Category Archives: Lecturas dominical

Lecturas biblic pro Dominica 5 Julio 2020

Si le ligamine audio non functiona, emplear isto: http://tempodiriforma.it/audio/int200703.mp3

Dominica 5 julio 2020 – Quinte Dominica post le Pentecoste

Lecturas bìblic: Psalm 45; Genesi 24:29-67; Romanos 7:15-25; Mattheo 11:25-30

Benvenite a nostre programma de lecturas biblic in Interlingua pro le septe de julio duo milles vinti, quinte dominica post le Pentecoste.

Duo del textos biblic proponite nos iste septimana attrahe nostre attention al thema del maritage. Le Psalmo 45, es un gaudiose canto de amor in le qual un juvene homine e un juvene femina, de stirpe regal, exalta reciprocamente lor beltate e virtutes. Le populo participa a lor gaudio e recognosce in ille juvene rege ille qui, con su sposa, lo guidara con sapientia e justitia. Le secunde lectura, ab Genesis 24, conta a nos de como Isaac, filio del patriarcha Abraham, le filio del promissa, trova un sposa. Deo ipse move le evenimentos a fin que su futur sposa pertine al populo de Deo illa ipse. Le  populo de Deo, de facto, debe poter mantener su proprie homogeneitate e distinction ab le mundo, libere de influentias extranee. Isto es importante, quia illo debe portar in ante le mission que Deo lo confideva. In le tertie lectura, ab le Evangelio secundo Mattheo, capitulo 11, un oration de Jesus pone in evidentia le sapientia del selectiones facite per Deo e le importantia de trovar solmente in ille lo que pote plenmente satisfacer le anima human. In le quarte lectura, finalmente, ab le epistola al Romanos, le apostolo Paulo vide in se ipse iller lucta interior que il ha in le corde human inter le communion con Deo e le temptationes de iste mundo, le quales pote esser vincite solmente con le adjuta de deo. Ecce, ergo, in iste lecturas lo que los colliga: le thema del selectiones (illos e Deo e, de consequentia, le nostres), e le discernimento que debe haber omne filio de Deo pro complir le objectivos que Deo le propone.

I.

Le Psalmo 45 es un poesia de amor que celebra le nuptias de un rege davidic con un belle princessa. Le poeta lauda le rege pro su valentia militar e su ingagiamento pro le justitia. Illo exhorta le sposa a esser fidel al rege e reguarda con grande expectaton le die in le qual le maritage essera benedicite con un progenie regal. Le Nove Testamento lo interpreta in maniera spiritual como prefiguration del triumpho de Christo e de su “maritage” con le populo de illes qui essera salvate.

Un belle canto erumpe de mi corde. Parolas flue veloce de mi lingua sicut le penna de un dextre poeta. Tu es le plus belle inter le homines. Tu labios effunde parolas gratiose. Propter isto Deo ipse te benediceva in eterno.  Cinge te de tu gladio, oh guerrero potentissime! Appare in tu magnific splendor! appare in tu magnific splendor e sia victoriose. Procede cavalcante propter veritate, mansuetude e justitia. Alora tu man dextere complira potente gestas. Tu flechas es acute e penetra in le cordes del inimicos del rege. Nationes cadera a tu pedes.

Tu throno, oh Deo, dura per le seculos del seculos. Le sceptro de tu regno es un sceptro de justitia. Tu ama le justitia e odia le mal. Propter isto Deo, tu Deo, te consecrava con le oleo del gaudio, exaltante te super quicunque altere. Tote tu vestes es parfumate de myrrha, aloe e cassia. De palatios eboree proveni le musica de instrumentos a corda que te allegra.  In tu nobile corte il ha princessas. Tu sposa sta a tu dextera, ornate per joieles facite del auro de Ophir.

Audi me, oh princessa, observa e presta attention. Oblida te de tu populo e de tu familia procul. Quia tu sponso royal essera attrahite per tu beltate. Honora le, qua ille es tu senior. Le princessa de Tyro te inundara de donos. Personas opulente te rogara tu favor. Le sposa, un princessa, pare gloriose in su gonna. In su variegate veste, illa es ducite al rege, accompaniate per su damisellas de honor. Qual gaudiose e enthusiastic procession durante que illes entra in le palatio regal!

Tu filios devenira reges sicut lor patre. Tu les facera dominos super multe terras. Io proclamara tu grandeur in omne generation. Propter isto le gentes te laudara in omne seculos del seculos.

II.

Il esseva nunc tempore que le patriarcha Abraham cercava un femina a maritar a su filio Isaac (sicut on soleva tunc). Illa, tamen, non debeva esser un canaanita, illo es un femina pagan, non pertinente al populo electe, ma un femina de su pais de origine. Abraham, assi, manda le chef de su servitores a cercar un tal femina inter su parentes. Le viage succedera quia illo esseva in le voluntate del Senior Deo, qui, in su providentia dispone omne detalio a ille fin. Nostre lectura de ille episodio parte del medietate del capitulo 24 de Genesis, quando le servitor de Abraham arriva in le pais del Chaldeos e incontra le parentes de su domino.

“Ora Rebecca habeva un fratre appellate Laban, qui nunc se hastava al incontro del homine al fonte. Ille habeva vidite le anulo pro le naso e le bracialettos al carpos de su soror, e habeva audite Rebecca contar lo que ille homine habeva dicite. Assi ille se habeva hastate ir al fonte, ubi le homine ancora stava juxta su camelos. Laban le diceva: “Veni e remane albergar con nos, tu qui es benedicite per le Senior! Quare ancora sta tu hic foras del urbe, quando io ha un camera preste pro te e un loco pro le camelos?”.

Assi, le servitor de Abraham vadeva in ille domo e Laban discargava le camelos. Palea e forrage esseva date al camelos, e aqua esseva providite ut ille e le homines que esseva con ille poteva lavar se le pedes. Si tosto que le mangiar esseva servite, le servitor de Abraham diceva: “Io non mangiara donec io habera dicite vos proque io ha venite”. Laban respondeva: “Va ben, dice lo nos”.

Ille diceva:  “Io es le servitor de Abraham. Le Senior ha benedicite valde mi domino e ille deveniva multo opulente. Le Senior le dava oves e boves, argento e auro, servos e servas, camelos e asinos. Quando Sara, in su senectute, pareva le filio de mi domino, ille le dava toto lo que ille possedeva. E mi domino me faceva prestar un juramento. Ille diceva: ‘Non permitte a mi filio de maritar se con uno de iste feminas canaanita local. Vade in vice a mi pais de origine e trova ibi, inter mi parentes, un uxor pro mi filio’. Ma io diceva a mi domino: ‘Ma si le femina non vole retornar con me?’. Ille respondeva: ‘Le Senior, in cuje presentia io ha vivite, mandara su angelo con te e dirigera tu passos ut succeder e tu trovara un uxor pro mi filio ex inter mi parentes, ex le familia de mi patre. Tu essera exonerate ab tu juramento si tu vade a mi parentes e illes non te la da. Tunc tu essera exonerate ab tu juramento’. Ergo io veniva hodie al fonte e io precava assi: ‘Senior, Deo de mi domino Abraham, si tu decideva de facer succeder mi viage, que le evenimentos se displica in le sequente maniera: ‘Ecce me, stante juxta le fonte. Quando le juvenetta sorti pro haurir aqua, io va dicer: ‘Per favor, face me biber un poco de tu urceo’. Deinde illa me replicara: ‘Bibe e io va haurir aqua alsi pro tu camelos’. Que ille femina sia illa que le Senior ha seligite pro le filio de mi servitor’.

Mesmo ante terminar iste precaria in mi corde, ecce supervenir Rebecca con su urceo super un su spatula! Illa descendeva al fonte e hauriva aqua. Assi io la diceva: ‘Per favor, face me biber’. Assi celermente illa abassava su urceo de su spatulas e diceva: ‘Bibe e pois va haurir aqua alsi pro tu camelos’. Alora io bibeva, e illa alsi faceva abiberar le camelos. Deinde io la peteva: “De qui tu es filia?’. Illa replicava: ‘Le filia de Bethuel le filio de Nahor, que Milcah pareva pro Nahor’. Io poneva le anulo a su naso e bracialettos a su carpos. Pois io me prosternava e adorava le Senior. Io laudava le Senior, le Deo de mi domino Abraham, que me habeva conducite per le sentiero juste pro trovar le granfilia del fratre de mi domino pro su filio. Ora, si tu va monstrar amor fidel pro mi domino, dice me lo. Ma si no, dice me lo le mesmo, ut io procede per mi via”.

Alora, Laban e Bethuel respondeva: “Il esseva obviemente le Senior Deo a portar te hic: nos non pote extra su consentimento decider alique differente. Rebecca es coram te; prende la e parti. Que illa sia le uxor del filio de tu domino, sicut le Senior Deo ha dicite”.

Quando le servitor de Abraham audiva lor parolas, ille se prosternava a terra pro adorar le Senior. Deinde ille traheva foras auro, argento, joieles e vestes, e los dava a Rebecca. Ille dava alsi donos dispendiose al fratre e al matre de Rebecca. Post isto, ille e le homines qui esseva con ille mangiava e bibeva e remaneva ibi pro pernoctar.

Quando illes se levava mane, le servitor de Abraham diceva: “Dimitte me, ut io vade a mi domino”. Ma le fratre de Rebecca e su matre replicava: “Que le juvenetta remane con nos qualque die de plus, forsan dece dies. Deinde illa potera vader”. Ma ille les diceva: “Non me retene – le Senior Deo me concedeva de succeder in mi viage. Permitte que io vade nunc, assi io pote retornar a mi domino”. Illes diceva: “Ben, vamos vocar le juvenetta e vamos querer a illa mesme lo que illa vole facer”.Assi illes vocava Rebecca e la peteva: “Esque tu vole vader con iste homine?”. Illa replicava: “Si, io vole vader con ille”.

Ergo illes dimitteva lor soror Rebecca insimul a illa qui habeva essite su nutrice con le servitor de Abraham e su homines. Illes benediceva Rebecca con iste parolas: “Oh soror nostre! Que tu deveni le matre de milles de dece milles! Que tu descendentes va posseder le fortalessas de lor inimicos”.

Igitur Rebecca, insimul con su servas, montava le camelos e partiva con ille homine. Assi le servitor de Abraham prendeva Rebecca e quitava ille region.

Intertanto, Isaac, qui habitava in le Negev, habeva retornate de Beer-lahai-roi. Ille camminava e meditava per le agros durante le vespere, quando, levate su oculos, videva camelos que se approximava. Rebecca alsi levava su oculos e videva Isaac. Illa descendeva del camelo e peteva al servitor de Abraham: “Qui es ille homine qui veni per le agros al incontro de nos?”. Le servitor replicava: “Ille es mi domino ipse”. Assi Rebecca prendeva cito su velo e se coperiva le visage”.

Le servitor narrava a Isaac tote lo que habeva evenite. Deinde Isaac portava Rebecca a in le tenta de su matre Sarah e deveniva su uxor. Illa placeva multo a Isaac e deveniva pro ille de conforto special de post le morte de su matre” (Genesi 24:29-67).

III.

Le fragmento del evangelio seligite pro iste dominica, contine un oration de Jesus. Illo pote esser subdividite in tres partes. In le prime nos trova le responsa al question: A qui Deo revela le veritate del Evangelio que conduce al salvation? Jesus lauda Deo, su Patre, pro su sapiente e juste selection que ille face inter le humanitate. In le secunde parte, le texto declara qual es le fonte del cognoscentia que plus vale e que nos omnes debe querer. Le tertie, es le appello que Jesus face a venir a ille qua fonte completemente satisfactori pro le anima human, travaliate e onerate.

Le appello de Jesus.In ille tempore Jesus faceva iste oration: “Io te lauda, oh Patre, Senior del celo e del terra, quia tu ha celate iste cosas ab illes qui se reputa sapiente e intelligente, e los ha revelate a illes que es sicut parve infantes. Si, oh Patre, quia tu te complaceva de facer assi! Mi patre ha confidite tote le cosas a me. Nemo cognosce vermente le Filio, nisi le Patre, e nemo cognosce vermente le Patre nisi le Filio e illes al quales le Filio vole revelar le. Veni ad me, vos omnes qui es travaliate e porta oneres pesante, e a vos io dara reposo. Prende mi jugo super vos e apprende de me, quia io es gentil e humile de corde, e vos trovara reposo pro vostre animas. Quia mi jugo se porta facilemente, e le onere que io impone super vos es legier” (Mattheo 11:25-30).

