Category Archives: Senza categoria

Dominica 20 September 2020 – Lecturas biblic

Dominica, le 20 septembre 2020 – Dece sexte dominica post Pentecoste

Lecturas biblic:  Salmo 105:1-6, 37-45; Exodo 16:1-15; Philippenses 1:21-30; Mattheo 20:1-16 – Voces: Paolo Castellina, Bob McCarthy, Carmelo Serraino, Péter Kovacs

In le Israel antique se consecrava a Deo e a su causa le reges, le sacerdotes e le prophetas. Illes se ingagiava verso Deo, se dedicava a ille e a su servicio, e Deo occupava le prime placia in lor vita. Lor solemne unction con oleo esseva de isto le marca, e ab isto depende etymologicamente le terminos Messia e Christo. Jesus de Nazareth es le Uncto del Senior per excellentia: ille offereva le integre su vita al servicio de Deo le Patre pro le salvation de illes que le esseva confidite. Consecrate a Deo es le ministros de Deo, secundo le varie functiones que illes compli. Consecrate a Deo, non importa a qual servicio illes debe attender, es alsi omne authentic christiano. Iste facto es relevate del parolas del tertie lectura biblic de hodie, in le qual le apostolo Paulo assere: “Pro me, de facto, viver es Christo, e morir es un ganio”. Le Psalmo 105, que aperi nostre lecturas es (como plure alteres) expression de recognoscentia e de laude del credente verso Deo. Le secunde e quarte lectura, totevia, ab le libro del Exodo e ab Mattheo, parla de credentes que non es recognoscente e es plus tosto pretentiose. Gratias a Deo, tamen, su misericordia e patiente disciplina non veni a mancar verso illes!

I.

Le prime cinque versos de iste psalmo contine dece verbos que exhorta nos a dece actiones correspondente que ha Deo qua objecto. Se tracta de verbos que coperi un large campo semantic. Iste psalmo voca nos a exprimer laudes e actiones de gratia verso Deo con ejaculationes vocal, canto e musica, a allegrar nos e exultar in ille, a esser fer de ille, a querer semper su presentia, a rememorar nos de su admirabile obras per celebrar los. Iste psalmo da de isto ample motivationes. Si, pois, nos adde quid Deo faceva in le persona e obra de Jesus, que le psalmo ipse prefigura, alora nos potera ancora de plus appreciar le canto de illo e emplear lo con enthusiasmo in communion con tote le generationes de credentes que lo cantava.

“Alleluia! Va regratiar le Senior. Invoca su nomine. Face cognoscer al nationes lo que ille accompliva. Canta a ille, canta su laudes. Conta a omnes in re su actiones meraviliose.Exulta in su nomine sancte; va allegrar vos, vos qui adora le Senior! Quere le Senior e su potentia. Quere su facie semper! Va rememorar le meravilias que ille faceva, su prodigios e le judicios de su bucca, vos, filios de su servitor Abraham, vos, descendentes de Jacobo, su electe. (…) Le Senior conduceva su populo foras de Egypto, cargate de argento e auro, e necuno de su tribus impingeva. Egypto esseva felice quando illes partiva, quia illes habeva pavor del Israelitas. Le Senior expandeva un nebula pro proteger les e un grande igne pro illuminar les durante le nocte. illes peteva carne a mangiar, e qualias veniva; ille satisfaceva lor fame con manna – le pan del celo. Ille divelleva un rocca, e aqua sortiva de illo e formava un fluvio trans ille deserto. Tote isto eveniva quia ille se rememorava de su sacre promissa que ille habeva facite a su servitor Abraham. Quando ille portava su populo foras de Egypto con gaudio, su electos con exultation. ille dava a su populo le terras de nationes pagan, e illes recoltava messes que alteres habeva plantate. Tote isto eveniva ut illes observava su commandamentos e obediva a su leges. Alleluia, lauda Deo!” (Salm 105:1-6, 37-45).

II.

Le manco de recognoscentia e de fiducia in le Deo qui libera, salva e provide fidelmente secundo su promissas ipse, es un peccato que non solmente habeva multe vices committite le antique Israel, ma que recurre etiam inter le christianos. Nos lo trova illustrate in le sequente episodio del libro del Exodo. Murmurar contra Deo es un cosa multo mal e, super toto, es un offensa verso qui jammais ha mancate, manca e mancara de complir lo que ille sigillava in su Pacto. De facto nos es illes qui sovente manca de complir lo e, si nos non lo face, inevitabilemente nos va patir le consequentias de illo. Le exemplos que le Biblia nos presenta de illo, sia in le ben, sia in le mal, es importante lectiones que nos debe apprender.

“Durante lor marcha ab Elim, le integre communitate de Israel perveniva al deserto de Sin, que es inter Elim e Sinai, in le dece-quinte die del secunde mense de post lor exodo ab le terra de Egypto. Alsi ibi, le integre communitate del Israelitas murmurava contra Moses e Aaron in le deserto. Le Israelitas les diceva: “Si solmente le mano del Senior habeva nos facite morir in le terra de Egypto! Ibi nos sedeva circa marmitas plen de carne e nos mangiava tote le pan que nos voleva. Nunc, tamen, vos portava nos a in iste deserto pro morir de fame!”.

Alora le Senior diceva a Moses: “Pro vos io va facer pluviar pan del celo. Cata die le populo potera sortir e colliger le pan que illes necessita pro le die. In isto io va poner les a proba pro vider si illes seque o no mi instructiones. In le sexte die illes colligera pan, e quando illes lo preparara, il habera de illo duo vice de plus del normal.

Moses and Aaron diceva a tote le populo de Israel: “Ante que le vespere venira vos comprendera que il esseva le Senior qui faceva vos sortir del terra de Egypto, e mane vos videra le gloria del Senior, quia ille audiva vostre murmurationes contra le Senior. E nos, quid es nos que vos murmurava contra nos?”. E Moses addeva: “Vos comprendera isto quando le Senior pro satiar vos dara vos carne a mangiar in le vespere e pan in le matino, quia le Senior audiva vostre murmurationes contra ille. E nos, quid es nos? Vostre murmurationes non es contra nos, ma contra le Senior”. Deinde Moses diceva a Aaron: “Dice al integre communitate del Israelitas: Accede coram le Senior, quia ille audiva vostre murmuration”. Durante que Aaron parlava al integre communitate del Israelitas e illes spectava le deserto, ibi le gloria del Senior appareva in le nebula.

