Dominica 18-7-2021 – Lecturas biblic in Interlingua

Dominica, le 18 de julio 2021 – al octave dominica post le Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 89:20-37; 2 Samuel 7:1-14; Ephesios 2:11-22; Marco 6:30-34, 53-56 con le voces de Paolo Castellina, Simona Cantarella, Carmelo Serraino, Bob McCarthyPéter Kovács.

Movimento e servicio active. Haber certitudes “clavate firmemente a un petra inamovibile”, es le aspiration hodie alsi de multes. Pro isso le humanitate semper se edificava massive templos, cathedrales e sanctuarios. Pro isso illo vole haber statuas tangibile a adorar e picturas sacre a reguardar. Pro isso illo vole haber le physicitate de sacramentos qua “garantia”. Deo tamen vole que nos crede a ille sur le base de Su parola solmente, sin iste sortas de “garantias” material, quia ille non vole esser “fixate” (e controlate) ‘per nihil e nemo. Deo es movimento e “dynamica”. Su populo alsi debe esser active e “in movimento”. Le lecturas biblic de iste septimana pone tote isto in clar evidentia.

Prime lectura: Psalmo 89:20-37

Le promissas que le Senior faceva a David e a su descendentia es certe e secur. Tote illos essera complite, nunquam dismentite o revocate. Deo punira le transgressiones a Su voluntate, ma ille, in necun caso, dismentira Su fidelitate. Deo non cambia: lo que ille jurava facer ille lo facera. Le Psalmo 89 proclama e celebra iste facto. Quare? Super toto proque Deo establiva que le Messia, le Salvator, haberea sortite ex le descentes de David. Como dice Isaia 53: “Ille videra descendentes” spiritual, le redemptos, “quia ille portava lor iniquitates”. “Propter le travalio de su anima, ille videra le lumine e essera satisfacite” (Isaia 53:10,11). “Certe es iste parola e digne de esser plenmente acceptate” (1 Timotheo 1:15).

Io trovava David, mi servitor. Io le consecrava rege per oleo sancte. Mi mano le supportara e mi brachio le reinfortiara. Nulle inimico potera exiger que ille les paga tributos; necun violente oppressor potera humiliar le. Io fullara su inimicos ante ille; io abattera les qui le odia. Mi veritate e mi misericordia essera con ille, e in mi nomine su poter crescera. Io extendera su dominio super le mares e super fluvios. Ille ipse me invocara dicente: “Tu es mi Patre, mi Deo, e le Rocca de mi salvation.” Io le appunctara qua mi filio primogenite, le plus exaltate inter le reges del Terra. In eterno io le manifestara mi misericordia: mi pacto con ille es secur. Io le dara un dynastia eterne e rendera su throno tanto, quanto le permanentia del celos. Si su filios rejecta mi leges e disobedi a mi regulamentos, si illes profana mi decretos e non observa mi commandamentos, io punira lor rebellion colpante les con un virga e les verberara propter lor iniquitates, ma io non avertera ab le rege mi misericordia, ni io essera infidel a mi promissas. Io non infringera mi pacto o retractara lo que io ha promittite. Semel io ha jurate in mi sanctitate, io nunquam decipera David. Su dynastia durara pro semper, su throno essera sicut le sol coram me. Sicut le luna illo essera firme: le Sol e le Luna essera mi testes in celo que su throno permanera pro semper.

Secunde lectura: 2 Samuel 7:1-14

Le promissas que Deo faceva a David e a su descendentia – promissas certe e de complimento secur, es affirmate in iste texto per le parolas del propheta Nathan. David voleva, tamen, “garantir se” le presentia de Deo per le medio del construction in Jerusalem de un templo massive de petra. Deo, tamen, non lo concede a ille, quia Deo es e vole continuar esser “un realitate fluide”, “in movimento”, del qual solmente un tenta pote esser le symbolo. Il esseva le mesmo quando Deo les concedeva un monarchia. Deo les aveva avisate contra illo, ma post lor insistentia, lo habeva concedite. Un templo essera edificate plus tarde, ma illo non haberea essite “un securitate”. De facto, illo haberea essite destruite plure vices propter le infidelitate de Israel. Deo debe esser credite (e obedite) sur le base de Su parola, sin necessitar confirmationes exterior. Deo “habita” in le personas de fide.

