Category Archives: Vetule Testamento

Nehemia, cap. 13

Nehemia

13

Ulterior reformas de Nehemia

1In ille die, le libro de Moses esseva legite in alte voce al aures del populo. Illes ibi trovava scripte que unquam[1] nulle ammonita o moabita debeva intrar in le assemblea de Deo. 2Le ration de isto esseva que illes non habeva nos providite de nutrimento e aqua ma, al contrario, habeva empleate Balaam pro maledicer nos[2]. (Nostre Deo, tamen, converteva iste malediction in un benediction). 3Quando illes audiva iste lege, illes expelleva de Israel tote illes que habeva un ascendentia mixte.

4Ante que isto eveniva, Eliashib, le sacerdote, qui esseva alsi un parente de Thobia, habeva essite appunctate como supervisor del magazinos del Templo de nostre Deo. 5Ille habeva prendite pro se ipse un grande magazino ubi precedentemente se custodiava le offertas de grano, le incenso, le vasos, insimul al decimas del grano, le vino nove e le oleo de oliva, como illos habeva essite destinate al levitas, al cantores, al porteros, e al offertas pro le sacerdotes.

6Durante tote iste tempore io non esseva in Jerusalem, quia in le trenta secunde anno del rege Antaxerxe de Babylon[3], io habeva retornate al rege. De post un certe tempore, io rogava al rege de poter prender congedo 7e io retornava a Jerusalem. Il esseva tunc que io discoperiva le mal que Eliashib habeva facite pro Thobia per provider le de un magazino in le cortes del templo de Deo. 8Io esseva valde disconcertate, e assi io jectava tote le paraphernales de Thobia foras de ille magazin. 9Deinde io dava instructiones a que le magazinos esseva mundate, e io portava de novo in illos le equipamento[4] del Templo de Deo, insimul al offertas de grano e le incenso.

10Io alsi discoperiva que le portiones pro le levitas non les habeva essite providite e que isto habeva resultate que le levitas e le cantores qui ministrava in iste obra habeva omnes vadite a laborar in lor campos. 11Assi io dava al magistratos un reprimenda e les diceva: “Quare le templo de Deo esseva assi negligite?”. Deinde io les congregava de novo e les reassignava a lor appropriate cargas.

12E de novo tote le populo de Juda comenciava portar lor decimas de grano, vino nove, e oleo de oliva a in le magazinos del Templo. 13Io dava instructiones a que le sacerdote Shelemia, le scriba Zadok, e un certe levita appellate Pedaia, deveniva supervisores del magazinos, e que Hanan, filio de Zaccur, le filio de Mattania, esseva lor assistentes, quia illes esseva considerate homines affidabile. Il esseva lor responsabilitate de supervider le distribution a lor collegas.

14Rememora me, oh Deo mie, pro isto, e non dele de tu memoria mi bon obra que io faceva in le domo de mi Deo e pro su servicios!

15In ille dies, io videva in Judea gente que in le die de Sabbato calcava uva in le pressa de vino, portava pilas de frumento e los cargava super asinos, insimul a vino, uva, ficos e omne sorta de oneres, e los introduceva in Jerusalem in le die de Sabbato. Assi io les admonestava quia ille vendeva lor productos in ille die. 16Alcun homines de Tyro, qui viveva in Jerusalem, portava in le citate pisce e omne sorta de mercantia. Illes lo vendeva in le die de Sabbato al populo de Juda – mesmo in Jerusalem! 17Assi io dava un reprimenda al nobiles de Juda, dicente les: “Que es iste mal cosa que vos face profanante assi le die de Sabbato? 18Esque isto non esseva justo lo que faceva nostre ancestres que causava Deo facer cader super illes e super iste citate innumerabile calamitates? E nunc vos causa mesmo un plus grande ira super Jerusalem, profanante assi le Sabbato!”.

19Deinde io commandava que le portas de Jerusalem esseva claudite quando descende le obscuritate omne venerdi vespere, e que illos debeva esser aperite solmente al fin del Sabbato. Io mandava alcunes de mi proprie servitores a guardar le portas, ut nulle mercantia esseva portate intra le citate in le die de Sabbato. 20Le mercatores e le venditores con lor diverse mercantias se habeva campate un vice o duo extra Jerusalem. 21Io, tamen, le admonestava severmente, dicente les: “Que face vos hic foras campante vos circa le muros? Si vos lo face ancora, io facera vos imprisionar!”. E illo esseva le ultime vice que illes veniva de Sabbato. 22Ita io commandava al levitas de mundar se e de guardar le portas pro servar le sanctitate del Sabbato.

Rememora alsi iste bon obra, oh mi Deo! Habe compassion de me secundo tu grande e misericordiose amor.

23Alsi in ille dies Io videva que plure homines de Juda se habeva maritate con feminas azotite, ammonite e moabite. 24In ultra, le medietate de lor infantes parlava le lingua de Ashdod (o le lingua de un del altere populos mentionate) e non sapeva parlar le lingua de Juda. 25Assi io les dava un reprimenda. Io les malediceva, io colpava alcun de ille homines e evelleva lor capillos. Io les faceva jurar per Deo, dicente: “Vos non facera sponsar vostre filias a lor filios, e vos non prendera alcun de lor filias como uxores pro vostre filios o pro vos ipse. 26Nonne il esseva propter cosas como istos que Rege Salomon de Israel peccava? Inter le nationes il ha essive nulle rege como ille. Ille esseva amate de su Deo, e Deo le faceva rege super tote Israel. Ma su uxores estranie faceva peccar mesmo ille! 27Como vos poterea mesmo pensar de committer tal acto peccaminose e comportar vos tanto infidelmente verso Deo maritante vos con feminas estranie?”.

28Ora, un del filios de Joiada filio de Eliashib le summe sacerdote, se habeva maritate con un filia de Sanballath le Horonita, e assi io le banniva de mi vista.

29Recorda les, oh Senior mi Deo, quia illes pollueva le sacerdotio e le votos solemne del sacerdotes e del levitas!

30Igitur io les mundava ab toto lo que es estranie e assignava cargas specific al sacerdotes e al levitas. Io alsi provideva ligno pro le oblationes pro le tempores establite e alsi pro le primitias. Oh Deo mie, recorda isto in mi favor.

