Dominica le 22 de Novembre 2020 –  Le Christo es Rege – Ultime dominica post Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 100; Ezekiel 34:11-24; Ephesios 1:15-23; Mattheo 25:31-46 con le voces de Paolo Castellina, Simona Cantarella, Péter Kovács, Bob McCarthy, Carmelo Serraino.

Deo ipse, in su soveranitate e conformemente a su character, establi lo que nos debe considerar ver, bon e juste. Ille lo declara e lo defini. In consequentia, il es Deo que establi lo que nos debe considerar false, prave e injuste. De iste ultime cosas, in su sanctitate, Deo se distingue. Deo, ergo, in establir le criterios del ver, del bon, e del juste, judica e opera sancte discriminationes, e le mesmo insenia facer  al creaturas human, qui es creaturas moral e dotate de responsabilitate. Le filios de Deo ha, inde, le deber e le derecto de judicar, distinguer, discerner e discriminar sur le base de tal criterios, e illes mesme es judicate de Deo. Omne singule esser human essera judicate de Deo sur le base de tal criterios de justitia. Isto es lo que Jesus ipse proclama in le quarte lectura biblic de hodie, in le qual ille parla re le Judicamento final, que separara qui essera trovate conforme al criterios moral establite de Deo ab le alteres. In le tertie lectura, trahite ab le epistola al Ephesios, le Apostolo preca ut Deo inspira a su lectores le spirito de cognoscentia, discernimento e sancte judicio, “sapientia spiritual e revelation in vostre crescente cognoscentia de ille – nam le oculos de vostre cordes esseva illuminate”. In le secunde lectura, trahite ab le libro del propheta Ezekiel, nos vide sicut Deo ipse judicara e facera un sancte discrimination intra su populo ipse. Isto es echoate in le Nove Testamento ubi illo dice: “Jam es arrivate le tempore del judicamento, e illo incipera del familia de Deo ipse. Si iste judicamento incipe de nos, qual essera le fin de les qui refusa creder al evangelio de Deo?” (1 Petro 4:17). Le prime lectura recognosce, laudante Deo, Su derecto a regnar e a esser servite. Su populo gaude de isto con recognoscentia.

I. Psalmo 100 – Jubila al Senior, tote le terra!

Le Psalmo 100 es un breve ma intense canto de gaudio e de recognoscentia verso Deo. In illo se releva le exhortation: “Recognosce que le Senior es Deo!”. Ille es le Creator. Sue es le derecto de legiferar e judicar. Tote lo que ille face es bon e juste, e le melior cosas pro nos se trova in le harmonia con su voluntate revelate.

“Jubila al Senior, tote le terra! Servi le Senior con allegressa! Veni coram ille con cantos de gaudio! Recognosce que le Senior es Deo! Ille creava nos, nos es le sues. Nos es su populo, le oves que ille pasce. Entra trans su portas con actiones de gratias! Entra in su cortes con cantos de laude! Regratia le e lauda su nomine! Quia le Senior es bon, su misericordia permane in eterno, e su fidelitate continua de generation a generation”.

II. Ezekiel 34:11-24 – Le bon pastor

Deo esseva, es, e semper essera, fidel a tote le promissas que ille se ingagiava honorar. Non semper assi esseva le attitude de Su populo que, nonobstante illo es vocate al servicio fidel verso Deo, sovente non compli su ingagiamentos e le disobedi. Pro isto illo es judicate, condemnate e punite secundo le terminos ipse del Pacto que lo liga a Deo. Deo debe assi confrontar se con le infidelitate del pastores de Su populo. Ille lo face sia in judicar le infideles, sia in curar se personalmente del victimas de iste infidelitate. In iste texto le obra del Messia, Jesus Christo, es alsi prefigurate: ille es le Bon Pastor per excellentia.

Quia ecce lo que le Senior Deo dice: ‘Ecce, io ipse querera e trovara mi oves! Io essera sicut un pastor qui quere su grege dispergite. Io trovara mi oves e los salvara de omne locos in le quales illos se dispergeva in ille die nebulose e obscur. Io los reportara a casa in lor proprie pais, le terra de Israel ab inter le populos, e los colligera ab nationes estranie. Io los pascera super le montes de Israel, juxta le torrentes e tote le placias habitate de ille terra. Si, io les dara bon terras de pastura super le alte collinas de Israel! Ibi illos jacera sur herbas placente e los pascera in le verdeante pasturas del collinas. Io ipse curara mi oves, io ipse los facera jacer. Isto declara Deo, le Senior. Io querera qui se perdeva e vagava frustra, io los reportara a casa in securitate. Io bandara lor vulneres e consolidara le debiles. Tamen, los que es adipose e forte io custodiara e pascera con mi judicamento!”.

Pro lo que concerne vos, grege mie, isto es lo que dice Deo, le Senior: Ecce, io es sur le puncto de judicar inter ove e ove, inter arietes e capros. Esque il non es satis retener pro vos le melior pasturas? Debe vos alsi calcar le resto de vostre pasturas con vostre pedes? Quando vos bibe aqua munde, debe vos alsi render turbide le resto del aquas, fullante lo con vostre pedes? Quare mi grege deberea mangiar lo que vostre pedes calcava e biber le aqua que vostre pedes rendeva turbide?”.

Ergo, isto es lo que les dice Deo, le Senior: Ecce, io ipse judicara inter le ove adipose e le ove extenuate. Quia vos, oves adipose, repulsava tote le oves infirme con vostre humeros e los colpava con vostre cornos, donec illos se dispergeva foras, io salvara mi grege; illos non plus devenira predas. Io judicara inter ove e ove. Io suscitara super illos un pastor, e ille los pascera – id es: mi servitor David. Ille los pascera e essera lor pastor. Io, le Senior, essera lor Deo, e mi servitor David essera principe in lor medio. Io, le Senior, ha parlate!”.

