ancianos de Israel.

Le provision de qualias

31Ora un vento sortiva ab le Senior e illo portava qualias[7] ab le mar e los lassava cader circa le campamento. Per milias in omne direction il habeva qualias volante duo cubitos supra le terreno. 32Assi le populo sortiva e capturava qualias per tote le die e le nocte, e mesmo le die sequente. Nemo colligeva de illos minus que 10 homers! Illes pois dispergeva le qualias capturate circa le campamento ut facer los siccar. 33Durante que, tamen, le carne del qualias esseva ancora inter lor dentes, ante manducar lo, le furor del Senior se inflammava contra le populo, e le Senior lo colpava con un plaga multo grande.

34Ergo, ille placia esseva appellate Kibroth Hattaava, quia ibi illes interrava le populo que concupisceva nutrimentos differente. 35Deinde, sortite de Kibroth Hattaava, illes perveniva a Aseroth, ubi ille remaneva per alicun tempore.

Notas

  1. Que comprendeva estranieros viagiante con illes.
  2. Como illos que illes mangiava in Egypto.
  3. O “resina de gumma”.
  4. O “gratia”.
  5. O “Tenta del incontro”.
  6. O “sanctifica”.
  7. O “coturnices”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Numeros/Numeros_11

Psalmo 104

Psalmos

104. Benedice, anima mie, le Senior!

Le psalmista lauda Deo como le Creator e Rector del mundo, qui da e sustene le vita..

1Benedice, anima mie, le Senior! Oh Senior mi Deo! Tu es magnific! Majestate e splendor es tu vestimentos! 2Ille se coperi de lumine como un roba. Ille extende le celos sicut le telo de un cortina, 3e dispone le trabes del cameras superior de su palatio super le nubes del pluvia. Ille face del nubes su carro, e viagia super le alas del ventos. 4Ille face del ventos su messageros, e del flammas ignee su ministros.

5Ille establi le terra super su fundationes; propter isto illo es inamovibile. 6Aquas profunde lo coperiva sicut un vestimento; le aquas esseva plus alte que le montanias. 7Tu crito faceva retraher le aquas; al sono de tu voce tonitrante illos fugiva – 8durante que le montanias ascendeva e le valleas descendeva – usque al loco que tu decretava pro illos. 9Tu establiva pro illos un termino que illos non transgrede; le aquas non coperira plus le terra.

10Ille transforma le fontes in torrentes; illos flue inter le montanias. 11Illos provide aqua pro tote le animales del agros; le asinos salvage ibi appacia lor sete; 12Le aves del celo habita apud le torrentes; illos pipa inter le arbustos. 13Ille riga le montanias ab le cameras superior de su palatio; le terra es plen del fructos que tu face crescer. 14Ille provide herbas pro le bestial, e plantas del terra que le homines pote cultivar e transformar in nutrimento, 15producer vino que rende gaudiose le cordes e oleo de oliva que face relucer facies, ma alsi le pan que sustene le vita. 16Le arbores del Senior recipe tote le pluvia que illos necessita, le cedros del Libano que ille plantava, 17ubi le aves nidifica, apud le semperverdes in le quales le hairon habita. 18Alto in le montanias vive le capras salvage; le taxones del roccas trova securitate inter precipitios.

19Ille faceva le luna a signar le tempores e le sol se pone secundo un plano regular. 20Tu manda le tenebras, e il deveni nocte, durante le qual omne le animales selvatic repta. 21Le leones rugi ut capturar predas e ab Deo illos quere lor nutrimento. 22Quando le sol se leva, illos se retira e dormi in lor leoniera. 23Alora homines sorti pro facer lor labor, e illes travalia usque ad vespere.

