Dominica, le 11 de april 2021 – Lecturas biblic in interlingua

Dominica, le 11 de april 2021 – le secunde dominica post pascha

Lecturas biblic: Psalmo 133; Actos 4:32-35; 1 Johannes 1:12:2; Johannes 20:19-31 con le voces de Paolo Castellina, Péter Kovács, Bob McCarthy e Carmelo Serraino

Le communion, le ligamine, que se establi inter fratres e sorores in Christo, es celebrate in le prime tres lecturas biblic de hodie. Illo es bon, amabile e preciose, dice le Psalmo 133. Secundo Actos 4, illo significa esser “de un sol corde e mente” e non esser plus in condition de necessitate, quia le unes se occupa del alteres. Como le prime littera de Johannes assere, iste communion se extende non solmente al fratres e sorores in le fide dispergite per le mundo, ma assi al generationes passate de christianos e al apostolos ipse, qui dice nos: “…ut vos ha communion con nos”. Iste communion trova su fundamento in le commun participation al beneficios del communion con Christo. De facto, Johannes adde: “nos qui ha communion con le Patre e con su Filio Jesus Christo”. Iste communion es le dono del Christo resurgite del mortos a Su discipulos, quando Ille les da Su pardono, Su pace e Su Spirito – como il es illustrate in le Evangelio de Johannes al capitulo 20. Le aspiration al communion in Christo es un facto establite: pro isso nos nos ingagia a fin que omne impedimento que obstacula le complete fruition de iste communion sia eliminate.

1. Psalmo 133

Le communion inter fratres e sorores in le populo de Deo es celebrate de iste psalmo, cantate durante que le peregrinos montava verso Jerusalem, unite per le mesme propositos de render honor e gloria al Deo ver e vivente, fonte de vita e de omne benedictiones. Hic on mentiona Aaron in le momento que ille recipeva, per le medio del unction, su consecration sacerdotal. Su ministerio prefigura illo del Christo, Mediator unic de nostre reconciliation con Deo.

“Ecce, quanto bon e quanto amabile es vider fratres qui vive insimul harmoniosemente! De facto, le harmonia es tanto preciose quanto le oleo del unction que esseva effundite super le capite de Aaron e que descendeva per su barba usque al bordo de su vestimentos. Le harmonia es tanto refrescante quanto le rore del Monte Hermon, que descende super le montes de Sion. Justo ibi le Senior pronunciava su benediction – le vita eterne”.

2. Actos 4:32-35

Le voluntari participation del benes, ut in le fraternitate christian nemo se trovava in necessitates, esseva le fructo spontanee del prime communitates christian. De facto, reciper le Evangelio significa non solmente comprender le signification salvific del patimentos e morte de Jesus in cruce, ma alsi su “stilo de vita” ut facer lo le nostre.

“Le multitude del credentes esseva de un sol corde e mente, e nemo diceva que alique ille possedeva esseva le sue, ma toto esseva participate in commun. Le apostolos  rendeva potentemente testimonio al resurrection del Senior Jesus, e Deo les benediceva grandemente. Inter illes il habeva necuno in condition de necessitate, quia illes qui possedeva agros o domos los vendeva e, apportante le moneta que illes recipeva de tal emptiones, lo deponeva al pedes del apostolos. Le moneta, assi, esseva distribuite secundo le necessitate de cata uno. Per exemplo, Joseph, un levita qui esseva originari de Cypro, qui le apostolos habeva supernominate Barnabas (que, traducite, significa “filio del consolation”) e qui possedeva un agro, lo habeva vendite e, apportante le moneta, lo habeva deponite al pedes del apostolos”.

3. 1 Johannes 1:1-2:2

Le prime discipulos de Christo, testes directe de Su vita, morte e resurrection, non poteva certemente tener iste experientias pro se ipse solmente sin participar lo con alteres. Pro isso, de discipulos illes deveni apostolos, illo es “mandatarios”, messageros, nuncios del facto que le virtutes salvific del Christo debe esser diffundite per le mundo integre, ut illos sia recipite e gaudite de semper plus personas. Facer isto es lor gaudio, reciper lo e retransmitter lo alsi le nostre.