IV.

In le corde de omne creatura human Deo poneva le criterios de conducta moral e spiritual que corresponde a su leges bon e juste.. Le peccato, tamen, face surger in nos fortias que se oppone a ille principios bon e juste, tanto que nos face le experientia omne die de un potente lucta interior inter le bon e le mal. Iste contraposition remane in action mesmo in le credente redimite de Jesus. Le apostolo Paulo in su epistola al christianos de Roma, admitte isto como un realitate operante in ille mesme, ma le victoria del bon es garantite per le obra misericordiose del Spirito Sancte que inhabita le credentes, e que es su dono pro su discipulos.

“De facto, io non comprehende lo que io face, pois que io non face lo que io volerea facer – al contrario, io face lo que io odia. Ma si io face lo que io non volerea facer, io concorda que le Lege es bon. Ma ora il non es plus io que lo face, ma le peccato que vive in me. Io sape que nihil de bon vive in me, illo es, in mi carne, pois que io volerea facer le ben, ma io non pote facer lo. De facto, io non face le ben que io volerea facer, ma io face le mal ipse que io non volerea facer! Ora, si io face lo que io non volerea facer, il non es plus io que lo face, ma le peccato que vive in me. Assi, io trova le lege que quando io vole facer le ben, le mal es presente in me. roque in mi interior io me allegra del Lege de Deo. Ma io vive un lege differente in le membros de mi corpore, le qual face guerra contra le lege de mi mente e me rende prisionier del lege del peccato que es in mi membros. Io es un homine vermente a commiserar! Qui me liberara de iste corpore de morte? Gratias a Deo per Jesus Christo nostre Senior! Assi io me trova in le situation de servir le Lege de Deo con mi mente, ma con mi carne io servi le lege del peccato” (Romanos 7:15-25).

Oration

Oh Senior, tu monstrava nos a observar tote tu commandamentos que reguarda le amor verso te e verso nostre proximo. Concede nos la gratia de tu Sancte Spirito ut nos sia consecrate a te con tote nostre corde, e unite le unes al alteres con un un affection pur; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic pro Dominica 28 junio 2020

Dominica 28 junio 2020 – Quarte dominica post le Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 13; Genesi 22:1-14; Romanos 6:12-23; Mattheo 10:40-42

Le Biblia integre presenta nos homines e feminas qui, nonobstante tote lor defectos, per gratia de Deo esseva seligite como autoritari e inspirate portavoces del Parola de Deo. Quando nos lege in re lor vicissitudes e recipe lor parolas con fiducia, nos ipse es influentiate per illos e insertate in un historia que se developpa ultra lor tempores, le historia del populo de Deo. Le prime e secunde lectura biblic de hodie (Psalmo 13 e Genesis 22) parla nos de homines juste que intende obedir a Deo in omne circumstantia. Le justo, de facto, confide in Deo e le obedi semper, mesmo quando se trova in un situation desperate del puncto de vista human. Ille poterea non mesmo comprender le senso del evenimentos que le reguarda; nonobstante, ille obedi a Deo in omne caso, quia ille recognosce que “Deo sape lo que ille face” e pro omne cosa il ha semper un ration bon e juste in su propositos. Le capitulo sex del littera al christianos de Roma parla nos in re como le christiano se pone de bon grado al servicio de Deo. Le ultime lectura, le parte final de Mattheo 10, pone in relievo le honor que il esseva date al apostolos e al prophetas biblic qua ambassadores de Deo, e le honor que va reciper illes qui recipe le Parola que illes transmitte.

I.

Le Psalmo seligite pro iste dominica es un breve oration de David. Le situation que ille describe es illo in le qual ille mesme se trova, o illo de un credente con le qual ille se identifica: le situation de trovar se in imminente periculo de morte. Ille se sente ignorate de Deo, como si Deo habeva “altere cosas a facer” e non habeva tempore de occupar se de ille. “No,”, ille dice a Deo, “non permitte que mi e tu inimico prevale e vince”. Ille rejecta assi su pensamentos defaitista, se rememora del promissas de Deo verso illes que le pertine e exprime fiducia que tosto Deo le liberara, quia Deo es e remanera semper fidel.

“Quanto longemente, oh Senior, continuara tu a ignorar me? Quanto longemente tu avertera tu facie ab me? Quanto longemente io debera continuar esser inquiete e suffrer in mi corde cata die? Respice e exaudi me, Senior mi Deo. da lumine a mi oculos, alteremente io va cader in le somno del morte.Alteremente mi inimicos dicera: “Nos prevaleva adverso ille!”. Alora qui me tribula, exultara quia io esseva abattite. Ma io confide in tu fidelitate. Mi corde exultara quia tu me liberava. Io cantara laudes al Senior, quia ille es mi vindice” (Psalmo 13).

II.

Le secunde lectura de hodie es le famose episodio del sacrificio de Isaac (que non eveni), un terribile proba pro le patriarcha Abraham. Ille habeva per multe tempore attendite de poter haber un filio sue proprie. Secundo le promissas de Deo, ille obtene un filio, quanquam in su vetulessa. Pro ille, Isaac es un filio amatissime. Esque ille continuara a confider in Deo, si improvisemente e sin explication, Deo “le revole retro”? Esque ille essera preste a sacrificar le? Si, proque, nonobstante que isto le frangerea le corde e non comprenderea le ration de un tal commando, ille sape que Deo ha semper un ration bon e juste pro facer lo que ille decide de facer. Abraham, assi, obedi a Deo, ma Deo le halta in le ultime momento e un ariete prendera le placia del filio in le acto de culto de un sacrificio. Le Nove Testamento, in le littera al Hebreos, assi commenta iste episodio: “Propter fide, Abraham, quando ille esseva ponite a proba, offereva Isaac qua sacrificio. Ille habeva recipite le promissas, ma ille esseva preste a offerer su filio unigenite. Deo le habeva dicite: “Isaac es le filio per le qual tu descendentes portara tu nomine”, Abraham rationava que si Isaac haberea morite, Deo haberea potite reportar le in vita. De facto, in alicun maniera, Deo reportava Isaac ab le mortos” (Hebreos 11:17-19).

Le sacrificio de Isaac. “Alicun tempore post iste cosas, Deo poneva a proba le fide de Abraham. Deo le diceva: “Abraham!”. E Abraham replicava: “Ecce me!”. Deo le diceva “Prende tu amate filio, Isaac – e vade in le terra de Moriah! Offere le ibi in holocausto super un del montes que io te monstrara!”. Igitur Abraham se levava mane e sellava su asino. Ille duceva con se duo de su juvene servitores e Isaac su filio. Quando ille habeva hachate ligno a comburer pro le holocausto, ille se poneva in marcha pro le loco que le Senior le habeva indicate. Le tertie die de lor viage, Abraham elevava su oculos e videva le loco procul. lle diceva a su servitores: “Expecta hic con le asino durante que io e le puero monta ibi. Nos va render culto a Deo postquam nos retornara ad vos”. Assi Abraham prendeva le ligno pro le holocausto e lo poneva super le spatulas de Isaac, dum Abraham ipse portava le foco e le cultro. Durante que le duo camminava insimul, Isaac diceva a su patre: “Patre mie!”. Abraham respondeva: “Filio! Que vole tu?”. Le puero diceva: “Nos ha le igne e le ligno, ma ubi es le victima pro le holocausto?”. Abraham respondeva: “Deo ipse providera le victima del holocausto, filio mie”. Assi ambes prosequeva lor cammino. Quando illes arrivava al loco que Deo les habeva ostendite, Abraham edificava ibi un altar e disponeva super illo le ligno. Deinde ille ligava Isaac, su filio, e le disponeva super le ligno del altar. Pois Abraham extendeva su mano, prendeva le cultro, e se apprestava a immolar su filio. Justo in ille momento le angelo del Senior le vocava del celo e le diceva: “Abraham! Abraham!”. Ille respondeva: “Ecce me!”. “Non extende tu mano super le puero e non le face alicun mal. Nunc io sape que tu time Deo, quia propter me tu non reteneva mesmo tu filio unigenite”. Abraham levava su oculos e videva un ariete attrappate con su cornos in un spineto. Assi ille sasiva ille ariete e lo sacrificava qua holocausto pro su filio. Abraham appellava ille placia: “Deo provide”. Unde usque hodie ancora se dice: “Sur le monte del Senior il se providera” (Genesi 22:1-14).

III.

Le persona qui esseva vocate de Deo a pertiner le, gratias al obra de salvation de Jesus Christo, e qui pro isso esseva redimite ab le servage al peccato e al morte, se pone de bon grado al servicio del causa de Deo in iste mundo. Ille non mesmo pensarea de reverter se a lo que ille faceva un vice e que a Deo displace. Con tote su corde, con su corpore, mente e anima, ille vole dar un active contribution al avantiamento del regno de Deo in iste mundo e pro su victoria final contra le mal. Isto es lo que le apostolo Paulo exprime in le passage de su littera al christianos de Roma, le sexte capitulo, que nos lege hodie. Vamos audir iste exhortationes.

“Ergo, non permitte al peccato de regnar in vostre corpore mortal usque a obedir a su desiros, e non offere vostre membros al peccato como instrumentos a usar al servicio del injustitia, ma offere vos mesme a Deo como sacrificio vivente de post haber morite, e vostre membros a Deo como instrumentos al servicio del justitia. De facto, le peccato non habera plus dominio super vos, proque vos non es plus subjecte al Lege, ma subjecte al gratia. Que dicera nos, alora? Esque nos va peccar proque nos non es plus subjecte al Lege ma al gratia? Absolutemente no. Esque vos non sape que si vos presenta vos mesme como servos obediente, vos es servos de ille al qual vos obedi, o del peccato con le resultato de morir, o del obedientia, con le resultato del justitia? Sia regratiate Deo, tamen, que, benque vos esseva servitores del peccato, vos obediva de tote corde a ille forma de doctrina que esseva vos confidite, e depost haber essite liberate del peccato, vos deveniva servitores del justitia. (Io parla in terminos human a causa del debilitate de vostre carne). Proque in le mesme maniera con le qual vos presentava vostre membros como servitores del impuritate e del iniquitate, (e isto conduceva vos a major iniquitate), assi nunc vos presenta vostre membros como servitores del justitia in vista del sanctification. Pois que quando vos esseva servitores del peccato, vos esseva libere in relation al justitia. Qual fructo, alora, vos recoltava ab ille cosas del quales vos nunc ha vergonia? Pois que le fin de ille cosas es le morte. Nunc, tamen, habente essite liberate del peccato e rendite servitores de Deo, vos obtene como fructo le sanctification e como fin le vita eterne. Pois que le paga del peccato es le morte, ma le dono de Deo es le vita eterne in Christo Jesus nostre Senior” (Romanos 6:12-23).

IV.

Le quarte lectura biblic de hodie, trahite del fin del capitulo 10 de Mattheo, presenta nos le grande dignitate conferite al apostolos de Christo que, como le prophetas del Vetule Testamento, es facite portavoce, ambassadores official, de Deo in iste mundo, privilegiate portatores de su voluntate. Qui les honora e recipe lor parola como le parola ipse de Deo, certemente recipera un ric recompensa. Isto es le attitude que nos debe haber verso le Biblia ipse, ubi prophetas e apostolos porta nos non lor opiniones, ma le Parola de Deo, eternemente valide pro omne tempore e pais.

“Qui recipe vos, recipe me; e qui me recipe, recipe ille qui me mandava. Qui recipe un propheta in le nomine de un propheta, recipera le mesme recompensa de un propheta. Qui recipe un justo in le nomine de un justo recipera le mesme recompensa de un justo. E quicunque da solmente un cuppa de aqua frigide al minime de mi adherentes, ille certo non perdera su recompensa” (Mattheo 10:40-42).