Notas

  1. O “in eterno”.
  2. Cfr. Deuteronomio 23:3-6.
  3. Rege Artaxerxes de Persia es hic identificate como le rege de Babylonia quia Persia habeva conquirite le Imperio babylonian. Le trenta-secunde anno de Antaxerxe esseva le 433 a. C.
  4. O “vasos”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Nehemia/Nehemia_13

Exodo, cap. 16

Exodo

16

Manna e qualias del celo

1Durante lor marcha ab Elim, le integre communitate de Israel perveniva al deserto de Sin, que es inter Elim e Sinai, in le dece-quinte die del secunde mense de post lor exodo ab le terra de Egypto. 2Alsi ibi, le integre communitate del Israelitas murmurava contra Moses e Aaron in le deserto. 3Le Israelitas les diceva: “Si solmente le mano del Senior habeva nos facite morir in le terra de Egypto! Ibi nos sedeva circa marmitas plen de carne e nos mangiava tote le pan que nos voleva. Nunc, tamen, vos portava nos a in iste deserto pro morir de fame!”.

4Alora le Senior diceva a Moses: “Pro vos io va facer pluviar pan del celo. Cata die le populo potera sortir e colliger le pan que illes necessita pro le die. In isto io va poner les a proba pro vider si illes seque o no mi instructiones[1]5In le sexte die illes colligera pan, e quando illes lo preparara, il habera de illo duo vice de plus del normal.

6Moses and Aaron diceva a tote le populo de Israel: “Ante que le vespere venira vos comprendera que il esseva le Senior qui faceva vos sortir del terra de Egypto, 7e mane vos videra le gloria del Senior, quia ille audiva vostre murmurationes contra le Senior. E nos, quid es nos que vos murmurava contra nos?”. 8E Moses addeva: “Vos comprendera isto quando le Senior pro satiar vos dara vos carne a mangiar in le vespere e pan in le matino, quia le Senior audiva vostre murmurationes contra ille. E nos, quid es nos? Vostre murmurationes non es contra nos, ma contra le Senior”. 9Deinde Moses diceva a Aaron: “Dice al integre communitate del Israelitas: Accede coram le Senior, quia ille audiva vostre murmuration”. 10Durante que Aaron parlava al integre communitate del Israelitas e illes spectava le deserto, ibi le gloria del Senior appareva in le nebula.

11Alora le Senior diceva a Moses: 12“Io audiva le murmurationes del Israelitas. Ora dice les: ‘In le vespere vos habera carne a mangiar e in le matino vos essera satiate de pan. Alora vos comprendera que io, le Senior, es vostre Deo”.

13Quando se faceva vespere, un grande volo de qualias veniva e descendeva sur le campamento. Le matino sequente, le area circa le campamento esseva baniate de rore. 14Quando ille rore evaporava, un substantia floccose simile al pruina coperiva le superficie del deserto. 15Quando le Israelitas lo videva, illes diceva le unes al alteres: “Manhu?” (que significa: “Que es isto?”. Illes ignorava lo que illo esseva. Assi Moses les diceva: “Isto es le pan que le Senior da vos a mangiar. 16Isto es lo que le Senior ha commandate a iste reguardo: ‘Cata persona debe colliger de illo lo que le suffice a mangiar, un omer[2] pro cata persona qui habita in vostre tenta’”.

17Ita faceva le populo de Israel. Alcunes colligeva multo de illo, alcunes solmente un poco. 18Quando, tamen, illes lo pesava[3], cata uno de illes habeva bastante a mangiar. A illes qui habeva colligite multo de illo non remaneva alco de plus, e illes qui habeva colligite solmente un poco de illo habeva alsi bastante. Cata un familia habeva de illo justo lo que illes necessitava.

19Moses les habeva dicite: “Nemo debe servar alco de isto usque al matino”. 20Alcunes, tamen, non habeva obedite[4] a Moses, ma habeva servate alco de illo usque mane, e lo habeva trovate plen de vermes e mesmo putente. Moses esseva multo irate contra illes.

21Assi illes lo colligeva cata mane quanto illo sufficeva pro mangiar, e quando le sol se calefaceva illo se liquefaceva. 22In le sexte die, illes colligeva de illo un duple portion, illo es duo omer pro persona, e le prepositos del communitate veniva pro informar Moses de isto. 23Ille les diceva: “Isto es lo que le Senior commandava: ‘Deman es le die in le qual omne labor debe cessar, un sancte Sabbato pro le Senior. Quecunque vos vole cocer, coce lo hodie; quecunque vos vole bullir, face lo bullir hodie; le restos que remane, serva lo pro vos ipse usque mane’”. 24Illes faceva ita, como Moses habeva commandate, e illo non puteva e nulle vermes esseva trovate in illo. 25Moses diceva: “Mangia lo hodie, quia le Sabbato es pro le Senior. Vos non trovara iste alimento hodie in le agros. 26Vos lo colligera per sex dies, ma le septime die es le Sabbato del Senior. Vos non trovara ulle alimento sur le terreno in ille die”.

27In le septime die, alcunes del populo sortiva ut colliger lo, ma non lo trovava. 28Assi le Senior diceva a Moses: “Usque quando vos refusa obedir a mi commandamentos e a mi lege? 29Vos debe comprender que le Sabbato es un dono que le Senior face vos. Illo es le ration quia in le sexte die ille da vos un provision de alimentos pro duo dies. In le die de Sabbato cata un de vos debe remaner in su proprie placia. Non sorti a colliger alimentos in le septime die”. 30Assi le populo non colligeva alimentos in le septime die.

31Le Israelitas appellava iste alimento manna[5]. Illo esseva simile al semines de coriandro e esseva blanc; su gusto esseva simile al melle. 32nde Moses diceva: “Isto es lo que le Senior ha commandate: ‘Imple de illo un omer, e custodia lo pro le generationes futur, ut illes pote vider le pan que io provideva vos in le deserto, quando io liberava vos del Egypto”. 33Moses diceva a Aaron: “Prende un vaso e mitte in illo un omer de manna. Deinde pone lo coram le Senior a preservar lo pro tote le generationes futur”. 34Aaron faceva justo como le Senior habeva commandate a Moses e lo poneva in le arca del testimonio pro servar lo. 35Assi le populo de Israel mangiava manna per quaranta annos, donec illes perveniva a in un terra habitabile; illes mangiava iste alimento usque illes arrivava al confinios del terra de Canaan. 36(Un omer esseva un decimo de un epha).

