Dominica le 20 de Decembre 2020 – Lecturas biblic

Dominica 20 Decembre 2020 – Quarte dominica de Advento – Lecturas biblic: Psalmo 89:1-4; 19-26; 2 Samuel 7:1-17; Romanos 16:25-27; Luca 1:26-38 con le voces de Paolo Castellina, Simona Cantarella, Bob McCarthy.

Le integre Biblia nos parla re como Deo, pro salvar humanos ab le peccatos e lor consequentias, seligeva pro servir le e realisar Su propositos, personas al quales nullemente nos haberea mesmo imaginate antea. Isto es le caso de David, que Deo selige quam rege de Israel e qui esseva solmente un pastor de oves e de nulle importantia pro le mundo. David deveni, in su persona e regno, le representation de lo que Deo intende complir in iste mundo. Le mesmo occurre  con le juvene Maria de Nazareth, incognite descendente de David, in la qual le eterne Filio de Deo sume carne e sanguine. Le devotion e le disponibilitate a Deo, primo de David e pois, plus tarde, de Maria (inter le multe altere personages que le Biblia nos presenta) es le personas in evidentia in le lecturas biblic de iste quarte dominica de Advento. Illes illustra le surprendente ager de Deo in iste mundo, un ager que defia omne human prevision e pretension.

I. Psalmo 89:1-4; 19-26

Le Psalmo 89, del qual nos va leger un portion solmente, es un canto de laude e de recognoscentia pro Deo e canta Su fidelitate. Deo, de facto, es fidel e ille compli pro su populo tote le promissas que ille ha gravate in le Pacto que ille ha establite con illes, Su electos. Deo confirma iste su promissas a David, un juvene pastor de oves, que ille selige quam rege de Israel. Il essera ab su descendentia que surgera le Messia, le Salvator del mundo. David devenira pro omne generation le illustration vivide del Salvator. David e su regno, tamen, remanera un realitate human limitate e sovente contradictori. Non assi lo essera le Messia, le eterne Filio de Deo devenite homine, qui realisara plenmente le propositos de Deo, infligente un defaite complete a lo que se oppone a ille e a Su eterne propositos.

Io cantara pro semper le misericordia del Senior. Mi bucca proclamara tu veritate de generation a generation. Quia io dice: ‘Tu misericordia es establite in permanentia; in le celos tu erigeva le throno de tu veritate’. Le Senior ha dicite: ‘Io contraheva un pacto con mi electo; io faceva un promissa sub juramento a David, mi servitor: io establira tu descendentes quam reges in eterno e firmara tu throno ab nunc usque al eternitate’. (…)  Tunc tu, oh Senior, parlava per le medio de un vision a tu fidel adherentes e diceva: ‘Io suscitava un guerrero. Io le ha seligite quam rege ab inter le plebe. Io trovava David, mi servitor. Io le consecrava rege con oleo sancte. Mi mano le supportara e mi brachio le reinfortiara. Nulle inimico potera exiger que ille les paga tributos; necun violente oppressor le potera humiliar. Io fullara su inimicos ante ille; io abattera les qui le odia. Mi veritate e mi misericordia essera con ille, e in mi nomine su poter crescera. Io extendera su dominio super le mares e super fluvios’. Ille ipse me invocara dicente: ‘Tu es mi Patre, mi Deo, e le Rocca de mi salvation’”.

II.  2 Samuel 7:1-17  Le promissa que le Senior faceva a David

In iste lectura nos trova un message de Deo adressate a David, rege de Israel. Iste message marca un cambio de direction in le historia del populo de Deo. David desira esser un rege bon e recognoscente. Su regno finalmente pote gauder de stabilitate e securitate, un tempore de ”reposo”, nam le attaccos de su inimicos cessava. Assi ille vole facer lo que un qualcunque bon rege haberea facite pro su Deo: le edification de un templo. Ille vole que Deo ha un bon renomine inter le nationes. David se considera responsabile de su regno e de su futuro. Deo, tamen, interveni. Le texto rende multo clar le facto que Deo, e non ille, es responsabile del regno e de su futuro. Deo non necessita que David gere le regno secundo le standards de iste mundo pro assecurar lo un futuro. In vice de permitter a David edificar le un templo, Deo promitte edificar le “un casa”, illo es un familia dynastic, non un edificio, ma un “casa” que durara pro semper. Deo pone a parte le bon intentiones de David e los substitue con le promissa de un familia e de un regno pro semper. Deo “ambula” con su populo, Ille es “in movimento” e non staticitate. Deo non habita in templos facite per manos human, ma ille convive con humanos qui Le es fidel e obediente.

