Dominica 27/12/2020 – Lecturas biblic in Interlingua

Dominica le 27 Decembre 2020 – le prime dominica post Natal

Lecturas biblic: Psalmo 147; Isaia 61-62:1-3; Galatas 3:23-25; 4:4-7; Johannes 1:1-18 con le voces de Paolo Castellina, Simona Cantarella, Péter Kovacs, Bob McCarthy.

Gratia e veritate veniva a nos in modo unic e supreme in le Persona e in le obra del Senior e Salvator Jesus Christo: isto es le revelation definitive al qual nihil plus pote esser addite o subtrahite. Isto es le confession fundamental de fide con le qual termina le lectura del Evangelio de iste dominica. Iste revelation non substitue ma integra e porta a su completion tote lo que perveniva nos ab le Scripturas Sancte de Israel. “Gratia” non es in contraposition a “Lege” (Torah), ma le termino “gratia” ipse es un termino juridic que se relata inseparabilemente a “lege”. Le Christo, de facto, salva nos ab le consequentias de nostre transgressiones al Lege de Deo e aperi nos a un renovate e gaudiose obedientia. Tote isto es celebrate in le cantos de laude del prime e del secunde lecturas de hodie e illo es explicate in le tertie. Post haber audite iste lecturas, que le Senior da nos de investigar lor signification profunde e relevante.

I. Psalmo 147

Le mundo incredule ignora o disprecia le Deo ver e vivente qui se revelava in Christo per tote le extension del Scripturas del Vetule e del nove Testamento. Les que Deo salvava ab le peccato e ab su consequentia, tamen, ha multe rationes pro laudar le e benedicer le pro semper. Illes, de facto, faceva le experientia de Deo, qua le Deo qui edifica e resana, quia ille appella cata un de illes per nomine. Illes videva de prime mano su providentia e le abundantia de su donos. Illes le lauda super toto propter le sapientia de su parola, que les imparti cognoscentia e es un guida secur pro lor vita. Istos es alcun tractos que transpare de iste Psalmo.

Alleluia! Lauda le Senior, quia il es bon cantar laudes a nostre Senior! Si, le laude es agradabile e appropriate. Le Senior reedifica Jerusalem e congrega le diaspora de Israel. Ille resana le contritos de corde e cura lor plagas. Ille numera le multitude del stellas e appella cata un per nomine. Nostre Senior es magne e su poter es impressionante; su sapientia non ha limite. Le Senior sustene le opprimitos, ma humilia le peccator usque a terra.

Offere al Senior un canto de regratiamento! Canta laudes a nostre Deo con le harpa! Ille coperi le celo per nebulas, provide le terra per pluvia, e produce sur le montes feno e herba. Ille da nutrimento al animales e al pullos del corvos quando illos le invoca. Ille non se delecta del fortitude del cavallo, ni se complace del forte gambas del guerrero. Le Senior se complace, plus tosto, de illes que le time e de illes que spera in su misericordia.

Lauda le Senior, oh Jerusalem! Celebra tu Deo, oh Sion! Quia ille rende forte le serraturas de tu portas. Ille benedice tu filios que demora con te. Ille assecura le pace intra tu confinios. Pro te ille provide con abundantia le melior frumento. Ille manda su commandos per le terra, su parolas curre velocemente e attinge lor destination. Ille manda le nive que es blanc como le lana, ille expande le pruina que es blanc como cineres. Ille projice su petras de grandine como micas. Qui pote resister al vento frigide que ille manda? Ille emitte su parola e los liqueface; ille suffla super illos e le aquas flue.

Ille annuncia su verbo a Jacobo, su statutos e judicios a Israel. Ille non ha facite assi pro alicun altere nation; ille non les manifestava su judicios. Alleluia!

II. Isaia 61:10-11;-62:1-3

Le justitia del qual parla le Scripturas Sancte es multo de plus e melio de lo que le mundo appella “justitia social” o de lo que nos expecta del tribunales. Le justitia de Deo es le conformitate a su voluntate e sapientia, los que ille revelava in su Lege (Torah), los al quales ille submitteva omne cosa in le creato pro su functionamento correcte e harmoniose. Como illo transpare del expressiones prophetic de Isaia, le Servitor messianic de Deo lucta sin intermission al fin que in iste mundo, characterisate del peccato de rebellion a Deo, prevale ille justitia. Illo triumphara a laude e gloria de Deo.