Oration

Omnipotente Deo, qui edificava tu Ecclesia super le fundation del apostolos e del prophetas, essende Jesus Christo le petra fundamental: Concede nos de esser unite insimul in unitate de spirito con lor inseniamento, e que nos sia edificate qua un templo sancte e acceptabile a te; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic pro Dominica 21 Junio 2020

Dominica 21 Junio 2020 – Tertie Dominica post le Pentecoste

Lectura biblic: Psalmo 86Mattheo 10:24-39Genesis 21:8-21Romanos 6:1-11

Le lecturas biblic del tertie dominica post Pentecoste, pone in particular evidentia como, in iste mundo hostil a Deo, confessar e viver consistentemente le fide biblic, sovente causa opposition violente. Nos vide isto in le vicissitude de David, representate in Psalmo 86. David, angustiate per su inimicos que le perseque, trova in Deo su consolation e fortia. Nos pote alsi vider iste facto in le lectura del Evangelio, in Mattheo 10:24 e sequentes, ubi Jesus adverte su discipulos que illes haberea essite durmente adversate como ille ipse lo esseva. Isto non debe ni discoragiar su discipulos, ni facer les facer compromissos con le mundo que les perseguita. In le sperantia e in le certitude del victoria final de Deo in Christo reside lor fortia. Le tertie lectura, tamen, trahite ab Genesis 21, le vicissitude del filio que Abraham generava con su serva Agar, emphatisa alsi como disagradabile pote esser le manco de fide in le promissas de Deo, consequentias que Deo, in su misericordia, repara. Le pardono e le tolerantia de Deo, nonobstante, non pote esser pro nos un pretexto pro minimisar le peccato, o como un sorta de licentia a peccar. Al contrario, illos debe esser un stimulo al obedientia, recognoscente que quid Deo nos commanda es semper bon e juste. Isto es lo que nos trova in le ultime lectura, trahite ab le littera al Romanos.

I.

In le Psalmo 86, que nos va leger nunc, nos trova un mixtura de precaria e de reflection. Se tracta de un fide que nutri e fortifica nos, insimul a laude e actiones de gratias. Nam David habeva trovate difficile fugir ab le angustias in le quales ille habeva se trovate, ille pone in contrasto su situation difficile con le infinite bontate e potentia de Deo. In ultra, non solmente ille simplemente pete de esser liberate de su inimicos, ma ille prega ut le timor de Deo sia implantate e firmemente radicate in su corde.

“Inclina, Senior, tu aures e exaudi me, quia io es inope e paupere. Custodia mi anima, quia io me consecrava a te. Deo mie, salva tu servitor, qui confide in te. Sia misericorde de me, oh Senior, quia a te io clama tote le die. Allegra le anima de tu servitor, quia a te, oh Senior, io elevava mi anima. Quia tu, oh Senior, es bon e preste a pardonar. Tu manifesta grande misericordia verso tote les qui te invoca. Oh Senior, audi mi oration; presta attention a mi deprecation. In le die de mi tribulation io clamava a te, quia tu me exaudi. Nemo inter le dios es simile a te, oh Senior, e nemo pote facer le obras que tu face. Tote le gentes, que tu faceva, venira e adorara coram te, oh Senior, e glorificara tu nomine, quia tu es magne e face meravilia: solmente tu es Deo. Oh Senior, doce me tu vias, ut io pote viver secundo tu veritate. Rende mi corde pur, ut io time tu nomine. Io va confider in te, Senior mi Deo, con tote mi corde, e io glorificara tu nomine in eterno. Quia tu misericordia es grande super me. Tu me liberava ex le profunditates del inferno. Oh Deo, homines superbe insurgeva contra me: un banda de homines violente essaya de occider me: illes ha nulle consideration pro te. Ma tu, oh Senior, es un Deo de compassion e de misericordia. Tu es patiente e plen de compassion e veritate. Respice in me e sia misericordiose verso me. Da a tu servitor tu fortia. Libera iste filio de tu serviente. Manda me un signo de tu favor, ut illes qui me odia lo vide e sia avergoniate, quia tu, oh Senior, me adjutava e me consolava” (Psalmo 86).

II.

Poner se del parte de Christo como su discipulos, etiam hodie non es unquam facile, pois que sovente illo implica un contraposition al maniera de pensar e de viver que prevale in iste mundo. Iste mundo, de facto, non tolera de esser ponite in question e super toto illo non tolera qui non se conforma a su principios e impositiones. Tote isto poterea implicar un aperte persecution pro ille christianos que non se submitte al regimes de iste mundo, a lor menacias e intimidation. Esque le christianos deberea timer tote isto? No, illes non deberea timer mesmo le morte, non solmente quia lor perspectivas es plus large de illos de iste mundo, ma quia il essera le Christo, finalmente, a prevaler e a vindicar se de tote su adversarios. Nos debe solmente esser consistente e perseverante. Vamos audir lo que dice a iste reguardo Jesus, in le Evangelio secundo Mattheo.

“Un discipulo non es plus eminente que su magistro, ni un servo plus eminente de su domino. Pro le discipulo il suffice esser sicut su magistro, e le servo sicut su domino. Si illes vocava le patre del famila Beelzebul, quanto magis le membros de su familia! Ergo, non time illes, quia il ha nihil occulte que non essera revelate e nihil secrete que non essera rendite cognoscite. Quid io dice vos in le tenebras, proclama lo in le lumine, e quid es susurrate in vostre aures, proclama lo sur le terassas de vostre domo a que omnes lo audi! Non time illes qui occide le corpore ma non pote occider le anima. Time Deo solmente, le qual pote destruer tanto le anima quanto le corpore in le inferno. Qual es le precio de duo passeres – un moneta de cupro! Nonobstante, non mesmo un de illos cade in terra sin le voluntate de vostre Patre. Mesmo tote le capillos de vostre capite es numerate. Ergo, non time: vos es multo plus preciose quam multe passeres. Omnes, ergo, qui me confessara coram le homines, io alsi les confessara coram mi Patre, qui es in celo; Tamen, quicunque me denegara coram homines, io alsi les denegara coram mi Patre, qui es in celo. Non suppone que io veniva a portar pace in terra! Io non veniva a portar pace, ma un gladio! Io veniva separar un homine adverso su patre, e un filia adverso su matre e un filia affin adverso su matre affin, e le inimicos de un homine essera le membros ipse de su familia. Quicunque ama patre o matre plus quam me, non es digne de me, e quicunque ama filio o filia super me, non es digne de me. E quicunque non prende su proprie cruce e me seque non es digne de me. Quicunque se attacca a su vita la perdera; e qui perde su vita propter me, la retrovara” (Mattheo 10_24-39).

III.

Le patriarcha Abraham e su uxor Sarah habeva evidente difficultate de creder al certe completion del promissas que Deo les habeva facite, illo es que, nonobstante lor etate avantiate, illes haberea habite un filio. Illes, tamen, se faceva sasir per le anxietate e, non volente plus attender, illes accepta que Abraham genera un filio con lor serva Agar. Il haberea nascite Ismael qui, quanquam legitimemente herede de Abraham, haberea semper essite pro ille familia “un problema”, un enoio. In le episodio que nunc nos va leger, Sarah successa a facer bannir Agar e Ismael. Deo, nonobstante ille error, in su misericordia haberea semper benedicite alsi Ismael e su descendentes. 

“Le infante cresceva e esseva dislactate. Abraham preparava un grande festa in le die de su dislactation. Sarah, tamen, remarcava que le filio de Agar, le Egyptiana – le filio que Agar habeva generate pro Abraham – le derideva. Assi illa, adressante se a Abraham, le diceva: “Va bannir ille serva con su filio, quia le filio de ille serva non devenira un herede insimul a mi filio Isaac!”. Le requesta de Sarah multo displaceva a Abraham, quia Ishmael esseva alsi su filio. Ma Deo diceva a Abraham: “Non angustiar te a causa del puero e de tu serva. Face tote lo que Sarah te dice, proque tu legitime descendentia essera considerate a partir de Isaac. Io, tamen, io facera devenir un grande nation le filio del serva, quia ille es alsi tu filio”. Ita Abraham se levava mane, prendeva alicun alimentos e un contenitor de aqua e los dava a Agar. Ille los poneva super su spatulas, le dava su filio, e la dimitteva. Assi, illa incipeva errar sin proposito in le deserto de Beersheba. Quando le aqua del contenitor habeva se exhaurite, illa pulsava le infante subtus un arbusto. Deinde illa vadeva e se poneva a seder a un certe distantia de ille, circa a un tiro de arco procul, quia illa pensava: “Io refusa vider morir le infante”. Assi illa sedeva contra e plorava desperatemente. Deo, tamen, audiva le voce del puero. Le angelo de Deo del celo vocava Agar e la diceva: “Que es, Agar? Non timer, quia Deo audiva le voce del puero justo in le loco ubi ille se trova. Leva te! Prende le puero e tene le per mano, quia io rendera su descendentes un grande nation”. Alora Deo aperiva le oculos de Agar e ille videva un puteo plen de aqua. Subito illa reimpleva le contenitor de aqua e faceva biber le puero. Deo esseva con le puero durante su crescentia in le deserto. Ille habitava in le deserto de Paran e deveniva un archero valente. Su matre trovava pro ille un uxor ab le terra de Egypto” (Genesis 21:8-21).

IV.

Le gratia de Deo, offerite nos gratias le obra del Salvator Jesus Christo recipite per le medio del fide, gania nos le pardono, le remission de nostre peccatos. Isto, tamen, nos non lo pote considerar un excusa, un justification pro minimisar o subvalutar le peccato, un pretexto pro transgreder le lege moral de Deo, como si le pardono esserea “guarantite”. Redimite ab le fortia e ab le consequentias del peccato, le christiano “mortifica” le proprie tendentias a peccar, e apprende del Christo, que ille ama, un nove stilo de vita. Vamos leger lo que le Apostolo Paulo scribe in su littera al Romanos.

“Que dicera nos, alora? Esque nos debe remaner in le peccato a que le gratia va abundar? Absolutemente no! Como poterea nos qui moriva al peccato, viver ancora in illo? Esque vos non sape que tote illes que esseva baptisate in Christo Jesus, esseva baptisate in su morte? Ergo, nos esseva sepelite con ille per medio del baptismo in le morte, a fin que sicut Christo esseva resuscitate del mortos per medio del gloria del Patre, assi nos va viver un nove vita. Pois que si nos esseva unite a ille in maniera simile a su morte, nos certemente essera alsi unite in maniera simile a su resurrection. Nos sape que nostre vetule homine esseva crucifigite con ille a que le corpore del peccato non domina plus super nos de sorta que nos non sia plus sclavos del peccato. (Proque alicuno que moriva esseva liberate del peccato). Ora, si nos moriva con Christo, nos crede que nos alsi vivera con ille. Nos sape que Christo resuscitava del mortos e ille non morira plus. Le morte non pote plus dominar le. A causa del morte que ille moriva, ille moriva al peccato un vice pro semper, ma le vita que ille vive, ille lo vive pro Deo. Assi considera vos mesme morte al peccato, ma vivente pro Deo in Christo Jesus” (Romanos 6:1-11).

Oration

Oh Senior! Face nos haber un perpetue amor e reverentia pro tu sancte Nomine, quia tu nunquam falle in adjutar e governar illes qui tu establiva super le firme fundation de tu miserricordia; per Jesus Christo nostre senior, qui vive e regna con te e con le Sancte Spirito, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic pro Dominica 14 junio 2020

Dominica 14 Junio 2020 – Secunde Dominica post le Pentecoste.

Benvenite! Le lecturas biblic de iste dominica, le secunde post Pentecoste, emphatisa como, reconciliate con Deo per le fide in le Senior e Salvator Jesus Christo, Deo non es plus, pro nos un entitate nebulose, un abstraction, ma un preciose e amabile amico que accompania nos semper. Nos face le experientia de su fidelitate al promissas de su Parola e provide a nostre debilitates. Como nos va audir in le lectura del Psalmo, nos adressa nos a Ille e le dice: “Io te ama, o Senior, con tote mi corde”.

I.

Ex le Psalmo de iste dominica emerge le antithese: “Io ama Deo” e “Omnes es mentitores”. Iste ultime affirmation on lo poterea considerar “un exaggeration”. Si nos, tamen, considera toto ab le perspectiva de Deo , iste affirmation non deberea surprender nos, quia, de facto, le corruption moral e spiritual del creaturas human es multo grave. On poterea al minus dicer que omne virtute que le humanos pretende haber es multo relative e on debe haber con illes grande prudentia. Le selection del Salmista es clar: io prefere confider, amar e servir solmente Deo.

