Nulle altere documento in le historia equalmente cambiava le historia del mundo como le Decalogo (le Dece Commandamentos). Le civilisation occidental – le civilisation que disveloppava le derectos human universal, creava le equalitate del feminas, faceva terminar le sclavitude, creava le democratia parlamentari, insimul a altere complimentos unic – non haberea se disveloppate sin illo. Como vos videra quando nos los explicara hic, iste commandamentos es tanto apposite quanto illo esseva proclamate ante 3000 annos. De facto, le Decalogo es toto lo que es necesse pro facer iste mundo un mundo bon, un mundo libere del tyrannia e del cruelitate.

Imagina pro un momento un mundo in le qual il non esserea nulle assassinamentos o furtos. In un tal mundo armeas, policia o armas non esserea necesse. Homines, feminas e infantes poterea ambular ubique, in qualcunque momento, jorno o nocte, sin timor de esser occidite o predate. Imagina, in ultra, un mundo in le qual nemo concupiscerea lo que pertine a su proximo; un mundo in le qual infantes honora lor patre e matre, e ubi le unitate familial prospera; un mundo in le qual totes obedirea al injunction de non mentir. Le recepta pro un bon mundo es tote ibi – in iste excelse commandamentos.

Ma il ha un trappa. Le Decalogo es proclamate con su presupposition fundamental, un sine qua non que on non pote eluder: le credentia que illo esseva establite per un Autoritate plus alte de qualcunque homine, rege, o governamento. Ecce le ration que le phrase que precede le Decalogo assere le sequente: “Deo proclamava tote iste parolas”.

Le facto es que si le Decalogo, eminente como on lo pote certo considerar, esseva establite per un qualcunque autoritate human, alora un persona esserea justificate in dicer: “Con qual derecto iste Moses… iste rege o regina… iste governamento deberea dicer me como io debe comportar me?”. Proque Deo es indispensabile pro le Decalogo? Quia, – vamos dicer isto le plus directemente possibile – si il non esserea Deo a dicer que le assassinamento es un mal, le assassinamento non es un mal. Pro multes hodie isto poterea parer incomprehensibile e mesmo absurde. Multes inter vos poterea pensar: “Es que iste typo dice que on non pote esser un bon persona si ille non crede a Deo?”. Permitte que io responde a isto le plus clarmente possibile: io non lo crede del toto. Naturalmente il ha personas bon que non crede a Deo, justo como il ha credentes qui es mal personas. 

E multes poterea remarcar: “Io crede que le assassinamento es un mal, io non necessa un Deo que me lo dice”. Ora, iste responsa es ver solmente in parte. Io ha nulle dubita que si tu es un atheista e tu dice que le assassinamento es un mal, tu crede que le assassinamento es un mal. Ma, pardona me, tu necessita que Deo te lo dice. Nos omnes necessita que Deo lo dice. Vide, mesmo si tu perveniva per te solmente al convincimento que le assassinamento es un mal, sin Deo e le Decalogo, como face tu a saper que illo es un mal? De ubi tu prendeva iste notion? Non “creder” que illo es un mal, ma saper (con certitude) que illo es un mal? Le facto es que tu non pote determinar lo per te ipse. Quia sin Deo, le ben e le mal es simplemente credentias personal, opiniones personal. Io pensa que robar in le botecas es bon e tu non lo pensa. Un question de opinion? Sin Deo, justo e errate es solmente opiniones e credentias personal. Practicamente cata philosopho atheista recognosceva isto.

Un altere problema con le idea que tu non necessita Deo pro creder que le assassinamento es un mal, es que il ha multes que non es de accordo con tu idea. E tu non debe vader multo a retro in le historia pro probar isto. In le seculo vintesime miliones de personas in societates communistic e sub le Nazismo occideva centenas de milliones de personas – e illo non enumera un singule soldato occidite in guerras.

Pro isso, non confide troppo in le habilitate del gente de pervenir de se mesme a determinar lo que es juste e lo que es errate sin un Autoritate plus alte. Il es troppo facile esser rolate per un governamento, o per un demagogo, o per un ideologia, o rationalisar que le mal que tu face non es vermente un mal. E mesmo si tu non sape determinar quid es juste e quid es errate, Deo remane necessari. Gente que cognosce le differentia inter juste e errate face le cosa errate per tote le tempore. Vole tu saper proque? Proque illes pensa de poter lo facer. Illes pote proque illes reputa que nemo les vide. Ma si tu recognosce que Deo es le fonte del lege moral, tu crede que ille semper vide lo que tu face e de illo te requirera de dar conto.

Assi, mesmo si tu es un atheista, tu volerea ben que le gente vive secundo le leges moral del Decalogo. E mesmo un atheista debe admitter que major es le numero de personas que credera que il esseva Deo a establir le Decalogo – illo es, non simplemente un opinion – melior essera le mundo. In tres milles annos nemo perveniva crear un systema melior que le Decalogo fundate super Deo, e nemo unquam lo facera.