Alora le Senior diceva a Moses: “Io audiva le murmurationes del Israelitas. Ora dice les: ‘In le vespere vos habera carne a mangiar e in le matino vos essera satiate de pan. Alora vos comprendera que io, le Senior, es vostre Deo”.

Quando se faceva vespere, un grande volo de qualias veniva e descendeva sur le campamento. Le matino sequente, le area circa le campamento esseva baniate de rore. Quando ille rore evaporava, un substantia floccose simile al pruina coperiva le superficie del deserto. Quando le Israelitas lo videva, illes diceva le unes al alteres: “Manhu?” (que significa: “Que es isto?”. Illes ignorava lo que illo esseva. Assi Moses les diceva: “Isto es le pan que le Senior da vos a mangiar” (Exodo 16:1-15).

III.

Le consecration complete a Deo del apostolo Paulo, le mundo lo considera fanatismo. Sin dubita multe formas de fanatismo lamentabilemente ha comportate e comporta mal consequentias. Le total consecration al Deo ver e vivente e un vita conforme a su voluntate revelate, semper habeva e continua haber effectos benefic, mesmo si, propter illo, on debe suffrer temporarimente. Le apostolo lo testifica e lo commenda, como in le sequente texto del su littera al christianos del citate de Philippi.

“Pro me, de facto, viver es Christo, e morir es un ganio. Ora, si io debe continuar viver in le corpore, isto significara pro me labor productive, ma io non sape qual preferer. De facto, io me senti coercite inter le duo: de un latere io ha le desiro de partir e esser con Christo (isto pro me esserea melior), ma, del altere latere, il esserea multo plus necessari pro vos que io remane in Iste mundo. E pois que io es secur de isto, io sape que io remanera e continuara con vos omnes pro vostre progresso e gaudio in le fide, a que le ration de vostre feressa in Christo sia semper plus grande a causa mie, quando io retornara apud vos. Solmente, io vos exhorta viver in maniera digne del Evangelio de Christo, de sorta que – sia que io veni a vider vos, sia que io remane absente – io audira semper que vos resta firme in un sol spirito, con un sol mente, e que vos lucta insimul pro le fide del Evangelio, sin esser intimidite in alicun maniera per vostre adversarios. Isto essera un signo de lor perdition, ma pro vos de salvation – un signo que veni de Deo. Proque a vos esseva concedite non solmente de creder in le Christo, ma alsi de suffrer pro ille, pois que vos affronta le mesme conflictos que vos me videva affrontar e ora vos audi in re isto directemente de me” (Philippenses 1:21-20).

IV.

Omnes hodie pare particularmente sensibile a requirer le respecto del proprie derectos quando illos es considerate denegate o dolite, a protestar vocalmente quando nos reputa que nos esseva defraudate de quid es debite nos. De facto nos poterea haber un conception plus tosto distorquite de nostre derectos, super toto quando nos non es equalmente preste a remarcar nostre deberes. Le Salvator Jesus Christo, in le parabola del Laboratores in le Vinia parla nos in re le justitia e le generositate de Deo, ostendite mesmo verso qui non lo merita. Nos deberea melio appreciar los, super toto quando nos considera qui vermente nos es al oculos de Deo.

Laboratores in le vinia. “Le regno del celos es simile a un latifundiario qui sortiva mane a ingagiar laboratores pro su vinia. Ille conveniva pagar les un denario pro un die de labor e les mandava in su vinia. Quando il esseva circa novem horas del matino, ille sortiva de novo e videva alteres stante otiose in le foro. Ille les diceva: “Veni etiam vos in mi vinia a laborar e io dara vos quid es juste”. Assi illes vadeva in le vinia a laborar. Quando ille sortiva a mediedie e ancora a tres horas del postmeridie, ille faceva le mesmo. E circa a cinque horas del postmeridie ille sortiva e trovava alteres stante, e ille les diceva: “Quare sta vos hic otiose per tote le die sin laborar?”.Illes le respondeva: “Quia nemo ingagiava nos”. Ille les diceva: “Vade e junge etiam vos al altere laboratores in mi vinia”. Quando il esseva vespere, le proprietario del vinia diceva a su administrator: “Voca le laboratores e paga les, incipiente ab le ultimes usque al primes”. Quando illes qui habeva essite ingagiate a cinque horas veniva, cata un de illes recipeva un denario. E quando veniva illes qui habeva essite ingagiate le prime, illes pensava reciper de plus. Ma cata un de illes recipeva alsi un denario. Recipente lo, illes murmurava contra le proprietario, dicente: “Ille ultime gente laborava solmente un hora, e tu les pagava le mesmo que nos, qui portava le onere de un integre die de labor sub un calor adurente”. Le proprietario, tamen, les respondeva: “Amicos, io non face vos ulle injustitia. Esque vos non conveniva laborar per tote le die pro un denario? Prende lo que pertine vos e vade. Io voleva pagar a iste ultime homine le mesmo que io dava vos. Non me es licite de facer con mi moneta lo que io vole? O esque vos es invidiose proque io es generose?”. Assi le ultimes essera le prime e le primes ultime” (Mattheo 20:1-16).