“Io ama le Senior proque ille exaudiva le voce de mi deprecation. (…) Io crede in te; isto es le ration que io diceva: “Io es grandemente afflicte”. In mi anxietate io clamava a te: “Omnes es mentitores”. Como pote io recompensar le Senior pro tote lo que ille faceva pro me? Io elevara le calice del salvation e laudara le nomine del Senior. Io complira le promissas que io faceva al Senior coram tote su populo. Le Senior considera multo preciose le vita de su sanctos. Oh Senior, vero io es tu servitor. Io es tu servitor, le filio de tu serviente. Tu laxava mi catenas e nunc io es libere. Io te offerera un sacrificio de action de gratias e invocara le nomine del Senior. Coram tote su populo io complira le votos que io faceva al Senior. Io lo facera in le cortes del domo del Senior, in le corde de Jerusalem. Alleluia!” (Salmo116:1, 10-17).

II.

“Esque forsan il ha qualcosa de impossibile pro le Senior?”. Isto es le phrase-clave, le question rhetoric, al qual se responde un “No!” emphatic, que sta al base del secunde lectura de iste dominica. Le eterne Deo porta in ante su planos in le historia defiante le logica e le sapientia human, lo que es possibile e lo que non es possibile. Con le nascentia de Isaac ab genitores que es troppo vetule pro generar filios, ille pone le fundationes pro le nascentia del populo de Israel, al qual Deo confideva le redemption del humanitate e in le qual haberea surgite le Salvator Jesus Christo. Deo es fedel e honora cata su promissa.

Tres visitatores special. Le Senior appareva a Abraham juxta le Querco de Mambre durante que ille sedeva al entrata de su tenta durante le tempore le plus calide del die. Abraham levava su oculos e subito le appareva tres homines que stava prope de ille. Quando ille les videva, ille iva currente a lor incontro ab le entrata del tenta e les dava le benvenita prosternente se in terra. Ille diceva: “Mi Senior, si il te place, remane hic un poco con me, tu servitor. Reposa al umbra de iste arbore durante que aqua sia portate a vos pro lavar vostre pedes. E, nam tu honorava me, tu servitor, con iste visita, permitte que io prepara pro vos alco a mangiar pro refrescar vos ante prosequer vostreviage”. Illes replicava: “De accordo. Face como tu ha dicite”. Assi Abraham se hastava a in le tenta e diceva a Sarah: “Presto! Prende tres mensuras de flor de farina, impasta lo, e face panes”. Deinde Abraham curreva al grege e seligeva un vitello tenere e bon, e lo dava a un de su servitores, que rapidemente lo preparava. Abraham, pois, prendeva un poco de cualio e de lacte, insimul al vitello que habeva essite preparate, e poneva le alimento coram illes. Illes mangiava durante que ille stava juxta sub le arbore. Deinde illes le peteva: “Ubi es Sarah, tu uxor?”. Ille replicava: “Ibi, in le tenta”. Uno de illes diceva: “Io certemente retornara a te in iste tempore del proxime anno e tu uxor, Sarah, habera un filio”. (Ora Sarah habeva audite iste parolas al entrata del tenta, retro a ille). Abraham e Sarah esseva ambes vetule, de etate multo avantiate; Sarah de multe tempore habeva passate le etate de generar infantes. Assi Sarah rideva occultemente e pensava: “Post haber tanto extenuate, e mi senior alsi est vetule, poterea forsan io ancora haber le placer de generar filios?”. Alora le Senior diceva a Abraham: “Quare Sarah rideva e diceva: ‘Esque io vermente potera haber un infante durante que io es tanto vetule?’ Esque forsan il ha qualcosa de impossibile pro le Senior? Io retornara a te in iste tempore del proxime anno e Sarah habera un filio”. Deinde Sarah mentiva e diceva: “Io non rideva del toto!”, quia illa habeva pavor, ma le Senior diceva: “No! Tu rideva!”. (…) Deo visitava Sarah justo como ille habeva dicite e ille faceva pro Sarah lo que ille habeva promittite. Assi Sarah concipeva e pareva le filio de Abraham in su senectute, justo in le tempore establite que Deo la habeva annunciate. Abraham appellava su filio – le filio que Sarah le habeva generate – con le nomine de Isaac. In le octave die desde su nascentia, Abraham le circumcideva justo como Deo le habeva commandate facer. Ora, le etate de Abraham, quando su filio Isaac le esseva nascite, esseva de cento annos. Sarah diceva: “Deo me ha facite rider. Quicunque audira in re isto, ridera con me”. Sarah continuava dicer: “Qui haberea unquam dicite a Abraham que Sarah haberea allactate infantes? Quia io generava un filio pro ille in su senectute!” (Genesis 18:1-15, 21:1-7).

III.

Nos non pote salvar nos ipse coram Deo per le medio de nostre effortios – non importa quales. Nos es “sin fortia” quia grande es le corruption de nostre corde e le culpa de nostre peccato. Il es pro iste ration que Deo, in su misericordia, provideva nos in le Persona e obra de Jesus Christo lo que nos necessitava pro nostre redemption. Isto es lo que dice le tertie lectura biblic de hodie, extracte del littera del apostolo Paulo al christianos de Roma.

“Ergo, nam nos esseva declarate juste per e medio del fide, nos es nunc in pace con Deo per de nostre Senior Jesus Christo, per le qual alsi nos obteneva accesso per fide a iste gratia in le qual nos remane firme, e nos allegra nos del sperantia del gloria de Deo. Non solmente isto, ma nos allegra nos alsi quando nos suffre, proque nos sape que le suffrentia produce patientia, e le patientia un character probate, e le character probate sperantia. Le sperantia, de facto, non disappuncta, proque le amor de Deo esseva effundite in nostre cordes per medio del Spirito Sancte que nos esseva date. Proque quando nos esseva debile, a su tempore Christo moriva pro le impios. (De facto jam rarmente on trova un persona preste a morir pro un justo, benque forsan pro un homine bon alicuno hardirea morir). Deo, tamen, demonstra su amor pro nos in le facto que, quando ancora nos esseva peccatores, Christo moriva pro nos” (Romanos 5:1-8).

IV.

Le innumerabile tentativas de poner ordine a iste mundo con projectos politic de omne sorta con le therapias le plus differente, lassava nos omnes “fatigate e dispergite”, discoragiate, pessimista e resignate. Aliquando il ha personas qui essaya facer lo de novo, ma, finalmente, illes solmente augmenta le problemas e non los solve. Le sol sapiente guida o “pastor” qui nos necessita pro resolver le problemas de iste mundo, ha essite nos jam providite in le Persona e obra del Senior e Salvator Jesus Christo, que nos debe fidelemente sequer secundo le inseniamento del Biblia. Nos poterea obstinar nos in dicer que il non es assi, ma solmente a nostre damno. Sicut indica nos le quarte lectura de hodie, extraite del evangelio secundo Mattheo, il es Jesus qui libera, resana e redime. Necun altere. In iste texto nos trova alsi le nomines del dece-duo apostolos al quales Jesus confideva le diffusion de su obra. Le apostolos, insimul al prophetas del Vetule Testamento, es le columnas super le qual se appoia le interprisa del human redemptio, Illo succedera.

Laboratores pro le vinea. Alora Jesus circulava per tote le citates e villages, docente in lor synagogas. Ille predicava le Evangelio del Regno e sanava ab omne sorta de maladias e infirmitates. Quando ille videva le turbas, ille los commiserava, quia illos esseva desolate e inope, sicut oves non habente pastor. Tunc ille diceva a su discipulos: “Le messe es multe, ma le laboratores es pauc. Ergo roga al Senior del messe ut ille manda laboratores in su agros”. Jesus convocava su dece-duo discipulos e les dava potestate super le spiritos immunde ut expeller los e sanar omne sorta de maladias e infirmitates. Istos es le nomines del dece-duo apostolos: le prime, Simon, appellate alsi Petro, e Andrea su fratre, e Jacobo, le filio de Zebedeo, e Johannes, su fratre; Philippo e Bartholomeo, Thomas e Mattheo, le collector de impostos, Jacobo, filio de Alpheo, Thaddeo, Simon, le zelota, Judas Iscariot, qui plus tarde le haberea traite. Jesus inviava le dece-duo apostolos e les dava iste instructiones: “Non vade per un via que conduce al regiones del paganos, e non entra in le citates del Samaritanos. sed plus tosto vade al populo de Israel, le oves perdite de Deo. Vade e annuncia a illes que le Regno del Celos se approximava. Sana le infirmos, resuscita le mortos, munda le leprosos, expelle demones; gratis vos recipeva, gratis va dar” (Matteo 9:35-10:8).

Oration. Oh Senior, nos te preca, mantenere firme tu familia, le ecclesia, in le fide e in le amor, ut, per le medio de tu gratia, nos proclama tu veritate con corage e administra tu justitia con misericordia; propter nostre Salvator Jesus Christo, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic: Psalmo 116:1, 10-17Genesis 18:1-15, 21:1-7;  Romanos 5:1-8; Mattheo 9:35-10:8

Lecturas biblic pro Dominica 7 junio 2020

Dominica 7 junio 2020 – Prime Dominica post Pentecoste 

Lecturas biblicPsalmo 8Genesis 1:1-2:4  Mattheo 28:16-202 Corinthios 13:11-13

Le lecturas biblic de iste prime dominica post Pentecoste comprehende le prime capitulo del libro del Genesis e le Psalmo 8, que es ambes hymnos de laude a Deo le Creator pro su potentia, sapientia e providentia. Il ha, pois, le importantissime Grande Commission del ultime capitulo del Evangelio secundo Mattheo. In illo le Senior Jesus commanda a su discipulos de annunciar le message del Evangelio a tote le mundo, instruente le nationes a viver secundo le sapientia del Parola de Deo. Le quarte lectura, ab le secunde littera del apostolo Paulo al christianos de Corintho, es un exhortation al populo de Deo a testificar semper melio e in maniera concorde, que vermente le obra del Christo e Su Parola continua esser hodie efficace pro le salvation de iste povre mundo. Nos lo empleara como benediction final. Vamos ingagiar nos con fiducia in le obra de Deo!

I

In iste hymno al soveran Creator, le psalmista lauda le majestate de Deo e se meravilia que Deo ha date al humanos le dominio super le ordinamento create. Sicut tote le Psalmos, Psalmo 8 es un canto pro glorificar Deo. In particular, le gloria es date a Deo propter le meravilias de su Creation, meravilias que es tanto evidente que le gloria proveni mesmo ab le bucca de parve infantes, e isto ut avergoniar le inimicos del Senior. Le gloria de Deo proveni alsi propter le rolo particular que Deo dava al creatura human in le contexto de su meraviliose creation: “ tu le faceva solmente un poco inferior al angelos”.

“Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra! Tu gloria es plus alte que le celos. Tu faceva que mesmo ab le ore de infantes e babies lactante proveni tu laudes, ut avergoniar tu inimicos e destruer tote illes que te face opposition. Quando io vide tu celos, obra de tu digitos, le luna e le stellas que tu establiva, 4quid es le homine que tu le memora o le filio del homine que tu le presta attention? Tamen, tu le faceva solmente un poco inferior al angelos e le coronava de gloria e honor. Tu le ha appunctate dominar super le obras de tu manos. Tu subjectava toto a su autoritate: oves e bestial, includite le animales salvage, le aves del celo, le pisces in le mar, e toto lo que se move per le currentes del mares. Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra!” (Salmo 8).

II

Le conto del Creation in le prime capitulo del libro del Genesis, es un conto fundational del fide hebraic e christian: multes es le inseniamentos e le considerationes que on poterea facer a su reguardo. Illo establi un conception del mundo e del vita que se contrapone radicalmente e polemicamente sia al mythologias antique sia al ideologias moderne. Le populo de Deo non debe vergoniar se de affirmar lo con fortia e viver tote su salutar implicationes practic.

Le creation del mundo

1In le principio Deo creava le celo e le terra. 2Le terra esseva informe e vacue e le tenebras[1] coperiva le superficie del oceano[2], e le Spirito de Deo[3] planava super le aquas. 3Deo diceva[4]: “Sia le lumine[5]” e ecce le lumine! 4Deo videva que le lumine es bon[6], e Deo separava[7] le lumine del tenebras. 5Deo appellava le lumine Die e le tenebras Nocte, Assi il habeva un vespere e un matino, le Die Un.

6Pois Deo diceva: “Sia un firmamento[8] in le medio del aqua que separa aqua de aqua”. 7Assi Deo faceva le firmamento e illo separava le aqua que esseva sub le firmamento del aqua que esseva super le firmamento. E il esseva assi. 8Deo appellava le firmamento Celo. Assi il habeva un vespere e un matino, le secunde die.

