Evangelio secundo Mattheo, cap. 12

12

Un discussion re le Sabbato

1In ille tempore, in un die de Sabbato, Jesus transiva per agros de grano. Su discipulos habeva fame, assi illes incipeva eveller spicas e los mangiava. 2Alcun phariseos, tamen, vidente lo, diceva: “Reguarda! Tu discipulos face quid non es licite facer in un die de Sabbato!”. 3Alora Jesus les diceva: “Esque vos non legeva in le Scripturas quod David faceva quando ille e su companiones habeva fame? 4Illes entrava in le domo de Deo e, infringente le lege, illes mangiava le panes sacrate[1] que solmente le sacerdotes esseva permittite mangiar. 5Esque vos non legeva in le Lege que le sacerdotes in servicio al Templo pote de facto laborar in le dies de Sabbato sin violar lo[2]6Io dice vos que hic il ha alcuno[3] mesmo major que le Templo! 7Ma vos non haberea condemnate mi innocente discipulos si vos cognosceva le significato de iste texto del Scriptura: “Io vole misericordia e non sacrificio[4]”. 8Quia le Filio del Homine es Senior, mesmo super le Sabbato!”.

Jesus sana in un die de Sabbato

9Jesus, inde, quitava celle placia e intrava in lor synagoga. 10Il habeva ibi un homine con un mano contrahite e paralysate[5]. Le phariseos demandava a Jesus: “Esque le Lege permitte a un persona de facer un labor de resanamento in un die de Sabbato?”. Illes sperava que Jesus respondeva si, assi illes haberea potite accusar le. 11Ma ille respondeva: “Si vos habeva un ove que cadeva in un puteo in un die de Sabbato, esque vos non laborarea trahente lo foras? Certemente. 12Un homine ha plus valor que un ove, nonne? Si, le Lege permitte a un persona de facer le ben in un die de Sabbato”. 13Tunc ille diceva al homine: “Extende tu mano!”. Ille lo extendeva e esseva restablite, san sicut le altere! 14Alora le phariseos exiva e convocava un reunion pro conspirar quomodo facer perir Jesus.

Jesus, le Servitor qui Deo eligeva

15Quando Jesus, tamen, esseva informate re isto, ille quitava celle loco. Multitudines le sequeva e ille sanava omne infirmos que il habeva inter illes. 16Ille, tamen, les preveniva non revelar qui ille es. 17sto compliva quod le propheta Isaia habeva dicite concernente ille: 18Ecce mi Servitor, quem io eligeva. mi dilecte, del qual io me complace. Io ponera mi Spirito sur ille, e ille proclamara le justitia al nationes. 19Ille non contendera ni clamara, ni alicuno audira su voce in le vias. 20Ille non frangera un canna tundite o extinguera un micca fumigante donec ille causara le victoria del justitia. 21E su nomine essera le sperantia del mundo integre[6]”.

Jesus e le prince del demones

22Tunc il esseva portate a Jesus un demoniaco que esseva cec e non poteva parlar. Ille sanava celle homine tanto que nunc ille poteva sia parlar, sia vider. 23Omnes in le turba esseva stupefacite de isto e diceva: “Poterea iste Jesus esser le Filio de David?”. 24Quando le phariseos audiva re iste miraculo, illes diceva: “Non sia stupefacite que ille pote expeller demones: ille recipe su potestate ab Satan, le prince del demones!”. 25Jesus sapeva lo que illes cogitava e replicava: “Omne regno dividite in se mesme per un guerra civil[7] non pote subsister, e un citate o familia fragmentate per querelas risca esser destruite. 26Si Satan expelle Satan, ille es dividite e lucta contra se mesme. Quomodo ergo un tal regno poterea subsister? 27E si io traheva mi podestate ab Satan, que poterea on dicer super vostre proprie exorcistas? Etiam illes expelle demones, nonne? Assi illes certo condemnarea vos pro lo que vos ha dicite. 28Si io tamen expelle demones per le Spirito de Deo, alora le Regno de Deo de facto perveniva inter vos. 29Quomodo poterea alicuno entrar in le domo de un homine forte e rapinar su benes? Solmente si ille es ancora plus forte – alicuno qui pote ligar tal homine forte: solmente tunc ille poterea rapinar su domo.