Notas

  1. O “leges”.
  2. On non sape exactemente quanto illo es, forsan duo litros.
  3. O “mensurava”.
  4. O “non le audiva”.
  5. In hebraico מָן (man).

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Exodo/Exodo_16

Job, cap. 20

Job

20

Secunde responsa de Zophar a Job

1Alora Zophar le Naamathita respondeva: 2“Isto es le ration quia mi cogitationes me reconduceva hic propter mi sentimentos que surgeva in me. 3Quando io audi un reproche que me dishonora, mi intelligentia me pulsa a responder. 4Certo tu sape que desde le principio, quando le homine esseva ponite sur le terra, 5le facto es que le triumpho[1] de gente inique dura solmente per breve tempore e que le gaudio del impios es solmente temporanee. 6Mesmo si le orgolio[2] de tal personas attingeva le celo e lor capites tangeva le nebulas, 7illes peri pro semper tam quam lor excrementos; illes qui esseva accostumate a vider les, dicera: “Ubi es illes nunc?”. 8Sicut un sonio illes disparera[3] e nemo les trovara plus. Illes evanescera como un vision nocturne. 9Le oculos que les videva, non les videra plus, e le loco ubi illes se trovava non les recognoscera plus. 10Lor filios cercara le favor del povres, quia illes debera restituer le ricchessas que illes furava. 11Quanquam illes habeva vigor juvenil, lor osteos jacera in le pulvere.

12Mesmo si illes gaudeva le dulce gusto del mal in lor bucca e lo occultava sub lor linguas; 13mesmo si illes lo saporava servante lo longemente in lor buccas, 14in lor stomacho un tal alimento devenira acerbe; illo devenira intra illes sicut un veneno de viperas. 15Le ricchessas que illes devorava essera regurgitate. Deo les facera los vomitar de lor stomacho. 16Illes sugeva le veneno de serpente; le dentes de viperas les occidera. 17Illes non potera plus fruer de torrentes de melle e de butyro. 18Illes debera restituer le profitos que illes acquireva illicitemente sin consumer los pro lor placer e prosperitate. 19Quia illes opprimeva le povres e les derelinqueva; illes sasiva domos que illes non edificava. 20Illes esseva semper avide e nunquam satisfacite. Nihil remanera del cosas que illes desirava. 21Nihil remanera de lo que illes ingurgitava. Ergo lor prosperitate non permanera.

22In le plenitude de lor sufficientia, le calamitate les surprendera. Omne dolores irrumpera super illes. 23Durante que illes imple lor ventres, Deo manda contra illes le furor de su ira e super illes se abattera colpos sicut pluvia. 24Si illes fugi de armas ferree, alora un flecha de un arco de bronzo les perciara. 25Quando illes lo extrahera de lor dorso, quia illo transversava lor corpores, e le puncta del flecha sortira de lor hepate, le terror venira super illes. 26Tenebras complete expecta reciper lor tresores; un foco que non esseva accendite les consumera e devorara lo que remaneva in lor tentas. 27Le celos revelara lor iniquitate e le terra surgera contra illes. 28Un inundation destruera lor domos, aquas se precipitara super illos in le die del ira de Deo. 29Tal es le destino que Deo reserva pro le homines impie, e tal es le hereditate decretate pro illes de Deo.

Notas

  1. O “exultation”, “jubilo”.
  2. O “statura”.
  3. O “volara via”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Job/Job_20

Exodo, cap. 13

Exodo

13

Dedication del primogenitos

1Deinde le Senior diceva a Moses: 2“Dedica[1] a me omne primogenito. Le prime parto de omne ventre, tam de humanos quam del bestial, me pertine”.

3Assi Moses diceva al populo: “Isto es un die a memorar pro semper – le die que vos quitava Egypto, le loco de tu sclavitude. Hodie le Senior ha facite vos sortir per le potentia de su forte mano. (Memora de non mangiar ulle alimento continente levatura). 4In iste die de primavera, in le mense de Abib, vos ha essite liberate. 5Vos debe celebrar iste evenimento in iste mense cata anno quando le Senior introducera vos in le terra del Cananitas, del Hittitas, del Amoritas, del Hivitas, e del Jebusitas. (Ille jurava a vostre ancestres que ille haberea date a vos iste terra – un terra fluente de lacte e melle). 6Per septe dies, le pan que vos mangia debe esser facite sin levatura. Pois, in le septime die, celebra un festa al Senior. 17Mangia pan azyme durante ille septe dies. De facto, non se debe trovar ulle pan con levatura intra le confinios de vostre pais durante iste tempore.

8“In le septime die vos debe explicar a vostre infantes: ‘Io celebra lo que le Senior me faceva quando io quitava Egypto’. 9Iste festa annual es pro vos un signo visibile, sicut un marca imprimite sur vostre mano o vostre fronte. Io rememora vos de recitar semper iste inseniamento[2] del Senior: ‘Con forte mano, le Senior ha liberate vos de Egypto’. 10Observa assi le decreto in re iste festa in le tempore constituite cata anno.

11Isto es lo que vos debe facer quando le Senior complira le promissa que ille jurava a vos e a vostre ancestres. Quando ille da vos le terra ubi nunc vive le Cananitas, 12vos debe presentar al Senior tote le filios primogenite e tote le masculo primogenite del animales, quia illes pertine a ille. 13Un asino primogenite pote esser redimite ab le Senior in presentar un agno o un juvene capro in su placia. Ma si vos non lo redime, vos debe rumper su collo. Tamen, vos debe redimer omne filio primogenite.