Le rege se establiva in su palatio, quia le Senior le dava relevamento ab omne su inimicos. Le rege diceva al propheta Nathan: “Vide, io habita in un palatio facite de ligno de cedro, durante que le Arca de Deo es collocate in le medio de un tenta coriacee!”. Nathan, alora, replicava al rege: “Tote lo que tu ha in mente de facer, face lo, quia le Senior es con te!”. In le mesme nocte, tamen un message del Senior perveniva a Nathan. Illo diceva: “Vade e parla a mi servitor David: ‘Isto es lo que dice le Senior: ‘Esque tu pensa esser le homine qui pote edificar un domo in le qual io habita? Io nunquam habitava in un domo desde le die que io faceva sortir le israelitas ex le terra de Egypto usque a iste mesme die. Al contrario, con illes io semper me moveva de un loco al altere con un tenta e un Tabernaculo qua mi habitation. Ubicunque io vadeva con le israelitas, non mesmo un vice io me plangeva de isto con le chefes del tribos israelita, le pastores de Israel, mi populo. Nunquam io les diceva: “Quare vos non me edificava un belle domo de ligno de cedro?”. “Ergo, dice nunc a mi servitor David: ‘Isto es lo que le Senior del universo ha dicite: Io te prendeva ab le pasturas e ab tu labores pastoral pro render te le conductor de mi populo Israel. Io esseva con te ubicunque tu vadeva, e ante te io batteva tote tu inimicos. Nunc io te rendera renominate tanto quanto le homines le plus eminente del terra. Io providera a mi populo de un patria e les establira ibi; illes ibi habitara e non essera unquam plus disturbate. Homines violente non les affligera plus sicut antea, e sicut durante le tempore quando io appunctava judices pro conducer mi populo Israel. Al contrario, io vos dara relevamento ab tote vostre inimicos. Le Senior te declara que Ille mesme establira pro te un casa dynastic. Quando venira le tempore de tu morte, pro succeder te io suscitara tu descendente, un de tu proprie filios, e io establira su regno. Ille edificara un domo – un templo – pro mi nomine. E io establira su throno regal pro semper. Io essera su patre, e ille me essera filio. Quando ille committera peccatos, io le corrigera e disciplinara con le virga, tanto quanto face omne altere patres”.

Tertie lectura: Ephesios 2:11-22

Le election del populo de Israel como instrumento privilegiate del propositos de Deo pro iste mundo debeva esser superate per le venita del Christo. Israel, de facto, debeva esser solmente “le planca de salto” verso le mundo integre. Multes, de omne racia e nation, haberea essite salvate ab lor peccatos e reconciliate con Deo per le medio del annuncio del Evangelio – que es un appello al repententia e al fide in Christo. Multes, “ In iste mundo sin Deo e sin sperantia” haberea essite portate a pertiner, pro le gratia de Deo, al populo unic de Deo, formate sia de israelitas, sia de gente de altere origine. Le privilegio del election es semper finalisate al servicio, fiduciose e obediente, de Deo. Israel debeva comprender iste facto sin cercar confirmationes o garantias. Le mesmo debe facer nos mesme. Il ha nulle ration pro vantar nos pro lo que nos es date propter gratia solmente e finalisate al propositos de Deo. Vamos audir como le apostolo Paulo exprime iste conceptos in le sequente texto del epistola al Ephesios.