“Isto es lo que nos proclama a vos: quod era ab le initio, quod nos audiva, quod nos videva con nostre oculos, quod nos perspiceva e nostre manos toccava del parola del vita. Le vita, de facto, se manifestava: nos lo videva e lo testifica. Assi, nos annuncia a vos le vita eterne que esseva coram le Patre e que a nos esseva revelate. Assi, quod nos videva e audiva, nos lo annuncia alsi a vos, ut vos ha communion con nos, nos que ha communion con le Patre e con su Filio Jesus Christo. Nos scribe tote isto ut nostre gaudio sia complete.

Le message que nos audiva de ille e que nos annuncia a vos, es isto: Deo es lumine, e in ille il ha nulle tenebras. Si nos assere que nos ha communion con ille, e nos ambula in le tenebras, nos menti e non vive secundo veritate. Ma si nos ambula in le lumine, sicut ille ipse es in le lumine, nos ha communion le un con le alteres, e le sanguine de Jesus, su Filio nos munda de omne peccatos. Si nos assere de non esser peccatores, nos decipe nos mesme, e le veritate non es in nos. Ma si nos recognosce nostre peccatos, ille, qui es fidel e juste, nos remittera  -nostre peccatos e mundara nos de toto lo que es mal. Si nos assere que nos non es peccatores, de facto nos le considera un mentitor, e su parola non es in nos.

Filios mie, a vos io scribe iste cosas ut vos non pecca. Sed si alicuno pecca, nos ha un advocato del defensa coram le Patre, Jesus Christo, le Juste. Ille ipse es le propitiation pro nostre peccatos, sed non solmente pro le nostres, ma alsi pro los del mundo integre”

4. Johannes 20:19-31

Jesus resurgite del mortos compare plure vices e in differente circumstantias a Su prime discipulos. On poterea dicer que Ille continua assi Su function de Magistro, quia il se tracta de apparitiones eminentemente didactic. Que doce illos a Petro, Jacobo e Johannes? Que doce illos al incredule Thomas? Que illes apprende? Quomodo nos pote identificar nos in lor experientias?

“In le vespere de ille die, le prime die del septimana, le discipulos se congregava e serrava le porta del loco ubi illes se trovava, propter illes timeva le autoritates judee. Subito Jesus veniva e stava ibi inter illes! Ille les diceva: “Que le pace sia con vos!”. De post haber dicite isto, ille les ostendeva le vulneres de su manos e de su costas. Alora le discipulos se allegrava quando illes recognosceva le Senior. Itero ille les diceva: “Que le pace sia con vos! Sicut le Patre me mandava, io alsi manda vos”. Dicite isto, ille sufflava super illes e diceva: “Recipe le Spirito Sancte! Quando vos remittera le peccatos de alicuno, illos essera remittite; quando vos retenera le peccatos de alicuno, illos essera retenite”.

Ora Thomas (supernominate Didymo), un del dece-duo, non esseva con illes quando Jesus veniva. Le altere discipulos le diceva: “Nos ha vidite le Senior.”. Ille, tamen, replicava: “Nisi io va vider in su manos le vulneres del clavos e va mitter mi digito in le vulneres del clavos, e va poner mi mano a su costas, io nunquam lo credera!”.

Post octo dies, le discipulos esseva itero insimul in le domo, e Thomas esseva con illes. Quamquam le portas esseva serrate, Jesus veniva e stava inter illes. Ille diceva: “Que le pace sia con vos!”.  Deinde ille diceva a Thomas: “Pone tu digito hic e examina mi manos! Extende tu mano e pone lo in mi costas! Non sia incredule, ma credente!”. Thomas le respondeva: “Mi Senior e mi Deo!”. Jesus le diceva: “Tu credeva proque tu me videva. Beate es illes qui non videva e nonobstante crede.”.

Ora Jesus faceva multe altere signos miraculose in presentia de su discipulos, le quales non es contate in iste libro. Istos, tamen, es registrate ut vos crede que Jesus es le Christo, le Filio de Deo, e ut credente, vos habe vita per le potentia de su nomine”.

Oration

Deo potente e eterne, qui in le mysterio paschal establiva le nove alliantia del reconciliation: concede que tote illes qui renasceva in le communion del Corpore de Christo monstra in lor vitas quod illes professa con lor fide; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, in le seculos del seculos! Amen!