14E in le futuro, tu filio te petera: “Quid significa tote isto?”. Alora tu le respondera: “Con le potentia de su potente mano, le Senior faceva nos sortir de Egypto, le loco de nostre sclavitude. 15Pharaon restivemente refusava lassar nos vader, assi le Senior occideva tote le masculos primogenite, tam del humanos quam del animales. Ecce le ration quia io immola tote le masculos primogenite al Senior – excepte que le filios primogenite es semper redimite’. 16Iste ceremonia essera como un marca imprimite sur tu mano o tu fronte. Illo es un memoria que le potentia del forte mano del Senior conduceva nos foras de Egypto”.

Le deviation de Israel in le deserto

17Igitur, quando finalmente Pharaon lassava partir le populo, Deo non les conduceva per le via principal que transi per le territorio del Philisteos, mesmo si illo es le via la plus breve verso le Terra del Promissa. Deo diceva: “Il ha le risco que si le populo time deber affrontar un guerra, illes poterea voler retornar a Egypto”. 18Assi Deo les conduceva per un via circular plus extense per le deserto verso le Mar Rubie. Assi le Israelitas ascendeva de Egypto como un armea preste al battalia.

19Moses prendeva con se le osteos de Joseph, quia Joseph habeva facite le filios de Israel jurar que illes lo haberea facite. Ille diceva: “Deo certemente venira a adjutar vos. Quando ille lo face, vos debe prender con vos mi osteos de iste loco”.

20Le Israelitas quitava Succoth e se campava a Etham sur le margine del deserto. 21Le Senior les precedeva. Ille les guidava durante le die con un columna de nebulas, e ille les provideva de lumine de nocte con un columna de igne. 22Nunquam, durante le jorno, le Senior removeva de su placia coram le populo le columna de nebulas o durante le nocte le columna de foco.

Notas

  1. O “Sanctifica”.
  2. O “lege”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Exodo/Exodo_13

Exodo, cap. 12

Exodo

12

Institution del Pascha

1Le Senior diceva a Moses e Aaron in le terra de Egypto: 2“Desde nunc iste mense essera pro vos le prime mense del anno. 3Dice al integre communitate de Israel: “In le decime die de iste mense, cata familia debe seliger un agno[1] pro un sacrificio, un animal pro cata familia. 4Si un familia es troppo parve pro mangiar un animal integre, que illes lo condivide con un altere familia inter lor vicinos. Divide le animal secundo le grandor de cata familia e quanto de illo illes pote mangiar. 5Le animal que tu selige debe esser un masculo de un anno, o un agno o un capro, con nulle defecto.

6Serva iste animal selecte usque le vespere del dece-quarte die de iste prime mense. Alora le integre congregation del communitate de Israel[2] debera macellar lor agno o juvene capro al crepusculo. 7Illes debera prender un poco de sanguine e piciar lo al postes e super le quadro del porta del domo ubi illes mangia le animal. 8Ille mesme nocte illes debera rostir le carne super un foco e mangiar lo insimul a lactuca amar e pan azyme. 9Non va mangiar alco de ille carne que sia crude o bullite in aqua. Le animal integre – includite le capite, gambas, e organos interne – debera esser rostite al foco. 10On non debe remaner alco de illo usque mane. Si residuos remane, combure los al foco.

11Istos es vostre instructiones pro mangiar iste repasto: Sia completemente vestite, porta sandalia a vostre pedes tenente vostre canna a marchar in mano. Mangia le repasto in haste, quia isto es le Pascha (illo es le Transito) del Senior! 12Durante ille nocte io transitara per le terra de Egypto e percutera omne primogenite del homines e del animales in le terra de Egypto. Io executara mi judicio contra le deos de Egypto, quia io es le Senior! 13Ma le sanguine super le postes de vostre portas servira quam signo, marcante le domos ubi vos trova vos. Quando io vide le sanguine, io transitara ultra. Iste plaga de morte non tangera vos quando io percutera le terra de Egypto. 14Isto es un die a rememorar. Cata anno, de generation a generation, vos debe celebrar lo solemnemente quam un festa special in honor del Senior. Isto va esser pro vos un lege permanente. 15Per septe dies vos debera mangiar pan azyme. In le prime die del festa, remove omne tracia de levatura ab vostre domos. Quicunque mangia pan facite con levatura durante le septe dies del festa, essera bannite[3] del communitate de Israel.

16In le prime die del festa e ancora in le septime die, tote le populo debe observar un die official de sancte convocation. Durante iste dies nulle labor debera esser facite excepte pro le preparation de alimentos. 17Celebra iste Festa del Azymos, quia illo rememorara vos que io ha facite sortir tote vostre armea ex le terra de Egypto. Iste festa essera pro vos un lege permanente; iste die debera esser observate de generation a generation. 18In le prime mense, ab le dece-quarte die del mense, in le vespere, vos mangiara pan azyme usque le vintesime prime die del mense in le vespere. 19Durante ille septe dies, il debera esser nulle tracia de levatura in vostre domo. Quicunque mangia alco facite con levatura durante iste septimana, essera bannite del communitate de Israel. Iste regulamento se applica tam pro le estranieros que vive inter vos quam le indigena israelite. 20Durante ille dies vos non debera mangiar alco facite con levatura. Ubicunque vos vive, mangia solmente pan azyme.

21Inde Moses convocava tote le ancianos de Israel e les diceva: “Vade e prende un agno o un juvene capro pro cata un de vostre familias, e immola le animal del Pascha. 22Face escolar le sanguine in un bassino. Pois prende un fasciculo de hyssopo e immerge lo in le sanguine. Brossa le hyssopo trans le parte superior e lateres del quadro del portas de vostre domos. Nemo potera passar per le porta de su domo usque mane. 23Quia le Senior transitara per ille terra e percutera le Egyptianos. Quando tamen ille videra le sanguine super le limine e sur le postes del portas, ille passara ultra vostre domo. Ille non permittera a su angelo del morte de entrar in vostre domo e leder vos.

24Rememora que iste instructiones debera esser pro vos un lege permanente que vos e vostre descendentes debera observar in eterno. 25Quando vos entrara in le terra que le Senior ha promittite de dar a vos, vos continuara observar iste ceremonia. 26Tunc vostre filios petera vos: “Que significa iste ceremonia?”. 27E vos replicara: “Isto es le sacrificio paschal offerite al Senior, quia ille passava ultra le domos del Israelitas in Egypto e, quamquam ille percuteva le Egyptianos, ille sparniava nostre familias”. Quando Moses terminava parlar, tote le populo se prosterneva pro adorar Deo.