24Oh Senior, que varietate de cosas vivente tu ha facite! Tu exhibiva multe maestria[1] in facer los; le terra es plen de tu creaturas. 25Ecce hic es le mar, vaste e late, que abunda de innumerabile creaturas natante, cosas vivente, tan parve como grande. 26Ibi naves transi per illo, e hic nata le balena[2], que tu faceva ut jocar in illo. 27Omne le creaturas expecta de te ut tu les provide le nutrimento que illos necessita[3]28Quando tu lo approvisiona a illos e illos lo recipe, tu aperi tu mano e illos es implite de bon cosas. 29Quando tu averte de illos tu facie, illos se affolla. Quando tu reprende de illos lor sufflo vital, illos mori e retorna in pulvere. 30Quando tu manda a illes tu sufflo que da vita, le vita es create e tu replena le facie del terra. 31Que le gloria del Senior permane in eterno! Que le Senior trova placer in su obras. 32Ille respice le terra e lo face tremer; ille tange le montanias e illos incipe fumigar.

33Io va cantar al Senior per tote mi vita; io va cantar laudes al Senior usque a mi ultime sufflo. 34Que mi elocution[4] le sia agradate, quia io me allegra in le Senior. 35Que tote le peccatores dispari del terra e le iniques se eclipsa. Benedice, anima mie, le Senior!

Notas

  1. O “sapientia”.
  2. O “le Leviathan”, considerate un monstro marin.
  3. O “a su tempore”.
  4. O “pensamentos”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Psalmos/Psalmos_104

Lecturas biblic pro Dominica 24 Maio 2020

Dominica 24 Maio 2020 – Septime dominica de Pascha

Lecturas biblic: Actos 1:6-141 Petro 4:12-145:6-11Johannes 17:1-11Psalmos 68:1-10, 33-36

Oration: Oh Deo, Rege del gloria! Tu ha exaltate tu unic Filio Jesus Christo con grande triumpho in tu regno celeste: non derelinque nos sin ulle conforto, ma manda a nos tu Spirito Sancte pro reinfortiar nos e exaltar nos in ille loco ubi nostre Salvator Jesus Christo precedeva nos; ille, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, in le gloria eterne. Amen.

I.

Iste mundo es un campo de battalia ubi constantemente, a omne nivello, le fortias del mal se contrapone a Deo, a su soveran voluntate, al populo que le pertine. Illos es arrogante e determinate, e cerca de destruer tote lo que es ver, juste e bon. Illos se illusiona de poter vincer, ma non prevalera. Le scriptor de iste antique psalmo paragona Deo a un guerrero forte, potente e invincibile. Ille invoca Deo a que ille sorti a combatter ut ille imparti a su inimicos le lection que illes merita. Ille lo facera a su tempore e loco, e nemo potera opponer le resistentia e succeder. Isto es le constante invocation que se eleva sin cessar del populo de Deo, illo del Patre Nostre, “Que tu regno veni”.

“Deo sorti in action e dissipa su inimicos. Su adversarios fugi quando illes vide su facie. Sicut le fumo es dissipate del vento, tu les dissipa. Sicut le cera funde ante le igne, assi peccatores peri ante le facie de Deo. Le justos, tamen, se allegra ante Deo e es plenate de gaudio. Canta a Deo! Canta psalmos a ille qui cavalca super le nubes. Quia su nomine es le Senior. Jubila ante ille. Ille es un patre pro le orphanos e un advocato pro le viduas. Deo domina ab su sancte habitation. Deo hospita in su proprie domo illes qui esseva desolate; ille libera le prisioneros e les concede prosperitate. Le peccatores rebelle, tamen, habitara in un terra aride. Oh Deo, quando tu conduce tu populo in battalia, quando tu marcha per le desertos, le terra se succute. Si, le celos effunde pluvia ante le facie de Deo, le Deo del Sinai, ante le facie de Deo, le Deo de Israel. O Deo, tu face cader abundante pluvias super tu populo electe. Quando illes es fatigate, tu les sustene, quia tu vive inter illes. Tu sustene le pauperos con tu abundante benedictiones, o Deo. (…) Oh regnos del terra, canta al Senior. Canta psalmos al Senior, a qui cavalca per le celos desde tempores antique. Reguarda! Ille su voce tonitra forte! Recognosce le poter del Senior, su soveranitate super Israel, e le potentia que ille revela in le celos. Tu es admirabile, oh Deo, quando tu sorti de tu sancte templo. Il es le Deo de Israel qui da a su populo poter e fortitude. Sia benedicite Deo!” (Psalmos 68:1-10, 33-36)

II.

