Evangelo de Marco, cap. 10

Marco

10

Discussion super le repudio e le maritage

1Inde Jesus quitava celle loco e descendeva a in le region de Judea e in le area ultra le fluvio Jordan. Itero turbas conveniva ad ille e, sicut ille soleva facer, les doceva. 2Alora alcun phariseos le accedeva e essayava de trappar le con iste question: “Es il licite pro un homine dimitter su proprie uxor?”. 3Jesus les respondeva con un altere question: “Quid prescribeva vos Moses re isto?”. 4Illes respondeva: “Moses permitteva a un homine dar la un libello de repudio e dimitter la”. 5Ma Jesus les diceva: “Ille scribeva iste commandamento pro vos a causa del duressa de vostre cordes. 6Ma desde le initio del creation, Deo les faceva masculo e femina. 7Propter isto, un homine relinque su patre e su matre e adhere a su uxor, 8e le duo deveni un sol carne. Ita, illes non plus es duo sed un sol carne. 9Quod ergo Deo conjungeva, que le homine non separa”. 10Plus tarde, quando Jesus esseva con su discipulos solmente in le domo, illes itero le questionava super iste subjecto. 11Ille les diceva: “ Quicunque dimitte su proprie uxor e se marita con un altere, committe un adulterio contra illa. 12E si illa ipse dimitte su proprie marito e se marita con un altere, illa committe adulterio”.

Jesus benedice le infantes

13Ora, le gente le portava parve infantes a fin que ille les tange e benedice. Le discipulos, tamen, reprimendava les qui lo faceva. 14Vidente isto, Jesus se indignava e les diceva: “Lassa que le parvos veni a me e non les lo prohibe, quia le regno de Deo pertine a les qui es simile a iste infantes. 15In veritate io dice vos: “Quicunque non recipe le regno de Deo sicut un infante, non entrara in illo”. 16Assi, depost haber prendite le infantes in su bracios, ille poneva sur illes su manos e les benediceva.

Un homine opulente

17Ora, quando Jesus incipeva diriger se verso Jerusalem, alicuno accurreva a ille e, prosternente se, le diceva: “Bon magistro, que debe io facer pro attinger le vita eterne?”. 18Jesus le respondeva assi: “Quare tu me appella bon? Nemo es bon si non Deo solmente. 19Ma, pro responder a tu question: tu cognosce le preceptos: ‘Non occide, non committe adulterio, non fura, non rende testimonio false, non frauda, honora tu patre e tu matre’”. 20Le homine replicava: “Magistro, io observava tote isto desde mi juventute”. 21Fixante su oculos super celle homine, Jesus sentiva amor genuin pro ille e diceva: “Tu care de un cosa solmente: vade, vende tote lo que tu possede e da le moneta acquirite al pauperes, e tu habera un thesauro in le Celo. Deinde veni e seque me”. 22In audir isto, celle homine se contristava e se allontanava amarisate, quia ille habeva multe possessiones. 23Alora Jesus spectava circa se e diceva a su discipulos: “Quanto difficile es pro les qui ha multe pecunia entrar in le regno de Deo!”. 24A iste parolas le discipulos esseva multo surprendite, ma Jesus, de novo, les diceva: “Car filios, quanto difficile es entrar in le regno de Deo! 25Il esserea plus facile que un camelo transi per le foramine de un aco que un homine opulente entra in le regno de Deo!”. 26Le discipulos esseva mesmo magis surprendite e diceva le unes al alteres: “Alora qui unquam poterea esser salvate?”. 27Jesus le reguardava e diceva: “Si on considera solmente le aspecto human del question, isto es impossibile, ma non a Deo. Toto es possibile a Deo!”.

28Alora Petro replicava: “Ecce, nos relinqueva toto e te sequeva”. 29Jesus replicava: “Io te dice le veritate: il ha nemo qui relinqueva domo, o fratres, o sorores, o matre, o patre, o filios, o agros propter me e propter le evangelio, 30que non recipe nunc in excambio, centos vices de plus quanto a domos, fratres, sorores, matres, filios, e agros – insimul a persecutiones, e in le etate futur le vita eterne. 31Multes, tamen, qui nunc es le plus eminente essera le minus importante tunc, e celles qui pare le minus importante nunc essera tunc le plus eminente[1]”.

