Dominica, le 28 de martio 2021 – Lecturas biblic in Interlingua

Dominica, le 28 de martio 2021 – Dominica del Palmas

Textos biblic: Psalmo 31:9-16; Isaia 50:1-9; Philippenses 2:5-11; Marco 15:1-39, con le voces de Paolo Castellina, Simona Cantarella, Bob McCarthy, Carmelo Serraino, Péter Kovacs. Musicas ab “Le Messia” de G. F. Haendel e “Le Passion secundo Marco”, de J. S. Bach reconstruite de Ton Koopman

In iste septimana ante le celebration del Pascha cristian, traditionalmente appellate “le septimana sancte” o “de Passion”, nos commemora le suffrentia e  le morte del Salvator Jesus Christo. Nos lo face per le medio de duo textos prophetic del Vetule Testamento que parla nos re isto, e alsi per le medio de un antique confession de fide in forma poetic que le apostolo Paulo propone in su epistola al Philippenses. Nos lassara, finalmente, que le conto del Passion del Christo secundo Marco parla nos per se ipse e transmitte nos tote le horror de lo que le eveniva. Illo revela nos como illo sia non solmente le consequentia de nostre peccatos, ma alsi le instrumento ipse que Deo emplea pro realisar nostre salvation de illos. Como il esseva un vice observate, le evangelios es le conto del suffrentias e del morte de Jesus con un longe introduction e su gloriose final.

1. Psalmo 31:9-16

Le contexto original de iste Psalmo es le suffrentia de David, rege de Israel, quando ille esseva persequite per su adversarios. Sicut, tamen, altere textos del Vetule Testamento, “il esseva necesse que le Scriptura Sante se compliva [in le maniera que il] esseva predicite multe tempore retro del Spirito Sante per le bucca del rege David” (Actos 1:16). De facto, dramaticamente, iste texto, como alsi alteres simile, parla nos del suffrentias indicibile del Christo, qui portava sur se le consequentias del peccato de illes al quales Deo concede le gratia ut illes sia liberate de illo.

“Habe misericordia pro me, Senior, quia io es tribulate! Mi oculos es turbate de amaritude, io perdeva tote mi fortias. Quia mi vita se approxima a terminar in dolor, mi annos in gemitos; le peccato ha exhaurite mi fortias, e mi ossos ha devenite fragile. Propter tote mi inimicos le gente me disprecia, mi vicinos es consternate in vider me tanto suffrer; illes qui me cognosce es horrificate de mi condition; illes qui me vide foras per le vias fugi ab me. Io esseva oblidate de omnes sicut un homine qui moriva e nemo plus pensa a ille. Io es considerate tam inutile quam un vaso infringite. Io ha audite tote le rumor que se diffundeva a mi reguardo, le novas terrificante que proveni de omne direction. Quando illes conspira contra me, illes cogita como illes poterea facer terminar mi vita. Nonobstante tote isto, io confide in te. Io declara: “Tu es mi Deo!”. Mi destino es in tu manos solmente. Libera me del manos de mi inimicos e de les que me perseque! Surride a tu servitor! Libera me propter tu fidelitate!“.

2.  Isaia 50:1-9 – Le Servitor obediente del Senior

Le suffrentias del Christo pro nostre redemption es alsi prophetisate de iste texto, que pone in particular evidentia le determination de Jesus a supportar con dignitate le insultos al quales ille es subjectate, certe del significato e successo ultime de lo que ille interprendeva.

“Isto es lo que le Senior dice: “Ubi es le certification de repudio de vostre matre per le qual io la dimitteva? O al qual de vostre creditores io vos vendeva? Ecce, vos esseva vendite propter vostre iniquitates. Il es propter vostre scelerate actos que vostre matre esseva dimittite. Quare il habeva necuno ibi quando io ha venite? Quare nemo respondeva quando io vocava? Esque il es quia io ha nulle poter de salvar? No, illo non es le ration. De facto io pote parlar al mar e facer lo exsiccar! Io poterea transformar fluvios in desertos coperite per pisces morte pro manco de aqua. Io poterea vestir le celos con vestes de lucto. Io poterea coperir los con vestes de sacco”.