Nos omnes volerea che finalmente Deo se disface del toto de tote su inimicos. Ille lo facera, ma nos volerea saper exactemente quando. Se tracta del question que su discipulos le face ante su ascension. Jesus les dice que isto non le es permittite de saper e que illo evenira a su tempore, quando le propositos de Deo essera completemente complite. Tamen, illes non debe solmente expectar con patientia e fiducia, ma Jesus les promitte le fortia e le ressources del Spirito Sancte que les servira non solmente pro resister al fortias del mal, ma alsi pro luctar con ille in omne circumstantia contrari con su armas spiritual. Vamos audir le conto de su partentia como nos lo pote trovar in le prime capitulo del libro del Actos del Apostolos.

“Igitur, quando illes se trovava riunite, le demandava: “Senior, es il nunc le tempore in le qual tu restabilira le Regno de Israel?”. Illes les respondeva: “A vos il non esseva accordate de saper le tempores e le momentos que le Patre pro illo fixava in fortia de su potestate. a, quando supervenira in vos le Spirito Sancte, vos recipera un fortia que rendera vos mi testes in Jerusalem, in tote le Judea e usque al partes le plus lontan del terra”. De post haber dicite isto, Jesus esseva elevate e dispareva intra un nebula que le celava a lor vista. Durante que ancora illes mirava fixemente le celo, se presentava a illes duo homines in veste blanc. Illes les diceva: “Homines de Galilea, proque sta vos respicer le celo? Le mesme Jesus, qui de vos esseva sumite al celo, retornara in le mesme maniera vos le videva vader al celo”. Deinde, le apostolos retornava a Jerusalem ab le monte que es vocate del Olivetos, que es juxta Jerusalem al distantia que se permitte percurrer de Sabbato. Quando illes entrava in Jerusalem, illes montava a in le cenaculo ubi illes resideva. Illes esseva Petro, Johannes, Jacobo, Andreas, Philippo, Thomas, Bartholomeo, Mattheo, Jacobo de Alpheo, Simon le Zelota e Judas de Jacobo. Omnes esseva perseverante e unanime in le precaria, insimul a alicun feminas, con Maria, le matre de Jesus e le fratres de ille” (Actos 1:6-14)

III.

In iste mundo le christianos debe resister e luctar contra le fortias del mal con le provisiones del Spirito Sancte, illos que les esseva donate. Illes, tamen, non debe lassar se discoragiar per le apparente potentia del adversario, ma debe haber le attitude e determination del Christo, con le oculos semper fixate a su certe victoria final. Isto es le exhortation que le apostolo Petro face in su prime epistola. Il es un exortation a non esser defaitista, ma a sumer le conscientia de su certe victoria. Illo essera lo que permittera nos de star e que dara nos fortia.

“Car amicos, non surprende vos de esser exponite al proba del foco como si qualcosa de estranie eveniva vos. Al contrario, exulta de gaudio – proque iste probas rende vos partenarios de Christo in su suffrentia quia vos habera le grande gaudio de vider su gloria quando ille se revelara a tote le mundo. Si nunc vos recipe insultos proque vos porta le nomine de Christo, beate vos! Le Spirito del gloria, qui es le Spirito de Deo, reposa super vos (…) Igitur, si vos humilia vos sub le potente mano de Deo, ille exaltara vos a su tempore. Discarga in ille omne vostre preoccupationes, ja que ille mesmo se cura de vos. Sia sobrie e vigila! Vostre adversario, le diabolo, es como un leon que rugi e se move per diverse locos cercante qui ille poterea devorar. Oppone resistentia a ille, firme in le fide, quia vos sape que vostre confratres dispergite per le mundo debe supportar le mesme sorta de suffrentias. Post que vos habera suffrite per poc tempore, le Deo de omne gratia, que in Jesus Christo vocava vos a su eterne gloria, restablira vos ille ipse, confirmara vos e dara vos un fundamento secur. A ille pertine le poter pro sempre. Amen” (1 Petro 4:12-14; 5:6-11).

