Actos del Apostolos, cap. 5

Actos

5

Le Judicio super Anania e Sapphira

1Il habeva un homine cuje nomine esseva Ananias e su uxor se appellava Sapphira. Illes habeva vendite un agro que illes possedeva 2e habeva deponite le receptas del vendita al pedes del apostolos. Ananias tamen, de accordo con su uxor, habeva retenite pro illes ipse un parte de tal receptas. 3Petro tamen, diceva: “Ananias: Satan te induceva[1] mentir al Spirito Sancte e retener pro vos ipse parte del receptas del vendita del agro. 4Nemo te habeva obligate vender lo e, quando tu lo vendeva, certo tu poteva semper decider quanto donar e quanto retener. Como poteva tu facer un tal cosa? Tu non mentiva a nos, ma al Spirito Sancte. 5Quando Ananias audiva iste parolas, ille subito collabeva e moriva. Propter isto, un grande pavor sasiva omnes qui audiva re isto. 6Alora veniva homines plus juvene, le involveva in un drappo, portava via le corpore de Ananias e le inhumava. 7Circa tres horas plus tarde, su uxor entrava, ma illa non sapeva lo que habeva occurrite. 8Petro la demandava: “Dice me, esque vos ambes recipeva iste amonta pro le vendita de vostre agro?” E Sapphira diceva: “Si, justo illo”. 9Petro, alora, la diceva: “Como poteva tu e tu marito mesmo pensar de facer un tal cosa: convenir insimul de poner a proba le Spirito del Senior? Justo nunc es foras del porta le juvenes qui inhumava tu marito, e illes portara via etiam te”. 10Subito illa cadeva a terra, morte, e le juvenes entrava, videva que illa habeva morite, la portava via e la inhumava apud su marito. 11Propter isto, un grande pavor sasiva le ecclesia integre e tote le alteres qui audiva quid habeva evenite.

Le apostolos opera signos miraculose

12Intertanto, le apostolos, de accordo, se congregava regularmente in le Templo, in le area nominate Portico de Salomon. Illes operava remarcabile signos miraculose inter le populo. 13Le altere credentes, tamen, non hardiva accompaniar se al apostolos, ma omnes habeva le plus alte respecto pro illes. 14Un numero semper plus grande de personas, homines e feminas, perveniva creder al Senior e se addeva a illes. 15Ita illes portava infirmos foras in le stratas sur lectieras e mattas a que, quando Petro transiva, al minus su umbra se projectava sur illes. 16Un multitude concurreva ex le suburbios de Jerusalem e portava lor malades e illes qui esseva affligite per spiritos immunde: cata un de illes esseva sanate.

17Propter iste situation, le Summe Sacerdotes e omnes qui le susteneva (illo es le partito religiose del sadduceos) reageva con jelosia violente, 18faceva arrestar le apostolos e les faceva recluder in le prision public. 19Durante le nocte tamen, un angelo del Senior aperiva le portas del carcere e les faceva sortir. Pois ille les diceva: 20“Vade in le cortes del Templo e predica re iste vita!”. 21Illes, assi, arrivava in le cortes del Templo al alba e incipeva subito docer[2].

Enoios ulterior pro le apostolos

Plus tarde celle matino, le Summe Sacerdotes e su cortesanos arrivava e convocava le Synedrio – illo es le consilio integre del israelitas. Illes ordinava que le apostolos les esseva adducite pro esser judicate. 22Quando tamen, le milites vadeva al carcere, non trovava ibi le apostolos. Assi illes retornava e faceva un reporto. 23 Illes diceva: “Le portas del carcere esseva serrate e le guardas stava foras, ma quando nos aperiva le portas del prision, nos non trovava alicuno ibi!”.

24Quando le commandante del guardas del Templo e le sacerdotes principal audiva iste reporto, illes esseva grandemente disconcertate e se demandava quomodo tote isto habeva essite possibile. 25Ma alicuno arrivava con le nova que justo celle homines qui habeva essite imprisionate stava nunc in le cortes del templo docente le populo! 26Alora le commandante del guardas del Templo vadeva con le officieros e les adduceva itero coram le Consilio. Illes lo faceva, tamen, sin emplear le fortia, quia illes timeva esser lapidate per le turba.

27Quando le apostolos esseva adducite, illes stava coram le Consilio e le Summe Sacerdote les interrogava. 28Ille les diceva: “Nos prohibeva vos strictemente de non docer in le nomine de Jesus[3], nonne? Nonobstante, vos impleva Jerusalem con vostre doctrinas e mesmo vos vole render nos culpabile del morte de celle nomine[4]?

29Ma Petro e le apostolos respondeva: “Nos debe obedir a Deo magis que al homines. 30Le Deo de nostre ancestres suscitava Jesus, quem vos sasiva e occideva suspendente le a un cruce[5]31Deo tamen, le exaltava a su dextera qua Fundator[6] e Salvator, pro dar al populo de Israel le opportunitate del repententia e le remission del peccatos. 32E nos es le testes de iste evenimentos, e mesmo es le Spirito Sancte, quem Deo ha date a tote illes qui le obedi, lo es”.

33Quando illes audiva iste parolas, illes se inragiava e voleva occider les. 34Uno de lor consilieros tamen, cuje nomine esseva Gamaliel (un doctor del Lege multo respectate per le plebe), se levava e requireva que le apostolos esseva facite sortir brevemente. 35Deinde ille diceva al consilio: “Homines de Israel, sia multo caute quando vos prende ulle decision re iste homines.36Quia alicun tempore retro, surgeva Theuda, qui pretendeva esser un homine eminente. Circa quatro centos homines se jungeva a ille, ma ille esseva occidite, su adherentes esseva disbandate e su movimento dispareva. 37Plus tarde surgeva Judas le galileo durante le tempore del censimento. Ille attraheva alcunes qua su discipulos, ma etiam ille moriva, e su adherentes se dispergeva. 38Assi, in iste caso io vos dice: “Non occupa vos in ultra de iste homines, quia si quid illes doce e face proveni simplemente de homines, illo tosto disparera. 39Si tamen, illo proveni de Deo, vos lo adversara frustra, de pavor que vos essera trovate pugnar contra Deo”. Illes, ergo, esseva persuadite de tal parolas, 40e convocante le apostolos, illes les faceva flagellar e itero les ordinava non parlar plus in le nomine de Jesus. Deinde illes les dimitteva.

41Assi le apostolos quitava le camera del Consilio allegrante se, quia Deo le habeva considerate digne de suffrer dishonor propter le nomine de Jesus. 42E omne dies, sia in le cortes del Templo, sia de domo a domo, illes non cessava docer e proclamar le Bon Nova[7] que Jesus es le Christo.

Notas

  1.  Litt. “Satan ha implite tu corde”.
  2.  O “proclama tote le parolas de iste vita”.
  3.  O “in iste nomine”.
  4.  Litt. “facer cader sur nos le sanguine de celle homine”.
  5.  Litt. “a un ligno”.
  6.  In greco: ἀρχηγός (le conductor principal, principe, le persona qui conduce in omne cosa e assi deveni un exemplo, un predecessor, un pionero, le autor).
  7.  O “evangelisar”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Actos/Actos_5