Oration

Concede nos, oh Senior, de non esser angustiose pro cosas terren, ma pro cosas celeste; e mesmo nunc, durante que nos vive inter cosas transitori, que nos pote tener nos firme a illos que durara; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic pro Dominica 9 Augusto 2020

Dominica 9 augusto 2020 – Decime Dominica post Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 105:1-22; Genesis 37:1-4,12-30; Romanos 10:5-15; Mattheo 14:22-33

Illes qui Deo misericordiosemente voca a pertiner a Su populo, heri e hodie, face le experientia de su fidelitate a su promissas. Ille, de facto, obra providentialmente pro lor bon, in qualcunque situation in le qual illes poterea trovar se. Como dice le Apostolo Paulo: “Nos sape que tote le cosas coopera al ben de illes que ama Deo, le quales es appellate secundo su proposito” (Romanos 8:28). In le lecturas biblic de iste dominica nos trova isto in le aventura del patriarca Joseph, mentionate in le lauda a Deo del Psalmo 105 e pois del lectura de un portion del capitulo 37 del Genesis. In le lectura que lo seque, ab le capitulo 10 del littera al Romanos, nos trova como iste vocation perveni a gente de tote le nationes per le medio del proclamation del Evangelio. Illes forma un populo que es characterisate del plen fiducia que illes ha in Deo e in Jesus, su Christo. Il non es sempre facile exercitar iste fiducia, como nos vide in le capitulo 14 del Evangelio secundo Mattheo. In iste ultime lectura, le apostolo Petro accepta un defia “impossibile” que Jesus le propone. Petro apprendera a fider se de Jesus in toto e comprendera que haber investite in Jesus tote su vita vale vermente le pena.

I.

Le Psalmo 105, del qual nos lege hodie un portion, voca le populo de Israel, le populo electe de Deo, a laudar e regratiar Deo, memorante se del evenimentos-clave de su historia, que demonstra su fidelitate a su promissas – le promissas gravate in le Pacto que ille ha establite con illes. Il es super toto in le momentos que les pareva que toto esseva perdite, quando le circumstantias es adverse e lor inimicos pare succeder in destruer les, que Deo interveni providentialmente liberante, salvante e custodiante les. Le lectura de iste Psalmo se interrumpe hodie con le aventura de Joseph que, odiate e sclavisate, monta, nonobstante, al carga de principal consiliero del Pharaon de Egypto. De isto parlara nostre secunde lectura de hodie.

“Alleluia! Va regratiar le Senior. Invoca su nomine. Face cognoscer al nationes lo que ille accompliva. Canta a ille, canta su laudes. Conta a omnes in re su actiones meraviliose.  Exulta in su nomine sancte; va allegrar vos, vos qui adora le Senior! Quere le Senior e su potentia. Quere su facie semper! Va rememorar le meravilias que ille faceva, su prodigios e le judicios de su bucca, vos, filios de su servitor Abraham, vos, descendentes de Jacob, su electe. Ille es le Senior, nostre Deo. Su justicia es visibile per tote le terra. Ille semper es fidel a su pacto – le ingagiamento que ille prendeva per mille generationes. Isto es le pacto que ille establiva con Abraham, e le promissas que ille faceva per juramento a Isaac. Ille lo confirmava a Jacob como un decreto, e al populo de Israel como un pacto perenne: “Io te dara le terra de Canaan como tu special hereditate”. Ille lo diceva quando illes esseva pauc de numero, un parve gruppo de peregrinos in Canaan. Illes vagava ab nation a nation, ab regno a regno. Etsi ille non permitteva que nemo les noceva. Ille preveniva reges in lor nomine: “Non tange mi populo electe, e non face mal a mi prophetas”. Ille vocava un fame super le terra de Canaan; ille accurtava omne provisiones de nutrimento. Ille mandava un homine avante de illes – Joseph, qui habeva essite vendite qua sclavo. Pedicas affligeva su pedes e poneva a su collo un collar de ferro, usque al tempore que su predictiones se realisava. Le Senior poneva a proba su character. Le rege authorisava postea su emancipation; le dominator de nationes le liberava. Ille lo incargava de administrar su palatio; ille deveniva le gerente de su proprietates. Le esseva date autoritate de obligar su officieros a su volontate e de docer a su consilieros” (Psalmo 105:1-22).

II.

Le aventura del patriarcha Joseph, contate ab le capitulo 37 al capitulo 50 del libro del Genesis, su parte final, pote esser comprendite como un illustration de como Deo interveni providentialmente pro salvar e custodiar su populo electe. Hodie nos lege le preludio de iste historia al capitulo 37. Joseph, odiate per su mesme fratres quia ille es le filio favorite de su patre Jacob, conspira pro occider le. Pois, tamen, illes trova plus convenibile facer lo disparer e le vende qua sclavo a mercantes oriental, e como tal ille arrivara in Egypto. Como Joseph ipse dicera un die a su fratres, que inexpectatemente le trova coram illes qua le maxime autoritate de Egypto: “Vos, certo, cogitava de me le mal; sed Deo pensava de converter ille mal in bon, ut realisar lo que hodie eveni, pro preservar le vita de un populo numerose” (Genesis 50:20).