IV.

Jesus ha physicamente partite de iste mundo, ma su discipulos, tunc e hodie, non remaneva sol. In le oration de Jesus que nos trova in le capitulo 17 del Evangelio secundo Johannes, del qual nos hodie lege un portion, ille intercercede in precaria pro illes que le pertine. Se tracta del mesme intercession que ille continua facer in celo pro su discipulos de omne tempore e nation. Ille nunquam derelinqueva nos. Ille manifesta su presentia spiritual in altere manieras, usque le die in le qual Jesus essera itero inter nos, secundo su promissas.

“Quando Jesus terminava dicer tote iste cosas, ille levava su oculos al celo e diceva: “Patre! Le tempore adveniva: glorifica tu Filio, ut le Filio te glorifica. Quia tu le dava autoritate super omnes a que ille da vita eterne a tote illes que tu le confideva. Ora, isto es le via que conduce al vita eterne: cognoscer te, le unic e ver Deo, e cognoscer Jesus Christo, que tu mandava a in le mundo. Io te glorificava super le terra per accomplir le obra que tu me dava a facer. E nunc, Patre, glorifica me apud te ipse con le gloria que jam io habeva mesmo ante a que le mundo esseva create. Io manifestava tu nomine al homines que tu me dava de iste mundo. Illes esseva semper le tues e tu me les dava, e illes ha obedite a tu parola. Nunc illes apprendeva que toto lo que tu me dava proveni de te, quia io les dava le parolas que tu me dava. Illes los acceptava e comprende vermente que io exiva de te, e illes crede que tu me mandava. Io roga pro illes; io non roga pro le mundo, ma pro illes que tu me confideva, quia illes te pertine. Tote lo que io ha te pertine, e tote lo que tu ha me pertine, e illes me glorificava. Nunc io parti de iste mundo, ma illes remane in iste mundo, e io veni ad te. Sancte Patre, custodia les in tu nomine, que tu me dava, ut illes sia in communion le unes con le alteres, sicut nos es in communion” (Johannes 17:1-11).

Psalmo 68

Psalmos

68. Deo sorti in action e dissipa su inimicos

Le psalmista depinge Deo como un guerrero potente e celebra le facto que Deo exerce su poter in favor de su populo.

1Pro le maestro del choro. Un psalmo, un cantico. Deo sorti in action e dissipa su inimicos. Su adversarios fugi quando illes vide su facie. 2Sicut le fumo es dissipate del vento, tu les dissipa. Sicut le cera funde ante le igne, assi peccatores peri ante le facie de Deo. 3Le justos, tamen, se allegra ante Deo e es plenate de gaudio. 4Canta a Deo! Canta psalmos a ille qui cavalca super le nubes. Quia su nomine es le Senior. Jubila ante ille. 5Illes es un patre pro le orphanos e un advocato pro le viduas. Deo domina ab su sancte habitation. 6Deo hospita in su proprie domo illes qui esseva desolate; ille libera le prisioneros e les concede prosperitate. Le peccatores rebelle, tamen, habitara in un terra aride. 7Oh Deo, quando tu conduce tu populo in battalia, quando tu marcha per le desertos, 8le terra se succute. Si, le celos effunde pluvia ante le facie de Deo, le Deo del Sinai, ante le facie de Deo, le Deo de Israel. 9O Deo, tu face cader abundante pluvias super tu populo electe. Quando illes es fatigate, tu les sustene, 10quia tu vive inter illes. Tu sustene le pauperos con tu abundante benedictiones, o Deo.