28Assi le populo de Israel faceva sicut le Senior habeva commandate per Moses e Aaron. 29E ille nocte, a medienocte, le Senior percuteva omne filios primogenite in le terra de Egypto, ab le filio primogenite de Pharaon, qui sedeva sur su throno, al filio primogenite del prisionero qui esseva in carcere. Mesmo le primogenite de lor bestial esseva occidite. 30Pharaon e tote su officieros e tote le gente de Egypto se eveliava durante le nocte, e un grande clamor se audiva per tote le terra de Egypto. Il non habeva un singule domo ubi alicuno non habeva morite.

Le exodo de Israel ab Egypto

31Pharaon convocava Moses e Aaron durante le nocte. “Sorti!”, ille ordinava, “Quita mi populo – e porta con vos le resto del Israelitas! Vade e immola sacrificios[4] al Senior, como vos peteva. 32Prende vostre oves e bestial, sicut vos peteva, e quando vos parti, benedice me”. 33Tote le Egyptianos urgeva le populo de Israel de sortir del terra le plus rapidemente possibile, quia illes pensava: “Nos omnes va morir!”.

34Igitur, le Israelitas prendeva lor pasta de pan sin levatura[5]. Illes inveloppava lor plancas de impastamento in lor mantellos e portava los super lor spatulas. 35E le populo de Israel faceva sicut Moses les habeva instruite; illes peteva al Egyptianos vestimentos e articulos de argento e auro. 36Le Senior faceva que le Egyptianos reguardava con favor le Israelitas, e illes dava al Israelitas quecunque illes les peteva. Assi illes spoliava le Egyptianos de tote lor ricchessas!

37lle nocte le populo de Israel quitava Ramesse e partiva pro Succoth. Il habeva circa sex cento milles homines, plus tote le feminas e le infantes. 38Un vulgo de non-israelitas vadeva alsi con illes, insimul a grande greges e multitudes de bestial. 39Illes coceva panes azyme empleante le pasta que illes habeva portate de Egypto. Illos esseva facite sin levatura quia le populo habeva essite compellite quitar Egypto in tal haste que illes non habeva habite tempore pro preparar le pan o altere alimentos.

40Le populo de Israel habeva habitate in Egypto per quatro centos trenta annos. 41De facto illo esseva le ultime die del quantro cento trentesime anno que tote le armea del Senior quitava le terra de Egypto. 42In iste nocte le Senior compliva su promissa de portar su populo foras del terra de Egypto. Assi iste nocte pertine a ille, e illo debe esser commemorate cata anno per omne israelitas, de generation a generation.

Instructiones pro le Pascha

43Alora le Senior diceva a Moses e Aaron: “Istos es le instructiones pro le Festa del Pascha. A nulle estraniero es permittite de mangiar le repasto del Pascha. 44Ma un qualcunque sclavo qui esseva emite e qui esseva circumcidite pote mangiar de illo. 45Residentes temporari e servitores ingagiate non pote mangiar de illo. 46Cata agno paschal debe esser mangiate in un domo. Non porta alco de ille carne foras de illo, e non frange su osteos. 47Le integre communitate de Israel debe celebrar iste Festa de Pascha.

48Si il ha estranieros qui vive con vos e qui vole celebrar le Pascha del Senior, que tote lor masculos sia circumcidite. Solmente tunc illes potera celebrar le Pascha con vos sicut le indigena israelite. Nulle masculo non circumcidite unquam potera mangiar le repasto de Pascha. 49Iste instructiones se applica a omnes, tam le indigenas israelite quam le estranieros qui vive con vos.

50Assi, tote le populo de Israel faceva lo que le Senior habeva commandate per le medio de Moses e Aaron. 51In ille die ipse le Senior portava le populo de Israel foras del terra de Egypto secundo lor regimentos.

Notas

  1. O “un agno o un juvene capro”.
  2. O “del filios de Israel”.
  3. O “excidite”.
  4. O “servi”.
  5. O “ante quam le levatura esseva addite”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Exodo/Exodo_12

Psalmo 114

Psalmos

114. Quando Israel exiva de Egypto

Le Psalmista memora le evenimentos del Exodo e del Conquista, e celebra le regalitate de Deo super le populo del Alliantia..

1Alleluia! Quando Israel exiva de Egypto, quando le familia de Jacob quitava ille nation estranie, 2Juda deveniva su sanctuario e Israel deveniva su regno. 3Le Mar Rubie les videva e fugiva[1]; le aquas del Fluvio Jordan reverteva lor curso[2]4Le montes saltava sicut arietes, e le collinas sicut agnos[3]5Quare fugiva tu, oh mar? E t, oh Jordan, quare tu reverteva tu curso? 6Montes, quare tu saltava sicut arietes, e collinas, sicut agnos? 7Treme, oh terra, al presentia del Senior, al presentia del Deo de Jacob. 8Ille converteva le petra in un stagno de aqua; si, un fonte de aqua flueva ab solide rocca[4].

Notas

  1. Le psalmist evoca le transito del Mar Rubie (Exodo 14:21).
  2. Un allusion a Josue 3:13,16
  3. Isto pote rememorar le theophanis al Sinai, quando le montes se succuteva al presentia de Deo (Exodo 19:18).
  4. In v. 8 le psalmist evoca le evenimentos registrate in Exodo 17:6 e/o Numeros 20:11 (vide alsi Deuteronomio 8:15 e Psalmo 78:15-16, 20.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Psalmos/Psalmos_114

Exodo, cap. 14

Exodo

14

Le victoria al Mar Rubie

1Le Senior dava a Moses iste instructiones: 2“Ordina al Israelitas de facer un inversion de marcha e campar se a Pi Hahiroth, inter Migdol e le mar; vos debe campar vos apud le mar contra Baal Zephon. 3Pharaon vadera pensar: ‘Le Israelitas es confuse. Illes se trappava in le deserto!’. 4Un vice de novo io indurara le corde de Pharaon e ille persequera vos. Io planava isto pro manifestar mi gloria per le medio de Pharaon e de su integre armea. De post isto, le Egyptianos sapera quia io es le Senior!”. Assi le Israelitas se campava ibi sicut les esseva ordinate.

