Dominica, le 15 de novembre 2020 – le vinti-quarte dominica post Pentecoste

Textos biblic: Psalmo 123; Judices 4:1-7; 1 Thessalonicenses 5:1-11; Mattheo 25:14-30 con le voces de Paolo Castellina, Simona Cantarella, Péter Kovács, Bob McCarthy, Carmelo Serraino.

Le lecturas biblic de iste dominica pone in evidentia le facto que le labor que Deo nos voca a facer in iste mundo pro restituer lo, recovrar lo, a su proprietario ultime, illo es Deo, es multo difficile, exigente, defiante, e sovente ingrate. Como le quarte lectura nos monstra, tamen, nos non es relinquite a nos ipse, sin ressources. Non solmente a cata un de nos Deo ha date un responsabilitate a accomplir, ma etiam habilitate e talentos. Nos los debe discoperir, developpar e emplear. Isto debe nos incitar, stimular al fiducia e a bannir in nos omne discoragiamento e pigressa. Isto es le exortation del tertie lectura. Le Senior Jesus Christo, sicut ille promitteva, retornara e complira securmente su obra. Nemo pote e debe sentir se inutile, feminas includite, como Debora qui, como nos vide in le secunde lectura, es vocate de Deo a esser prophetessa e judice de Israel. Le prime lectura, finalmente, parla a nos del ambiente sovente hostil in le qual le cristiano se trova. Pro iste ration ille clama le adjuta del Senior e su fortia.

I. Psalmo 123

Prime lectura. Le attitude del christiano coram Deo es de grande humilitate, quia ille comprende quanto grande es le majestate, potentia e grandor de Deo. Ille sape de depender in toto e pro toto de Deo. Ille non hardi mesmo a adressar le su parolas in precaria, excepte que deo ipse le exhorta a facer lo. In le Psalmo 123, le psalmista compara se a un servo ante su patron. in iste mundo, tamen, le christiano es circumferite de personas que coram Deo ha un attitude multo differente de isto. Illes es arrogante e empie, le deride e le defia; isto es sovente lor mesme attitude ante le christianos. Ergo ille pete a Deo de facer cessar tote iste intolerabile situation.

“A te io leva mi oculos, oh Deo, qui habita in le celos. Ecce, sicut le oculos del servos reguarda le mano de lor dominos, sicut le oculos del serva reguarda le mano de su domina, ita nostre oculos reguarda Deo, nostre Senior, donec ille monstra a nos su favor. Monstra a nos tu favor, oh Senior, quia nos ha satis del humiliation infligite nos per le irrisores e del contempto de gente superbe”.

II. Judices 4:1-10 – Debora deveni Judice de Israel

Secunde lectura. Le feminas gaude, al oculos de Deo, de un grande consideration: isto es le ration quia ille las voca mesmo al responsabilitates le plus alte. isto es le caso de Debora, que Deo vocava a devenir prophetessa e judice in Israel. A illa se adressa le israelitas pro accommodar lor querelas private, ma alsi pro peter un consilio experte in lor lucta constante contra lor oppressores: le philisteos. In le caso del rege philistee Jabin, illes prevalera super ille e super su armea, ma le homines de Israel non potera vantar se de iste victoria, quia: “le victoria del Senior super Sisera essera in le manos de un femina!”.

“Post le morte de Ehud, le israelitas de novo faceva lo que es mal ante le oculos de Deo. Assi le Senior les delivrava in le manos de Jabin, rege de Hazor, un rege canaanita. Le commandante de su armea esseva Sisera, qui habitava in le urbe del paganos, Harosheth. Sisera, qui habeva a su commando novem-centos carros de guerra, habeva opprimite le israelitas pro vinti annos. Alora le israelitas clamava adjuta al Senior. In ille tempore, Debora, un prophetessa, filia de Lappidoth, habeva le judicatura de Israel. Illa soleva seder sub le Palma de Debora inter Rama e Bethel in le region collinose de Ephraim. Le israelitas ascendeva ad illa pro accommodar lor querelas. Un die ille mandava vocar Barak, filio de Abinoam, de Kedesh in Nephtali. Illa le diceva: “Isto es lo que le Senior, Deo de Israel te commanda: ‘Congrega al monte Tabor dece milles guerreros del tribos de Nephtali e Zebulon. Al torrente Kishon, io ducera a te Sisera, le commandante del armea de Jabin, insimul a un grande armea. Ibi io te dara victoria super illes. Barak la diceva: “Io vadera solmente si tu veni con me. Si tu tamen non vole venir con me, io non vadera”. Illa diceva: “Certo io venira con te, ma tu non ganiara fama pro te ipse del expedition que tu interprende, quia le victoria del Senior super Sisera essera in le manos de un femina!”. Itaque Debora se levava e vadeva con Barak a Kedesh. A Kedesh Barak congregava le tribos de Zebulon e Nephtali, e dece milles guerreros le sequeva. Debora alsi esseva inter illes”.

III.  1 Thessalonicenses 5:1-11 – Le die del Senior

Tertie lectura. Le battalias spiritual que le christianos debe affrontar in iste mundo es grande e fatigante, le mesmo que lo es le labor que Deo los confideva a servicio de su regno. Illes labora e combatte, tamen, con determination e certitude de victoria, quia Christo retornara e accomplira perfectemente le obra que ille se proponeva facer in iste mundo. Le christianos ha un aptitude positive in lo que illes face secundo le voluntate del Senior: le promissas de Jesus les da consolation e fortia.

