Actos, cap. 4

Actos

4

Petro e Johannes coram le Consilio

1Durante que Petro e Johannes parlava al populo, le sacerdotes, le capitano del guarda del templo e alcun sadduceos superveniva e les interpellava. 2Iste prepositos[1] se plangeva del facto que Petro e Johannes doceva al populo que per le medio de Jesus il ha un resurrection del mortos. 3Assi illes les arrestava e, nam il esseva jam vespere, les faceva serrar in un prision usque al matino. 4Multes qui habeva audite lor predication, tamen, lo credeva, tanto que le numero del credentes se estimava nunc de circa cinque milles personas.

5Le die sequente, le consilio de tote le prepositos de Israel, le ancianos e le expertos del lege se congregava in Jerusalem. 6Annas, le sacerdote summe, esseva ibi alsi, insimul a Caiphas, Johannes, Alexandro, e altere membros del familia del sacerdote summe. 7Depost haber facite star coram illes Petro e Johannes, illes les interrogava: “Per qual poter o in cuje nomine vos faceva isto?”. 8Tunc Petro, replenate de Spirito Sancte, replicava: “Prepositos del populo e ancianos! 9Si nos hodie es questionate a causa de un bon obra facite a un homine infirme – per qual medio iste homine esseva resanate – 10sia cognite a vos omnes e a tote le populo de Israel que iste homine qui hodie sta coram vos in plen sanitate, esseva resanate per le medio de Jesus Christo le nazareno, que vos crucificava ma que Deo resuscitava del mortos. 11Iste Jesus es le lapide que vos edificatores reprobava ma que deveniva le petra angular. 12De facto, il ha salvation in necun altere, quia il non existe altere nomines sub le celo que sia date al homines, per le quales il necessita esser salvate”.

13Quando illes videva le harditessa de Petro e Johannes e discoperiva que illes esseva homines illitterate e ordinari, illes esseva stupefacite e recognosceva que iste homines habeva essite con Jesus. 14E quia illes videva le homine que habeva essite resanate stante con illes, illes non poteva plus contradicer les. 15Assi, illes ordinava a Petro e Johannes de sortir del camera del consilio e confereva inter se.

16Illes demandava le unes al alteres: “Que deberea nos facer con iste homines? Quia il es cognite a omnes qui vive in Jerusalem que un remarcabile signo miraculose occurreva per lor medio, e nos non lo pote denegar. 17Pro impedir, tamen, que illes lo divulga in ultra, nos debe prevenir les de non parlar plus a alicuno in le nomine de Jesus”. 18Assi, illes vocava Petro e Johannes de venir intra de novo e les ordinava de non plus parlar ni docer in le nomine de Jesus. 19Ma Petro e Johannes replicava: “Vos judica e dice nos si il es convenibile ante a Deo de obedir a vos plus tosto que a Deo, 20proque nos non pote non parlar de lo que nos videva e audiva”. 21De post haber les menaciate in ultra, finalmente illes les dimitteva, quia illes non trovava quomodo punir les propter le populo: omnes, de facto, glorificava Deo pro lo que habeva evenite: 22le resanamento de un homine qui habeva essite stropiate durante plus que quaranta annos.

Le credentes preca pro obtener corage

23Si tosto que illes esseva dimittite, Petro e Johannes retornava apud le altere credentes e les contava tote lo que le sacerdotes principal e le ancianos les habeva dicite. 24Quando illes audiva le reporto, le credentes levava unanimemente lor voces a Deo e diceva: “Senior, tu qui faceva le celo e le terra, le mar e tote lo que illo contine: 25Tu parlava multe tempore retro per le Spirito Sancte a tu servitor David assi: ‘Quare le nationes ragia e le populos cabala cosas folle? 26Le reges del terra conveniva e le governatores se congregava pro adversar le Senior e su Christo[2]’. 27De facto isto occurreva hic in iste citate ipse! Quia Herodes[3], Pontio Pilato, estranieros[4] e le populo de Israel concordava inter se pro adversar Jesus, tu sancte servitor, que tu consecrava[5]28Quecunque illes faceva, tamen, esseva predeterminate secundo tu voluntate. 29E nunc, oh Senior, presta attention a lor menacias, e da nos, tu servitores, grande harditessa in proclamar tu parola. 30Extende tu mano pro resanar e que signos miraculose e prodigios sia facite per le nomine de tu sancte servitor Jesus”. 31Depost iste oration, le loco in le qual illes esseva congregate esseva soccutite e omnes esseva replenate de Spirito Sancte. 32Le apostolos alora incipeva proclamar le parola de Deo con harditessa.

Le condition del prime credentes

33Le multitude del credentes esseva de un sol corde e mente, e nemo diceva que alique ille possedeva esseva le sue, le resurrection del Senior Jesus, e Deo les benediceva grandemente[6]34Inter illes il habeva necuno in condition de necessitate, quia illes qui possedeva agros o domos los vendeva e, apportante le moneta que illes recipeva de tal emptiones, 35lo deponeva al pedes del apostolos. Le moneta, assi, esseva distruibuite secundo le necessitate de cata uno. 36Per exemplo, Joseph, un levita que esseva originari de Cypro, que le apostolos habeva supernominate Barnaba (que, traducite, significa “filio del consolation[7]”) 37e qui possedeva un agro, lo habeva vendite e, apportante le moneta, lo habeva deponite al pedes del apostolos.

Notas

  1. O “principe”.
  2. Un referentia a Psalmo 2:2,3.
  3. Herodes Antipas.
  4. O “le Gentiles”.
  5. Litt. “ungueva”.
  6. O: “e un grande benediction [gratia] de Deo esseva super omne illes”
  7. O: “incoragiamento”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Actos/Actos_4