Tertie prediction del morte e resurrection de Jesus

32Nunc illes esseva in via de ascender a Jerusalem. Jesus les precedeva con determination. Le discipulos stupeva[2] e le gente les sequeva con timor. Alora ille prendeva itero le Dece-duo a parte e incipeva dicer les lo que le haberea tosto occurrite. 33“Audi,” illes diceva, “nos ascende nunc a Jerusalem, ubi le Filio del Homine essera consignate al sacerdotes principal e al expertos del lege[3]. Illes le condemnara a morte e le consignara a lor vice al paganos roman[4]34Illes le irridera, le conspuera, le flagellara e le occidera, ma post tres dies ille resurgera”.

Jesus doce re servir

35Alora Jacobo e Johannes, le filios de Zebedeo accedeva a Jesus e le diceva: “Magister, nos vole que tu face pro nos quecunque nos te petera!”. 36Ille respondeva: “Quid vole vos que io face pro vos?”. 37Illes replicava: “Quando tu sedera sur tu throno gloriose[5] nos vole seder in placias de honor juxta te, uno a tu dextera e le altere a tu sinistra”. 38Jesus, tamen, les diceva: “Vos non comprende[6] quid vos pete! Pote vos biber al calice amar de suffrentia al qual io es sur le puncto de biber? Pote vos esser baptisate con le baptismo de suffrentia con le qual io debe esser baptisate?”. 39Illes replicava: “Certo! Nos lo pote!”. Alora Jesus les diceva: “Vos certo bibera a mi calice amar e essera baptisate con mi baptismo de suffrentia. 40Io, tamen, ha nulle facultate de establir qui sedera a mi dextera o a mi sinistra. Deo preparava celle placias pro les qui ille seligeva”. 41Ora, quando le altere dece discipulos audiva re quid Jacobo e Johannes habeva petite, illes se indignava. 42Assi Jesus les convocava e les diceva: “Vos sape que illes que es considerate le plus eminente in iste mundo[7] domina super lor gente, e que illes qui gaude de alte stato abusa de lor podestate. 43Isto non debe evenir inter vos. Al contrario, quicunque volerea esser le plus eminente debe devenir le servitor del alteres, 44e quicunque volerea esser le prime, debe devenir le sclavo de omnes; 45nam mesmo le Filio del Homine non veniva ut esser servite, ma ut servir e dar su vita como precio de redemption pro multes.

Jesus sana Bartimeo qui esseva cec

46Illes attingeva Jericho e, durante que Jesus e su discipulos quitava le urbe, un grande turba les sequeva. Un mendicante cec, Bartimeo, filio de Timeo, sedeva juxta le via. 47Quando Bartimeo audiva que Jesus de Nazareth esseva vicin, ille incipeva critar: “Jesus de Nazareth, habe compassion de me!”. 48Multes, tamen, le reprochava e le diceva de tacer, ma ille multo magis clamava: “Filio de David, habe compassion de me!”. 49Quando Jesus le audiva, ille se haltava e diceva: “Dice le de venir hic”. Assi illes le vocava e le diceva: “Nulle timor! Leva te, ille te voca!”. 50Alora Bartimeo jectava a latere su mantello e, levante se, veniva ad Jesus. 51Alora Jesus le diceva: “Quid vole tu que io te face?”. Le homine cec replicava: “Rabbi mie[8], que io pote vider de novo!”. 52E Jesus le diceva: “Vade. Tu fide te ha salvate”. Immediatemente celle homine reacquireva su vista e le sequeva in le via.

Notas

  1.  Litt. “Ma multes qui es le prime essera le ultime”.
  2.  O “esseva turbate”.
  3.  O “scribas”.
  4.  O “al Gentiles”.
  5.  O “Tu essera in tu gloria”.
  6.  Litt. “sape”.
  7.  O “inter le Gentiles”.
  8.  O in aramaico: “Rabbuni”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Marco/Marco_10