III. Ephesios 1:15-23 – Prece pro sapientia e revelation

Le populo de Deo debe haber semper conscientia del donos e del privilegios que illo recipeva del gratia de Deo, ma alsi del necessitate de un semper plus grande cognoscentia, sapientia e discernimento. A iste fin se adressa le oration del apostolo Paulo a Deo, ut iste qualitates sia in nos e nos los practica.

“Pro iste ration, quia io audiva re vostre fide in le Senior Jesus Christo e de vostre amor pro tote le sanctos, io non cessa regratiar Deo pro vos omnes quando io face mention de vos in mi preces. Io preca a que le Deo del Senior nostre Jesus Christo, le Patre gloriose, da vos sapientia spiritual e revelation in vostre crescente cognoscentia de ille – nam le oculos de vostre cordes esseva illuminate – assi que vos cognosce qual es le sperantia de su vocation, qual es le ricchessa de su gloriose hereditage in le sanctos, e qual es le incomparabile magnitude de su poter verso nos, credentes, secundo que il esseva exhibite in le exercitio de su immense fortia. Ille exercitava iste fortia in Christo quando ille le resuscitava ex le mortos e le faceva seder a su dextera in le sphera celeste, in un position multo plus eminente de omne principato, autoritate, potentia e domination, e super omne altere nomine que se nomina, non solmente in iste etate, ma anque in lo que venira. Deo poneva omne cosas sub le pedes de Christo e le dava al ecclesia qua su capite supreme. De facto, le ecclesia es le corpore de Christo, le qual replena toto per su presentia”.

IV. Mattheo 25:31-46 – Le judicamento final

Qual essera  le criterios que Deo applicara in judicar nos? Le parolas de Jesus in le sequente su parabola los explica a nos. Si nos los lege superficialmente, tamen, il poterea parer que iste criterios ha a que facer solmente con obras social de solidaritate (si nos los ha practicate o non). Certemente iste obras es un consequentia essential del fide christian e de su stilo de vita. Tamen, quando Jesus parla re actos de solidaritate verso les que ille appella hic “mi fratres e sorores”, ille non se refere a humanos necessitose in general, ma a su discipulos, ingagiate in le proclamation del Evangelio. De facto, Jesus ha dicite: “Quicunque habera facite le voluntate de mi patre, qui es in le celos, tal persona es mi fratre, soror, e matre” (Mattheo 12:48-50). Il es su discipulos qui, in diffunder le Evangelio, es sovente repulsate, persecutate, imprisionate, derobate, e impauperate. Reciper les, e in reciper les, reciper con gaudio le Evangelio, es le mesmo que reciper Jesus ipse. Le criterio del judicamento es ergo le reception del Evangelio. Si solmente bon obras social esseva le criterio del judicamento, le message del Nove Testamento esserea hic contradicite. De facto illo insenia: “Nos sape que nemo es justificate per le obras del Lege, ma per le fidelitate de Jesus Christo. Nos perveniva creder in Jesus Christo, de sorta que nos pote esser justificate per le fidelitate de Christo, e non per le obras del Lege, proque per le obras del Lege nemo essera justificate” (Galatas 2:16).

“Quando le Filio del Homine venira in su gloria e, con ille, omne angelos sancte, tunc ille sedera gloriosemente super su throno. Omne gentes se congregara ante ille e ille separara le personas le unes ab le alteres, sicut un pastor separa le oves ab le capras. Ille ponera le oves a su dextera e le capras a su sinistra. Alora le rege dicera a qui essera a su dextera: ‘Veni, vos qui es benedicite per mi Patre, que vos possede le regno preparate pro vos desde le creation del mundo! Quia io habeva fame e vos me dava nutrimento, io habeva sete e vos me dava alco a biber, io esseva un estraniero e vos me invitava a in vostre domos, io esseva nude e vos me dava vestimentos, io esseva infirme e vos me visitava, io esseva in carcere e vos veniva ad me’. Tunc le justos me respondera: ‘Senior, quando nos te videva haber fame e te nutriva, o haber sete e te dava alco a biber? Quando nos te videva estraniero e te invitava in nostre domos, o nude e te vestiva? Quando nos te videva infirme o in carcere e veniva a te?’. E le rege les respondera: ‘Io vos dice le veritate: quando vos faceva isto a un de mi minime fratres o sorores, vos lo faceva pro me.

Tunc ille dicera a qui essera a su sinistra: ‘Via! Longe de me! Vos maledicte! Vade a in le igne eterne que ha essite preparate pro le diabolo e pro su angelos! Quia io habeva fame e vos me dava nihil a mangiar, io habeva sete e vos me dava nihil a biber. Io esseva un estraniero e vos non me invitava a in vostre domos, nude e vos non me vestiva, infirme e in carcere, e vos non me visitava! Tunc etiam illes respondera: “Senior: quando nos te videva haber fame, o haber sete, o esser un estraniero, o nude, o infirme, o in carcere, e non te dava quecunque tu necessitava?’. Tunc ille les respondera: “Io vos dice le veritate, quando vos non faceva isto a un de iste minimes, vos non lo faceva a me’. E illes vadera al supplicio eterne, ma le justos al vita eterne”.

Oration

Omnipotente e eterne Deo, cuje voluntate es restablir omne cosas in tu Filio amatissime, le Rege del reges e le Senior del seniores: concede in tu misericordia que le populos del terra, disunite e reducite in sclavitude per le peccato, sia liberate e portate insimul sub Su governamento de gratia; qui vive e regna con Te e le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.