“Ora, super le question del tempores e del saisones, fratres e sorores, vos non necessita que io vos scribe. Pois que vos sape multo ben que le Die del Senior venira in le mesme maniera como un fur durante le nocte. Ora, quando on dicera: “Il ha pace e securitate”, alora improvisemente le ruina cadera super illes, como dolores del parto a un femina gravide, e illes certemente non escappara. Ma vos, fratres e sorores, non es in tenebras e ille die non vos surprendera como un fur. Pois que vos omnes es filios del lumine. Nos pertine ni al nocte, ni al tenebras. Dunque nos non debe dormir como le alteres, ma debe remaner alerte e sobrie. Pois que les qui dormi, dormi de nocte e les qui se inebria, se inebria de nocte. Ma pois que nos pertine al jorno, nos debe remaner sobrie e revestir nos con le plastron del fide e del amor, e con le casco de nostre sperantia, illo es, le salvation. Pois que Deo non nos destinava al ira, ma a obtener le salvation per nostre Senior Jesus Christo. Ille moriva pro nos a fin que, sia que nos es alerte o dormi, nos vivera con ille. Ergo, incoragia le unes le alteres, como de facto vos jam face.”.

IV.  Mattheo 25:14-30 – Parabola del tres servitores

Quarte lectura. In le circumstantias in le quales nos nos trova, le labor a facer pro le Senior in iste mundo es sovente fatigante e ingrate. Isto es le ration quia sovente le christiano se demanda si ille es vermente al altessa del situation. Certemente ille lo es, quia le Senior da a cata un de su fideles le habilitates e le talentos necessari “in proportion a lor habilitates”. Nos non ha excusas pro non laborar diligentemente e de bon voluntate, secur que lo que nos face pro le Senior non essera unquam inutile. Il ha semper, tamen qui es pigre e indolente, apathic: illes risca assi de vider se subtraher lo que Deo les dava, ressources que illes non appreciava e non investiva pro le regno de Deo. Isto es le admonition del parabola que nunc nos va audir, le Parabola del tres Servitores, o del Talentos.

“Ancora, le Regno del Celos poterea similar a un homine qui debeva partir pro un longe viage. Assi, ille vocava su servitores e les confideva su proprietate.  A un de illes ille dava cinque talentos, duo a un altere, e un al ultime – dividente los in proportion a lor habilitates. Deinde ille partiva. Le servitor qui habeva recipite cinque talentos incipeva investir ille moneta e lucrava altere cinque talentos. Similemente, le servitor qui habeva recipite duo talentos lucrava duo de plus. Le servitor, tamen, qui habeva recipite un talento, fodeva un cavo in le terreno e celava ibi le pecunia de su domino. Post multe tempore, lor domino retornava de su viage e les vocava a dar conto de como illes habeva empleate su pecunia. Le servitor, al qual ille habeva confidite cinque talentos, le accedeva con cinque in plus, e diceva: “Domino, tu me dava cinque talentos; ecce, con illos io lucrava altere cinque”. E su domino le diceva: “Multo ben, servitor bon e fidel! Tu ha essite fidel in tractar iste parve amonta, assi nunc io te dara responsabilitates ancora plus grande. Vamos celebrar insimul!”. Le servitor qui habeva recipite duo talentos le accedeva e diceva: “Domino, tu me dava duo talentos; ecce, con illos io lucrava altere duo”. E su domino le diceva: “Multo ben, servitor bon e fidel! Tu ha essite fidel in tractar iste parve amonta, assi nunc io te dara responsabilitates ancora plus grande. Vamos celebrar insimul!”. Deinde, le servitor qui habeva recipite un talento le accedeva e diceva: “Domino, io sapeva que tu es un homine aspere: tu recolta messes que tu non seminava, e recollige messes que tu non cultivava. Io timeva perder tu pecunia, assi io lo celava in le terreno. Ecce, io te restitue quid es le tue”. Le domino, tamen, replicava: “Servitor mal e pigre! Si tu sapeva que io recoltava messes que io non seminava e recolligeva messes que io non cultivava, quare tu non depositava mi pecunia in le banca? Al minus io haberea potite reciper de illo alcun interesse!”.  Ille ordinava: “Leva le pecunia ab iste servitor, e da lo a qui ha dece talentos: A les qui ben emplea quid illes recipeva, essera date mesmo de plus e illes habera un abundantia. Ma ab les qui face nihil, mesmo le pauco que illes ha essera portate via. Ora, jecta iste servitor inutile in le tenebras de foras, ubi il habera plorar e stridor de dentes”.

Oration

Senior benedicte, qui ha facite scriber tote le Scripturas Sancte pro nostre instruction: accorda nos de ascoltar los, leger los, marcar los, apprender los e de digerer los interiormente, al fin que nos pote imbraciar e retener sempre le sancte sperantia del vita eterne, que tu ha nos donate per le medio de nostre Salvator Jesus Christo, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, per le seculos del seculos. Amen.