30Qui non es con me, es contra me; e qui non collige con me disperge. 31Propter isto io vos dice: omne peccatos e blasphemias pote esser remittite, ma le blasphemia contra le Spirito Sancte non essera remittite. 32Quicunque parla contra le Filio del Homine pote esser pardonate, ma quicunque parla contra le Spirito Sancte unquam essera pardonate, nec in iste tempore[8] nec in futuro[9].

Le arbores e lor fructos

33Le natura de un arbore se determina per su fructos. Si le arbore es bon, su fructos essera bon alsi. Si un arbore es mal, su fructos essera mal alsi. 34Vos es un nidata de viperas! Quomodo poterea vos determinar lo que es bon, vos qui es mal? Quia quecunque es in vostre cordes determina lo que vos dice[10]35Un persona bon trahe bon cosas ex le coffro de un corde bon, e un persona mal trahe cosas mal ex le coffro[11] de un corde mal. 36E io dice vos isto: in le die del judicio vos debera dar conto de omne parola otiose que vos dice. 37Sur le base de lo que vos dice vos essera o absolvite[12] o condemnate.

Le signo de Jonas

38Tunc alicun expertos del lege[13] e phariseos accedeva a Jesus e le diceva: “Magistro, nos volerea vider te facer pro nos un un miraculo[14] demonstrative. 39Ma ille les respondeva: “Solmente un generation mal e adultere require vider miraculos, ma le sol signo que io es preste a dar les es le signo del propheta Jonas. 40Quia sicut Jonas remaneva in le ventre del grande pisce tres dies e tres noctes, assi le Filio del Homine remanera in le corde del terra tres dies e tres noctes.

41In le die del judicio le gente de Ninive surgera contra iste generation e lo condemnara, quia propter le predication de Jonas illes se repentiva de lor peccatos. Ora, alicuno plus eminente que Jonas es hic – ma vos refusa de repentir vos! 42In le die del judicio le regina de Sheba[15] alsi surgera contra iste generation e lo condemnara, quia illa habeva venite ab un terra lontan solmente pro audir le sapientia de Salomon. Ora, alicuno plus eminente de Salomon es hic – ma vos refusa ascoltar!

Le retorno del spirito immunde

43Quando un spirito immunde sorti ex un persona, illo ambula trans locos aride querente reposo, ma illo non lo trova. 44Alora illo dice: “Io retornara a in le domo ex le qual io sortiva. Assi illo retorna e lo trova vacante, scopate, munde e in ordine. 45Deinde le spirito va trovar septe altere spiritos, plus mal que ille ipse, e, entrante, illos lo selige qua lor habitation, tanto que le condition de celle persona deveni pejor que antea. Assi essera pro iste mal generation”.

Le ver familia de Jesus

46Durante que Jesus ancora parlava al turbas, su matre e fratres veniva e stava foras, querente parlar con ille. 47Qualcuno le diceva: “Ecce, tu matre e tu fratres veniva e sta foras querente parlar con te”. 48A ille qui habeva dicite isto, Jesus replicava: “Qui es mi matre, e qui es mi fratres?”. 49E extendente su mano verso su discipulos, Jesus diceva: “Ecce mi matre e mi fratres! 50Proque quicunque face le voluntate de mi Patre qui es in Celo, es mi fratre, soror e matre!”.

Notas

  1.  Vide Exodo 25:30; 35:13; 39:36; Levitico 24:5-9.
  2.  Vide 1 Samuel 21:1-6.
  3.  O “qualcosa”.
  4.  Un citation ab Hosea 6:6 (vide alsi Mattheo 9:13).
  5.  Litt. “aride”.
  6.  O “in su nomine le gentes sperara”.
  7.  itt. “dividite contra se ipse”.
  8.  O “seculo”, “mundo”.
  9.  O “le etate futur”.
  10.  Litt. “le bucca parla ex le abundantia de vostre cordes”.
  11.  “thesauro”.
  12.  O “justificate”.
  13.  O “scribas”.
  14.  “signo”.
  15.  Litt. “del Sud”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Mattheo/Mattheo_12