9Deo diceva: “Que le aqua sub le Celo se assembla in un sol loco e que appare le solo sic. E il esseva assi. 10Deo appellava le solo sic Terra e le insimul del aqua Mares. Deo videva que illo esseva bon. 11Alora Deo diceva: “Que le terra produce le vegetation: herbas seminifere e arbores secundo lor species[9] que produce fructos seminifere per tote le terra”. E il esseva assi. 12Le terra produceva le vegetation, le herbas secundo lor species e arbores secundo lor species producente fructo seminifere. Deo videva que tote isto esseva bon. 13Assi il habeva un vespere e un matino, le tertie die .

14Deo diceva: “Sia luminares in le firmamento celeste pro separar le die del nocte e pro signalisar le saisones[10], le dies e le annos, 15e que del firmamento celeste illos illumina le terra. E il esseva assi. 16Deo faceva le duo grande luminares: le plus grande pro presider le die, e un del plus parve pro presider le nocte. Ille ha facite anque le stellas. 17Deo los collocava in le firmamento celeste pro illuminar le terra, 18pro presider le die e le nocte e pro separar le lumine del tenebras. Deo videva que isto es bon. 19Assi il habeva un vespere e un matino, le quarte die.

20Deo diceva alsi: “Que le aquas essama de creaturas vivente e que aves vola super le terra sub le firmamento celeste”. 21Deo creava le grande monstros marin, tote le esseres vivente secundo lor species que se move intra le aqua e cata specie de animales alate. Deo videva que isto es bon. 22Deo los benediceva[11] dicente: “Sia fecunde, multiplica vos e replena le aquas del mares, e que le animales alate se multiplica super le terra. 23Assi il habeva un vespere e il habeva un matino, le quinte die.

24Deo diceva: “Que le terra produce esseres vivente de cata specie: bestial, reptiles e cata specie de animales domestic e salvage. E il esseva assi. 25Deo faceva le bestias del terra secundo lor species, e bestial, e omne reptiles del terra secundo lor species. Deo videva que tote isto es bon.

26Alora Deo diceva: “Vamos facer le homine a nostre imagine, secundo nostre similantia, e que domina le pisces del mar, le aves del celo, le bestial e tote le terra, e tote le reptiles que se move super le terra. 27Assi Deo creava le homine a Su imagine, a imagine de Deo Ille les creava, masculo e femina ille les creava. 28Deo les benediceva e diceva les: “Cresce e multiplica vos, replena le terra e subjecta lo; domina super le pisces del mar, le aves del celo e super tote le creaturas vivente que se move super le terra”.

29Deo les diceva ancora: “Ecce, io dava vos omne herbas seminifere que il ha sur le terra e omne arbores que porta in se semine secundo lor species a que illos sia vostre alimento. 30A tote le animales del terra, a tote le aves del celo e a tote le reptiles, a tote le esseres vivente del terra, io dona les le herba verde pro alimento”. E il esseva assi. 31Deo videva que tote lo que ille faceva es multo bon. Assi il habeva un vespere e il habeva un matino, le sexte die.

1Igitur, le celos e le terra, con toto lo que in illos esseva contenite[1], perveniva al completion. 2In le septime die Deo compliva le obra que ille faceva. Tote le labor in le qual ille esseva ingagiate cessava[2] in le septime die. 3Assi Deo benediceva le septime die e lo declarava un die sancte, proque in illo ille cessava le labor del creation.

III

Ante retornar a Deo, su Patre, Jesus resurgite adressa a su discipulos le commission de vader per tote le mundo a diffunder le Evangelo e a instruer le nationes a viver secundo le salutar principios del Parola de Deo. Mattheo, qui reporta iste evenimento, non time de remarcar como alcunes inter le discipulos de Jesus habeva forte dubitas super le realitate de iste vision e super le necessitate de un tal commission. Con le descensa del Spirito Sancte, tamen, le dubitas haberea tosto disparite e illes haberea partite a complir con corage ille commission. Nos, christianos de nostre generation, es le resultato de lor obedientia e determinatione, e non continua a portar lo in ante, in le vive expectation del promittite retorno de Christo.

“Assi le dece-un discipulos vadeva a in Galilea al monte ubi Jesus les habeva dicite vader. Quando illes le videva, illes le adorava, ma alicunes dubitava. Accedente a illes, Jesus les diceva: “Omne potestate in celo e in terra me esseva date. Ergo vade e doce a omne gentes, baptisante los in le nomine del Patre, e del Filio, e del Spirito Sancte. Doce a illos de observar quecunque io commandava vos. E ecce, io es con vos omne dice, usque al consummation del etate” (Matteo 28:16-20).

IV

Le quarte breve lectura de hodie es trahite ab le conclusion del secunde epistola del apostolo Paulo al Corinthios. Se tracta de exhortationes adressate al populo de Deo pro un testimonio concorde al realitate e al efficacia del obra de Christo in illes. Nostre intention es prender los seriemente!

“Finalmente, fratres e sorores, sia gaudiose, pone toto in ordine, sia incoragiate, concorda le unes con le alteres, vive in pace e le Deo del amor e del pace essera con vos. Saluta le unes le alteres con un sancte basio. Tote le sanctos saluta vos. Le gratia del senior Jesus Christo, e le amor de Deo, e le communion del Spirito Sancte sia con vos omnes” (2 Corinthios 13:11-13).

Oration: Omnipotente e eterne Deo! Nos te rende gratias e te lauda pro tu obra del creation e del providentia. Nos te rende gratias e te lauda super toto pro haber appellate nos al repententia e al fide in le Salvator Jesus Christo, que aperi nos a tu gratia e a su servicio. Que le coherentia, le ingagiamento e le determination de tu populo in le passato sia alsi le nostre, ut nos sia digne de illo. Nos re rende gratias, oh Senior, quia tu donava a nos, tu servitores, le gratia, per le medio del confession del ver fide, de recognoscer le gloria del eterne Trinitate de tu essentia e, in le potentia de tu divin Maestate, de adorar le Unitate: tene nos firme in iste fide e adoration e, al fin, porta nos a vider tu gloria unic e eterne, oh Patre, qui con le Filio e le Spirito Sancte vive e regna, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic pro dominica 31 maio 2020 – Pentecoste

Dominica 31 Maio 2020 – Pentecoste

Lecturas biblicPsalmo 104: 24-35Numeros 11: 24-301 Corinthios 12:3-13Actos 2: 1-21Johannes 20: 19-23.

Iste dominica, le plus grande parte del ecclesias christian celebra le Pentecoste. Nos lo poterea appellar uno del quatro punctos cardinal del fide christian, le evenimento historic que marca le completion del propositos de Deo pro le creaturas human. Le prime es le nascentia in iste mundo del Senior e Salvator Jesus Christo (le Natal), le secunde es le suffrentia, morte e resurrection de Jesus (le Pascha), le tertie su retorno a Deo Patre (le Ascension) e, quarte, le Pentecoste. Illos es le punctos focal del anno liturgic christian. Le Pentecoste es le momento in le qual le communitate del discipulos de Jesus recipe ille particular e promittite presentia de Deo con illes (le Spirito Sancte) que les “energisa” ut complir le mission que Jesus les confide e que les transforma ab un gruppo de personas espaventate, frustrate e confundite, in un communitate engagiate a diffunder con corage e determination, con le parolas e le factos, le Evangelio de Jesus Christo pro le integre mundo. Nos christianos hodie, in nostre generation, es le resultato de loro determination, ma super toto del presentia que nunquam cessava ab tunc, illo del Spirito Sancte, qui regenerava nos spiritualmente, portava nos al repententia e al fide in Jesus e qui nos provide le ressources necessari pro continuar le mission christian. Le lectoras biblic de hodie focalisa se, sia pro le Vetule que pro le Nove Testamento, super como le Spirito Sancte de Deo, hodie, “energisa” su populo.

I.

Le Psalmo pro iste dominica es un parte del Psalmo 104. Le Psalmista lauda, benedice e exalta le stupefaciente maestria del Creator in tote su obras. Non solmente ille es de Dator del vita, ma ille qui provide le ressorces necessari ut cata un de su creaturas vive in le melior maniera e contribue al harmonia de toto. Al materia inanimate Deo infunde (o “suffla”) su Spirito e illo incipe viver. Ille es le mesme Spirito que vivifica spiritualmente creaturas human degradate per le peccato ut ille retorna esser lo que illes debeva esser desde le comenciamento.

“Oh Senior, que varietate de cosas vivente tu ha facite! Tu exhibiva multe maestria in facer los; le terra es plen de tu creaturas. Ecce hic es le mar, vaste e late, que abunda de innumerabile creaturas natante, cosas vivente, tan parve como grande. Ibi naves transi per illo, e hic nata le balena, que tu faceva ut jocar in illo. Omne le creaturas expecta de te ut tu les provide le nutrimento que illos necessita. Quando tu lo approvisiona a illos e illos lo recipe, tu aperi tu mano e illos es implite de bon cosas. Quando tu averte de illos tu facie, illos se affolla. Quando tu reprende de illos lor sufflo vital, illos mori e retorna in pulvere. Quando tu manda a illes tu sufflo que da vita, le vita es create e tu replena le facie del terra. Que le gloria del Senior permane in eterno! Que le Senior trova placer in su obras. Ille respice le terra e lo face tremer; ille tange le montanias e illos incipe fumigar. Io va cantar al Senior per tote mi vita; io va cantar laudes al Senior usque a mi ultime sufflo. Que mi elocution le sia agradate, quia io me allegra in le Senior. Que tote le peccatores dispari del terra e le iniques se eclipsa. Benedice, anima mie, le Senior!” (Psalmo 104:24-35).

II.

Le secunde lectura, ab le Vetule Testamento, face nos retornar al tempore in le qual le populo de Israel, liberate ab le sclavitude in Egypto, es in marcha verso le terra del promissa. Deo lo habeva date un leader exceptional, Moses, que Deo habeva implite de su Spirito. Le deber que Moses debe affrontar, tamen, es troppo grande a portar pro su spatulas solmente. Ergo Deo le conduce a condivider su responsabilitates con un gruppo de ancianos, que Deo imple alsi del “spirito de prophetia”, illo es de esser portavoce de su voluntate. Le governamento de un nation non pote gravar solmente sur un persona, ma debe necessarimente esser compartite

“Assi Moses sortiva e reportava al populo de parolas del Senior. Ille, pois, congregava septanta viros del seniores del populo e le faceva star circa le Tabernaculo. E le Senior descendeva in le nube e les parlava, e prendeva parte del Spirito que esseva super Moses e lo poneva super le septanta ancianos. Quando le Spirito se posava super illes, illes incipeva prophetisar, ma isto non haberea evenite plus in ultra. Duo homines, tamen, remaneva in le campamento; le nomine del prime esseva Eldad, e del secunde Medad. E le Spirito se posava super illes. Ora illes esseva enumerate inter le ancianos, ma non habeva vadite ad le Tabernaculo. Assi illes incipeva prophetisar in le campamento. Alora un juvene homine accurreva a Moses e le reportava: “Eldad e Medad prophetisa in le campamento!”. Joshua, filio de Nun, le servitor de Moses, uno que le Senior habeva seligite desde le juventute, diceva: “Moses, mi senior, prohibe les de facer lo!”. Ma Moses le replicava: “Esque tu es jelose pro me? Io multo volerea que omnes in le populo de Deo esseva prophetas e que le Senior haberea date a illes alsi su Spirito!”. Alora Moses retornava al campamento insimul al ancianos de Israel” (Numeros 11:24-30).

III.

Le Spirito Sancte de Deo es ille qui regenera un persona conducente le al repententia e a professar seriemente fide in le Senior e Salvator Jesus Christo. Ille es le mesme Spirito qui provide al communitate christian homines e feminas seligite e al quales ille da le ressources e le talentos necessari pro complir su varie responsabilitates. Le apostolo Paulo lo illustra in un su epistola parlante del charismas del Spirito Sancte pro le utilitate commun.

