Dominica, le 28 de februario 2021 – Lecturas biblic in Interlingua

Dominica, le 28 de Februario 2021 – Secunde dominica de Quaresima

Lecturas biblic: Psalmo 22:22-30; Genesi 17:1-7;15-16; Romanos 4:13-25; Marco 8:31-38 con le voces de Paolo Castellina, Bob McCarthyPéter KovácsCarmelo SerrainoSimona Cantarella.

In le curso del historia multe homines potente habeva ambitiones dismensurate e creava imperios. Con lor systemas de poter e leges, illes aspirava gerer le mundo e mesmo se faceva adorar qua deos. Illes de facto voleva substituer se al Deo ver e vivente, Creator e Senior del universo e a Su leges de justitia. Lor projectos, tamen, semper falleva e lor imperios cadeva miseremente post haber facite disastros innumerabile. Il ha ancora hodie fortias que aspira a dominar le mundo integre, ma illos fallera alsi, implodente in lor contradictiones. In iste mundo condemnate e decadite, tamen, Deo, in su gratia, seligeva pro se un populo con le qual ille establiva un pacto, e per le qual se haberea realisate su projectos de redemption. Iste projectos se realisara e nemo potera impedir los. Intertanto su populo se oppone al tyrannos e testimonia de un stilo de vita secundo le voluntate de Deo. Iste populo es nunc componite de gente ab omne nationes, que reguarda al complimento del promissas de Deo e opera con fiducia. Iste realitate multi-national del populo de Deo es advocate e celebrate in le Psalmo que nos legera hodie. Un texto del libro del Genesis parlara nos del ancestre de tal populo. Un texto del Epistolas nos explicara le spirito de ille ancestre e le criterios de su election. Finalmente, in un texto del Evangelio, Jesus Christo presenta nos le difficultate del mente human a comprender le strategia salvific de Deo e lo que require sequer le como Su discipulos.

I. Psalmo 22:22-30

Le nationes del terra e lor governantes es appellate per iste Psalmo de celebration a converter se al Senior, le Deo ver e vivente qui, con su ordinantias bon e juste pote satisfacer plenmente omne necessitates human. Ille es le Soveran, e Su regno se extende sia sur le terra del viventes sia in le regno del mortos. In iste Psalmo es in evidentia le vision de un mundo in le qual omne futile opposition al soveranitate de Deo essera disfacite.

Io proclamara tu nomine inter mi fratres e sorores. Io te laudara in le medio de tu populo congregate. Lauda le Senior, oh vos omnes qui le time! Glorifica le, tote vos descendentes de Jacobo! Monstra le reverentia, vos omnes, descendentes de Israel! Quia ille non ignorava ni dispreciava le affliction del pauperes, ni ille se averteva ab illes, e quando illes clamava ad ille, ille les exaudiva. Io te laudara in le grande assemblea. Io complira mi votos al presentia de tote les qui te adora. Le pauperes mangiara e essera satisfacite. Tote illes qui quere le Senior, le laudara. Lor cordes exultara con gaudio eterne. Le terra integre recognoscera le Senior e retornara a ille. Tote le familias del nationes se prosternara coram ille. Quia le poter regal pertine al senior. Ille domina super le gentes. Tote le populos prospere del terra se unira al celebration e te adorara; tote illes qui descende in le tumbas se prosternera coram ille, includite illes cuje vita terminara in pulvere. Nostre filios alsi le servira. Generationes futur audira re le meravilias del senior. Su actos de justitia essera contate a illes qui ancora non ha nascite. Illes audira re tote lo que ille faceva.

II. Genesis 17:1-8;15-16

Abraham, que nos incontra in iste texto, es considerate in le Biblia “le patre del credentes. Ille, con su uxor Sara, es ostendite non solmente qua le progenitor del israelitas ma, spiritualmente, alsi de personas in multe altere nationes qui se pone in relation a Deo in le mesme maniera de Abraham. In iste episodio nos vide como Deo modifica lor nomines: ab Abram a Abraham e ab Sarai a Sara. Le nove nomines simila al vetules, ma lor significato es differente. Isto indica quomodo Deo da un nove significato al vita de illes que Ille selige pro pertiner le in maniera special.

Postquam Abram attingeva le etate de novanta novem annos, le Senior le appareva e le diceva: “Io es le Deo omnipotente: servi me fidelmente e sia irreprochabile! Alora io confirmara mi pacto inter te e me, e io te dara un multitude de descendentes”. In audir isto, Abram se prosterneva con le facie a terra e Deo le diceva: “Ecce mi pacto con te! Tu essera le patre de un multitude de nationes. Tu nomine non essera plus Abram, sed tu essera appellate Abraham, quia io te rendera patre de multe gentes. Io te rendera extrememente fructuose. Tu descendentes devenira multe nationes, e inter illos il habera reges! Io confirmara mi pacto perpetue inter me e te. Illo se extendera a tu descendentes post te per tote lor generationes. Io essera tu Deo e le Deo de tu descendentes post te. Io dara le integre terra de Canaan – le terra in le qual tu nunc reside – a te e a tu descendentes post te qua possession permanente. Io essera lor Deo. (…) Deinde Deo diceva a Abraham: “Tu non plus vocara Sarai, tu uxor con ille nomine, ma con le nomine de Sara. Io la benedicera e per su medio illa te dara un filio. Io la benedicera e illa devenira le matre de nationes. Reges de populos venira ex illa!”.

