Actos del Apostolos, cap. 3 e 4 – Lectura e texto

3

Petro sana un mendico

Ora Petro e Johannes habeva ascendite al Templo pro le oration postmeridian de tres horas. Dum illes accedeva al Templo, un homine, qui esseva claude desde su nascentia esseva ibi apportate. De facto, quotidianmente ille esseva ponite al porta del Templo, le Porta Belle, ut ille pete almosnas ab les qui entrava in le Templo. Quando ille videva Petro e Johannes sur le puncto de entrar in le cortes del Templo, ille les rogava ut reciper almosna. Petro e Johannes incipeva reguardar le intentionalmente e Petro le diceva: “Specta nos!”. Le mendico assi les spectava anxiemente, sperante de reciper alique de illes. Ma Petro le diceva: “Io ha nulle argento o auro, ma quid io ha io te lo da. In le nomine de Jesus Christo le Nazareno leva te e ambula!”. Deinde Petro le prendeva con le mano dextere e le levava, e subito le pedes e le cavilias del mendico se infortiava. Saltante ille se poneva a star e incipeva ambular!Assi, ambulante, saltante e laudante Deo, ille entrava con illes in le templo. Tote le gente le videva ambular e laudar Deo,e illes le recognosceva como le homine qui soleva seder e peter almosnas al Porta Belle del Templo, e illes esseva implite de stupefaction e surprisa pro lo que habeva occurrite con ille.

Le discurso de Petro al turba

Durante que le homine se teneva prope a Petro e Johannes, tote le gente esseva stupite e concurreva ad illes in le portico que es appellate de Salomon. Quando Petro videva isto, ille se adressava al turba e diceva: “Homines de Israel! Proque es vos stupite de lo que occurreva? Proque reguarda vos fixemente ad nos, como si nos ipse faceva iste homine ambular gratias a nostre proprie potentia o pietate? Le Deo de Abraham, Isaac e Jacobo, le Deo de nostre ancestres glorificava su servitor Jesus, le qual vos traiva e rejectava in presentia de Pilato, post que ille ipse habeva decidite dimitterle. Vos, tamen rejectava le Sancte e le Juste, e peteva, in su loco, que un homicida esseva date a vos. Vos occideva le Originator del vita ipse, le qual Deo faceva resurger del mortos. De isto nos es testes! Il es per le fide in le nomine de Jesus que iste homine – qui vos cognosce e vide – esseva infortiate! Le fide que es per Jesus le ha restablite in su integritate al presentia de vos omnes.

Ora, io sape ben que vos ageva per ignorantia, sicut vostre capites alsi. Le cosas tamen, que Deo preannunciava per le bucca de omne prophetas – illo es que le Christo haberea patite – ille compliva in iste maniera. Igitur, repenti vos de vostre peccatos e reverte vos, ut vostre peccatos sia delite! Alora tempores de refrescamento venira ab le presentia del Senior e ille mandara a vos le Christo que esseva predestinate pro vos, Jesus. Quia il es necesse que ille remane in celo usque al tempores final del restauration de omne cosas, sicut Deo promitteva multe tempore retro per le medio de su sancte prophetas. Moses diceva: “Le Senior, vostre Deo suscitara pro vos un propheta simile a me ex inter vostre fratres. Vos le debe obedir in toto lo que ille dice. Cata persona qui non obedi a ille propheta essera exterminate e removite ab le populo”. E tote le prophetas, ab Samuel e illes que le sequeva parlava re isto e annunciava le dies que nos vive nunc. Vos es le filios de ille prophetas e del Pacto que Deo establiva con vostre ancestres, dicente a Abraham: “E in vostre descendentes tote le nationes del mundo essera benedicite”. Deo resuscitava su Servitor e le mandava primo ad vos pro benedicer vos per reverter cata uno de vos ab vostre iniquitates”.

4

Petro e Johannes coram le Consilio

Durante que Petro e Johannes parlava al populo, le sacerdotes, le capitano del guarda del templo e alcun sadduceos interveniva e les interpellava. Iste prepositos se plangeva del facto que Petro e Johannes doceva al populo que per le medio de Jesus il ha un resurrection del mortos. Assi illes les arrestava e, nam il esseva jam vespere, les faceva serrar in un prision usque al matino. Multes qui habeva audite lor predication tamen lo credeva, tanto que le numero del credentes se estimava nunc de circa cinque milles personas.

