Dominica le 8 de Novembre 2020 –  le vinti-tertie dominica post Pentecoste Lecturas biblic: Psalmo 78:1-7; Josue 24:1-28; 1 Thessalonicenses 4:13-18; Mattheo 25:1-13 con le voces de Paolo Castellina, Simona Cantarella, Péter Kovács, Bob McCarthy, Carmelo Serraino

“Nos non vole que vos sia ignorante, fratres e sorores”. Le fortia del fide hebraic e christian se trova in le instruction. Deo es Patre e Magistro, qui doce a su filios e filias “le factos del vita” e como responder a illos. Ille les doce pro lo que reguarda le passato, le presente e le futuro. Ille subleva le velo que los coperi celante los de nostre vista, nos prende conscientia de illos e responde consequentemente. Iste cognoscentia nos retransmitte a nostre filios e filias, natural e spiritual, e isto de generation a generation. Ecce lo que presenta a nos le Psalmo de hodie, le parolas final de Josue, le apostolo Paulo e Jesus ipse. Isto es un parola de revelation e de sapientia que inspira a nos sperantia, fiducia in Deo e fortia.

I.

Como Patre, genitor, Deo respice su filios e filias, se occupa de illes, es presente, se pone a lor disposition. Con illes Ille parla, communica, doce, les accompania, les guida, les reprocha pro lor bon. Illes Le ascolta con attention e fiducia, illes se dispone a apprender. Deo es exemplo e modello pro cata patre e matre christian verso lor filios e filias, natural o spiritual. Isto eveni de generation a generation pro le populo de Deo. Ecce lo que pone in evidentia le prime parte del Psalmo 78 que nunc nos va audir.

78. Oh populo mie, attende a mi inseniamento

“Oh populo mie, attende a mi inseniamento; aperi vostre aures e audi le parolas que sorti de mi bucca. Quia io te parlara con parabolas, io te inseniara lectiones celate de nostre passato – historias que nos audiva e cognosce, historias que nostre ancestres nos transmitteva. Nos non occultara iste veritates ab nostre infantes; nos contara al proxime generation re le gloriose actos del Senior, su potentia e su meraviliose prodigios. Quia ille establiva su leges pro Jacobo; ille dava su instructiones a Israel. Ille commandava a nostre ancestres facer los cognoscer a lor infantes, ut le proxime generation los cognosce – mesmo le filios que ancora non nasceva – e illes, a lor vices, surgera e los narrara a lor filios. Assi cata generation ponera de novo su sperantia in Deo, non oblidara le obras de Deo e custodiara su commandamentos”.

II.

Moses esseva un homine completemente consecrate a Deo. Le Parola que ille habeva recipite de Deo, ille lo retransmitte fidelmente a su filio spiritual, Josue, qui ille rendera su successor confidite e leader del populo de Deo. A su vice, Josue imita le virtutes de Moses e consecra se ipse completemente a Deo, ille “selige” Deo. Isto es justo lo que ille se expecta del populo que ille es appellate a guidar: un precise selection, sequite per un coherente e jurate ingagiamento personal e collective verso le Deo ver e vivente. Audi quid Josue dice a Israel in le ultime capitulo del libro que porta su nomine.

Josue 24:1-4; 14-28

“Josue congregava omne le tribos de Israel in Sichem. Ille convocava le seniores, le rectores, le judices e le capites de Israel, e illes se presentava coram Deo. Josue diceva a tote le populo: “Isto es lo que le Senior, Deo de Israel, ha dicite: ‘Ab initio, vostre ancestres habitava trans le Fluvio Euphrate, includite Terah, patre de Abraham e Nahor. Illes adorava deos alien, ma io prendeva vostre patre Abraham ab trans le Euphrate, e le conduceva a in le terra de Canaan. Io rendeva su numerose descendentes: Io le dava Isaac e a Isaac io dava Jacobo e Esau” (…). Nunc ergo, time le Senior e servi le de tote corde. Elimina pro sempre le idolos que vostre ancestres adorava quando illes viveva in Mesopotamia e in Egypto. Servi le Senior solmente! Si, tamen, vos reputa que il es mal servir le Senior, alora selige hodie qui vos vole servir! Esque vos prefere le deos que vostre ancestres serviva in Mesopotamia o forsan le deos del amoritas, in cuje terra vos nunc habita? Io, tamen, con mi familia, nos servira le Senior”. Le populo respondeva: “Nos nunquam abandonara le Senior pro servir deos alien! De facto il es le Senior, nostre Deo, qui liberava nos e nostre ancestres ab le sclavitude in le terra de Egypto. Ille faceva potente miraculos ante nostre proprie oculos. Ille semper nos protegeva durante nostre marcha in le deserto e quando nos transiva inter gentes hostil. Il esseva le Senior, qui expelleva le amoritas e le altere gentes que habitava in iste terra. Igitur, nos alsi servira le Senior, quia ille es nostre Deo!”. Josue, tamen, preveniva le populo con iste parolas: “Vos non es capabile servir le Senior, quia ille es un Deo sancte e jelose. Ille non pardonara vostre rebellion e vostre peccatos. Si vos abandona le Senior e incipe servir deos alien, ille se revertera contra vos; ille vos affligera e destruera, mesmo si ille antea vos habeva beneficiate. Le populo, tamen, respondeva a Josue: “No, nos servira le Senior!”. Alora Josue diceva al populo: “Vos es testes contra vos mesme que vos seligeva le Senior ut servir le”. “Si,”, illes replicava, “nos ipse es testes de lo que nos justo diceva”. Josue diceva: “Nunc ergo, destrue le idolos que es inter vos, e verte vostre cordes verso le Senior, le Deo de Israel”. Le populo diceva a Josue: “Nos servira le Senior, nostre Deo. Nos obedira a ille solmente”. Igitur, in ille die, a Sichem, Josue contraheva un pacto con le populo, ingagiante les a sequer le decretos e le regulas del Senior. Josue scribeva iste parolas in le Libro del Leges de Deo. Deinde ille prendeva un grande lapide e lo erigeva ibi sub le querco apud le Sanctuario del Senior. Josue diceva a tote le populo: “Iste lapide ha audite toto lo que le Senior ha nos dicite. Illo essera un testimonio contra vos, si vos postea volera denegar vostre Deo”. Alora Josue dimitteva le populo e cata uno retornava al portion de terra que le habeva essite apportionate”.