Le Senior Deo me dava le capacitate de esser su portavoce, ut io sape dar un parola de consolation a illes qui es lasse. Ille me evelia cata matino, mane ille me rende allerte ut io le presta le debite attention como face omne discipulo con su magistro. Le soveran Senior me ha parlate clarmente. Io non me rebellava, io non me reverteva. Io offereva mi dorso a les qui me percuteva e mi genas a les qui me evelleva le barba. Io non averteva mi facie ante a insultos e sputos. Le Senior Deo es mi auxiliator: io sape que io non essera avergoniate. Juxta me es ille qui me justifica: qui osarea portar accusationes contra me? Ubi es mi accusatores? Que illes se approcha! Ecce, le Senior Deo es mi auxiliator, qui poterea condemnar me? Tote mi inimicos essera destruite sicut vetule vestimentos mangiate per tineas!”.

III.  Philippenses 2:5-11

In iste texto, le apostolo Paulo probabilemente emplea un canto del prime christianos o un confession de fide, pro vocar su lectores al imitation del humilitate del Senior e Salvator Jesus Christo. In iste parolas, tamen, il es condensate le theologia christian integre e le propositos ultime que Deo ha pro nos.

“Vos deberea haber le unes verso le alteres le mesme attitude de Christo. De facto, benque ille esseva Deo, ille non considerava su equalitate con Deo qualcosa pro exploitar a su proprie avantage, ma ille vacuava se ipse e assumeva le condition de servitor; ille se faceva simile al altere homines e, in participar al natura human, ille se humiliava e deveniva obediente usque al morte  – e mesmo al morte sur un cruce! Pro iste ration Deo le exaltava e le dava un nomine superior a qualcunque altere nomine, de sorta que cata genu se flecte al nomine de Jesus – in celo, sur le Terra e sub le Terra – e omne lingua confessa que Jesus Christo es le Senior, al gloria de Deo, le Patre”.

IV. Marco 15:1-39

Le conto del suffrentia e morte de nostre Senior e Salvator Jesus Christo, que nos audira in le version del evangelio de Marco, es ben cognoscite. Se tracta, tamen, de multo plus que un chronica. Illo debe esser pro nos le objecto de un attente e repetite ascolto e meditation, ut illo descende in le profunditate de nostre cordes pro dar nos le conscientia de usque a qual puncto le amor de Deo perveniva pro salvar nos de nostre peccatos e del condemnation que pro illos nos merita.

Mane, si tosto que illes habeva planate que facer, le summe sacerdotes con le seniores e le expertos del lege – le integre alte consilio – faceva ligar Jesus, le conduceva via e le consignava a Pilato, le governator roman. Deinde, Pilato le interrogava e le quereva; “Es tu le rege del judeos?”. Jesus replicava: “Tu lo dice”. Alora le summe sacerdotes incipeva accusar le de multe crimines. E Pilato de novo le quereva: “Ha tu nihil a dicer re tote isto? Vide quante accusationes es portate contra te!”. Jesus, tamen, non le respondeva plus ultra, e Pilato esseva multo surprendite de isto.

Durante le celebration del Pascha, le governator soleva disincarcerar un prisionero al requesta del populo. Un del prisioneros in ille tempore esseva Barabbas, un rebello qui habeva committite un homicidio durante un sedition. Le turba ascendeva e incipeva rogar pro illes le dimission de un prisionero, secundo le costume.