Le sonios de Joseph. “Assi Jacob retornava habitar in le terra de Canaan, ubi su patre habeva sojornate como un estraniero. Isto es le historia del generation de Jacob. Quando Joseph habeva dece-septe annos, sovente ille pasceva le greges de su patre. Ille laborava con su fratres, le filios de Bilha e Zilpah, uxores de su patre. Joseph soleva referer a su patre le cosas malfamate que su fratres faceva. Ora Israel amava Joseph plus que tote le altere su filios, quia ille le habeva generate in su senectute. Un die Jacob le habeva facite dono de un cotta magnificamente brodate. Su fratres odiava Joseph, quia lor patre le amava de plus que illes. Illes non mesmo poteva parlar con ille pacificamente. […] Poc tempore postea, le fratres de Joseph vadeva pasturar le greges de lor patre a Shechem. Israel diceva a Joseph: “Tu fratres pastura le oves a Shechem. Veni, io vole mandar te ad illes”. Joseph replicava: “Io es preste”. Assi Jacob le diceva: “Vade a vider si tu fratres e le greges sta ben e pois retorna pro reportar me lo”. Assi Jacob le incargava e Joseph partiva ab le vallea de Hebron, ubi illes habitava, usque a Shechem.Quando Joseph perveniva ibi, un homine le trovava errante in le campania, e le peteva: “Quid quere tu?”. Joseph respondeva: “Io quere mi fratres. Indica me, per favor, ubi illes pastura le greges”. Le homine le diceva: “Illes recedeva de iste loco. Io les audiva dicer: ‘Vamos in Dothain”. Ergo Joseph vadeva post su fratres, e les trovava in Dothain”. Quando le fratres de Joseph le videva arrivar procul, ante que ille accedeva a illes, illes conjurava de occider le. 19Illes diceva le unes al alteres: “Ecce, le soniator arriva! Veni, vamos occider le e jectar le in un cisterna, deinde nos dicera: ‘Un animal feroce le devorava’. Alora nos videra quales essera su sonios!”. Ma quando Ruben audiva in re lor plano, ille essayava salvar Joseph de lor manos, dicente: “Non effunde sanguine, ma jecta le in iste cisterna vacue hic in le deserto. Non leva vostre manos contra ille” (Ruben diceva isto ut ille voleva liberar Joseph de illes e pois reportar le a su patre). Igitur, quando Joseph arrivava, su fratres le spoliava de su cotta, le belle cotta que ille portava. Deinde illes le sasiva e le jectava in le cisterna. (Ora le cisterna esseva vacue; il habeva nulle aqua in illo). Alora, justo quando illes se habeva sedite pro mangiar, illes levava lor oculos e videva un caravana de camelos procul que se approximava a illes. Il esseva un gruppo de mercantes ismaelita qui veniva de Galaad portante spices, balsamos e myrrha usque a Egypto. Juda, ergo, diceva su fratres: “Que ganiara nos in occider nostre fratre e occultar nostre crimine? Il esserea melio si nos le vende a ille mercantes ismaelita, ma non vamos occider le, quia ille es nostre fratre, nostre proprie carne”. E su fratres acquiesceva con isto. Assi, quando le Ismaelitas, qui esseva mercantes midianita, arrivava, le fratres de Joseph le extraheva del cisterna e le vendeva pro vinti pecias de argento. E le mercantes le portava a in Egypto. Alcun tempore plus tarde, Ruben retornava al cisterna, ma non trovava plus ibi Joseph. Alora ille se divelleva su vestimentos pro le dolor. Retornate a su fratres, ille les diceva: “Le puero non plus es ibi! Que facera io nunc?'” (Genesis 37:1-4,12-30).

III.

Propter pur gratia, Deo voca e congrega in tote le mundo  personas pro formar se un populo particular, destinate a servir su causa in iste mundo. Deo suscita in illes le fide, e les distingue assi del massa incredule e perdite del humanitate rebelle a Deo, e illes rende le testimonio que quicunque crede in ille, nunquam debera avergoniar se de isto. Le electos de Deo un vice pertineva solmente al populo de Israel. Hodie, per le medio del proclamation del Evangelio de Jesus Christo, le Salvator del mundo, Deo voca a se homines e feminas ab omne nationes, e illes essera le humanitate redimite. In le capitulo 10 del littera del apostolo Paulo al Romanos, nos trova le sequente parolas:

“Pois que Moses scribe in re le justitia que deriva del Lege: “Quicunque practica tote isto vivera”. Le justitia que deriva del fide, tamen, dice: “Non pensa in te mesme: “Qui ascendera al celo”? (illo significarea facer descender Christo). O “Qui descendera a in le abysmo”?”” (illo significarea facer resortir Christo del mortos). Ma que dice illo? “le parola es multo proxime a te – illo es in tu bucca e in tu mente” (illo es, le parola del fide que nos predica), proque si tu confessa con tu bucca que Jesus es le Senior e tu crede in tu corde que Deo le resuscitava del mortos, tu essera salvate. Pois que con le corde on crede pro obtener justitia, e con le bucca on confessa pro obtener salvation. Pois que le Scriptura dice: “Qui crede in ille non essera avergoniate”. De facto, il non ha ulle distinction inter le judeo e le greco, pois que le mesme Senior es le Senior de totes, le qual benedice generosemente tote illes que le invoca, durante que “Tote illes que invoca le nomine del Senior essera salvate”. Como poterea illes invocar uno in le qual non credeva? E como poterea illes creder in uno del qual non audiva? E como poterea illes audir sin un predicator? E como poterea illes predicar sin haber essite commissionate? Como il es scribite: ‘Quanto agradabile es le arrivata de qui apporta bon novas’!” (Romanos 10:5-15).

IV.

Il ha grandissime tresores a discoperir in Christo. Quando nos “le trova”, il vale vermente le pena de invester in ille toto lo que nos es e possede. de facto, como dice le Scriptura: “Christo Jesus (…)  deveniva pro nos sapientia de Deo, e justification, e sanctification e redemption” (1 Corinthios 1:30). Isto es un lection que su prime discipulos apprende non solmente in maniera theoric, ma alsi in maniera practic, quando Jesus le pete de facer cosas humanamente imposdsibile. Illes debe apprender, tamen, a fider se de Jesus in omne circumstantia, como face Petro, invitate de Jesus a descender del barca e camminar verso ille super aquas tempestuose. Le fide in Jesus, in omne circumstantias, vince semper. Illes non debe unquam dubitar de isto. Petro e le alteres lo apprendera. E nos?

“Subinde, Jesus insisteva que su discipulos retornava in le barca e transiva al altere latere del laco, donec ille dimitteva le turbas. Dimittite le turba, ille ascendeva sol a un monte pro precar. Quando se faceva vespere, ille ancora esseva ibi sol. intertanto le barca, jam procul del ripa, esseva fortemente succutite per le undas, quia le vento lo esseva contrari. Quasi al termino del nocte, Jesus veniva a lor incontro, ambulante sur le aquas. Quando le discipulos le videva ambulante sur le aquas, illes esseva valde espaventate e diceva: “Illo es un phantasma”, e illes critava de terror. Subito, tamen, Jesus les parlava e diceva: “Habe fiducia, il es io, non time!”. Alora Petro le respondeva e diceva: “Senior, si il es tu, commanda que io veni a te sur le aquas!”. E Jesus le diceva: “Veni!”. Assi Petro, descendente del barca, ambulava sur le aquas e veniva a Jesus. Quando, tamen Petro videva le vento multo forte e le undas, ille esseva espaventate e le aquas incipeva submerger le. Alora ille exclamava: “Salva me, Senior!”. Alora Jesus subito extendeva su mano e le sasiva. Jesus le diceva: “Tu fide es debile, quare dubitava tu?”. Quando illes montava in le barca, le vento subito cessava. Assi, illes qui esseva in le barca le adorava e exclamava: “Vero tu es le Filio de Deo”” (Mattheo 14:22-33).