5Quando le rege de Egypto esseva informate que le Israelitas habeva fugite, Pharaon e su officieros cambiava de opinion. Illes diceva:: “Quid faceva nos in permitter a ille sclavos israelitas de partir?”. 6Ergo, Pharaon harnesava su carro e convocava su truppas. 7Ille prendeva con se 600 inter le melior carros de guerra, insimul al resto del carros de Egypto, cata uno con su commandante. 8Le Senior indurava le corde de Pharaon, le rege de Egypto, e ille incipeva persequer le populo de Israel, que habeva partite con lor pugnos levate in defiantia. 9Le Egyptianos les persequeva con tote le fortia del armea del Pharaon – tote su cavallos e carros de guerra, su equitae, e su truppas. Illes surprendeva le populo de Israel durante que illo esseva campate juxta le litore apud Pi-hahiroth, contra Baal-zephom.

10Quando Pharaon se approximava, le Israelita levava lor oculos e videva le Egyptianos que marchava contra illes. Isto les espaventava valde e clamava al Senior. 11Illes diceva a Moses: “Quare tu portava nos hic a morir in le deserto? Forsan il non habeva bastante sepulcros pro nos in Egypto? Quare tu faceva nos quitar Egypto? 12Nonne nos te diceva que isto haberea occurrite durante que nos ancora esseva in Egypto? Nos diceva: ‘Recede ab nos ut nos servi le Egyptianos. Il es melio esser un sclavo in Egypto que un cadavere in le deserto!”.

13Moses, tamen, diceva al populo: “Non time illes. Solmente sta e reguarda quomodo le Senior salvara vos hodie. Le Egyptianos que vos vide hodie vos non les videra plus in eterno. 14Le Senior ipse pugnara pro vos: solmente remane calme!”.

15Inde le Senior diceva a Moses: “Quare clama vos ad me? Ordina al Israelitas de proceder! 16Pro lo que te reguarda, prende tu baston e extende tu mano super le mar e divide lo, ut le Israelitas marcha in le medio del mar super terreno sic. 17E io indurara le cordes del Egyptianos ut persequer le Israelitas. Mi magne gloria essera manifestate per le medio de Pharaon e de su truppas, su carros e su equitas. 18Quando mi gloria essera manifestate per lor medio, tote Egypto videra mi gloria e sapera quia io es le Senior!”.

19Alora le angelo del Senior qui habeva conducite le populo de Israel, se moveva post illes. Anque le columna de nebula se moveva ab le fronte pro star retro a illes. 20Le nebula se poneva inter le campamento egyptian e le campamento Israelita. Quando descendeva le obscuritate, le nebula se mutava in foco, e illuminava le nocte. Le Egyptianos e le israelitas non se approchava le unes al alteres per tote le nocte.

21Alora Moses extendeva su mano super le mar, e le Senior aperiva un passage a transverso del aqua per le medio de un forte vento oriental. Le vento sufflava per tote ille nocte, vertente le lecto del mar in terreno sic. 22Assi le populo de Israel marchava per le medio del mar super un terreno sic, con muros de acqua a dextera e a leve!.

23Le Egyptianos les persequeva e entrava in le medio del mar – tote le cavallos de Pharaon, su carros de guerra, e su equites. 24Justo ante le alba le Senior reguardava a basso super le armea egyptian ab le columna de foco e nebula, e jectava lor fortias in total confusion. 25Ille bloccava le rotas de lor carros, tanto que illes habeva difficultate a mover se, e le Egyptianos diceva: “Vamos fugir ab le Israelitas, quia le Senior pugna pro illes contra nos!”.

26Quando le Israelitas perveniva al altere latere, le Senior diceva a Moses: “Extende de novo tu mano super le mar. Alora le aquas se revertera e coperira le Egyptianos con lor carros e equites”. 27Assi, dum le sol comenciava levar se, Moses extendeva su mano contra le mar, e le aquas se reverteva a lor placia usual. Le Egyptianos essayava escappar, ma le Senior les involveva in le medio del fluctos. 28Alora le aquas retornava e coperiva tote le carros e le equites – le integre armea de Pharaon. De tote le Egyptianos que habeva persequite le Israelitas a in le mar, non mesmo uno superviveva.

29Le populo de Israel, tamen, habeva marchate per le medio del mar super terreno sic, e le aquas stava como un muro de ambe latere. 30Ecce como le Senior salvava Israel ab le mano del Egyptianos in ille die. E le Israelitas videva le Egyptianos morte super le litore del mar. 31Quando le populo de Israel videva le magne potentia que le Senior habeva disfrenate contra le Egyptianos, illes esseva implite de timor ante ille. Illes poneva lor fide[1] in le Senior e in su servitor Moses.

Notas

  1. O “credeva”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Exodo/Exodo_14

2 Reges, cap. 8

2 Reges

8

Le femina de Shunem retorna a domo

1Eliseo habeva dicite al femina, cuje filio ille habeva reportate al vita: “Tu e tu familia deberea vader a viver temporaneemente alterubi, quia le Senior decretava que un fame veni super le terra de Israel per septe annos”. 2Assi ille femina faceva como le homine de Deo la habeva dicite. Illa prendeva su familia e se establiva in le terra del Philisteos per septe annos.

3Al fin de septe annos, le femina retornava ab le terra del Philisteos e vadeva interpellar le rege ut reclamar su domo e su agro. 4Arrivate coram le rege, ille jam colloqueva con Gehazi, le servitor del homine de Deo e le diceva: “Narra me del[1] magne cosas que Eliseo ha facite”. 5Durante que Gehazi narrava al rege quomodo Eliseo habeva reportate al vita un puero morte, le matre ipse de ille puero entrava ut appellar se al rege pro le restitution de su domo e de su agro. Gehazi exclamava: “Senior mi rege! Ecce le femina cuje filio Eliseo reportava al vita!”. 6Assi le rege rogava al femina de narrar a ille lo que la habeva evenite. Inde le rege committeva a un de su officieros[2] de superintender le restitution al femina de tote lo que la pertineva, includite un indemnitate pro le valor del recoltos que illa non percipeva durante su absentia.

