Lecturas biblic in Interlingua pro Dominica le 25 de Octobre 2020 – Vinti-prime dominica post Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 90:1-17; Deuteronomio 34:1-12; 1 Tessalonicenses 2:1-8; Mattheo 22:34-46 con le voces de Paolo Castellina, Péter Kovacs, BobMcCarthy, Carmelo Serraino

Hodie nos pote ancora traher grande profito del testimonio, experientia e doctrina del homines de fide eminente del quales le Biblia nos parla, como Moses e le apostolo Paulo (ma il ha alsi feminas!). Illes ha essite le instrumentos fidel que Deo seligeva pro aperir le via del populo de Deo de omne tempore e pais verso un “terra promittite” del qual le Senior e Salvator Jesus Christo es le factor. Dum le prime lectura de hodie parla a nos del vita human e de su fragilitate – un vita que pote esser rendite significative solmente in communion con Deo – le secunde e le tertie lectura parla a nos del testimonio irreprochabile date primo de Moses e pois del apostolo Paulo. In le quarte lectura Jesus pone in evidentia, in extreme synthese, “le succo” del Lege moral que Deo ha date al humanitate pro assecurar lor vita – un Lege que in iste mundo ille habeva vivite perfectemente. Pro iste “qualitate de vita” pro nos ille es non solmente nostre exemplo, ma alsì ille qui lo rende possibile in nos. Le identitate unic de Jesus como le ver e sol Messia, es ancora hodie contestate, ma, tanto como ille successava silentiar su adversarios con su sagace responsas, assi nos pote esser certe que su regno essera firmemente establite.

I.

Prime lectura. Psalmo 90. Tu ha essite nostre protector de generation a generation. Le scriptor de iste Psalmo considera le fragilitate e le brevitate del vita human. Illo dispare de post plure decenas de annos situt un sonio o un suspiro. Le scriptor, tamen, reflecte alsi super lo que le Scriptura appella “le ira de Deo”, illo es le judicio de condemnation que se abatte super le transgressores de su leges bon e juste. il esseva iste ira de Deo que causava le exilio de Israel propter su grave peccatos. Isto alsi rememora le conto super le expulsion de Adam e Eva (le humanitate) ex le belle jardin de Eden. Le humanitate ipse ha essite subjectate al judicio de condemnation de Deo propter lor rebellion a Deo e abandonate a patir le amar fructos de illo. Le scriptor termina iste Psalmo con un precaria. Ille pete a Deo non solmente su misericordia, ma de poter haber un vita vivite con sapientia, un vita que ha valor e significato, un vita agradate a Deo.

1Senior! Tu ha essite nostre protector de generation a generation! 2Ante que le montes ipse nasceva, o ante que tu portava al existentia le orbe del mundo, de eternitate a eternitate tu es Deo.

3Tu reduce le homines in pulvere, dicente: “Retorna al pulvere, vos mortales!”. 4Quia mille annos ante tu oculos, es sicut un die que passa, tam breve quam poc horas del nocte. 5Tu face terminar lor vita e illes se addormi; mane illes es sicut herba que pullula. 6Mane illo floresce e cresce, ma in le vespere illo decade e marcesce. 7Nos marcesce sub tu ira; nos es submergite per tu furia. 8Tu extende coram te nostre iniquitates – nostre peccatos occulte – e tu los vide in toto. 9Quia omne nostre dies evanesce sub tu ira; le annos de nostre vita passa rapidemente tam quam un suspiro.

10Le tempore de nostre vita es septanta annos o, si on es particularmente forte, octanta annos. Tamen, mesmo nostre annos melior es plen de labor e dolor, quia illos cito dispare e nos vola via. 11Qui pote comprender le fortia de tu ira? Tu indignation es tam terribile quanto le timor que tu merita. 12Doce nos a considerar nostre mortalitate ut nos vive sagemente.