Oration

Concede nos, oh Senior, nos preca, le spirito de pensar e facer sempre lo que es juste, ut nos, qui non pote exister sin te, pote esser habilitate viver secondo tu voluntate; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Genesis, cap. 37

Genesis

37

Le sonios de Joseph

1Assi Jacob retornava habitar in le terra de Canaan, ubi su patre habeva sojornate como un estraniero.

2Isto es le historia del generation de Jacob. Quando Joseph habeva dece-septe annos, sovente ille pasceva le greges de su patre. Ille laborava con su fratres, le filios de Bilha e Zilpah, uxores de su patre. Joseph soleva referer a su patre le cosas malfamate que su fratres faceva.

3Ora Israel amava Joseph plus que tote le altere su filios, quia ille le habeva generate in su senectute. Un die Jacob le habeva facite dono de un cotta magnificamente brodate[1]4Su fratres odiava Joseph, quia lor patre le amava de plus que illes. Illes non mesmo poteva parlar con ille pacificamente.

5Il eveniva que un nocte Joseph habeva un sonio, e quando ille lo refereva a su fratres, isto les faceva odiar le mesmo de plus. 6Ille les diceva: “Audi lo que io videva in iste sonio. 7Nos omnes esseva in le medio del agro e nos ligava fasces de grano. Subito mi fasce se levava stante, e vostre fasces incipeva circumferer le mie e se prosterneva pro adorar lo!”. 8Su fratres respondeva: “Esque tu vermente pensa que tu essera nostre rege o que nos debera subjectar nos a te?”. Ergo, iste su sonio e le maniera que ille les habeva parlate, fomentava le invidia e le odio de su fratres contra ille ancora de plus.

9Deinde Joseph habeva un altere sonio e lo refereva a su frateres. Ille les diceva: “Ecce, io videva in un altere sonio, le sol, le luna e dece-un stellas que se prosterneva ante me”. 10Iste vice, ille non solmente contava de iste su sonio a su fratres, ma alsi ille lo contava a su patre. Su patre, tamen, le habeva reprochate dicente: “Que vole tu dicer con iste sonio que tu videva? Que io, tu matre e tu fratres venira a prosterner se ante te?”. 11Tamen, dum su fratres esseva jelose de Joseph, su patre tacitemente considerava quid un tal sonio haberea potite significar.

12Poc tempore postea, le fratres de Joseph vadeva pasturar le greges de lor patre a Shechem. 13Israel diceva a Joseph: “Tu fratres pastura le oves a Shechem. Veni, io vole mandar te ad illes”. Joseph replicava: “Io es preste”. 14Assi Jacob le diceva: “Vade a vider si tu fratres e le greges sta ben e pois retorna pro reportar me lo”. Assi Jacob le incargava e Joseph partiva ab le vallea de Hebron, ubi illes habitava, usque a Shechem.

15Quando Joseph perveniva ibi, un homine le trovava errante in le campania, e le peteva: “Quid quere tu?”. 16Joseph respondeva: “Io quere mi fratres. Indica me, per favor, ubi illes pastura le greges”. 17Le homine le diceva: “Illes recedeva de iste loco. Io les audiva dicer: ‘Vamos in Dothain”. Ergo Joseph vadeva post su fratres, e les trovava in Dothain”.

Joseph vendite qua sclavo

18Quando le fratres de Joseph le videva arrivar procul, ante que ille accedeva a illes, illes conjurava de occider le. 19Illes diceva le unes al alteres: “Ecce, le soniator arriva! 20Veni, vamos occider le e jectar le in un cisterna, deinde nos dicera: ‘Un animal feroce le devorava’. Alora nos videra quales essera su sonios!”. 21Ma quando Ruben audiva in re lor plano, ille essayava salvar Joseph de lor manos, 22dicente: “Non effunde sanguine, ma jecta le in iste cisterna vacue hic in le deserto. Non leva vostre manos contra ille” (Ruben diceva isto ut ille voleva liberar Joseph de illes e pois reportar le a su patre).

23Igitur, quando Joseph arrivava, su fratres le spoliava de su cotta, le belle cotta que ille portava. 24Deinde illes le sasiva e le jectava in le cisterna. (Ora le cisterna esseva vacue; il habeva nulle aqua in illo).

25Alora, justo quando illes se habeva sedite pro mangiar, illes levava lor oculos e videva un caravana de camelos procul que se approximava a illes. Il esseva un gruppo de mercantes ismaelita qui veniva de Galaad portante spices, balsamos e myrrha usque a Egypto.

26Juda, ergo, diceva su fratres: “Que ganiara nos in occider nostre fratre e occultar nostre crimine[2]27Il esserea melio si nos le vende a ille mercantes ismaelita, ma non vamos occider le, quia ille es nostre fratre, nostre proprie carne”. E su fratres acquiesceva con isto. 28Assi, quando le Ismaelitas, qui esseva mercantes midianita, arrivava, le fratres de Joseph le extraheva del cisterna e le vendeva pro vinti pecias de argento. E le mercantes le portava a in Egypto.

29Alcun tempore plus tarde, Ruben retornava al cisterna, ma non trovava plus ibi Joseph. Alora ille se divelleva su vestimentos pro le dolor. 30Retornate a su fratres, ille les diceva: “Le puero non plus es ibi! Que facera io nunc[3]?” 31Assi, illes prendeva le cotta de Joseph, occideva un juvene capro, e lo tingeva in su sanguine. 32Deinde illes portava ille belle cotta a lor patre e diceva: “Nos trovava isto. Esque iste cotta pertine a tu filio?”.