III.

In le sequente lectura trahite ab le prime epistola al Thessalonicenses, le apostolo Paulo continua instruer su filios spiritual (e nos con illes) in le doctrina christian, le doctrina que ille recipeva de Deo per revelation. In particular, ille parla de lo que eveni al terminos de nostre vitas e que evenira al termino del tempores. Le revelation christian es fonte de grande sperantia e gaudio pro illes qui recipeva con fiducia le Evangelio de Jesus Christo.

1 Thessalonicenses 4:13-18 – Le Retorno del Senior

“Nunc nos non vole que vos sia ignorante, fratres e sorores, re les qui se addormiva in le somno del morte, del sorta que vos non sia contristate como illes que non ha sperantia. Pois que si nos crede que Jesus moriva e resuscitava, assi anque nos crede que Deo portera con se les que se addormiva in Christo. Pois que isto nos dice a vos per le Parola del Senior: nos qui es vivente, le quales essera lassate usque al advento del Senior, certemente non precedera les que dormi. Pois que le Senior ipse descendera del celo con un crito de commando, con le voce de un archangelo e con le trompa de Deo, e le mortos in Christo resurgera primo. Postea nos viventes qui remaneva, essera tosto elevate con les in le nubes e incontrara le Senior in le aere. Assi nos essera semper con le Senior. Ergo, incoragia le unes le alteres con iste parolas”.

IV.

Jesus es le Parola de Deo que deveniva un homine. Ille es le Parola que maestra, guida e reprocha. Alsi per le medio de parabolas sicut illo que nos va nunc audir, Jesus es le Magistro qui doce a su discipulos alsi lo que debera esser lor comportamento durante le periodo de su absentia physic de iste mundo. Su discipulos debera affrontar alsi tempores multo difficile. Illes los potera vincer solmente si illes “conservara vive le flamma luminose” del Evangelio, perseverante usque al fin in le expectation del momento in le qual ille retornara triumphante pro establir definitivemente su regno.

Mattheo 25:1-13 Le parabola del dece pronubas

Tunc le Regno del Celos essera simile a dece pronubas qui prendeva lor lampas e sortiva al incontro del sponso. Ma cinque de illas esseva fatue, e cinque esseva sage. Quando illas qui esseva fatue prendeva lor lampas, illas non portava con se oleo supplementari, ma illas qui esseva sage, con lor lampas portava con se alsi flascos de oleo. Il eveniva que le sponso faceva retardo e tote illas deveniva somnolente e se addormiva. A medienocte illas esseva eveliate per le clamor: “Ecce le sponso! Sorti e veni a su incontro!”. Tunc tote le pronubas se eveliava e preparava lor lampas,  ma le fatues peteva al sages: “Da nos de vostre oleo, quia nostre lampadas se extingue!”. Le sages, tamen, replicava: “Nos non haberea assatis pro nos e pro vos. Vade plus tosto al venditores de oleo e eme lo que vos necessita”! Intertanto, tamen, illas habeva ite emer, le sponso arrivava, e illas qui esseva preste entrava con ille in le sala del banchetto; e le porta esseva claudite.  Plus tarde, le altere pronubas retornava e diceva: “Senior! Senior! Face nos entrar!”. Ma ille, de intra, replicava: “Crede me: io non vos cognosce. “Itaque – Jesus addeva – vos alsi vigila! Quia vos non cognosce ni le die, ni le hora de mi retorno”.

Oration

Oh Deo, cuje Filio benedicte veniva a in le mundo pro destruer le obras del diabolo e render nos filios de Deo e heredes del vita eterne: concede que, habente iste sperantia, nos nos purifica tam quam ille es pur; a fin que quando ille retornara con grande potentia e gloria, nos sia facite como ille in su regno eterne e gloriose; ubi ille vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, in le seculos del seculos. Amen.