11Deo parla; illes que diffunde le bon novas es un grande numero. 12Reges que conduce armeas fuge. Si, illes fuge, durante que le feminas de Israel se divide le piliage. 13Quando vos jace inter le greges, le alas del columba es coperite de argento e de auro scintillante. 14Quando le Omnipotente disperge le reges, que le blac nive va cader super Zalmon. 15Le montes de Bashan es majestose, con multe piccos que se estende in alto in le celo. 16Quare reguarda tu con invidia, oh montanias con multe piccos, le monte ubi Deo decideva habitar? Sin dubita Deo habitara ibi in permanentia. 17Deo possede innumerabile carros de guerra, on conta milles de illos. Le Senior veni ab le Sinai in sancte splendor! 18Tu ascende in alto, tu ha captivate multe prisionieros. Tu recipe tributos ab le gentes, includite mesmo peccatores rebelle. Sin dubita le Senior Deo habita ibi.

19Le Senior merita laudes. Die post die ille porta nostre fardellos, le Deo qui libera nos. 20Nostre Deo es un Deo qui libera. Le Senior, le Deo soveran, pote liberar del morte. 21Sin dubita, Deo percute le capite de su inimicos, le frontes villose de illes qui persiste in le rebellion. 22Deo dice: “Io trahera mi inimicos ab Bashan. Io les facera reemerger del profunditates del mares, 23ut vostre pedes calca lor sanguine, e vostre canes mangia lor portiones del cadaveres del inimicos”.

24Illes vide vostre processiones, oh Deo, le processiones de mi Deo, mi rege, qui procede in sancte splendor. 25Le precede cantores, musicos le seque sonante lor instrumentos a corda, in le medio de juvenettas que sona le tamburinos.

26In vostre grande assembleas benedice Deo; lauda le Senior, le fonte del vita de Israel. 27Ecce, le parve Beniamin conduce le procession. Postea veni un grande turba de princes in lor robas, insimul al princes de Zabulon e le princes de Nephtali. 28Deo decretava que tu essera potente, oh Deo, tu que agiva pro amor nostre, demonstra tu potentia! 29Propter tu templo in Jerusalem, reges te apporta tributos. 30Face resonar vostre crito de guerra, vos bestias salvage que habita inter le cannas del fluvios, e le nationes que se congrega sicut ut un grege de vitellos conducite per boves. Illes se humilia e offere auro e argento como lor tributo. Ille disperde le nationes que se delecta facer guerras. 31Ille veni de Egypto con donos de preciose metallos; que le Ehiopia porta un tributo a Deo.

32Oh regnos del terra, canta al Senior. Canta psalmos al Senior, 33a qui cavalca per le celos desde tempores antique. Reguarda! Ille su voce tonitra forte!

34Recognosce le poter del Senior, su soveranitate super Israel, e le potentia que ille revela in le celos. 35Tu es admirabile, oh Deo, quando tu sorti de tu sancte templo[1]. Il es le Deo de Israel qui da a su populo poter e fortitude. Sia benedicite Deo!

Notas

  1. O “sanctuario”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Psalmos/Psalmos_68

Johannes, cap. 17

Johannes

17

Jesus preca ut le Patre le glorifica

1Quando Jesus terminava dicer tote iste cosas, ille levava su oculos al celo e diceva: “Patre! Le tempore adveniva: glorifica[2] tu Filio, ut le Filio te glorifica. 2Quia tu le dava autoritate super omnes[3] a que ille da vita eterne a tote illes que tu le confideva. 3Ora, isto es le via que conduce al vita eterne: cognoscer te[4], le unic e ver Deo, e cognoscer Jesus Christo[5], que tu mandava a in le mundo. 4Io te glorificava super le terra per accomplir le obra que tu me dava a facer. 5E nunc, Patre, glorifica me apud te ipse con le gloria que jam io habeva mesmo ante a que le mundo esseva create.