Inde Pilato les quereva: “Vole vos que io vos remitte le rege del judeos?”. Quia ille sapeva que le summe sacerdotes le habeva consignate Jesus propter invidia.  Le sacerdotes, tamen, instigava le turba a demandar le dimission de Barabbas e non de Jesus. Alora Pilato les respondeva e diceva: “Quid ergo vole vos que io face con le rege del judeos?”. Illes clamava: “Crucifige le!”. Pilato les diceva: “Quare? Qual crimine ille committeva?”. Illes, tamen, clamava con ancora plus fortia: “Crucifige le!”. Alora Pilato, volente satisfacer le populo, les dimitteva Barabbas. Deinde, post haber facite flagellar Jesus, ordinava que ille esseva crucifigite.

Le milites conduceva Jesus a in le corte del palatio – id es le Pretorio, le residentia del governator – e convocava ibi le integre cohorte. Illes le revestiva con un roba purpuree e, faciente un corona de spinas, lo poneva sur su capite. Pois illes incipeva salutar le dicente: “Ave, rege del judeos!”. Illes percuteva repetitemente su capite con un baston, le conspueva e, geniculante se ante ille, le rendeva homage. Quando finalmente illes terminava derider le, illes le levava le tunica purpuree e le revestiva de novo con su proprie vestimentos. Deinde, illes le conduceva via ut esser crucifigite.

Le milites fortiava un passante, qui proveniva justo tunc del campania, a portar le cruce de Jesus. Su nomine esseva Simon, de Cyrene, le patre de Alexandro e Rufo. Illes assi duceva Jesus a un loco appellate Golgotha (que significa “Loco del Cranio” o Calvario). Illes le offereva a biber vino miscite con myrrha, ma ille lo refusava. Assi, illes le clavava a un cruce. Deinde, illes divideva inter se su vestimentos e jocava al datos pro decider qui haberea prendite le pecias de illos. Il esseva novem horas del matino quando illes le crucifigeva. Sur le inscription que registrava le accusation que le esseva facite, il esseva scribite: “Le Rege del Judeos”. Illes crucifigeva alsi apud ille duo piliatores, un a su dextera e un a su sinistra. Assi se compliva le Scriptura que dice: “Ille esseva includite inter malfactores”. Le passantes le vilificava e succuteva lor capites dicente: “Ah! Tu qui diceva que haberea destruite le templo e reedificate lo in tres dies, salva te ipse e descende del cruce!”. In le mesme maniera, etiam le summe sacerdotes – insimul al expertos del lege – le irrideva inter se ipse: “Ille salvava alteres, ma non pote salvar se ipse. Que le Christo, le rege de Israel, descende nunc del cruce, ut nos vide e crede!”. Etiam illes qui habeva essite crucifigite apud ille le ludificava.

A mediedie tenebras cadeva per le tote terra usque a tres horas. Pois, a tres horas, Jesus exclamava in alte voce: “Heloi, Heloi, lema sabacthani?”, que significa: “Deo mie, Deo mie, quare tu me derelinqueva?”. Quando alcuno del circumstantes audiva isto, illes diceva: “Ecce, ille voca le propheta Elia!”. Alora, alcuno curreva, impleva de aceto un spongia, lo poneva super un canna, e lo dava a Jesus pro facer le biber, dicente: “Attende, vamos vider si Elia veni e le face descender!”. Alora Jesus emitteva itero un alte crito e expirava. In ille momento le cortina in le sanctuario del Templo se scindeva in duo, de alto a basso. Quando le centurion roman, qui le stava avante, videva como Jesus habeva expirate, exclamava: “Vero, iste homine esseva le Filio de Deo!”.

Oration

Oh Deo, potente e eterne! In tu tenere amor pro le humanitate tu mandava tu Filio Jesus Christo, nostre Salvator, a sumer in se ipse nostre natura e a suffrer le morte sur un cruce, dante nos le exemplo de su grande humilitate; que nos cammina sur le via de su suffrentia e participa a su resurrection; per Jesus Christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un Deo solmente, in le seculos del seculos. Amen.