Dominica le 29 de Novembre 2020 – Lecturas biblic in Interlingua

Dominica le 29 de Novembre 2020 – Prime dominica de Advento

Lecturas bìblic: Psalmo 80; Isaia 64:1-9; 1 Corinthios 1:3-9; Marco 13:24-37 con le voces de Paolo Castellina, Carmelo Serraino, Bob McCarthy, Simona Cantarella, Péter Kovacs

Le periodo del tradition cristian occidental que precede le celebration del nascentia del Salvator Jesus Christo, se appella “Advento”. Iste termino deriva del Latino, e significa “advenimento” o “venita”. Le nove anno liturgic incipe justo de ille tempore. Le lecturas biblic de iste periodo resume le concepto del expectation e del reception de Ille, del qual depende nostre destino temporal e eterne, e que con gaudio nos servi. In evidentia in le prime lectura, le Psalmo 80, es le concepto prophetic del “planton” (le Christo) qui nasce in le “vinia” de Israel. In le texto sequente ab le libro del propheta Isaia, on trova le imagine de Ille qui “divelle le celos” e descende pro provider, propter su gratia, lo que necessita a peccatores, cuje vita esserea solmente destinate al ruina. In le tertie lectura le christianos es exhortate per le Apostolo a respicer con grande expectation le manifestation final del Salvator, qui complira le obra que esseva initiate in illes. In le quarte lectura, finalmente, ab le Evangelio secundo Marco, le prime christianos, qui expecta le retorno del Christo, es ponite in relation al difficile defias e probas que illes debera confrontar in le tempore de lor generation. Jesus non occulta a lor oculos que, qua su discipulos, illes habera multe difficultates, ma a illos Jesus les prepara e les fortifica. Ille les exhorta al perseverantia, confidente que tote le propositos de salvation in Christo essera certemente accomplite.

I. Psalmo 80 – Le populo de Deo es como un vinia

Le ambiente in le qual historicamente surge le Salvator Jesu Christo es Israel, su populo electe e le terra que Deo les concedeva. In iste texto, ma non solmente hic, Israel es comparate a un belle vinia que appare al Mar Mediterranee “in position strategic”. Plantate, curate e sustenite de Deo ipse, sovente illo non le responde como illo deberea. Il es lor infidelitates e peccatos que ruina le sperate abundante vindemia. Illo, tamen, non es derelinquite ab Deo, a causa de Su gratia e promissas. Israel remane central pro le complimento del eterne propositos de Deo – in le passato, in le presente e pro le futuro.

“Oh pastor de Israel, presta attention: tu, qui conduce Joseph sicut un grege de oves. Tu, qui sede inthronate super le cherubim, revela tu splendor! Coram Ephraim, Benjamin e Manasse, revela tu potentia! Veni e salva nos! Oh Deo, converte nos! Que tu facie monstra tu favor a nos e nos va esser liberate! Oh, Senior del universo: quanto longemente tu continuara esser irascite contra tu populo, durante que illes te preca? Tu nos nutriva con le pan del lacrimas; tu dava nos a biber lacrimas copiose. Tu poneva nos in contradiction a nostre vicinos, e nostre inimicos nos insulta. Oh Deo del universo, converte nos!  Que tu facie monstra tu favor a nos e nos va esser liberate! Tu eradicava un vinia de Egypto; tu expelleva nationes e lo transplantava. Pro illo tu purgava le terreno; su radices se plantava e impleva le terra. Le montes esseva coperite per su umbra e su brancas se elevava mesmo super le cedros del Libano. Su brancas attingeva le Mar Mediterranee e su plantones le fluvio Euphrates. Quare tu disrumpeva le muros del vinia, tanto que tote les qui transi collige su fructos? Le ursos salvage del foreste lo ruina; le insectos del campos se nutri de illo. Oh Deo del universo, retorna! Respice del celo, vide e custodia iste vinia, le radices que tu mano dextere plantava; le plantones que tu faceva crescer! Illo jace comburite e taliate. Que les qui lo faceva mori propter tu reproches! Que tu supporto sia con ille que tu seligeva, con ille que tu educava pro te ipse. Alora nos non plus nos avertera de te. Vivifica nos e nos invocara tu nomine! Oh Senior, Deo del universo, converte nos! Que tu facie monstra tu favor a nos e nos va esser liberate!“.

II. Secunde lectura: Isaia 64:1-9

Iste texto es un confession de peccato e un precaria. Illo se appella a Deo, le Deo ver e vivente, ut ille se manifesta in Su gloria e elimina de iste mundo le idolos impotente e mute. Non solmente, ma ut ille elimina le corruption moral e spiritual inducite in nos per le peccato e le condemnation que nos merita. Coram le sanctitate de Deo, nos e nostre obras es polluite e inutile: illos non conduce a nostre justification. De iste obras nos non pote vantar nos in alicun maniera. Nos pote solmente sperar in le obra de Deo, qui, como un ollero, plasma nos, propter solmente Su gratia. Ille prende nostre pasta ruinate e modella nos de novo secundo le imagine de Christo: l’unic possibile nostre Salvator.