Jesus preca pro su discipulos

6Io manifestava tu nomine al homines que tu me dava de[6] iste mundo. Illes esseva semper le tues e tu me les dava, e illes ha obedite a tu parola. 7Nunc illes apprendeva[7] que toto lo que tu me dava proveni de te, 8quia io les dava le parolas que tu me dava. Illes los acceptava e comprende vermente que io exiva de te, e illes crede que tu me mandava.

9Io roga pro illes; io non roga pro le mundo, ma pro illes que tu me confideva, quia illes te pertine. 10Tote lo que io ha te pertine, e tote lo que tu ha me pertine, e illes me glorificava[8]11Nunc io parti de iste mundo, ma illes remane in iste mundo, e io veni ad te. Sancte Patre, custodia les in tu nomine[9], que tu me dava, ut illes sia in communion le unes con le alteres, sicut nos es in communion. 12Durante mi tempore hic, io les preservava in tu nomine, que tu me dava, e les custodiava. Non mesmo uno de illes periva, nisi ille que esseva destinate al perdition[10], ut le Scriptura se compliva. 13Nunc, tamen, io veni ad te, e io dice iste cosas in le mundo, ut in illes ipse mi gaudio se compli[11]14Io les dava mi parola, e le mundo les odiava, quia illes non pertine a iste mundo, sicut io non pertine a iste mundo. 15Io non te roga de remover les de iste mundo, ma que tu le preserva del Maligno. 16Illes non pertine al mundo, sicut io non pertine a iste mundo. 17Sanctifica les in le veritate; tu parola es veritate. 18Sicut tu me mandava a in iste mundo, assi io les manda a in le mundo. 19Pro illes io me sanctifica[12] ut illes ipse sia sanctificate in le veritate.

Jesus preca pro su futur discipulos

20Io non roga pro illes solmente, ma alsi pro illes que credera in me per le medio de lor parolas[13]21Io roga ut illes sia in communion[14], sicut tu, Patre, es in communion con me e io es in communion con te. Io roga a que illes sia in communion con nos, ut le mundo crede que tu me mandava.

22Le gloria que tu me dava io les lo dava, ut illes sia in communion, sicut nos es in communion, 23io con illes e tu con me. Que illes sia completemente in communion, ut le mundo va cognoscer que tu me mandava, e tu amava illes sicut tu me amava.

24Patre! Io vole que illes qui tu me confideva sia va esser con me ubi io es, ut illes vide le gloria que tu me dava, quia tu me amava mesmo desde le creation del mundo! 25Patre juste, le mundo non te cognosce, ma io te cognosce, e iste homines comprende que tu me mandava. 26Io ha facite les cognoscer tu nomine[15] e io continuara facer lo, ut le amor per le qual tu me amava sia in illes, e io sia in illes”.

Notas

  1. O “consummar”.
  2. Gr. δοξάζω = laudar, magnificar, exaltar, celebrar, honorar, render cognite, render illustre, facer que le dignitate e valor de alicuno sia manifeste e recognoscite.
  3. Litt. “omne carne”.
  4. O “que illes cognosce”.
  5. O “Jesus, le Messia”.
  6. O “ex iste mundo”, “selecte de iste mundo”.
  7. O “veniva al cognoscentia”.
  8. O “io esseva glorificate in illes”.
  9. O “per le potentia de tu nomine”.
  10. Litt. “le filio del perdition”.
  11. O “a que illes pote facer le experientia de mi gaudio”.
  12. Le significato de isto pote esser hic: “Io me offere pro illes quam un sancte sacrificio ut illes sia rendite sancte  per le medio de tu veritate”.
  13. O “testimonio”.
  14. O “ut illes sia uno”.
  15. Le thema del revelation del nomine del Patre es relevate de Johannes 17:6 e se refere al revelation que Jesus faceva del nomine divin in Exodo 3:14 in su persona.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Johannes/Johannes_17