“Assi, io vole que vos comprehende que nemo, parlante per le Spirito de Deo, poterea dicer: “Jesus es anathema”, e nemo poterea dicer: “Jesus es Senior” si non per le Spirito Sancte. Ora, il ha differente charismas ma le Spirito es le mesme. E il ha differente ministerios, ma un mesme Senior. E il ha resultatos differente, ma le mesme Deo que produce tote illos in omnes. A cata persona es date le manifestation del Spirito pro le beneficio de omnes. A uno es date per le Spirito le parola de sapientia, e a un altere le parola de cognoscentia secundo le mesme Spirito, a un altere le fide per le mesme Spirito, e a un altere le charismas de resanamento per le unic Spirito, a un altere le poter de operar miraculos, a un altere le prophetia, e a un altere le discernimento del spiritos, a un altere diverse sortas de linguas, e a un altere le interpretation de linguas. Il se tracta de uno e le mesme Spirito, le qual distribue individualmente a cata uno secondo le voluntate de Ille. Pois que justo como le corpore es uno e tamen ha multe membros, e tote le membros del corpore – benque multe – constitue un sol corpore, assi es Christo. Proque in un Spirito nos omnes esseva baptisate in un sol corpore. Judeos o grecos, sclave o libere, a nos omnes esseva date a biber del mesme Spirito” (1 Corinthios 12:3-13).

IV.

Le conto-clave que nos trova in le Nove Testamento concernente le Persona e le obra del Spirito Sancte, es le narration del libro del Actos del Apostolos in re le evenimentos del Pentecoste. In evidentia ibi es “le dono del linguas”, illo es le habilitate del communitate christian de communicar le Evangelio de Christo a gente le plus differente. Communicar le Evangelio al gentes de iste mundo, tanto varie pro lingua e cultura, es un deber enorme que solmente le habilitates que nos recipe del Spirito Sancte permitte nos de realisar.

“Quando le Die de Pentecoste se compliva, omnes esseva riunite in un mesme placia. Subito un ruito simile a un vehemente vento veniva del celo e replenava tote le domo ubi illes se trovava sedite. E a illes appareva linguas como de foco que se distribueva e se poneva supra cata uno de illes singularmente. Omnes esseva assi replenate de Spirito Sancte e incipeva parlar in diverse linguas, secundo que le Spirito les concedeva de exprimer se. Resideva a Jerusalem pie Judeos ex omne nation que il ha sub le celo. Quando se sentiva ille ruito, le multitude conveniva e remaneva disconcertate, quia cata uno les audiva parlar in su proprie lingua! Meraviliate e stupefacte, illes diceva: “Tote istes qui parla, nonne es illes omne galileos? E quomodo cata un de nos les audi parlar in nostre lingua materne? Parthes, Medes e Elamita, e le habitantes del Mesopotamia, del Judea e del Cappadocia, del Ponto e del provincia de Asia, del Phrygia e del Pamphylia, del Egypto e del regiones del Lybia que es circa Cyrene, e illes qui veniva de Roma. Totes, tanto judee quanto proselytas, cretese e arabes, nos les audi parlar in nostre proprie lingua in re le obras eminente que Deo faceva”.Omnes esseva meraviliate e surprendite, e se diceva le unes al alteres: “Quid vole esser tote isto?”. Alteres, tamen, les irrideva e diceva: “Iste gente es inebriate per le troppo musto que illes bibeva!”. Alora Petro se levava con le Dece-Un e in voce alte diceva: “Judeos e vos omnes que habita in Jerusalem! Va audir con attention mi parolas e sia vos note lo que io va dicer. Nonobstante lo que vos poterea pensar, iste homines non es ebrie, proque il es solmente le nove del matino, ma lo que nunc occurre, jam lo habeva annunciate le propheta Joel. ‘In le dies ultime – il es Deo que lo affirma – io effundera de mi Spirito super omnes e vostre filios e vostre filias prophetisara, vostre juvenes habera visiones, e vostre vetulos sonios. Mesmo super mi servitores, sia homines que feminas, io effundera de mi Spirito e illes prophetisara. Io facera apparer prodigios in celo e signos miraculose subtus sur le terra: sanguine, foco e un columna de fumo; le sol se convertera in tenebras e le luna in sanguine ante le advento del Die magne e gloriose del Senior. Alora omnes qui invocara le nomine del Senior essera salvate” (Actos 2:1-21).

V.

Le quinte lectura biblic de hodie es un passage del capitolo 20 del evangelio secundo Johannes. In evidentia hic es le commission, le carga, que Jesus confide a su discipulos e le promissa del Spirito Sancte, le sol que pote dar les le habilitates e le autoritate de proclamar lo.

“In le vespere de ille die, le prime die del septimana, le discipulos se congregava e serrava le porta del loco ubi illes se trovava, propter illes timeva le autoritates judee. Subito Jesus veniva e stava ibi inter illes! Ille les diceva: “Que le pace sia con vos!”. De post haber dicite isto, ille les ostendeva le vulneres de su manos e de su costas. Alora le discipulos se allegrava quando illes recognosceva le Senior. Itero ille les diceva: “Que le pace sia con vos. Sicut le Patre me mandava, io alsi manda vos”. Dicite isto, ille sufflava super illes e diceva: “Recipe le Spirito Sancte. Quando vos va remitter le peccatos de alicuno, illos essera remittite; quando vos va retener le peccatos de alicuno, illos essera retenite” (Johannes 20:19-23).

Oration: Omnipotente Deo! In iste die se aperiva le via del vita eterne pro omne populo e nation per le medio del dono promittite de tu Spirito Sancte; le dono que tu effundeva in tote le mundo per le predication del Evangelio, que perveniva usque al confinios del terra. Da nos, nos te preca, de poter haurir semper melio de iste ressources e de non cader in le temptation del discoragiamento; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te, in le unitate del Spirito Sancte, un sol deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic pro Dominica 24 Maio 2020

Dominica 24 Maio 2020 – Septime dominica de Pascha

Lecturas biblic: Actos 1:6-141 Petro 4:12-145:6-11Johannes 17:1-11Psalmos 68:1-10, 33-36

Oration: Oh Deo, Rege del gloria! Tu ha exaltate tu unic Filio Jesus Christo con grande triumpho in tu regno celeste: non derelinque nos sin ulle conforto, ma manda a nos tu Spirito Sancte pro reinfortiar nos e exaltar nos in ille loco ubi nostre Salvator Jesus Christo precedeva nos; ille, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, in le gloria eterne. Amen.

I.

Iste mundo es un campo de battalia ubi constantemente, a omne nivello, le fortias del mal se contrapone a Deo, a su soveran voluntate, al populo que le pertine. Illos es arrogante e determinate, e cerca de destruer tote lo que es ver, juste e bon. Illos se illusiona de poter vincer, ma non prevalera. Le scriptor de iste antique psalmo paragona Deo a un guerrero forte, potente e invincibile. Ille invoca Deo a que ille sorti a combatter ut ille imparti a su inimicos le lection que illes merita. Ille lo facera a su tempore e loco, e nemo potera opponer le resistentia e succeder. Isto es le constante invocation que se eleva sin cessar del populo de Deo, illo del Patre Nostre, “Que tu regno veni”.

“Deo sorti in action e dissipa su inimicos. Su adversarios fugi quando illes vide su facie. Sicut le fumo es dissipate del vento, tu les dissipa. Sicut le cera funde ante le igne, assi peccatores peri ante le facie de Deo. Le justos, tamen, se allegra ante Deo e es plenate de gaudio. Canta a Deo! Canta psalmos a ille qui cavalca super le nubes. Quia su nomine es le Senior. Jubila ante ille. Ille es un patre pro le orphanos e un advocato pro le viduas. Deo domina ab su sancte habitation. Deo hospita in su proprie domo illes qui esseva desolate; ille libera le prisioneros e les concede prosperitate. Le peccatores rebelle, tamen, habitara in un terra aride. Oh Deo, quando tu conduce tu populo in battalia, quando tu marcha per le desertos, le terra se succute. Si, le celos effunde pluvia ante le facie de Deo, le Deo del Sinai, ante le facie de Deo, le Deo de Israel. O Deo, tu face cader abundante pluvias super tu populo electe. Quando illes es fatigate, tu les sustene, quia tu vive inter illes. Tu sustene le pauperos con tu abundante benedictiones, o Deo. (…) Oh regnos del terra, canta al Senior. Canta psalmos al Senior, a qui cavalca per le celos desde tempores antique. Reguarda! Ille su voce tonitra forte! Recognosce le poter del Senior, su soveranitate super Israel, e le potentia que ille revela in le celos. Tu es admirabile, oh Deo, quando tu sorti de tu sancte templo. Il es le Deo de Israel qui da a su populo poter e fortitude. Sia benedicite Deo!” (Psalmos 68:1-10, 33-36)

II.

Nos omnes volerea che finalmente Deo se disface del toto de tote su inimicos. Ille lo facera, ma nos volerea saper exactemente quando. Se tracta del question que su discipulos le face ante su ascension. Jesus les dice que isto non le es permittite de saper e que illo evenira a su tempore, quando le propositos de Deo essera completemente complite. Tamen, illes non debe solmente expectar con patientia e fiducia, ma Jesus les promitte le fortia e le ressources del Spirito Sancte que les servira non solmente pro resister al fortias del mal, ma alsi pro luctar con ille in omne circumstantia contrari con su armas spiritual. Vamos audir le conto de su partentia como nos lo pote trovar in le prime capitulo del libro del Actos del Apostolos.

“Igitur, quando illes se trovava riunite, le demandava: “Senior, es il nunc le tempore in le qual tu restabilira le Regno de Israel?”. Illes les respondeva: “A vos il non esseva accordate de saper le tempores e le momentos que le Patre pro illo fixava in fortia de su potestate. a, quando supervenira in vos le Spirito Sancte, vos recipera un fortia que rendera vos mi testes in Jerusalem, in tote le Judea e usque al partes le plus lontan del terra”. De post haber dicite isto, Jesus esseva elevate e dispareva intra un nebula que le celava a lor vista. Durante que ancora illes mirava fixemente le celo, se presentava a illes duo homines in veste blanc. Illes les diceva: “Homines de Galilea, proque sta vos respicer le celo? Le mesme Jesus, qui de vos esseva sumite al celo, retornara in le mesme maniera vos le videva vader al celo”. Deinde, le apostolos retornava a Jerusalem ab le monte que es vocate del Olivetos, que es juxta Jerusalem al distantia que se permitte percurrer de Sabbato. Quando illes entrava in Jerusalem, illes montava a in le cenaculo ubi illes resideva. Illes esseva Petro, Johannes, Jacobo, Andreas, Philippo, Thomas, Bartholomeo, Mattheo, Jacobo de Alpheo, Simon le Zelota e Judas de Jacobo. Omnes esseva perseverante e unanime in le precaria, insimul a alicun feminas, con Maria, le matre de Jesus e le fratres de ille” (Actos 1:6-14)

III.

In iste mundo le christianos debe resister e luctar contra le fortias del mal con le provisiones del Spirito Sancte, illos que les esseva donate. Illes, tamen, non debe lassar se discoragiar per le apparente potentia del adversario, ma debe haber le attitude e determination del Christo, con le oculos semper fixate a su certe victoria final. Isto es le exhortation que le apostolo Petro face in su prime epistola. Il es un exortation a non esser defaitista, ma a sumer le conscientia de su certe victoria. Illo essera lo que permittera nos de star e que dara nos fortia.

“Car amicos, non surprende vos de esser exponite al proba del foco como si qualcosa de estranie eveniva vos. Al contrario, exulta de gaudio – proque iste probas rende vos partenarios de Christo in su suffrentia quia vos habera le grande gaudio de vider su gloria quando ille se revelara a tote le mundo. Si nunc vos recipe insultos proque vos porta le nomine de Christo, beate vos! Le Spirito del gloria, qui es le Spirito de Deo, reposa super vos (…) Igitur, si vos humilia vos sub le potente mano de Deo, ille exaltara vos a su tempore. Discarga in ille omne vostre preoccupationes, ja que ille mesmo se cura de vos. Sia sobrie e vigila! Vostre adversario, le diabolo, es como un leon que rugi e se move per diverse locos cercante qui ille poterea devorar. Oppone resistentia a ille, firme in le fide, quia vos sape que vostre confratres dispergite per le mundo debe supportar le mesme sorta de suffrentias. Post que vos habera suffrite per poc tempore, le Deo de omne gratia, que in Jesus Christo vocava vos a su eterne gloria, restablira vos ille ipse, confirmara vos e dara vos un fundamento secur. A ille pertine le poter pro sempre. Amen” (1 Petro 4:12-14; 5:6-11).

IV.