“Oh, si tu solmente divelleva le celos e descendeva! Mesmo le montes tremerea in tu presentia! Sicut le foco igni le ligno e face bullir le aqua, tu advenimento facerea turbar le gentes e tu adversario cognoscerea qui tu es! Quando in le passato tu operava miraculos impressionante que nos non expectava, tu descendeva e mesmo le montes incipeva tremer in tu presentia! Desde le tempores antique, nemo audiva o percipeva, e nulle oculo videva un deo como tu, qui opera pro les qui le expecta. Tu subveni a les qui se allegra in facer lo que es juste, qui observa tu commandamentos. Ecce, tu irasceva quia nos los violava continuemente. Como ergo poterea gente como nos esser salvate?  Nos omnes es simile a gente immunde e nostre si-dicite actos de justitia a tu oculos es simile a pannellos polluite. Nos omnes marcesce sicut folios; propter nostre peccatos nos es como folios sufflate via del vento. Nemo invoca tu nomine o face un effortio pro approximar se a te. Quia tu nos ha rejectate e derelinquite al consequentias de nostre iniquitates. E nunc, Senior, tu es nostre patre, nos es le argilla e tu es nostre ollero, nos omnes es le productos de tu manos. Senior! Non esser nimis irascite ad nos! Non plus rememora nostre iniquitates! Ecce, respice, nos omnes es tu populo!”.

III. 1 Corinthios 1:3-9

Le gratia de Deo in Christo Jesus prendeva illes qui Ille vocava a Se e les rendeva nove creaturas inricchente les de omne bon dono del celo. Le salvation es un processo gradual que pervenira a su complimento final al retorno de Christo. Le christianos es hic appellate a spectar con fiducia ille die con perseverantia.

“Gratia e pace a vos de Deo, nostre Patre e del Senior Jesus Christo! Io semper regratia a mi Deo pro vos a causa del gratia de Deo que esseva date a vos in Christo Jesus. Pois que in ille vos esseva inricchite in omne maniera, con omne eloquentia e con omne sorta de cognoscentia, proque lo que nos testificava super Christo esseva confirmate inter vos, tanto que nunc vos non manca de ulle charisma, in le vive expectation del manifestation de nostre Senior Jesus Christo. Ille alsi confirmara vos usque al fin, a fin que vos sia trovate irreprochabile in le die de nostre Senior Jesus Christo. Deo es fidel: per ille vos esseva appellate al communion con su Filio, Jesus Christo, nostre Senior”.

IV. Marco 13:24-37 – Le advenimento del Filio del Homine

Secundo le perspectiva biblic, iste mundo, a causa del peccato, es sicut un plano inclinate que lo face glissar a basso verso le disastro final. Illo se crucia, tamen, con le obra del Salvator Jesus Christo, que accorda le gratia del salvation a multes. Nos debe viver pro le momento super iste plano inclinate e pulsate alsi a laber a basso con le alteres. Qua christianos nos debe suffrer hic multe difficultates. Propter isto, Jesus prepara nos a affrontar iste difficultate con su fortia e sapientia. Finalmente nos non glissara plus a basso a in le precipitio del perdition: su expectate retorno essere le complimento de nostre recuperation. Nulle causa de timer!

“Sed in ille dies, post ille tribulation, le Sol se obscurara e Luna non plus dara su splendor; le stellas cadera del celo, e le potentias que es in le celos essera succutite. Tunc omnes videra le Filio del Homine veniente in le nubes con grande potentia e gloria. E tunc ille mandara angelos e illes congregara su electos ubicunque illes se trova, mesmo si illes essera al confinios del terra o del celo. Apprende le significato del parabola re le fichiero. Quandocunque su brancas deveni tenere e germina su folios, vos comprende que le estate es proxime. Assi anque vos, quando vos vide que iste cosas eveni, que vos sape que ille es proxime a venir, justo al porta! Io dice vos le veritate, iste generation non passara, donec toto se complira. Celo e terra disparera, ma mi parolas nunquam disparera. Concernente le die o le hora quando iste cosas evenira: nemo los sape – ni le angelos in le celo, ni le Filio, ma solmente le Patre los sape.  Presta attention! Sia alerte! Quia vos non sape quando su tempore venira. Isto es sicut un homine qui parti pro un viage. Ille quitava su domo e lassava su servitores a superintender lo, assignante a cata un de illes su carga e ille commandava al portero de vigilar. Vigila, ergo, quia vos non sape quando le senior venira – sia a medienocte o al canto del gallo, mane! Alteremente, ille poterea trovar vos dormiente quando ille retorna subito. Quid io vos dice, io lo dice a omnes: Vigila!”.

Oration

Omnipotente Deo, da nos le gratia de rejectar le obras del tenebras e de vestir nos del armatura del lumine, nunc, in le momento de iste vita mortal in le qual tu Filio Jesus Christo veniva visitar nos in grande humilitate; ut, in le ultime die, quando ille retornara in su gloriose majestate pro judicar le viventes e le mortos, nos resurge a vita immortal; propter ille qui vive e regna con te e con lo Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.