Dominica 8-8-2021 – Lecturas biblic in Interlingua

Dominica, le 8 Augusto 2021 – al dece-prime dominica post le Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 130; 2 Samuel 18:5-33; Ephesios 4:255:2; Johannes 6:35-51 – con le voces de Paolo Castellina, Carmelo Serraino,  Péter Kovács, Bob McCarty.

Le personas que Deo salva ab lor peccatos in Christo subjace a un programma de renovamento moral e spiritual. Deo modella lor character e les doce un stilo de vita conforme al character ipse de Deo, del qual illes es rendite filios e filias. Isto es lo que nos trova illustrate e prescribite in le tertie nostre lectura biblic de hodie. Le personas que Deo salva ab lor peccatos in Christo non es plus assi hostil a Deo, ma aspira a su presentia apud illes e a su adjuta. Iste profunde desiro de communion con Deo, nos lo trova exprimite in le Psalmo 130. Le mesmo nos vide in le conto re David e su filio Absalom. Nonobstante que Absalom esseva un filio rebelle e hostil, Deo continua amar le e plora a causa de su lamentabile morte. Le lectura ab le Evangelio de Johannes, finalmente, illustra nos “le dynamica” del gratia de Deo, que opera efficacemente mesmo in un ambiente hostil. Quomodo? Ascolta attentivemente lo que Deo ipse doce nos per le medio del textos biblic de iste dominica. Illos es Su Parola. 

Prime lectura: Psalmo 130 – Del profundo

Iste Psalmo es sovente appellate le “De Profundis” propter su version latin, e empleate in le casos de personas qui se approxima al morte o durante funerales. Le “loco profunde”, tamen, ab le qual le autor leva su voce implorante le adjuta de Deo, pote esser situationes difficile de natura varie, in particular illos de personas qui cade in peccato e senti de illo tote su opprimente onere. Illes, assi, desira Deo e confide in ille, desiderante que ille les trahe foras de tal puteo e invoca su pardono. 

Del profundo de mi desperation, oh Senior, io clama a te pro adjuta. Oh Senior, audi mi crito; tende tu aures pro audir le voce de mi deprecation! Si tu teneva un memoria de nostre iniquitates, oh Senior, qui unquam poterea superviver? Tu tamen, es preste a pardonar, ut nos apprende a timer te. Io me remitte al Senior, io me remitte al Senior con tote mi ánima. Io expecta su parola de assecurantia. Io es appetente pro le Senior, magis que guardianos appete le aurora; si, magis que guardianos appete le aurora. Oh Israel, spera in le Senior, quia apud le Senior se trova misericordia, e copiose es apud ille le redemption! Ille ipse va liberar Israel ex omne le consequentias de lor iniquitates.

Secunde lectura: 2 Samuel 18:5-33 – Morte del conspirator Absalom, filio de David

Absalom esseva un del filios del rege David. Iste Absalom habeva conducite un revolta armate contra su patre, quia ille le reputava politicamente troppo debile. Absalom habeva conspirate pro remover David de su throno. Ille organisa assi un insurrection e fortia le patre a fugir ab Jerusalem. David, obviemente, reagi e organisa su supportatores pro restablir le lege e le ordine in le pais. Ille succedera facer lo, ma, nonobstante le rebellion de Absalom, ille le considera semper su filio e haberea desirate monstrar le clementia e pardono. Accidentalmente, tamen, Absalom se retrova in un situation in le qual le truppas de David le occide. In iste texto nos vide David que, profundemente affiligite pro le morte de su filio, luge e se lamenta in vice de allegrar se pro haber triumphate super su oppositores.