Jesus ha physicamente partite de iste mundo, ma su discipulos, tunc e hodie, non remaneva sol. In le oration de Jesus que nos trova in le capitulo 17 del Evangelio secundo Johannes, del qual nos hodie lege un portion, ille intercercede in precaria pro illes que le pertine. Se tracta del mesme intercession que ille continua facer in celo pro su discipulos de omne tempore e nation. Ille nunquam derelinqueva nos. Ille manifesta su presentia spiritual in altere manieras, usque le die in le qual Jesus essera itero inter nos, secundo su promissas.

“Quando Jesus terminava dicer tote iste cosas, ille levava su oculos al celo e diceva: “Patre! Le tempore adveniva: glorifica tu Filio, ut le Filio te glorifica. Quia tu le dava autoritate super omnes a que ille da vita eterne a tote illes que tu le confideva. Ora, isto es le via que conduce al vita eterne: cognoscer te, le unic e ver Deo, e cognoscer Jesus Christo, que tu mandava a in le mundo. Io te glorificava super le terra per accomplir le obra que tu me dava a facer. E nunc, Patre, glorifica me apud te ipse con le gloria que jam io habeva mesmo ante a que le mundo esseva create. Io manifestava tu nomine al homines que tu me dava de iste mundo. Illes esseva semper le tues e tu me les dava, e illes ha obedite a tu parola. Nunc illes apprendeva que toto lo que tu me dava proveni de te, quia io les dava le parolas que tu me dava. Illes los acceptava e comprende vermente que io exiva de te, e illes crede que tu me mandava. Io roga pro illes; io non roga pro le mundo, ma pro illes que tu me confideva, quia illes te pertine. Tote lo que io ha te pertine, e tote lo que tu ha me pertine, e illes me glorificava. Nunc io parti de iste mundo, ma illes remane in iste mundo, e io veni ad te. Sancte Patre, custodia les in tu nomine, que tu me dava, ut illes sia in communion le unes con le alteres, sicut nos es in communion” (Johannes 17:1-11).

Lecturas biblic pro dominica 17 maio 2020

Dominica 17 Maio 2020 – Sexte dominica de Pascha

Lecturas biblicPsalmo 66:7-18Actos 17:22-311 Petro 3:13-22Johannes 14:15-21 

Oration: Oh Deo, tu preparava pro illes que te ama tal bon cosas que preterpassa nostre comprension: Effunde in nostre corder un tal amor pro te que nos, amante te in omne cosas e super omne cosas, pote obtener lo que tu promitte, le qual preterpassa lo que nos mesmo poterea desirar; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, nunc e semper. Amen.

I. 

Psalmo 66: Jubila a Deo, vos omnes habitantes del terra! 

In le Psalmo 66, que nos lege hodie, nos trova lo que nos poterea considerar le confession de fide del populo de Deo que confide que Ille remanera semper fidel al Pacto que ille establiva con illes. Mesmo in le periodos que Deo les submitte a actiones disciplinari, illes recognosce de meritar lo e lor fide in Deo nunquam falle. Mesmo in ille caso, de facto, Deo provide le medios pro reconstituer le ligamine perdite con se. Le credente pote semper confider in ille como un patre amorose e juste.

1“Jubila a Deo, vos omnes habitantes del terra! 2Canta laudes in re le gloria de su nomine. Rende le honor, quia ille lo merita! 3Dice a Deo: “Quanto impressionante es tu obras! Propter tu grande poter, tu inimicos se humilia servilmente coram te!” 4Omne le habitantes del terra te adora e canta tu laudes. Illes canta laudes a tu nomine. 5Veni e vide le obras de Deo! Su interventiones in favor de su populo es impressionante! 6Ille converteva le mar in terra sic. Illes transversava le fluvio a pede. Vamos allegrar nos de isto! 7Propter su potentia ille domina pro semper; su oculos respice le gentes. Que le rebellos obstinate non se exalta! 8Vos le nationes del mundo: benedice le Senior! Face audir le voce de su laudes. 9Nostre vita es in su manos e ille preveni nostre pedes de impinger. 10Quia tu, oh Deo, poneva nos a proba; tu purificava nos quam argento affinate. 11Tu faceva nos cader in un rete; tu imponeva tribulationes super nostre dorso. 12Tu imponeva dominatores super nostre capites; nos transiva per foco e aqua, ma finalmente tu portava nos a locos in le quales nos trovava relevamento. 13Nunc io entra in tu templo pro offerer te holocaustos. Io va complir mi promissas, 14le promissa que mi labios pronunciava e mi bucca exprimeva quando io esseva tribulate. 15Io va offerer te quam holocaustos animales ingrassiate, insimul al aroma agradabile de arietes sacrifical. Io va offerer te bestial e capras. 16Veni! Audi, oh vos omnes le fideles de Deo! Io va declarar lo que ille faceva pro me. 17Ad ille mi ore clamava e mi lingua le laudava. 18Si io habeva nutrite in mi corde le peccato, le Senior non haberea me exaudite. 19Propter isto Deo me exaudiva e attendeva le voce de mi deprecation. 20Sia benedicite Deo, qui non ignorava mi oration o retirava ab me su misericordia” (Psalmo 66).

II.

In le texto del libro del Actos del Apostolos que nos lege hodie, nos trova le breve discurso que Paulo ha facite in le citate de Athenas, in le Areopago, ubi ille habeva essite trahite pro render ration del fide que ille apertemente proclamava in ille citate. Justo in un citate pluralista que tolerava omne religion e credentia, Paulo non lauda lor religiositate, ma lo denuncia como idolatria, e voca omnes a submitter se, como il es juste, al Deo unic, ver e vivente, ille qui se revelava in le Senior e Salvator Jesus Christo. 

22Paulo, ergo, stante in le medio del Areopago, diceva: “Homines de Athenas, io remarca que vos es personas in omne maniera multo religiose, 23quia, ambulante per vostre vias e vidente vostre simulacros, io trovava alsi un altar con le inscription: ‘A un deo incognite’. Quid, ergo, ignorantemente vos adora, io annuncia vos. 24Deo, qui faceva le mundo e tote lo que illo contine, le qual es le Deo del celo e del terra, non habita in templos facite per manos human, 25ni illo es servite per manos human como si ille necessita alique, quia ille ipse da le vita, le pneuma e toto a omnes. 26Ex un sol homine ille faceva tote le nationes del humanos ut illes habitava le terra integre, definiente le terminos de lor tempores e habitation. 27Su proposito pro le nationes esseva que illos quere Deo, e forsan le cerca tastante e le trova, ben que ille non es longe ab cata uno de nos. 28De facto, in ille nos vive, move nos e existe, sicut alsi un de vostre poetas ha dicite: “Quia etiam nos es su genitura’. 29Ergo, nam nos omnes es su genitura, nos non deberea reputar que le deitate poterea unquam esser simile a auro, argento, o lapide, facite per le maestria e imagination human. 30Igitur, Deo passava super tal tempores de ignorantia e ille nunc commanda a omnes de repentir se, quia ille establiva un die in le qual ille va judicar le mundo con justitia per le medio de un homine que pro isto ille constitueva, e le confirmation que il es assi Deo lo provideva a omnes facente le resuscitar del mortos” (Actos 17:22-31).

III.

Le prime christianos esseva sovente trahite coram le judices pro render conto de lor fide. Le fide christian non esseva al servicio del sistema politic sicut altere fides e religiones, ma illo esseva un elemento de subversion del societate. Ille circumstantias non solmente non espaventava le christianos, ma illos faceva de lor parition in un tribunal un occasion de evangelisation. Le mesmo eveniva quando illes esseva imprisionate e mesmo ante esser occidite in maniera sovente horribile. Le veritate non poteva e non pote esser subprimite, non mesmo in le pejor circumstantias.

13E qui poterea nocer vos, si vos dedica vos a facer le bon? 14Ma, ancora, si il occurre vos de patir pro le facto de esser juste, vos es beate! “Vos non debe timer altere gente ni turbar vos ante illes”. 15In vostre corde da un placia privilegiate a Christo como vostre Senior e sia semper preste a dar un responsa o tote illes que demanda que vos les explica le ration de vostre sperantia. 16Ma face lo con cortesia a respecto, servante un bon conscientia, ut illes que calumnia vostre bon conducta in Christo sia avergoniate quando illes vos accusa, 17proque il es melior patir faciente le bon, si illo es le volontate de Deo, que faciente le mal. 18Christo pativa pro nostre peccatos un vice pro semper, le justo pro le injustos. Ille moriva pro le peccatores pro portar vos in securitate apud Deo. Ille pativa le morte physic, ma esseva resuscitate al vita in le spirito. 19Assi ille vadeva predicar al spiritos que esseva in carcere 20– illes que esseva incredule ante multe tempore quando Deo expectava patientemente per tote le tempore que Noah fabricava su arca. Solmente octo personas esseva salvate del aqua per le aqua. 21Ille aqua es le figura del baptismo que nunc salva vos, non per remover le immunditia de vostre corpore, ma como le responsa de Deo pro un conscientia munde. Illo es efficace gratias al resurrection de Jesus Christo. 22Ora Christo ascendeva al celo. Ille es sedite in le placia de honor, le dextera de Deo, e tote le angelos, le potestates e le potentias es subjectate a ille” (1 Petro 3:13-22).

IV.

Unde prendeva le prime christianos lor fortia e lor sapientia pro render conto de lor fide coram le autoritates politic que les persequeva? Ab le dono de Spirito Sancte, promittite de Jesus, e que les dava corage e determination. Vamos leger ab le Evangelio secundo Johannes le occasion in le qual Jesus promitte a su discipulos le Spirito Sancte e alsi le condition de un tal dono.Doctrina super le Spirito Sancte. 15Si vos me ama, obedi a mi commandamentos, 16Alora io rogara mi Patre, e ille dara vos un altere Advocato que va remaner con vos in eterno, 17le Spirito del veritate que le mundo non pote reciper, quia illo non le quere e non lo recognoscerea. Vos, tamen, lo cognosce, quia ille reside con vos e essera in vos. 18Io non relinquera vos qua orphanos – io venira ad vos. 19Tosto le mundo non me videra plus, ma vos me videra. Quia io vive, vos va viver alsi. 20In ille die vos recognoscera que io es in mi Patre e vos in me, e io in vos. 21Qui accepta mi commandamentos e obedi a illos es illes qui me ama. Illes qui me ama essera amate de mi Patre alsi, e io les amara e me revelara a cata uno de illes”.

Lecturas biblic pro Dominica 10 Maio 2020

Dominica 10 Maio 2020 – Quinte dominica de Pascha

Oration: Deo omnipotente, que cognoscer te vermente es vita eterne, concede nos de cognoscer tu Filio Jesus Christo tam perfectemente quam nostre via, veritate e vita ut nos seque firmemente su passos sur le sentiero que conduce al vita eterne; per Jesus Christo, tu Filio e nostre Senior, qui vive e regna con te, in le unitate del Spirito Sante, un sol Deo, ora e semper. Amen.

Lecturas biblic: Actos 7:55-601 Petro 2:2-10Johannes 14:1-14Psalmo 31:1-5, 15-16.

I.

Le idea de un fortalessa, de un castello, in le qual refugiar se ab le attaccos del inimicos, recurre sovente in le Psalmos. Pro su populo, Deo es le refugio le plus secur possibile, illo al qual recurrer in omne circumstantia, e super toto quando nostre vita es in periculo. Sovente, tamen, anque le populo de Deo es temptate recurrer solmente a ressources human, que se revelara, tamen, fallace e impotente sicut omne idolo. Vamos precar hodie con le parolas que propone nos le sequente fragmento del Psalmo 31.

1Non permitte que unquam io sia humiliate. Que mi liberation sia tu vindicantia. 2Inclina a me tu aure, libera me celeremente. Que tu sia mi rocca de protection, un fortalessa ubi io pote remaner in securitate. 3Quia tu es mi fortitude e mi refugio: propter tu nomine conduce e guida me. 4Libera me del rete que illes tendeva pro attrappar me, quia tu es mi loco de refugio. In tu manos io confide mi vita: tu va liberar me, oh Senior, quia tu es le Deo fidel. […] 15Mi destino es in tu manos solmente. Libera me del manos de mi inimicos e de illes que me perseque. 16Surride a tu servitor. Libera me propter tu fidelitate” (Psalmo 31:1-5, 15-16).

II.

