Dominica, le 7 de februario 2021 – Lecturas biblic in Interlingua

Dominica, le 7 de februario 2021 – le quinte dominica post Epiphania

Lecturas biblic:Psalmo 147;  Isaia 40:21-31; 1 Corinthios 9:16-23; Marco 1:29-39

Per tote le Vetule e le Nove Testamento, il ha un substantial continuitate de revelation e de propositos in le obra del messageros que Deo seligeva pro promover Su obra de inseniamento e salvation. Lor dedication e abnegation esseva total. In lor relation con Deo, illes es nostre exemplos, sia pro lo que reguarda lor vita de precaria sia de servicio active. Le biblia parla de illes pro nostre instruction. Nos vide tote isto in le lecturas de hodie, primo in le Psalmo e in le texto que nos es proponite ab le propheta Isaia, pois in le exemplo del ministerio del apostolo Paulo in le tertie lectura, deinde culminante in le lectura extrahite ab le Evangelio secundo Marco. Iste lectura termina con le exhortation que Jesus face a su discipulos: “Vamos alibi, a in le vicos circumstante, a fin que io pote predicar ibi alsi, quia isto es le ration proque io veniva”. Il es nostre responsabilitate alsi de prosequer a diffunder le bon nova del Evangelio ubicunque on non cognosce le obra de Deo in Jesus Christo. Como dice le Psalmo 147: “ Ille manda su commandos per le terra, su parolas curre velocemente e attinge lor destination”. Nihil e nemo lo potera impedir.

I. Psalmo 147

Il ha qui imagina Deo qua un divinitate immobile e absente, e mesmo hostil. Il ha qui imagina Deo qua un judice stricte e semper inragiate que nos debe placar e que pote esser approchate solmente per mediatores sanctificate, reputate plus approchabile pro nos. Le populo de Deo, tamen, se adressa confidentemente al Deo ver e vivente qui se revelava in le historia de Israel e, in modo supreme, in le Senior e Salvator Jesus Christo. Le scriptor de iste Psalmo le lauda e le regratia quia ille faceva le experientia de como Ille reconstrue, reanima, cura, subleva, e reinfortia. Ille es fidel a Su Pacto e Su Parola semper perveni a complimento. Deo, Ille qui move le fortias del creation, es le mesme qui provideva de leges bon e juste que garanti e promove nostre vita.

“Alleluia! Lauda le Senior, quia il es bon cantar laudes a nostre Senior! Si, le laude es agradabile e appropriate. Le Senior reedifica Jerusalem e congrega le diaspora de Israel. Ille resana le contritos de corde e cura lor plagas. Ille numera le multitude del stellas e appella cata un de illos per nomine. Nostre Senior es magne e su poter es impressionante; su sapientia non ha limite. Le Senior sustene le opprimitos, ma humilia le peccatores usque a terra. Offere al Senior un canto de regratiamento! Canta laudes a nostre Deo con le harpa! Ille coperi le celo de nebulas, provide le terra de pluvia, e produce sur le montes feno e herba. Ille da nutrimento al animales e al pullos del corvos quando illos le invoca. Ille non se delecta del fortitude del cavallo, ni se complace del forte gambas del guerrero. Le Senior se complace, plus tosto, de les qui le time e de les qui spera in su misericordia. Lauda le Senior, oh Jerusalem! Celebra tu Deo, oh Sion! Quia ille rende forte le serraturas de tu portas. Ille benedice tu filios qui demora con te. Ille assecura le pace intra tu confinios. Pro te ille provide con abundantia le melior frumento. Ille manda su commandos per le terra, su parolas curre velocemente e attinge lor destination. Ille manda le nive que es blanc como le lana, ille expande le pruina que es blanc como cineres. Ille projice su petras de grandine como micas. Qui pote resister al vento frigide que ille manda? Ille emitte su parola e lo liqueface; ille suffla super los e le aquas flue. Ille annuncia su verbo a Jacobo, su statutos e judicios a Israel. Ille non ha facite assi pro alicun altere nation; ille non les manifestava su judicios. Alleluia!”.

II. Isaia 40:21-31

Le laude al Deo ver e vivente proseque in iste texto del propheta Isaia. Deo es le forte e le potente, al qual nihil e nemo pote esser comparate. Ille es sancte e de intelligentia sin limites, le Creator del universo. In Su grandor, tamen, Ille demonstra consideration pro su fideles, les cognosce per nomine e se occupa personalmente de illes. Illes trova in Deo lor fortia.