13Retorna ad nos, oh Senior! Usque a quando debera durar iste suffrentia? Habe pietate de tu servitores! 14Satisface nos mane con tu misericordia. Tunc nos exultara e essera gaudiose per tote nostre vita. 15Rende nos felice in proportion al dies in le quales tu nos humiliava, pro le annos in le quales nos pativa le mal. 16Que tu servitores vide tu obra! Que tu filios vide tu majestate! 17Que le splendor del Senior Deo sia super nos! Que nostre interprisas ha successo! Si, face haber successo al obras de nostre manos!

II.

Secunde lectura: Deuteronomio 34:1-12 – Le morte de Moses. Le longe e aventurose vita de Moses es preste a terminar. Ille guidava le populo de Israel usque al proximitate del Terra Promittite, ma ille ipse non entrara in illo. Ille lo videra solmente de longe, ab le alto de un monte. Il essera le carga de Josua, le juvene attendente de Moses a guidar ibi le populo de Deo. Josue de facto recipeva ab Moses su mesme spirito e fortia. In omne caso, il non haberea plus essite un propheta tanto eminente quanto Moses, qui esseva un instrumento in le manos de Deo pro operar meravilias. Solmente le Messia, Jesus Christo, haberea complite toto lo que le eminente personages de Israel habeva ponite le fundationes, e Jesus es multo plus que un propheta! Como dice le Epistola al Hebreos in le Nove Testamento: “Omne istes moriva in fede sin reciper lo que esseva promittite, ma illes lo spectava de longe e lo salutava. Illes recognosceva que illes esseva solmente peregrinos e hospites sur le terra” (Ebreos 11:13).

1Ergo, ab le planas de Moab Moses ascendeva al Monte Nebo usque al picco de Pisga, que es contra Jericho. Ibi le Senior le ostendeva tote le terra de Galaad usque a Dan; 2tote le terra de Nephtali; le terra de Ephraim e Manasseh; tote le terra de Juda usque al Mar Mediterranee; 3e le Negev; le vallea del Jordan con Jericho – le citate del palmas – usque Segor. 4Alora le Senior diceva a Moses: “Isto es le terra que io jurava dar a Abraham, Isaac, e Jacobo, quando io diceva: ‘Io lo dara a tue descendentes’. Io te permitteva de vider lo con tu proprie oculos, ma tu non entrara in ille terra”.

5Assi Moses, le servitor del Senior, moriva ibi in le terra de Moab, justo como le Senior habeva dicite. 6Le Senior le inhumava in un vallea in le terra de Moab contra Beth-Peor, ma usque le die presente nemo sape exactemente ubi es su sepulcro. 7Moses habeva cento-vinti annos quando ille moriva. Su viso esseva ancora clar, e su robustessa remaneva intacte. 8Le populo de Israel lugeva pro Moses sur le planas de Moab durante trenta dies, usque le periodo costumari de lucto terminava.

9Ora Josue, filio de Nun, esseva plen del spirito de sapientia, quia Moses habeva imponite su manos super ille. Assi le populo de Israel le obediva, e faceva justo lo que le Senior habeva commandate a Moses.

10Nulle altere propheta surgeva in Israel sicut Moses, qui cognosceva le Senior facie a facie. 11Ille habeva facite tote le signos e portentos que le Senior le habeva mandate facer in le terra de Egypto coram Pharaon, su servitores e tote le pais. 12Con grande poter ille habeva facite impressionante actos ante le oculos del integre Israel.

III.

Terie lectura: Le ministerio de Paulo in Thessalonica – 1 Tessalonicenses 2:1-10. Le obra irreprochabile de un grande homine de Deo como le apostolo Paulo, es describite hic per su parolas ipse como un obra perseverante de successo. Le corage de un homine como ille, qui esseva mesmo debile e sovente malade, non le face retraher mesmo ante le defias e le difficultates le plus grande. Ille es sustenite per le fortia e le determination que solmente Deo pote donar. In Paulo nunquam poteva esser trovate deceptiones o fraudes, e non mesmo ille cadeva in le temptation de adaptar su message pro complacer su auditores e ganiar lor approbation. Nulle adulation o aviditate, e nulle vanto pro su eminente position o grande experientias. Ille esseva pulsate solmente del amor pro Deo e pro illes qui le pertine.