Le rege ordinava a Joab, Abishai e Ittai: “Pro amor mie, age clementemente con le juvene homine Absalom!”. Ora, le armea integre audiva quando le rege dava a tote le capites iste ordine re Absalom. Ita, le armea sortiva in campo pro combatter contra Israel. Iste battalia eveniva in le foresta de Ephraim. Le armea de Israel esseva battite per le homines de David. Ille die, le massacro esseva grande – vinti-milles soldatos esseva occidite. Le battalia ibi esseva extendite super le area integre, e le foresta consumeva celle die multe plus soldatos que esseva devorate per le gladio. Il accideva que Absalom incontrava le homines de David. Ora, durante que Absalom cavalcava su mulo, ille passava sub le brancas de un grande querco. Su capite esseva trappate in le querco e ille esseva suspendite inter celo e terra, dum le mulo que ille habeva cavalcate passava ultra. Quando un del homines videva isto, il esseva reportate a Joab dicente: “Io videva Absalom pendite a un querco”. Joab replicava al homine qui habeva vidite isto: “Que? Tu videva isto? Quare tu non le percuteva in celle placia? Io te haberea date dece pecias de argento e un cincturon commemorative”. Le homine replicava a Joab: “Mesmo si io habeva recipite mille pecias de argento, io nunquam haberea colpate le filio del rege! In nostre presentia ipse le rege dava iste ordine a te, Abishai e Ittai: “Custodia le juvene homine Absalom pro le amor mie!”. Si io habeva agite al risco de mi vita ipse – e nihil se pote celar al rege! – tu me haberea abandonate”. Joab replicava: “Io non vole perder assi mi tempore con te!”. Assi ille prendeva tres lanceas in su mano e los figeva a in le corde de Absalom durante que ille ancora esseva vive e pendite a celle querco. Pois, dece soldatos que esseva le porta-armeas de Joab, percuteva Absalom e finalmente le occideva. Alora Joab sonava le corno e le armea cessava persequer le fugiente Israel, quia Joab habeva ordinate de terminar le conflicto. Illes prendeva le corpore de Absalom e le jectava in un large fossa in le foresta, e erigeva super illo un grande pila de lapides. Intertanto, tote le soldatos israelita fugiva a lor domos. Precedentemente Absalom habeva erigite un monumento e lo habeva dedicate a se ipse in le Vallea del rege, pensante in se ipse: “Io ha nulle filio que servara le memoria de mi nomine”. Ille vocava celle monumento con su nomine e, usque a iste dies illo es cognoscite como: “Memoria de Absalom”.

Deinde, Ahimaaz, filio de Zadok diceva: “Lassa me currer pro annunciar al rege le bon nova que le Senior le ha vindicate ante a su inimicos!”. Ma Joab le diceva: “Tu non essera hodie un portator de bon novas, quia le filio del rege ha morite”. Assi Joab diceva al ethiope: “Vade e annuncia al rege quid tu videva!”. Post haber se prosternite ante a Joab, le ethiope partiva currente. Ahimaaz, filio de Zadok, diceva itero a Joab: “Quecunque eveni, permitte que io curre post le ethiopo > ethiope!”. Ma Joab diceva: “Quare vole tu facer lo, filio mie? Tu non ha ulle bon nova que poterea ganiar te un recompensa”. Ma ille diceva: “Quecunque eveni, io vole vader!”. Assi Joab le diceva: “Curre, alora!”. Assi Ahimaaz incipeva currer verso le plana del Jordano e preterpassava le ethiope. Ora, David sedeva inter le portas interior e exterior, e le vigilator, qui esseva sur le terrassa del porta sur le muro, elevante su oculos, videva un homine qui curreva sol. Assi le vigilator clamava e  informava le rege. Le rege diceva: “Si ille es sol, ille veni portar bon novas”. Le cursor se approximava. Deinde le vigilator videva un altere homine qui curreva in lor direction. Le vigilator clamava al portero: “Il ha un altere homine qui curre sol”. Le rege diceva: “Alsi iste homine porta bon novas”. Le vigilator diceva: “Il me pare que le prime cursor es Ahimaaz, filio de Zadok”. Le rege diceva: “Ille es un bon homine, e ille veni con bon novas”. Alora Ahimaaz, clamante, diceva al rege: “Pace!” e, prosternente se a terra, diceva: “Sia benedicte le Senior, tu Deo qui ha battite le homines qui se opponeva a mi senior+, le rege!”. Le rege replicava: “Como sta le juvene homine Absalom?”. Ahimaaz replicava: “Io videva un grande tumulto quando Joab mandava le servitor del rege e me, tu servitor, ma io non sape lo que occurreva”. Le rege diceva: “Recede e sta hic!”. Assi ille recedeva e expectava. Deinde le ethiope arrivava e diceva: “Que mi senior, le rege nunc recipe le bon nova! Hodie le Senior te vindicava e te salvava del mano de tote illes qui insurgeva contra te.”. Le rege demandava le ethiope: “Como sta le juvene homine Absalom?”. Le ethiope replicava: “Que le inimicos de mi senior, le rege e tote illes qui conjurava contra te sia sicut ille juvene homine!”. Alora le rege deveniva multo turbate, ascendeva al camera que se trovava super le porta e plorava. Durante que ille ascendeva, ille diceva: “Absalom, filio mie! Absalom, filio mie, filio mie! Si solmente io habeva morite in tu placia! Absalom, filio mie, filio mie!”.

Tertie lectura: Ephesios 4:25-5:2 – Deberes christian

In iste texto del apostolo Paulo, nos vide como le stilo de vita, le conducta, del christianos debe esser indispensabilemente differente ab illo del incredules. Le christianos debe esser “imitatores de Deo”, illo es conforme a Su character, comportamento, como illo esseva manifestate in Christo e concorda con Su leges.