III. Romanos 4:13-25

Le vicissitudes de Abraham es explicate in iste texto representative del apostolo Paulo. In illo se exalta le gratia de Deo como le sol causa efficiente del election al salvation e de tote le promissas de Deo ligate a illo. Deo habeva considerate Abraham un homine juste coram Ille non propter su obedientia al Lege, ma propter su insoccutibile fiducia in Deo e in Su promissas, e contra omne evidentias contrari. Obedientia al Lege de Deo esseva un consequentia de su fide. Le populo de Deo, formate de personas de omne nationes e tempores, es le populo que vive in le spirito de Abraham, spirito que trova in Jesus Christo su completion ultime.

Pois que le promissa facite a Abraham o a su descendentes, que ille haberea hereditate le mundo, non se compliva per medio del observantia del lege, ma per medio del justification que veni del fide. Proque si illes deveniva heredes per medio de lor observantia del lege, le fide esserea van e le promissa esserea nullificate. De facto le lege produce ira, proque ubi il non ha lege il non ha mesmo transgressiones. Pro iste ration, le justification se obtene per le medio del fide, proque illo sia secundo le gratia, con le resultato que le promissa es certe pro tote le descendentes – non solmente pro illes qui es subjecte al Lege, ma alsi pro illes qui ha le mesme fide como Abraham, le qual es le patre de nos omnes (como il es scribite, “Io te rendeva patre de multe nationes”). Ille es nostre patre coram le Deo in le qual ille credeva – le Deo que da vita al mortos e appella al existentia lo que ancora non existe, como si illos existeva. Abraham credeva in sperantia contra sperantia, con le resultato que ille deveniva le patre de multe nationes secundo lo que ille habeva dicite: “assi essera tu descendentes”. Su fide non diminueva quando ille considerava su proprie corpore como jam morte (proque ille esseva jam de quasi 100 annos) e le sterilitate del utero de Sara. Ille non hesitava incredule ante le promissa de Deo, ma su fide deveniva plus forte e in isto ille glorificava Deo. Abraham esseva plenmente convincite de lo que Deo le habeva promittite e que Deo esseva potente a realisar lo. Indubitabilemente tote isto esseva creditate a Abraham como justitia. In ultra, non solmente pro ille il es scribite que su fide le esseva creditate, ma alsi pro nos, al quales nostre fide essera similemente creditate, nos qui crede in qui resuscitava del mortos, nostre Senior Jesus Christo, le qual esseva livrate al judicio a causa de nostre transgressiones e resuscitate pro nostre justification.

IV. Marco 8:31-38

Le maniera in le qual se actuava e se actua le eterne propositos de Deo pro le salvation ab le peccato per le medio del Persona e obra de Jesus Christo, sovente conflige contra le sapientia de iste mundo que lo volerea alteremente. Le apostolo Petro ipse non lo habeva comprendite tanto que ille mesmo habeva essayate de dissuader Jesus de emplear lo. Jesus reage con fortia e affirma qual es le implicationes del discipulato – lo que significa sequer Le.

Alora Jesus incipeva docer les que le Filio del Homine debera patir multo e esser reprobate per le seniores, le summe sacerdotes e le expertos del Lege, esser occidite e, post tres dies, resurger. Ille parlava francamente re isto. Assi Petro le prendeva a parte e incipeva reprochar le. Jesus, tamen, se verteva e, reguardante su discipulos, reprochava Petro e le diceva: “Vade retro me, Satan, quia tu vide le cosas simplemente del puncto de vista human e non del puncto de vista de Deo!”.

Deinde, Jesus, convocate le turba con su discipulos, les diceva: “Si alcuno vole sequer me, que ille denega se ipse, prende su cruce e seque me. De facto, quicunque vole salvar su vita lo perdera, ma quicunque perde su vita propter me e le evangelio, lo salvara. Qual beneficio poterea unquam haber un homine si ille lucra le mundo integre ipse a detrimento de su anima? Quid poterea un homine dar in excambio pro su anima? Si alcuno se vergonia de me e de mi parolas in iste generation plen de adulteros e de peccatores, anque le Filio del homine se vergoniara de ille quando ille retornara in le gloria de su Patre con le angelos sancte”.

Oration

Oh Deo, cuje gloria es in tu misericordia: sia patiente con tote illes qui abandonava tu vias e se perdeva e reporta les con corde repentite e fide firme pro imbraciar e tener firme le veritate immutabile de tu parola, Jesus Christo, tu Filio; qui con te e con le Spirito Sancte vive e regna, un sol Deo, in le seculos del seculos. Amen.