1Vos ipse sape, fratres e sorores, que nostre venita inter vos non esseva in van. 2Ma, benque antea nos habeva suffrite e esseva maltractate in Philippi, como vos sape, nos habeva le corage in nostre Deo de declarar a vos le evangelio de Deo nonobstante multe oppositiones. 3Pois que le exhortation que nos face non procede de impostura, ni de motivos impur, ni de fraude, 4ma justo como nos esseva approbate per Deo, le qual ha nos estimate digne de confider a nos le evangelio, assi nos lo declara, non pro gratificar homines, ma Deo, le qual examina nostre cordes. 5De facto, nos nunquam usava un parlar adulatori, como vos ben sape, ni nos esseva inspirate per cupiditate – Deo es nostre teste – 6ni nos persequeva gloria human ni ab vos, ni ab alteres, 7benque nos haberea potite facer valer nostre autoritate de apostolos de Christo; al contrario: nos deveniva como parve infantes inter vos. Como un nutrice qui cura teneremente su filios, 8con grande affecto pro vos, nos esseva felice de condivider con vos non solmente le evangelio de Deo, ma nostre vitas ipse, proque vos deveniva car a nos. 9Pois que vos rememora, fratres e sorores, nostre fatiga e pena. Per laborar nocte e jorno pro non devenir un fardello pro alicunos de vos, nos predicava a vos le evangelio de Deo. 10Vos es testes, e Deo lo es alsi, de qual maniera sancte, juste e irreprehensibile nostre conducta esseva inter vos qui crede.

IV.

In le quarte lectura de hodie, ex le evangelios, le Salvator Jesus Christo face le maxime synthese del Lege moral que Deo dava al humanitate a fin que il esseva assecurate su vita: un amor total pro Deo e un amor total pro nostre proximo. Ille mesme lo demonstrava completemente in su vita. Il habeva semper, tamen, qui voleva poner in question su identitate e lo contestava. Su responsas, tamen, es semper tanto sagace que su adversarios sovente non sapeva plus quid replicar. Illes le potera adversar, tamen, solmente con le mentita, le deception e le violentia. Non mesmo illos, finalmente, potera prevaler contra ille.

Mattheo 22:34-46 – Le commandamento le plus eminente

34Ora, quando le Phariseos audiva que ille habeva reducite le Sadduceos al silentio, illes se congregava. 35E uno de illes, un experto del Lege de Moses, le questionava ut poner le a proba. 36Ille le diceva: “Magistro, qual commandamento in le Lege es le plus eminente?”. 37Jesus replicava: “Ama le Senior tu Deo con tote tu corde, con tote tu anima, con tote tu anima, e con tote tu mente’. 38Isto es le prime e le plus eminente inter le commandamentos. 39Le secunde es simile a illo: ‘Ama tu proximo sicut te ipse’. 40Le Lege integre e toto lo que es requirite per le prophetas es fundate super iste duo commandamentos”.

41Durante que le Phariseos esseva congregate, Jesus les questionava dicente: 42Que pensa vos re le Christo? De qui ille es filio?”. Illes replicava: “Ille es le filio de David”. 43Jesus respondeva: “Quomodo, ergo, David, parlante sub le inspiration del Spirito, voca le Christo ‘Mi Senior’? Quia David diceva: 44Le Senior diceva a mi Senior: Sede in le placia de honor donec io va poner tu inimicos sub tu pedes’? 45Si, ergo, David voca le Christo: ‘Mi Senior’, quomodo ille es su filio?”. 46E nemo poteva responder a su parolas, ni alicuno hardiva plus questionar le.

Oration

Omnipotente e eterne Deo: augmenta in nos le donos del fide, del sperantia e del amor; e, ut nos recipe quid tu promitte, face nos amar quid tu nos commanda; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.