33Lor patre lo recognosceva immediatemente e exclamava: “Illo es le cotta de mi filio! Un animal feroce le devorava! Joseph esseva clarmente lacerate a pecias!”. 34Alora Jacob se divelleva le vestimentos pro le dolor, se vestiva de tela de sacco e lugeva pro su filio durante multe tempore. 35Tote su filios e filias se congregava circa ille pro confortar le, ma ille refusava de esser consolate. “No,” ille diceva, “Io descendera in mi turba lugente mi filio”. Assi le patre de Joseph plorava pro ille.

36Ora, in Egypto, le Midianitas vendeva Joseph a Potiphar, un del officieros de Pharaon, le capitano del guardas del palatio real.

Notas

  1. Traditionalmente “un cotta multicolor”.
  2. O “su sanguine”.
  3. O “E io, ubi pote io vader?”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Genesis/Genesis_37

Lecturas biblic pro Dominica 5 April 2020

Dominica 5 April 2020 – Dominica del Palmas

Lecturas biblicIsaia 50:4-9Philippenses 2:5-11Mattheo 26:14-28Psalmo 31:9-16

Oration: Omnipotente e eterne Deo, in tu tenere amor pro le creaturas human, tu inviava tu Filio e nostre Salvator Jesus Christo pro sumer in se nostre natura e pro suffrer le morte sur le cruce, dante nos le exemplo de grande humilitate: Concede nos misericordiosemente de ambular sur le via de su suffrentia, e alsi de participar a su resurrection; per Jesus Christo nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Vetule Testamento: Isaia 50:4-9

In iste texto le propheta Isaia describe se ipse como un fidel portavoce de Deo. Su attitude es illo de un discipulo que apprende diligentemente lo que su magistro le doce. Le messages que ille debe portar non es semper agradabile pro su auditores. Su determination le causa mesmo violente reactiones de injurias e accusationes. Ille, tamen, non se lassa intimidar, quia su adjuta es Deo, qui non mancara de dar a su oppositores quid illes merita. Iste texto describe propheticamente le attitude e le destino del Christo ipse, le portavoce per excellentia de Deo.

Le Servitor obediente del Senior. Le Senior Deo me dava le capacitate de esser su portavoce, ut io sape dar un parola de consolation a illes que es lasse. Ille me evelia cata matino, mane ille me rende allerte ut io le presta le debite attention como face omne discipulo con su magistro. Le soveran Senior me ha parlate clarmente. Io non me rebellava, io non me reverteva. Io offereva mi dorso a illes qui me percuteva e mi genas a illes que me evelleva le barba. Io non averteva mi facie ante a insultos e sputos. Le Senior Deo es mi auxiliator: io sape que io non essera avergoniate. Juxta me es ille qui me justifica: qui osarea portar accusationes contra mi? Ubi es mi accusatores? Que illes se approcha! Ecce, le Senior Deo es mi auxiliator, qui poterea condemnar me? Tote mi inimicos essera destruite sicut vetule vestimentos mangiate per tineas! Qui es inter vos qui time le Senior e obedi a su servitor? Si vos ambula in le tenebras sin un sol radio de lumine, que ille spera in le Senior e se confide in su Deo. Face multe attention, tamen, vos omnes qui vive in vostre proprie lumine e recalida vos con vostre proprie foco. Isto es quid vos va reciper de me: tosto vos cadera in grande tormento.

Responsa: Psalmo 31

In te io ha trovate asyloLe Psalmista fiduciosemente pete al Senior de guardar le. Inimicos le menacia e mesmo su amicos le ha derelinquite, ma ille confide que le Senior va vindicar le. In le versos final (19-24), que apparentemente esseva scribite de post le responsa al precaria initial, le Psalmista regratia le Senior pro haber le liberate.

In te io ha trovate asylo. Non permitte que unquam io sia humiliate. Que mi liberation sia tu vindicantia. Inclina a me tu aure, libera me celeremente. Que tu sia mi rocca de protection, un fortalessa ubi io pote remaner in securitate. Quia tu es mi fortitude e mi refugio: propter tu nomine conduce e guida me. Libera me del rete que illes tendeva pro attrappar me, quia tu es mi loco de refugio. In tu manos io confide mi vita: tu va liberar me, oh Senior, quia tu es le Deo fidel. Io odia illes que adora idolos van, ma io confide in le Senior. Io va exultar e allegrar me in tu fidelitate, quia tu respiceva mi affliction. Tu non me livrava in le manos de mi inimicos; tu me poneva in un placia secur.

Habe misericordia de me, Senior, quia io es tribulate! Mi oculos es conturbate de amaritude, io perdeva tote mi fortias! Quia mi vita se approxima a terminar in dolor, mi annos in gemitos; le peccato ha exhaurite mi fortias, e mi ossos ha devenite fragile. Propter tote mi inimicos le gente me disprecia, mi vicinos es consternate in vider me tanto suffrer; illes qui me cognosce es horrificate de mi condition; illes qui me vide foras per le vias fugi ab me. Io esseva oblidate de omnes sicut un homine que moriva e nemo plus pensa a ille. Io es considerate tam inutile quam un vaso infringite. Io ha audite tote le rumor que se diffundeva a mi reguardo, le novas terrificante que proveni de omne direction. Quando illes conspira contra me, illes cogita como illes poterea facer terminar mi vita.

Nonobstante tote isto, io confide in te. Io declara: “Tu es mi Deo!”. Mi destino es in tu manos solmente. Libera me del manos de mi inimicos e de illes que me perseque. Surride a tu servitor. Libera me propter tu fidelitate. Oh Senior, que io non sia humiliate, quia io invoca tu adjuta. Que le impios erubesce de vergonia e que vade al inferno in lamentos. Que le bucca del mentitores tace pro semper – le bucca que parla defiantemente contra le innocente, con arrogantia e contempto.

Quanto abundante es tu benedictiones, illos que tu reserva pro tu fideles loyal. Tu los profunde al vista de omnes super tote illes que trova asylo apud te. Tu les occulta con te, ubi illes es salve de attaccos calumniose. Le Senior merita esser laudate, quia ille ben demonstava su stupefaciente fidelitate verso me, quando io esseva assediate per multe inimicos. Troppo cito io concludeva que io habeva essite excidite de tu presentia. Ma tu audiva le voce de mi orationes dum io clamava ad te.