Hazael assassina Ben-Hadad

7Eliseo vadeva a Damasco, ubi Rege Ben Hadad de Syria esseva malade. Quando alicuno informava le rege que le homine de Deo habeva arrivate, 8le, dicente: “Esque io essera resanate de iste mi infirmitate?”. 9Igitur Hazael vadeva visitar Eliseo. Ille portava con se 40 oneres de camelos con tote lo que de melior Damasco poteva gauder. Arrivate coram le rege, ille stava coram ille e diceva: “Tu filio, Rege Ben Hadad de Syria, me ha mandate a te con iste question: ‘Esque io vadera recovrar de iste maladia?”. 10E Eliseo le replicava: “Vade a dicer le: ‘Tu certemente va recovrar’. De facto, tamen, le Senior me monstrava que ille morira in un altere maniera!”. 11Eliseo le reguardava fixemente, tanto que ille deveniva embarassate. Deinde le homine de Deo incipeva plorar. 12Hazael le peteva: “Quare plora tu, mi senior?”, e ille le respondeva: “Quia io sape in re le mal que tu va facer al Israelitas: Tu incendiara lor citates, occidera lor juvene homines con le gladio, fracassara lor parve infantes e lacerara le ventre del feminas pregnante”. 13Hazael respondeva: “Como poterea tu servitor, qui es tanto insignificante quanto un cane, accomplir un tal victoria militar?”. Eliseo respondeva: “Le Senior me ha revelate que tu devenira le rege de Syria!”. 14Quando Hazael recedeva ab Eliseo e retornava a su domino, le rege le peteva: “Quid te diceva Eliseo?”, e ille respondeva: “Ille me diceva que tu certemente recovrara tu sanitate”. 15Le die sequente, Hazael prendeva un copertura de lecto, le imbibeva de aqua, e lo pressava super le facie del rege usque ille moriva. Deinde Hazael le reimplaciava quam rege.

Le regno de Jehoram super Judea

16Jehoram, filio de Rege Jehosaphat de Juda comenciava regnar super le Judea in le quinte anno del regno de Joram, filio de Achab, rege de Israel. 17Jehoram habeva trenta-duo annos quando ille deveniva rege, e ille regnava in Jerusalem per octo annos. 18Jehoram, tamen, sequeva le exemplo del reges de Israel, e esseva tanto malefic quanto Rege Achab, quia ille habeva maritate un del filias de Achab. Assi Jehoram faceva lo que es mal coram le Senior. 19Le Senior, tamen, non voleva destruer Juda, quia ille habeva promittite a su servitor David que su descendentes haberea continuate a regnar, lucente como un lampa pro semper.

20Durante le regno de Jehoram, le Edomita se rebellava contra Juda e incoronava lor proprie rege. 21Assi Jehoram veniva con tote su carros de guerra a attaccar le citate de Zair. Le Edomita circumfereva ille e su commandante de carros, ma ille sortiva de nocte e les attaccava sub le copertura del obscuritate. Le armea de Jehoram le derelinqueva e fugiva a lor proprie domos. 22Assi Edom ha essite independente de Juda usque hodie. Anque le citate de Libna insurgeva in ille mesme tempore.

23Le resto del evenimentos del regno de Jehoram e tote su gestas es scribite in Le Libro del Annales del Regno de Juda. 24Quando Jehoram moriva, ille esseva inhumate con su ancestres in le Citate de David. Su filio Ahazia le reimplaciava quam rege.

Ahazia regna super Judea

25Ahazia, filio de Jehoram, comenciava regnar super Judea in le duodecime anno de Joram, filio de Achab, rege de Israel. 26Achazia habeva vinti-duo annos quando ille deveniva rege, e ille regnava in Jerusalem un anno solmente. Su matre esseva Athalia, le granfilia de Rege Omri de Israel. 27Ahazia sequeva le mal exemplo del familia de Rege Achab. Ille faceva lo que es mal coram le Senior, justo como le familia de Achab habeva facite, quia ille esseva affin per maritage al familia de Achab. 28Ahazia se alliava con Joram, filio de Achab in su guerra contra Rege Hazael de Syria a Ramoth-Gilead. Quando le Arameos feriva Rege Joram in battalia, 29ille retornava a Jezreel pro recovrar del ferimento que ille haveva recipite a Ramoth. Rege Ahaziah, filio de Jehoram de Juda descendeva a visitar Joram, filio de Achab, in Jezreel, quia Ahazia esseva infirme.

Notas

  1. Litt. “tote le”.
  2. O “un eunucho”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Reges/2Reges_8

Psalmo 149

Psalmos

149. Canta al Senior un cantico nove

ːIsto es un gaudiose canto de laude que le populo de Deo, su fideles, eleva a lor Creator e Salvator. Le mundo les dispreciava e les opprimeva, ma finalmente illes mesme executara le judicio de condemnation que Deo decretava contra lor oppressores.

1Alleluia! Canta al Senior un cantico nove; canta su laudes in le congregation de su fideles[1]2Que Israel se allegra in su Creator; que le populo de Jerusalem[2] exulta in su Rege. 3Que illes lauda su nomine con dansas; que illes le lauda con le accompaniamento de tamburinos e harpas. 4Quia Deo se complace de su populo; ille honora le mansuetos con su salvation[3]5Que le fideles jubila in le gloria de lor salvation; que illes canta de gaudio in lor lectos.

6Que le laudas de Deo sia in lor buccas e un gladio acutiate in lor manos 7ut executar vengiantia super le nationes e castigar le populos; 8ut ligar lor reges con pedicas e lor nobiles con catenas de ferro; 1ut executar le judicio decretate[4] contra illes. Isto es le gloriose privilegio que Deo dava a su fideles. Alleluja!