Le die sequente, le consilio de tote le prepositos de Israel, le ancianos e le expertos del lege se congregava in Jerusalem. Annas, le sacerdote summe esseva ibi alsi, insimul con Caiphas, Johannes, Alexandro, e altere membros del familia del sacerdotes summe. Depost haber facite star coram illes Petro e Johannes, illes les interrogava: “Per qual poter o in cuje nomine vos faceva isto?”. Tunc Petro, replenate per le Spirito Sancte replicava: “Prepositos del populo e ancianos! Si nos hodie es questionate a causa de un bon obra facite a un homine infirme – per qual medio iste homine esseva sanate – sia cognite a vos omnes e a tote le populo de Israel que iste homine qui hodie sta coram vos in plen sanitate esseva sanate per le medio de Jesus Christo, le nazareno, que vos crucifigeva ma que Deo resuscitava del mortos. Iste Jesus es le lapide que vos edificatores reprobava ma que deveniva le petra angular. De facto, il ha salvation in necuno altere, quia il non existe altere nomine sub le celo que serea date al homines, per le quales nos necessita esser salvate”.

Quando illes videva le harditessa de Petro e Johannes e discoperiva que illes esseva homines illitterate e ordinari, illes esseva stupefacite e recognosceva que iste homines habeva essite con Jesus. E quia illes videva le homine que habeva essite sanate stante con illes, illes non plus poteva contradicer les. Assi, illes ordinava a Petro e Johannes de sortir del camera del consilio e illes confereva inter se.

Illes demandava le unes del alteres: “Que nos deberea facer con iste homines? Quia il es cognite a omnes qui vive in Jerusalem que un remarcabile signo miraculose occurreva per lor medio, e nos non pote denegar lo. Pro impedir tamen, que illes divulga in ultra, nos debe prevenir les de non parlar plus a alicuno in le nomine de Jesus”. Assi, illes vocava Petro e Johannes de venir intra de novo e les ordinava de non plus parlar, ni docer in le nomine de Jesus. Ma Petro e Johannes respondeva: “Vos judica e dice nos si il es convenibile ante Deo de obedir a vos plus tosto que a Deo, proque nos non pote non parlar de lo que nos videva e audiva”! Depost haber les menaciate in ultra, finalmente illes les dimitteva, quia illes non trovava quomodo punir les propter le populo: omnes de facto glorificava Deo pro lo que habeva evenite: le sanamento de un homine qui habeva essite stropiate durante plus que quaranta annos.

Le credentes preca pro obtener corage

Si tosto que illes esseva dimittite, Petro e Johannes iva a lor proprie confratres e les contava toto lo que le sacerdotes principal e le ancianos les habeva dicite. Quando illes audiva le reporto, le credentes levava unanimemente lor voces a Deo e diceva: “Senior, tu qui faceva le celo e le terra, le mar e tote lo que illos contine: Tu parlava multe tempore retro per le Spirito Sancte a tu servitor David assi: Proque le nationes ragia e le populos cabala cosas folle? Le reges del Terra conveniva e le governatores se congregava pro adversar le Senior e su Christo’. De facto isto occurreva hic in iste citate! Quia Herodes, Pontio Pilato, estranieros e le populo de Israel concordava inter se pro adversar Jesus, tu sancte servitor, que tu consecrava. Quecunque illes faceva, tamen esseva predeterminate secundo tu voluntate. E nunc, oh Senior, presta attention a lor menacias, e da nos, tu servitores, grande harditessa in proclamar tu parola! Extende tu mano pro sanar e que signos miraculose e prodigios sia facite per le nomine de tu sancte servitor Jesus”! Depost iste oration, le loco in le qual illes esseva congregate esseva succutite e omnes esseva plenate per le Spirito Sancte. Le apostolos alora incipeva proclamar le parola de Deo con harditessa.

Le condition del prime credentes

Le multitude del credentes esseva de un sol corde e mente, e nemo diceva que alique que ille possedeva esseva le sue, le resurrection del Senior Jesus, e Deo les benediceva grandemente. Inter illes il habeva necuno in condition de necessitate, quia illes qui possedeva agros o domos los vendeva e, apportante le moneta que illes recipeva de tal emptiones,lo deponeva al pedes del apostolos. Le moneta assi esseva distribuite secundo le necessitate de cata uno. Per exemplo Joseph, un levita que esseva originari de Cypro, que le apostolos habeva supernominate Barnaba (que, traducite significa “filio del consolation”) e qui possedeva un agro, lo habeva vendite e apportante le moneta, lo habeva deponite al pedes del apostolos.