Ama le Senior, vos omnes su fideles! Le Senior custodia illes que ha integritate, ma ille plenmente repaga qui age con arrogantia. Sia forte e confidente, vos omnes qui spera in le Senior!

Nove Testamento: Philippenses 2:5-11

Le texto que nos lege hodie ab le epistolas poterea esser un vetule hymno christian. Le apostolo exhorta su lectores a un attitude de humilitate, le mesme que nostre Senior Jesus Christo habeva demonstrate. Ille esseva Deo mesme qui habeva sumite le condition human pro salvar nos ab le peccatos. Ille tamen, nunquam habeva avantagiate se de ille su identitate supreme, ma habeva abassate se a servir usque al morte super un cruce. Isto es le ration que ille merita nostre supreme devotion.

Vos deberea haber le unes verso le alteres le mesme attitude de Christo. De facto, benque ille existeva in le forma de Deo, ille non considerava su equalitate con Deo qualcosa pro exploitar a su proprie avantage, ma ille vacuava se ipse e assumeva le condition de servitor; ille se faceva simile al altere homines e, in participar al natura human, ille se humiliava e deveniva obediente usque le morte – e mesmo le morte sur un cruce! Pro iste ration Deo le exaltava e le dava un nomine superior a qualcunque altere nomine, de sorta que cata genu se flecte al nomine de Jesus – in celo, sur le terra e sub le terra – e omne lingua confessa que Jesus Christo es le Senior, al gloria de Deo le Patre.

Evangelio: Mattheo 26:14-30

in iste periodo del anno liturgic consacrate al commemoration del sufrentia, morte e resurrection de nostre Senior Jesus Christo, le textos del evangelios es inevitabilemente reservate a ille evenimentos. Le contos del suffrentia e morte de Jesus occupa un grande spatio in tote le evangelios, a signalar lor importantia central pro nostre fide. Le texto de hodie tracta del tradimento de Jesus facite de un de su discipulos, Judas Iscariot. Infelicemente false discipulos de Jesus es semper presente in su ecclesia. Le Senior Jesus Christo, nonobstante isto, non les dismasca tosto, ma, in su grande amor, ille es semper disponite a extender a illes un mano de reconciliation e a conducer les, usque al ultime momento, si possibile, al repententia. Al fin, tamen, lor destino es inevitabile. Le planos de Deo, in omne caso, se compli nonobstante illes e mesmo con lor inconsciente adjuta.Tunc, un del dece-duo, qui se appellava Judas Iscariot, vadeva ad le principal sacerdotes, e diceva: “Si io consigna Jesus in vostre manos, quanto volerea vos pagar me?”. Assi illes establiva pro ille le precio de trenta monetas de argento.Desde ille tempore, Judas quereva le melior opportunitate pro trair le. Ora, in le prime die del festa del Azymos le discipulos accedeva a Jesus e le diceva: “Ubi vole tu que nos prepara le repasto paschal?”. Ille diceva: “Vade a in le citate ad un certe homine e dice le: ‘Le Magistro dice: ‘Mi tempore se approximava. Io va observar le Pascha con mi discipulos in tu domo’”. Assi le discipulos faceva sicut Jesus les habeva instruite facer, e illes preparava le repasto paschal. Quando veniva le vespere, ille se assideva con le dece-duo al tabula. Durante que illes mangiava, ille diceva: “Io dice vos le veritate: il ha uno inter vos qui me traira”. In audir isto, illes se contristava valde, e incipeva cata uno de illes a dicer le: “Certo io non es tal persona, Senior, nonne?”. Ille respondeva: “Me traira qui ha justo intingite su mano con me in le scutella. Le Filio del homine vadera sicut il es scribite de ille in le Scripturas Sancte, ma guai a ille homine per le qual le Filio del Homines es traite! Il haberea essite melio si ille homine nunquam habeva nascite!”. Alora Juda, ille qui le haberea traite, diceva: “Esque io es ille?”. E Jesus le diceva: “Tu ipse lo diceva”. Durante que illes cenava, Jesus prendeva un pan e lo benediceva. Pois ille lo frangeva in pecias e los dava a su discipulos, dicente: “Prende lo e mangia lo, quia isto es mi corpore”. Deinde ille prendeva le calice del vino e rendeva gratias pro illo. Ille lo dava a su discipulos e diceva: “Bibe ex isto vos omnes, quia isto es mi sanguine, le sanguine del pacto que pro multes es effundite in remission del peccatos. Io dice vos que desde nunc io non bibera plus de iste fructo del vinia usque al die in le qual io lo bibera de novo con vos in le regno de mi Patre”. De post haber cantate le psalmos, illes sortiva verso le Monte del Oliveto.

Die natal de Jesus Christo

Lecturas biblic pro le Celebration 2019 del Die Natal de Jesus Christo 

 Le Oration 

Oh Deo, le celebration annual del nascentia de tu Filio unic Jesus Christo allegra nos multo: accorda que nos, qui le recipe con gaudio como nostre Redemptor, pote con certe fiducia reguardar le quando ille retornara como nostre Judice; que vive e regna con te e con le Sancte Spirito, un sol Deo, nunc e semper. Amen.Oh Deo, le nocte in le qual nostre Salvator Jesus Christo nasceva, fulgeva del brillantia del ver Lumine: accorda ut nos, que ha cognoscite le mysterio de ille Lumine super le terra, pote alsi gauder le perfectemente in celo; ubi con te e con le Spirito Sante ille vive e regna, un sol Deo, in le eterne gloria. Amen.Omnipotente Deo! Tu donava nos tu Filio unigenite, le qual sumeva in se ipse nostre natura e nasceva de un pur virgin: Accorda ut nos, qui esseva spiritualmente regenerate e facite tu filios per adoption e gratia, pote esser renovate omne die per tu Sancte Spirito; per nostre Senior Jesus Christo, al qual con te e le mesme Spirito, sia honor e gloria, nunc e semper. Amen.  