Notas

  1. O “in le ecclesia del sanctos”, ubi se congrega le credentes, le pies, le חסידים.
  2. O “filios de Sion”.
  3. O “liberar les”.
  4. O “scribite”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Psalmos/Psalmos_149

Jeremia, cap. 22

Jeremia

22

Un message pro le reges de Juda

1Le Senior me diceva: “Descende al palatio del rege de Juda e da le ibi le message que tu recipeva ab me pro ille. Dice le: 2“Audi la parola del Senior, oh rege de Juda, qui sede sur le throno de David. Que tu attendentes e tu subjectos, qui passa per le portas de iste palatio, lo audi alsi. 3Le Senior dice: ‘Practica le derecto e le justitia. Libera illes qui esseva derobate ab illes que les opprime. Non exploita o maltracta le estranieros qui vive in tu terra, infantes sin patre, o viduas. Non occide[1] personas innocente in iste pais. 4Si tu obedi diligentemente a iste parolas, alora il habera semper un descendente de David que sede super le throno hic in Jerusalem. Le rege cavalcara per le portas del palatio in carros e super cavallos con su parada de attendentes e subjectos. 5Si vos refusa obedir a iste parolas, tamen, io, le Senior, jura solemnemente que iste palatio devenira un cumulo de ruinas”.

Un message in re le Palatio

6Ora, isto es lo que dice le Senior in re le palatio real de Juda: “Pro me iste placia es tanto desirabile quanto un autentic foresta de Gilead. A mi oculos illo es como le montes silvose del Libano. Io jura, tamen, que io lo rendera como un deserto, cuje villages ha essite deserite. 7Contra illo io mandara destructores con lor hachas e hachettas. Illes hachara su belle pannellos de cedro e columnas, e los jectara in le igne. 8Gente de altere nationes transitara per le ruinas de iste citate e dicera le unes al alteres: ‘Quare le Senior destrueva un tal grande citate?’ 9E le responsa essera: “Quia illes infringeva lor pacto con le Senior lor Deo e adorava deos estranie e les serviva’”.

Un message in re Jehoahaz

10“Non plora pro le rege qui esseva occidite. Non lunge pro ille. Plora, plus tosto, pro le rege que esseva exiliate, quia ille nunquam plus retornara, ni videra plus le terra ubi ille nasceva.

11Quia isto dice le Senior a Shallum, filio de Josia, qui succedeva a su patre como rege de Juda, ma esseva portate in exilio. Ille ha dicite: ‘Ille nunquam retornara plus a in iste terra, 12quia ille morira in le terra in le qual ille esseva portate captive. Ille nunquam plus videra iste pais”.

Un message in re Jehoiakim

13Guai al rege qui edifica su palatio sin equitate e su cameras superior injustemente, empleante su compatriotas como sclavos pro nihil sin dar les ulle gage pro lor labor. 14Ille dice: ‘Io me edificara un large palatio con spatiose cameras superior’. Ille aperi pro se fenestras, coperi le muros de pannellos de cedro e los pinge de rubie. 15Un belle palacio de cedro, tamen, non te rende un grande[2] rege! Tu patre, Josia, se contentava de haber satis a mangiar e biber, e ille faceva lo que es juste e eque. Pro isto toto le vadeva ben. 16Ille confereva justitia e adjutava le povres e le necessitoses. Pro isto toto vadeva ben pro Juda. Le Senior dice: Illo es un bon exemplo de lo que significa cognoscer me. 17Tu, tamen, ha oculos solmente pro aviditate e dishonestate! Tu assassina le innocentes, opprime le povres e regna impietosemente”. 18Propter tote isto, isto es lo que le Senior dice in re Jehoiakim, filio de Rege Josia: “Le populo non lugera pro ille, dicente: “Isto me rende triste, fratre mie! Isto me rende triste, soror mie!”. Illes non lugera pro le rege, dicente: ‘Povre, povre senior! Povre, povre majestate!”. 19Ille essera inhumate como un asino morte, trahite foras de Jerusalem e jectate foras del portas!”.

Admonition a Jerusalem

20“Populo de Jerusalem, ascende al Libano e clama in lucto. Vade al pais de Bashan e leva tu voce forte. Clama in lucto sur le montes de Moab. Quia tote tu amicos e alliatos[3] esseva completemente destruite. 21Io te admoneva quando tu te sentiva secur, ma tu diceva: ‘Io refusa de audir te’. Isto es justo lo que tu faceva desde tu juventute: tu nunquam me prestava attention! 22Mi judicio sufflara via tote tu governantes[4] como in vento de tempesta. Tu amicos alliate vadera in captivitate. Alora certo tu videra tu disgratia e essera avergoniate propter tote le cosas mal que tu faceva. 23Tu te senti secur como un ave que nidifica in le cedros del Libano. Quanto, tamen, tu gemera quando le dolores del judicio cadera super te! Illos essera como le dolores de un femina parturiente!”.

Un message pro Jeconia

24Le Senior dice: “Tanto securmente quanto io es le Deo vivente, tu, Jeconia[5], rege de Juda, filio de Jehoiakim, non essera plus le representante sur le terra de mi autoritate. Certo io retirara ille tu derecto[6]25Io te consignara in le manos de illes que vole occider te e que tu time. Io te consignara a Rege Nebuchadnezzar de Babylonia e a su soldatos chaldee. 26Io expellera de iste terra te e le matre qui te generava, e vos ambe morira in un terra estranie, non le terra in le qual tu nasceva”. 27Vos nunquam plus retornara a in iste terra, que vos tanto desira revider!

28Quare iste homine, Jeconia, es sicut un vaso frangite e abandonate? Quare ille e su filios debe esser exiliate in un terra estranie que non mesmo illes cognosceva? 29Oh Terra, terra, terra de Juda! Audi le message del Senior: 30Le Senior dice: “Que le registros va monstrar que iste homine, Jeconia non habeva successores. Ille esseva un fallimento, quia nemo inter su filios le succedera sur le throno de David pro governar Juda”.

  1. O “effunde sanguine”.
  2. O “gloriose”.
  3. Litt. “amatores”.
  4. O “pastores”.
  5. Ille es le mesme Jehoiakin.
  6. Litt. “Mesmo si tu esseva le anulo de mi mano dextere, inde io lo evellera”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Jeremia/Jeremia_22