Genesis, cap. 22

Genesis

22

Le sacrificio de Isaac

1Alicun tempore post iste cosas, Deo poneva a proba le fide de Abraham. Deo le diceva: “Abraham!”. E Abraham replicava: “Ecce me!”. 2Deo le diceva “Prende tu amate filio[1], Isaac – e vade in le terra de Moriah! Offere le ibi in holocausto super un del montes que io te monstrara!”.

3Igitur Abraham se levava mane e sellava su asino. Ille duceva con se duo de su juvene servitores e Isaac su filio. Quando ille habeva hachate ligno a comburer pro le holocausto, ille se poneva in marcha pro le loco que le Senior le habeva indicate.

4Le tertie die de lor viage, Abraham elevava su oculos e videva le loco procul. 5lle diceva a su servitores: “Expecta hic con le asino durante que io e le puero monta ibi. Nos va render culto[2] a Deo postquam nos retornara ad vos”.

6Assi Abraham prendeva le ligno pro le holocausto e lo poneva super le spatulas de Isaac, dum Abraham ipse portava le foco e le cultro. Durante que le duo camminava insimul, 7Isaac diceva a su patre: “Patre mie!”. Abraham respondeva: “Filio! Que vole tu?”. Le puero diceva: “Nos ha le igne e le ligno, ma ubi es le victima pro le holocausto?”. 8Abraham respondeva: “Deo ipse providera le victima del holocausto, filio mie”. Assi ambes prosequeva lor cammino.

9Quando illes arrivava al loco que Deo les habeva ostendite, Abraham edificava ibi un altar e disponeva super illo le ligno. Deinde ille ligava Isaac, su filio, e le disponeva super le ligno del altar. 10Pois Abraham extendeva su mano, prendeva le cultro, e se apprestava a immolar su filio. 11Justo in ille momento le angelo del Senior le vocava del celo e le diceva: “Abraham! Abraham!”. Ille respondeva: “Ecce me!”. 12“Non extende tu mano super le puero e non le face alicun mal. Nunc io sape que tu time[3] Deo, quia propter me tu non reteneva mesmo tu filio unigenite”.

13Abraham levava su oculos e videva un ariete attrappate con su cornos in un spineto[4]. Assi ille sasiva ille ariete e lo sacrificava qua holocausto pro su filio. 14Abraham appellava ille placia: “Deo provide[5]”. Unde usque hodie ancora se dice: “Sur le monte del Senior il se providera”.

15Alora le angelo del Senior vocava del celo Abraham itero e diceva: 16“Io jura solemnemente per mi proprie nomine – oraculo del Senior – que quia tu faceva isto e non reteneva mesmo tu filio unigenite, 17io certemente te benedicera e multiplicara grandemente tu descendentes, tanto que illes essera innumerabile sicut le stellas del celo e como le sablo que es in litore del mar. Tu descendentes prendera possession del fortalessas de lor inimicos. 18Quia tu me ha obedite, tote le gentes del terra benedicera le unes le alteres empleante le nomines de tu descendentes”.

19Deinde Abraham reveniva a su servitores e totes insimul illes interprendeva le viage de retorno a Beersheba, ubi Abraham continuava habitar.

20De post iste cosas, il esseva annunciate a Abraham que Milca, uxor de su fratre Nahor, habeva generate filios: 21Uz, le primogenite, su fratre Buz, Kemuel (le fratre de Aram), 22Kesed, Hazo, Pildash,Jidlaph, 23e Bethuel. Istes esseva le octo filios que Milcah generava a Nahor, fratre de Abraham. 24Nahor habeva alsi quatro altere filios de su concubina Reuma. Lor nomines esseva: Teba, Gaham, Tahash, e Maaca.

Notas

  1. O “le filio, que tu ama”.
  2. O “adorara”.
  3. Le obedientia que sorti del fide.
  4. O “arbusto”.
  5. Litt. “Yahweh-Yireh”