Ergo, rememora que vos, le Gentiles del puncto de vista carnal, vos qui es appellate “incircumcise” per les qui se considera “circumcise” (un circumcision es facite in le corpore per manos human), vos esseva in ille tempore sin le Christo, alienate del nation de Israel e extranee al pactos del promissa. In iste mundo vos esseva sin Deo e sin sperantia. Nunc tamen, in Christo Jesus, vos qui in passato esseva lontan, esseva portate juxta per le sanguine de Christo, proque ille es nostre pace. Ille faceva del duo gruppos solmente un, e abatteva le pariete de separation inter illes. Ille faceva isto portante a su complimento le systema legal de Moses, facite de commandamentos e regulas varie. Ille establiva le pace inter Judeos e Gentiles per crear in se, ex le duo gruppos, un nove populo. Ille reconciliava ambes a Deo in un sol corpore per le medio de su morte sur le cruce. Assi le inimicitate del un verso le altere esseva ponite a morte. Ille veniva e proclamava le pace a vos (Gentiles) qui esseva lontan, e pace a vos (Judeos), qui esseva proxime. Nunc, a causa de lo que le Christo faceva pro nos, tote nos ha equal accesso a Deo Patre per le medio de un sol Spirito. Ergo vos Gentiles non es plus de considerar estranieros o hospites, ma co-citatanos con le sanctos e membros del familia de Deo. Insimul nos es le domo ubi ille habita, le domo edificate sur le fundamento del apostolos e del prophetas. Christo Jesus ipse es le lapide principal de iste domo. In ille le integre edificio, ben conjuncte insimul, cresce como un sancte templo pro le Senior.

Quarte lectura: Marco 6:30-34,53-56

Jesus sapeva que Su apostolos alsi necessitava reposar se post le fatigas del servicio al qual illes habeva essite appellate. Assi, ille les exhorta – como nos vide in iste texto – a reposar se un poco. Se tracta, tamen, solmente de “un poco”, quia le mission a accomplir es onerose e illes non pote jacer pigremente in lecto! Grande es le turbas con pressante necessitate spiritual e material, e on necessa ager sin retardo! A ille necessitates on debe responder e le Christo non accomplira tal mission solmente per se ipse. Ille face participar nos a Su obra, il es necesse esser active con Christo, e desde nunc. Le regno de Deo essera accomplite un felice die, ma illo comencia hodie con nos e per nos.

Tunc le apostolos conveniva a Jesus e le contava tote lo que illes habeva facite e docite.  Deinde Jesus les diceva: “Veni con me, vos solmente, a in un loco quiete e reposa un poco!”. Ille les diceva isto proque il habeva tot personas qui veniva e vadeva e Jesus e su apostolos non habeva mesmo spatio pro mangiar. Assi illes quitava con un barca e vadeva illes solmente in un loco quiete. Multes, tamen, les videva quitar e les recognosceva, e se hastava a pede ab omne urbes e perveniva ibi avante illes. Jesus videva ille grande turba e habeva compassion de illo, quia le turba esseva sicut oves que non ha pastor. Alora ille incipeva docer les multe cosas. (…) Post haber transversate le laco, illes perveniva a Genezareth e ancorava ibi. In descender del barca, le gente immediatemente recognosceva Jesus. Turbas accurreva per tote ille region e incipeva portar malades sur mattas a in ubique illes audiva que Jesus se trovava. Ubicunque illes habeva vadite – in villages, urbes, o in le campania – illes poneva le malades in placias de mercato. Illes le precava de permitter a lor malades mesmo solmente tanger le fimbria de su vestimento, e tote les qui le tangeva esseva sanate.

Oration

Omnipotente Deo, fonte de omne sapientia! Tu cognosce nostre necessitates mesmo ante que nos te los face saper con nostre precarias. Tu cognosce alsi nostre ignorantia in peter lo que es convenibile. Habe pietate de nostre debilitate e da nos lo que, propter nostre indignitate nos non hardi peter e, propter nostre cecitate, nos non pote peter! Pro le dignitate de tu Filio Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte; un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Musicas empleate in iste programma:

  • Abdelazer (Henry Purcell), Academy of Classical Music
  • Genevan Psalter Psalm 89 – recorder consort (Ernst Stolz)
  • Oh Praise Ye the Lord (Hubert Parry) All Saints Church Choir
  • My Magic Flute in Ruins of Media (Andrej Krilov)
  • Violin Sonata in F Major (A. Corelli) Enrico Onofri
  • A Gaelic Blessing (John Rutter) Wayne Marshall