Ergo, de post haber renunciate al mendacio, “cata uno de vos dice le veritate a su proximo!” proque nos es membros le unes del alteres. “Irasce, ma non pecca!”, nunquam permitte que le Sol se pone super le causa de vostre ira! Non offere alicun opportunitate al diabolo! Qui furava, que non fura plus ma, plus tosto, ille debe laborar e facer lo que es bon con su proprie manos, a fin que ille habe mesmo qualcosa a compartir con qui es in condition de necessitate. Que nulle discurso obscen unquam exi de vostre buccas, ma, quando vos ha le opportunitate de dicer qualcosa de bon pro le edification, dice lo, a fin que illo confere gratia a qui vos audi! E non contrista le Spirito Sancte de Deo, per le qual vos esseva sigillate in vista del die del redemption! Pone longe de vos omne amaritude, ira, cholera, altercation e parlar calumniose e malefic! Al contrario, sia benigne le unes verso le alteres, misericordiose, pardonante vos reciprocamente sicut Deo vos pardonava in Christo! Sia vos, ergo, imitatores de Deo, sicut filios carissime, e vive in le amor, sicut Christo nos amava e offereva se ipse pro nos como un sacrificio de odor fragrante a Deo.

Quarte lectura: Johannes 6:35-51 – Jesus: pan del vita

Iste texto monstra nos quanto multe su contemporaneos non comprendeva le identitate e mission de Jesus e le esseva hostil. Le corde human, de  facto, per natura es hostil a Deo e a toto lo que le pertine. Tanto isto es ver que, quando alicuno recipe con fide le Senior e Salvator Jesus Christo e deveni su discipulo on pote vermente dicer que un miraculo eveniva! De facto il es justo assi, un miraculo del gratia eveniva: isto es lo que Jesus assere hic. Deo se complace de attraher efficacemente a Jesus e de conceder les le gratia del salvation ab le peccato, a un certe numero de personas. Iste election eveni propter su soveran e immeritate judicio. Iste personas es assi renovate moralmente e spiritualmente, preservate e portate securmente al complimento final de lor salvation.

Jesus replicava: “Io es le pan del vita. Quicunque veni a me nunquam plus habera fame. Quicunque crede in me nunquam plus habera sete. Sed io diceva a vos quia vos non credeva in me mesmo si vos me videva. Totevia, illes que le Patre me dava venira a me, e io nunquam les repulsara. Quia io descendeva del celo, non ut io face mi voluntate, sed le voluntate de ille qui me mandava. E isto es le voluntate de Deo, qui me mandava, ut io non perde mesmo un de illes que ille me dava, sed que io les resuscita in le ultime die. Quia il es le voluntate de mi Patre que omnes qui vide su Filio e crede in ille habe vita eterne. Io les resuscitara in le ultime die”. Ergo le judeos qui esseva hostil a Jesus incipeva murmurar de ille, quia ille habeva dicite: “Io es le pan qui descendeva del celo”, e diceva: “Esque ille non es Jesus, le filio de Joseph, cuje patre e matre nos cognosce? Quomodo pote ille dicer nunc ‘Io descendeva del celo’?”. Ma Jesus replicava: “Cessa murmurar le unes al alteres super lo que io diceva. Nemo pote venir a me, nisi le Patre, qui me mandava, le trahe; e io le resuscitara in le ultime die. Le Scripturas prophetic dice: ‘…e omnes essera docite per Deo’. Omnes, qui audiva e apprende ab le Patre, veni a me. (Non que alicuno unquam videva le Patre; solmente io, qui esseva mandate de Deo, le videva). In veritate io dice a vos: quicunque crede ha vita eterne. Io es le pan del vita! Vostre ancestres mangiava le manna in le deserto, tamen omne illes moriva. Quicunque mangia le pan qui descendeva del celo, tamen, nunquam morira. Io es le pan vivente qui descendeva del celo. Si alicuno mangia de iste pan, ille vivera in eterno. Le pan que io dara pro le vita del mundo es mi carne”.

Oration

Concede, oh Senior, nos te lo preca, le spirito de pensar e de facer semper lo que es juste, e que nos, qui non pote exister sin te, sia nos date de viver secundo tu sancte voluntate! Per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte  – un sol Deo, in le seculos del seculos. Amen.

Musicas empleate in le programma

  • Invention n. 15 in B minor (J. S. Bach), Vikingur Olaffson
  • Nisi Dominus (Antonio Vivaldi) Ensamble Matheus
  • Lady Hunsdon’s Puffe (John Dowland) Nigel North
  • Auf meinem lieben Gott (J. S. Bach), Hans Vollenweider
  • The Lamb (John Tavener), Vasari Singers
  • Silenzio d’amuri (Alfio Antico)
  • Genevan Psalm 113 – Praise Him with Stringed Instrument, III.