“Esque vos nunquam sapeva? Esque vos non audiva? Esque vos non esseva informate desde le initio? Esque vos es surde al parolas de Deo – le parolas que ille diceva desde le tempore in le quales le fundationes del terra esseva establite? Ille es qui sede super le horizonte del terra; coram ille su habitantes es sicut locustas. Ille es qui extende le celo sicut un cortina, e lo expande sicut un tenta a habitar. Ille es qui reduce le dominatores a nihil; ille rende insignificante le rectores del terra. Illes a pena esseva plantate; a pena se radicava, ma quando ille sufflava super illes, illes esseva desiccate e le vento les ha portate via sicut stupula. “A qui poterea vos comparar me? A qui io poterea similar?” demanda le Sancte. “Leva in alto vostre oculos e specta! Qui creava tote iste lumines celeste? Ille es qui les conduce como un armea; ille les appella per nomine. Propter su poter absolute e impressionante fortia, necuno de illos manca al appello. Quare dice tu, Jacobo,e quare dice tu, Israel, ‘Le Senior ignora lo que me eveni e mi Deo face abstraction de mi derecto”? Esque vos non sape? Esque vos non audiva? Le Senior es le Deo eterne, le Creator del terra integre. Ille non deveni fatigate o lasse; su sapientia non ha limites. Ille da fortia a qui es fatigate, a les qui care de potentia, ille da energia renovate. Mesmo le juvenes deveni fatigate e lasse; mesmo le homines juvene e forte labe e deveni inhabile. Qui, tamen, spera in le Senior, trova fortia renovate; illes se eleva in alto como si illes habeva alas de aquila, illes curre sin devenir lasse, illes ambula sin devenir fatigate”.

III. 1 Corinthios 9:16-23

In le curso del historia, como le Biblia nos testifica, Deo vocava e ancora voca a Su servicio, homines e feminas qui, con le ressources que Ille les provide, se consecrava completemente a Ille pro esser Su messageros. Sin expectar pro se ulle recompensa ma, al contrario, preste a patir con abnegation difficultates de omne sorta, illos poneva al prime placia de lor vita le propositos de Deo e esseva diligente in evitar omne obstaculos que haberea potite prejudicar lor mission. Isto es le testimonio personal del apostolo Paulo qui nos parla in iste texto, ut su dedication e determination inspira anque le nostre.

“Proque si io predica le Evangelio, io ha nulle ration de vantar me, proque io es compellite de facer lo. Guai, si io non predica le Evangelio! Pois que si io lo face voluntarimente, io recipera un recompensa. Si, tamen, io lo face con reluctantia, me esseva confidite un responsabilitate. Qual es, ergo, mi recompensa? Que, quando io predica le Evangelio, io pote offerer le Evangelio gratis, e assi non servir me plenmente de mi derectos in le Evangelio. Durante que io es libere de toto, io pote facer me servitor de omnes, al fin de ganiar le major numero possibile de personas. Pro le judeos io deveniva como un judeo pro ganiar le judeos. Pro les qui es subjecte al leges del israelitas, io me subjectava a lor leges (benque io non sia plus subjecte al leges del israelitas) pro ganiar les qui es subjecte a tal leges. Pro les qui non es subjecte al leges del israelitas, io deveniva como un que non es subjecte a tal leges (benque io non sia sin le Lege de Deo, ma sub le Lege de Christo) pro ganiar les qui non es subjecte al leges del israelitas. Pro le debiles, io deveniva debile pro ganiar le debiles. Io deveniva toto a totes, a fin que io salva alicuno per tote le medios possibile. Io face tote isto pro le Evangelio, pro participar a tote su benedictiones”.

IV. Marco 1:29-39

Le Senior e Salvator Jesus Christo, durante Su ministerio terren, manifestava publicamente le character e le obras de Deo, illos que esseva le objecto del laudes, message e testimonio del prophetas antique de Israel. Nos le trova in iste texto del Evangelio secundo Marco, ingagiate in Su mission de resanation de corpores, mentes e spiritos. Su message non comprendeva solmente parolas! Su message debeva esser diffundite per tote le mundo “ab vico a vico”. Fidel a su commission, Su discipulos continua hodie Su mission.

“Post haber sortite del synagoga, illes entrava in le casa de Simon e Andreas con Jacobo e Johannes. Le matre-affin de Simon esseva febricitante a lecto. Assi, tosto illes parlava a Jesus de iste situation. Ille veniva e la faceva levar se, apprehendente la gentilmente per le mano. Alora le febre dispareva e illa comenciava servir les. Quando il esseva vespere, depost le poner del Sol, le gente portava a Jesus tote le malades e qui esseva possedite per demones. Le urbe integre habeva se congregate al porta. Assi Jesus resanava multes qui esseva malade de varie maladias e ille expelleva multe demones. Ille, tamen, non permitteva al demones de parlar, proque illes le cognosceva. Alora Jesus se levava mane quando ancora il esseva multo obscur, ille partiva e vadeva a in un loco deserte, e ibi ille passava tempore a precar. Simon e su companiones cercava Jesus. Quando illes le trovava, illes diceva: “Omnes te quere!”. Illes replicava. “Vamos alibi, a in le vicos circumstante, a fin que io pote predicar ibi alsi, quia isto es le ration proque io veniva”. Assi Jesus veniva e predicava in lor synagogas e expelleva demones”.

Oration

Libera nos, oh Deo, ab le sclavitude in le qual nostre peccatos nos tene, e dona nos le libertate de ille vita abundante que tu nos faceva cognoscer in tu Filio, nostre Salvator Jesus Christo; qui vive e regna con te in le unitate del Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.