 Vetule Testamento 

 Isaia 9:1-7 

Totevia, le obscur nebulas del depression e del anxietate essera dissipate. In tempores passate Deo rendeva contemptibile le terra de Zabulon e le terra de Nephtali, ma venira le tempore que le via del mar, le region trans le Jordan, le Galilea del nationes, essera rendite gloriose. Le populo que ambulava in le tenebras videra un grande lumine; le lumine resplendera super illes que habita in un terra sub le umbra del morte. Tu facera aggrandir su population, tu les dara grande gaudio. Illes se allegrara coram te sicut se allegra le recoltatores de messes, sicut le guerreros exulta quando divide inter se le spolias. Quia le jugo que onerava sur lor spatulas, le virga que percuteva lor dorso, e le fuste de lor oppressores, tu los fracassara sicut in le die del disfacta de Madian. Vero, omne botta que marcha e succute le terra, e omne vestimento immunde de sanguine va esser empleate como combustibile pro le foco. Proque un infante ha nascite pro nos, un filio nos esseva date. Le responsabilitate del governamento essera super su humeros, e ille essera appellate: Consiliator admirabile, Deo forte, Patre eterne, Principe del pace. Su dominios essera vaste e ille portara immensurabile prosperitate. Ille governara super le throno de David e super su regno. Ille lo establira firmemente e lo reinfortiara con le promotion de judicio e justitia ab iste tempore e per le eternitate. Le zelo del Senior del universo complira tote isto.

 Le Psalmo 

 Psalmo 96 

Le psalmista advoca omnes a laudar le Senior, le soveran creator del mundo, que preserva e promove le justitia in le mundo.

Canta al Senior un nove cantico. Que le terra integre canta al Senior! Canta al Senior, benedice su nomine. Annuncia de die in die como ille salva! Annuncia inter le gentes su gloria. Annuncia a tote le populos su meravilias, quia le Senior es magne e certo digne de laude. Ille es incomparabilemente meraviliose, quia omne le deos de altere gentes es sin valor: il esseva de facto le Senior a facer le celos. Magnificentia e beltate emana de ille; su sanctuario es firmemente establite e belle. Ascribe a ille, oh familias del nationes, ascribe a ille gloria e potentia. Ascribe al Senior le gloria debite a su nomine. Apporta un offerta e entra in su cortes. Adora le Senior in sancte splendor. Que tote le terra treme coram ille. Dice a tote le gentes: “Le Senior regna!”. Le orbe del terra es ben establite; illo non pote esser removite. Ille judica le populos con equitate. Que le celo se allegra e que le terra sia felice. Que le mar e toto lo que illo contine crita de gaudio. Que le campos e toto lo que es in illos celebra. Tunc exultara tote le arbores del forestas, ante le Senior, quia ille veni. Proque ille veni a judicar le terra. Ille judicara le orbe del terra con justitia, e le populos secundo su veritate.

 Le Epistola 

 Tito 2:11-14 

Pois que le gratia de Deo appareva e portava salvation a omne sorta de personas, illo educa nos a refusar le impietate e le desiros mundan, e a viver in le presente etate in maniera sobrie, juste e pie, durante que nos attende le felice completion de nostre sperantia in le gloriose apparition de nostre grande Deo e Salvator Jesus Christo. Ille dava se ipse pro nos ut liberar nos de omne sorta de anomia e purificar pro se ipse un populo que le pertine, zelante in obras bon. Ergo, doce iste cosas, exhorta e reprimenda con plen autoritate. Non permitte a alicuno de dispreciar te.

 Le Evangelio 

 Luca 2:1-20 

Nascentia de Jesus. In ille tempore sortiva un edicto de Cesar Augusto ordinante un censimento de tote le imperio. Iste censimento esseva le prime a esser organisate desde Quirino esseva governator de Syria. Omnes debeva inscriber se in le citate de origine de lor proprie familia. Assi, etiam Joseph ascendeva ab le citate de Nazareth in Galilea a Bethlehem, citate de David, quia ille pertineva al casa e familia de David. Joseph debeva inscriber se ibi insimul a Maria, que le esseva promittite in maritage e que esseva gestante. 

Durante que illes esseva ibi, se compliva pro illa le tempore de parer, e illa parturiva su filio primogenite. Illa le inveloppava con fasces de panno e le deponeva in un mangiatoria, quia il non habeva plus un loco pro illes in le albergo. In ille mesme region il habeva pastores que viveva al campo e que, de nocte, vigilava e custodiva lor greges. E ecce, un angelo del Senior appareva juxta illes e le gloria del Senior fulgeva circa illes. A causa de isto, illes se espaventava multo, ma le angelo les diceva: “Non time: io annuncia vos un bon nova que portara al populo grande gaudio, quia hodie, in le citate de David, pro vos ha nascite un Salvator, qui es le Messia, le Senior. Isto servira pro vos de signo de recognoscimento: vos trovara un infante inveloppate con fasces de pannos e deponite in un mangiatoria. E subito se jungeva al angelo un multitude del militia celeste que laudava Deo e cantava: “Gloria a Deo in le excelse celos, e pace al homines in le quales Deo se complace!”.

Quando le angelos les quitava pro retornar al celo, le pastores se diceva le unes le alteres: “Vamos usque a Bethlehem pro vider lo que occurreva e que le Senior faceva nos saper”. Assi illes vadeva ibi in haste e trovava Maria e Joseph, con le infante deponite in le mangiatoria. Postquam haber vidite le, illes contava lo que les habeva essite annunciate de ille infante. Omnes qui lo audiva remaneva meraviliate de lo que le pastores les diceva. Ma Maria conservava tote iste parolas in su corde, ponderante re lor signification. Assi le pastores retornava, glorificante e laudante Deo pro tote lo que illes habeva audite e vidite: illes habeva trovate toto sicut les habeva essite annunciate. Al termino de octo dies, quando ille esseva circumcidite, ille esseva appellate Jesus; illo esseva le nomine que le angelo habeva indicate ante su concipimento.