“Le rege se establiva in su palatio, quia le Senior le dava relevamento ab omne su inimicos. Le rege diceva al propheta Nathan: “Vide, io habita in un palatio facite de ligno de cedro, durante que le Arca de Deo es collocate in le medio de un tenta coriacee!”. Nathan, alora, replicava al rege: “Tote lo que tu ha in mente a facer, face lo, quia le Senior es con te”. Al mesme nocte, tamen, un message del Senior perveniva a Nathan. Illo diceva: “Va e parla a mi servitor David: ‘Isto es lo que dice le Senior: ‘Esque tu pensa esser le homine qui pote edificar un domo in le qual io debe habitar? Io nunquam habitava in un domo desde le die que io faceva sortir le israelitas ex le terra de Egypto usque a iste mesme die. Al contrario, con illes io semper me moveva de un loco al altere con un tenta e un Tabernaculo qua mi habitation. Ubicunque io vadeva con le israelitas, non mesmo un vice io me plangeva de isto con le chefes del tribos israelita, le pastores de Israel, mi populo. Nunquam io les diceva: “Quare vos non me edificava un belle domo de ligno de cedro?”. “Ergo, dice nunc a mi servitor David: ‘Isto es lo que le Senior del universo ha dicite: Io te prendeva ab le pasturas e ab tu labores pastoral pro render te le conductor de mi populo Israel. Io esseva con te ubicunque tu vadeva, e ante te io batteva tote tu inimicos. Nunc io te rendera renominate tanto quanto le homines le plus eminente del terra. Io providera a mi populo de un patria e les establira ibi; illes ibi habitara e non essera unquam plus disturbate. Homines violente non les affligera plus sicut antea, e sicut durante le tempore quando io appunctava judices pro conducer mi populo Israel. Al contrario, io vos dara relevamento ab tote vostre inimicos. Le Senior te declara que Ille mesme establira pro te un casa dynastic. Quando venira le tempore de tu morte, pro succeder te io suscitara tu descendente, un de tu proprie filios, e io establira su regno. Ille edificara un domo – un templo – pro mi nomine. E io establira su throno regal pro semper. Io essera su patre, e ille me essera filio. Quando ille committera peccatos, io le corrigera e disciplinara con le virga, tanto quanto face omne altere patres. Mi misericordia, tamen, non essera removite de ille, sicut io lo removeva de Saul, le qual io amoveva ab coram te. Tu domo e tu regno permanera stabilemente; tu dynastia essera permanente’”. Nathan diceva a David tote iste parolas que le esseva revelate.

III. Romanos 16:25-27

Le breve texto pro hodie trahite ab le epistolas, es le expressiones final del littera del apostolo Paulo al christianos de Roma. Il se tracta de un doxologia. In le liturgia christian, le doxologia es normalmente un exclamation ritual, un formula, un breve hymno, que lauda, exalta e glorifica Deo. Nos ha assi hic un laude a Deo pro le predication de Christo, que conduce al obedientia del fide. In Jesus Christo, Deo faceva cognoscer le salvation a omne nationes. Le secreto que longemente habeva essite celate, es nunc disvelate. Nos, como Paulo, recipeva le commando de Deo a facer le nationes entrar a in iste “secreto”, e a realisar le obedientia que proveni de un fide ver e profunde. Le doxologias non debe expectar le momento in le qual nos audira le angelos cantar le die de Natal. Le doxologias attinge le futuro e lo reporta in le presente. Gloria a Deo pro isto!

“Ora, que tote le gloria vade a Deo, le qual pote reinfortiar vos – justo como dice mi Evangelio. Iste message re Jesus Christo ha revelate su projecto pro gentes de omne nation, un projecto que remaneva celate desde le principio del tempore. Ora, tamen, sicut le prophetas ha predicite e sicut le eterne Deo ha commandate, iste message es proclamate ubicunque inter gentes de omne nation, ut illes alsi le crede e le obedi. Que tote le gloria vade a Deo, le unic sapiente, per Jesus Christo, pro semper. Amen”.

IV. Luca 1:26-38 – Annuncio del nascentia de Jesus, le Messia

Deo interveni pro realisar le antique prophetias in maniera imprevisibile e tanto surprendente que nemo haberea potite disponer le cosas in tal maniera. Le Salvator, le Messia attendite, entra in iste mundo per le medio de un juvene femina, Maria de Nazareth, in Galilea, qui assi deveni su “templo”. Maria esseva un “nemo” qui proveniva de un loco de nulle importantia. Illa e su sponso promittite ha un ascendentia davidic, ma certo illes non ha alco a facer con le establishment politic e religiose de Israel. Illes es personas sin relevantia pro iste mundo. Maria, quanquam devote e juste, es stupefacite e incredule illa mesme de haber essite seligite pro un tal commission. Le ager de Deo surprende e contradice omne human expectationes. Ille selige le sorta de personas al quales nos non haberea unquam pensate. Ille es “le Deo del impossibile”. Deo se revela ubi normalmente nos non quererea e in le maniera que nos non expectarea.

“In le sexte mense del graviditate de Elisabeth, le angelo Gabriel esseva mandate per Deo a in un urbe del Galilea cuje nomine es Nazareth, a un juvenetta fidantiate a un viro appellate Joseph, descendente de David. Le nomine del juvenetta esseva Maria. Le angelo entrava in le domo e la diceva: “Io te saluta, oh favorite del gratia, le Senior es con te!”. Ma illa ipse esseva turbate per tal parolas e illa incipeva cogitar super le significato de un tal salutation. Assi, le angelo la diceva: “Non time, Maria, quia tu trovava gratia apud Deo! Ecce, tu devenira gravide e parturira un filio, e tu debera appellar le Jesus. Ille essera grande e cognoscite como le Filio del Altissimo. Le Senior Deo le dara le throno de su ancestre David. Ille regnara super le populo de Jacobo pro semper e su regno essera eterne”. Maria diceva al angelo: “Quomodo potera isto evenir, nam io nunquam jaceva] con un viro]?”. Le angelo replicava: “Le Spirito Sancte supervenira in te, e le poter del Altissimo te adumbrara. Pro ille ration, le infante que nascera essera sancte; ille essera appellate le Filio de Deo.

“E ecce, Elisabeth, tu cognata, concipeva alsi un filio in su senectute – benque illa esseva considerate sterile, nunc illa es in su sexte mense de graviditate, quia nihil es impossibile a Deo. Assi Maria diceva: “Ecce me, le serviente del Senior! Que isto me occurre secundo tu parola”. Alora le angelo se retirava”.

Oration

Purifica nostre conscientia, Deo omnipotente, visitante lo omne die, a fin que tu Filio Jesus Christo, a su advenimento, trova in nos un palatio preparate pro se; qui vive e regna con te, in le unitate del Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e sempre. Amen.