Stephano es celebrate per le christianos qua le prime martyre, le prime qui, mesmo al costo de su vita, ha proclamate apertemente que Jesus de Nazareth es le Messia e le Salvator del mundo, le unic. Le mundo sovente se tappa le aures e crita pro non deber audir iste veritate inconveniente e se jecta contra illes que lo dice. Le veritate, tamen, nunquam potera esser supprimite. Vamos audir, ab le libro del Actos del Apostolos, le epilogo del vicissitudes de Stephano.

Le morte de Stephano.54Audiente iste cosas, le capites del Judeos se infuriava e strideva lor dentes a ille con rage. 55Stephano, plen de Spirito Sancte, fixava intentemente le celo e videva le gloria de Deo, e Jesus, qui stava in le placia de honor al dextera de Deo. 56“Ecce,” ille diceva, “io vide le celos aperte, e le Filio del homine qui sta in le placia de honor al dextera de Deo!”. 57Ma illes se tappava le aures pro non audir critante forte, e unanime e con impeto se jectava contra ille. 58Assi, trahente le foras del citate, illes incipeva lapidar le, e le testes deponeva lor vestimentos al pedes de un adolescente, cuje nomine esseva Saul. 59Illes continuava lapidar Stephano dum ille precava assi: “Senior Jesus, recipe mi spirito”. 60Deinde ille cadeva sur su genus e critante fortemente ille diceva: “Senior, non va poner super illes le onere de iste peccato!” . Dicite isto, ille moriva” (Actos 7:54-60).

III.

Le gratia de Deo confere a illes que confide se al Salvator Jesus Christo grande privilegios spiritual e grande dignitate. Iste privilegios es illos que Deo habeva accordate al prime creaturas human e que nos perdeva quando nos rebellava nos a Deo e incipeva ignorar le leges que ille habeva nos date pro nostre bon. Vamos discoperir qual es iste privilegios spiritual ab le parolas del apostolo Petro in su prime epistola.

2…appete, como infantes nate justo nunc, le lacte pur e spiritual del Parola, a que per illo vos va crescer in un experientia plen del salvation, 3si jam vos gustava le dulcor del Senior. 4Vos nunc accede a Christo, qui es le vivente lapide angular del templo de Deo. Ille esseva rejectate del homines, ma coram Deo ille es electe e preciose. 5Etiam vos es le lapides vivente que Deo emplea pro edificar su templo spiritual. Plus ancora, vos es su sancte sacerdotes: de facto, per le mediation de Jesus Christo, vos offere sacrificios spiritual que Deo accepta con placer. Il es propter isto que le Scriptura dice: “Ecce, io pone in Sion un lapide angular, electe e preciose: qui crede in ille non debera unquam vergoniar se. 7Vos credentes vide su valor, ma pro illes qui non crede, “le lapide que le edificatores rejectava deveniva le lapide angular”, e 8“un lapide de offensa e un petra que les face impinger”. Illes impinge quia illes refusa creder al Parola: a isto illes esseva destinate! 9Vos, tamen, es un generation electe, un sacerdotio regal, un populo que Deo acquireva pro se ipse a que vos proclama le virtutes de ille que vocava vos ex le tenebras a in su lumine admirabile. 10Un vice vos non esseva un populo, ma nunc vos es le populo de Deo. Un vice nulle misericordia esseva vos accordate, ma nunc vos, de Deo, recipeva misericordia” (1 Petro 2:2-10).

IV.

Le Senior e le Salvator Jesus Christo proclama esser le vita, le veritate e le vita. Necun altere ha unquam osate affirmar isto a su proprie reguardo. Ante a isto nos debe seliger: o dicer que ille esseva un folle, malade de mente, o que ille habeva ration e traher ab illo le consequentias pro nostre vita. Le parolas e le obras de Jesus ha demonstrate que ille habeva ration. Quando cade nostre prejudicios contra ille, non solmente se revela nos le visage de Deo in tote su magnificentia, ma se aperi pro nos perspectivas e capacitate extraordinari. Vamos leger a iste reguardo lo que nos trova in le Evangelio secundo Johannes al capitulo 14.

Jesus, le via que conduce al Patre 1Que vostre corde non sia turbate. Confide in Deo e confide etiam in me. 2In le domo de mi Patre il ha multe cameras. Si isto non habeva essite assi, io non haberea dicite vos que io vade preparar un loco pro vos. 3Quando toto essera preste, io venira a prender vos ut vos sia pro semper con me ubi io es, 4e vos cognosce le via que conduce ubi io vade! 5Thomas le diceva: “Senior, nos non sape ad ubi tu vade: quomodo nos lo cognosce?”. 6Jesus le replicava: “Io es le via, e le veritate, e le vita; nemo veni al Patre nisi per me. 7Si vos me cognosceva vermente, vos haberea cognoscite alsi mi Patre. Inde vos le cognosce e vos le ha vidite!”. 8Philippo le diceva: “Senior, ostende nos le Patre, e pro nos isto va sufficer. 9Jesus replicava: “Io ha essite con vos per si tante tempore, e ancora tu dice de non cognoscer me, Philippo? Qui me videva ha vidite le Patre. Como pote tu dicer: ‘Ostende nos le Patre?’. 10Non crede tu que io es in le Patre, e le Patre es in me? Le parolas que io dice vos, io non los dice de mi proprie initiativa, ma le Patre qui reside in me face su obras potente. 11Va creder que io es in le Patre, e le Patre es in me, ma si vos non me crede, crede al minus propter le obras miraculose ipse. 12In veritate io dice vos, qui crede in me facera le mesme obras miraculose que io face, e mesmo obras plus grande que istos, quia io es sur le puncto de retornar al Patre. 13E io facera pro vos quecunque vos petera in mi nomine, ut mi Patre sia glorificate in le Filio. 14Quid vos petera in mi nomine, io va facer lo” (Johannes 14:1-14).

Lecturas biblic pro dominica 2 Maio 2020

Dominica 3 Maio 2020 – Quarta dominica de Pascha

Lecturas biblicActos 2:42-471 Petro 2:19-25Johannes 10:1-10Psalmo 23

Oration: Oh Deo, cuje Filio Jesus es le bon pastor de tu populo: Concede que quando nos audi su voce nos pote audir ille que appella cataun de nos con nostre nomine, se sequer le ubicunque ille conduce nos; ille qui con te e con le Spirito Sancte, vive e regna, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

I.

David, le autor de iste Psalmo, durante su juventute, anque que Deo le seligeva pro guidar su populo qua rege, esseva un experte pastor. Ille, de facto, custodiava le grege de oves de su familia. Il es ergo con le imagines del vita pastoral que ille describe le relation del credente con Deo. Como le pastor custodia sollicitemente su grege, providente a su nutrimento e defensa, assi Deo face pro illes que le pertine. Vamos audir le parolas del Psalmo 23. Quomodo illos se applica a cata uno de vos?

1Le Senior es mi pastor, e nihil me manca. 2Ille me porta a in pasturas verdeante; ille me conduce a aquas quiete. 3Ille restabli mi fortias; ille me conduce per semitas juste que da honor a su nomine. 4Mesmo quando io debe percurrer le valleas le plus obscur, io non time periculos, quia tu es con me; tu virga e tu baston me reassecura. 5Tu me prepara un banchetto justo in presentia de mi inimicos. Tu me honora per unguer mi capite con oleo e mi cuppa disborda de benedictiones. 6Certo benignitate e misericordia me subsequera tote le dies de mi vita, e io habitara in le domo del Senior pro le resto de mi vita” (Psalmo 23).

II.

Le discipulos del Salvator Jesus Christo es appellate “discipulos” non solmente proque illes apprende de lor Magistro notiones, ma alsi proque illes apprende un stilo de vita, illo que illes essaya practicar in le maniera melior in lor respective contexto. In le sequente lectura, trahite ab le libro del Actos del Apostolos, nos trova un breve description del vita del prime communitate christian sustenite per lor fide in le Resurrection del Christo. Illos es principios que remane fundamental pro omne christiano. Vamos audir.

Vita del prime communitate christian. 42Omnes se dedicava con perseverantia a apprender le doctrina del apostolos e a viver in communion fraterne, al fraction del pan e al orationes. 43Per le medio del apostolos se faceva multe prodigios e signos miraculose, e le gente sentiva un grande timor reverential de Deo. 44Tote le credentes viveva insimul e lo que illes possedeva lo habeva in communion. 45De facto, ille vendeva lor possessiones e substantias e los divideva con omnes secundo le necessitates de cata uno. 46Omne die, illes continuava reunir se unanime in le cortes del templo, frangente le pan de casa in casa, condividente le mangiar con gaudio e simplicitate de corde. 47Illes laudava Deo e gaudeva de un optime reputation inter le populo. E cata die le Senior addeva al communitate christian illes que recipeva le salvation” (Actos 2:42-47).

III

Sicut historia demonstra (e sicur ancora hodie illo eveni in plure paises del mundo) viver consequentemente le stilo de vita que monstrava nos le Salvator Jesus Christo, pote suscitar multe opposition per le societate in le qual nos vive e alsi remarcabile patimentos. Isto non discoragia le discipulos de Jesus, qui es exhortate resister sicut ille faceva usque le consequentia ultime: morir como un criminal clavate a un cruce. Jesus realisava assi le fin ultime de su patimentos. Vamos audir lo que dice a iste reguardo le apostolo Petro in su prime epistola. Remarca como al termino de iste fragmento, ille parla del christianos sicut oves perdite e retrovate de lor pastor.

19Il es un gratia si, propter motivationes de conscientia verso Deo e fidelitate a ille, on supporta patientemente un tractamento injuste. 20In effecto, il ha nihil de gloriose in reciper un castigation corporal pro haber committite un falta ma, si vos suffre post haber facite le bon e lo supporta patientemente, isto es agradabile apud Deo. 21Quia isto es le vocation que vos recipeva, facer le bon, mesmo si illo causa patimentos, quia anque Christo pativa pro vos, relinquente un exemplo ut vos seque su vestigios. 22“Ille nunquam commiteva un peccato ni jammais ille decipeva alicuno”. 23Quando ille esseva maledicite, ille non respondeva con un altere malediction; quando ille esseva subjectate a patimentos, ille non menaciava retaliationes, ma ille commendava se ipse a Deo, le qual semper judica justemente. Ille ipse portava nostre peccatos in su corpore super le patibulo, ut pro nos le peccato sia morte e nos vive como justos. Per le medio de su vulnere vos esseva resanate. 25Vos esseva sicut oves errante, ma nunc vos retornava al pastor e guardiano de vostre anima” (1 Petro 2:19-25).

IV.

In iste mundo il ha multe “pastores”, leaders politic e religiose que pretende esser le optime guida del “massas”. Illes assere que in sequer les, tote potera trovar le melio del vita. Se tracta, infelicemente, de “fures e robatores” con parolas seducente. Lor promissas es vacue e deceptive. Illes qui pertine a Christo, tamen, non presta attention a iste si-dicite “pastores”. Illes qui pertine a Christo, Senior del vita e de omne bon cosa, es sicut oves que cognosce le voce de lor pastor e qui fugi ab deceptive estranieros. Isto es le exemplo que Jesus ipse faceva in un parabola del qual nos va leger hodie un extracto, trahite del Evangelio secundo Johannes. Solmente ille es “le bon pastor”.Le bon pastor e su oves.1“In veritate, in veritate io dice vos: Qui non entra in le oviario per le ostio, ma de alterubi, superpassante su muro, un tal persona es un fur e un robator. 2Qui, tamen, entra per le ostio, es le pastor del oves. 3Le ostiario aperi pro ille le accesso al oviario, le oves recognosce su voce e veni ad ille. Ille voca su proprie oves per nomine e los conduce foras. 4Quando ille ha facite sortir su proprie oves, ille los precede, e le oves le seque, quia illos cognosce su voce. 5Illos nunquam sequerea un estraniero, ma fugirea de ille, quia illos non recognosce le voce de estranieros”. 6Jesus les contava iste parabola, ma illes non comprendeva de quo ille parlava. 7Ergo Jesus les diceva itero: “In veritate, in veritate io dice vos: Io es le ostio del oves. 8Omnes qui veniva ante me esseva fures e robatores, ma le oves non le prestava attention. 9Io es le ostio: illes qui entra per me essera salvate, entrara e sortira e trovara bon pasturas. 10Le fur non veni, nisi ut furar, macellar e facer perir; io veniva, ut mi oves ha vita, un vita de qualitate superior” (Johannes 10:1-10).