Me sasi un grande gaudio in le Senior! Mi anima exulta in mi Deo! Quia ille me vestiva con le roba del salvation e me drappava con le vestimento del justitia. Io es simile a un sponso in su vestimentos de nuptias o a un sponsa ornate con su joieles. Le Senior Deo va monstrar su justitia al gentes del mundo. Omnes le laudara! Su justitia essera como un jardin in primavera, con plantas que germina ubique. (…) Propter io ama Sion, io non va tacer. Propter mi desiro ardente pro Jerusalem, io non remanera silente. Io non quitara precar pro illa, donec su justitia resplende como le alba, e su salvation flagra como un torcha ardente. Le gentes videra tu justitia e le reges del mundo essera cecate per tu gloria. Le ore ipse del Senior te dara un nove nomine. Tu essera como un corona majestose in le mano del Senior, como un turban regal in le mano de tu Deo”.

III. Galatas 3:23-25; 4:4-7

Le apostolos de Christo, como Paulo face in su epistola al Galatas, lassava nos le melior e le plus autoritari exposition del Evangelio. Multes esseva (e es ancora hodie) le deviationes incongruente con le doctrina de Christo, e ab iste deviationes illes protege nos. Isto es le caso de lo que le Apostolo dice hic a proposito del Christo, qui ha plenmente honorate le Lege revelate de Deo e explicava su significato original. Le Christo nasce e vive “in subjection al Lege” al fin que nos lo observa non qua servos ma qua filios. Le differentia inter iste duo categorias nos lo debe approfundar.

Ora, ante que le fide veniva, nos esseva sub le custodia del Lege, recludite usque le veniente fide haberea essite revelate. Le Lege, assi, deveniva nostre custode usque al advenimento de Christo, de sorta que nos poteva esser declarate juste per fide. Nunc que le fide veniva, tamen, nos non plus es sub un custode, proque in Christo Jesus vos omnes es filios de Deo, gratias al fide. Proque tote vos qui esseva baptisate in Christo, ha vos revestite in Christo. Il ha ni judeo, ni greco, il ha ni sclavo ni libere, il ha ni masculo ni femina – proque vos omnes es un in Christo Jesus. E si vos pertine a Christo, alora vos es descendentes de Abraham, heredes secundo le promissa. (…) Quando, tamen, le tempore se compliva, Deo inviava Su Filio, nascite ex un femina, nascite in subjection al Lege pro redimer les qui esseva in subjection al Lege, de sorta que nos poteva esser adoptate qua filios con plen derectos. Pois que vos es filios, Deo inviava le Spirito de su Filio in nostre cordes, le qual face nos exclamar: “Abba! Patre!” Assi tu non plus es un servitor, ma un filio, e si tu es un filio, tu es alsi herede, per disposition de Deo”.

IV. Johannes 1:1-17

In le Biblia integre il non ha un doctrina plus profunde e revelatori como le prime capitulo del Evangelio secundo Johannes. Le parte que ab illo nos hodie legera, pone in evidentia, a su conclusion, como le Lege de Moses (le Torah) e le doctrina de gratia e veritate del Senior e Salvator Jesus Christo es le tractos fundamental del Revelation de Deo. Illos non debe esser ponite uno contra le altere (como face qui torque le Scripturas Sancte), ma on debe discoperir como illos se funde harmoniosemente. Il es nostre responsabilitate reciper con fiducia iste revelation, comprender lo in su insimul, e retransmitter lo fidelmente.

In principio esseva le Parola, e le Parola esseva con Deo, e le Parola esseva plenmente Deo. Le Parola esseva con Deo in le principio. Tote le cosas esseva create per Ille, e sin Ille nihil de lo que esseva create esseva create. In Ille esseva le vita, e le vita esseva le lumine del humanitate. E le lumine luce in le tenebras, e le tenebras non poteva extinguer lo.

Il habeva un homine, mandate de Deo, cuje nomine esseva Johannes. Ille veniva pro render un testimonio, pro testificar al Lumine, a fin que omnes habe credite per ille. Ille mesme non esseva ille Lumine, ma ille esseva mandate a testificar de ille Lumine. Le ver lumine, qui da lumine a omnes, veniva in le mundo. Ille esseva in le mundo, e le mundo esseva create per Ille, ma le mundo non Le recognosceva. Ille veniva a lo que le pertineva, ma su proprie populo non le recipeva. Ma a tote illes que le recipeva – illes qui crede in su nomine – ille dava le derecto de devenir filios de Deo – non filios nate de genitores human o per desiderio human, o le decision de un homine, ma de Deo. Ora le Parola deveniva carne e habitava inter nos. Nos videva su gloria – le gloria del Unigenito, plen de gratia e de veritate, que veniva ab le Patre. Johannes testificava de ille e exclamava: “Iste esseva ille del qual io diceva: ‘Qui veni post me, es plus grande de me, proque ille existeva ante me’”. Pois que nos omnes recipeva de su pleniture gratia post gratia. Proque le lege esseva date per Moses, ma gratia e veritate veniva per Jesus Christo”.

Oration

Omnipotente Deo! Tu effundeva super nos le nove lumine de tu Parola incarnate: face que iste lumine, accendite in nostre cordes, resplende in nostre vitas; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te, in le unitate del Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.