Job

21

Septime oration de Job: responsa a Zophar

1Alora Job respondeva: 2“Audi attentivemente mi parolas; que le sequente mi parolas sia le consolation que vos me offere. 3Tolera un poco lo que io va dicer e postea vos potera continuar derider me si vos vole. 4Mi disputation non es contra homines. Io ha bon rationes de devenir impatiente. 5Attende me e sia stupefacte; pone vostre mano super vostre bucca. 6Quia quando io pensa re isto, io mesme es terrificate e tote mi corpore incipe fremer.

7Quare, ergo, le impios prospera[1], invetera e mesmo augmenta lor poter? 8Illes vive e vide lor filios crescer e establir se, e illes gaude de lor granfilios. 9Lor domos es secur e sin timor, e Deo non les puni. 10Lor tauros prolifica sin faller e lor vaccas parturi vitellos e nunquam aborta. 11Illes permitte a lor filios de currer e saltar sicut agnos; lor infantes dansa gaudiosemente. 12Illes canta con le accompaniamento de tamburinos e harpas, e gaude al sono del flautas. 13Illes passa lor vita in le prosperitate e descende in le tumba in pace. 14Tamen, illes dice a Deo: “Recede ab nos! Nos non vole cognoscer tu vias. 15Qui es le Omnipotente, ut nos le servi? Qual profito nos ganiarea in precar le? 16Illes reputa que lor prosperitate es solmente le producto de lor valentia, ma io non vole haber a que facer con ille sorta de pensar[2]17Quanto sovente le lampada del impios se extingue? Quanto sovente disgratias les superveni? Quanto sovente Deo, in su furor, les apportiona dolores? 18Quanto sovente illes es sicut palea ante le facie del vento, e sicut vannatura dispergite per trombas de aere? 19Vos poterea dicer: “Deo serva le punition de un homine pro su filios!”. Io dice, tamen, que ille deberea punir le homine qui pecca, ut ille solmente sia humiliate! 20Que su proprie oculos vide su destruction; que ille bibe le furor del Omnipotente. 21Quia a illes non importa plus lo que eveni a lor familias postquam illes mori.

22Ma qui poterea inseniar a Deo un lection, durante que ille judica mesmo le plus potente? 23Un persona mori robuste e san, completemente secur e prospere, 24su corpore es ben nutrite, vigorose e in bon sanitate[3]25E un altere homine mori in amar paupertate[4] sin unquam haber gustate alco de bon in su vita. 26insimul illes jace in le pulvere e ambes es mangiate per le mesme vermes[5].

27Certo io cognosce quid vos pensa; io cognosce le planos que vos cabala contra me. 28Vos me contara re gente ric e impie, cuje domos ha evanescite propter lor peccatos. 29Esque vos ha unquam interrogate le passantes? Illes vos dicera le veritate. 30Gente mal es sparniate e les es permittite de escappar in le die del furor de Deo. 31Nemo les critica apertemente o les repaga pro lo que illes ha facite. 32E quando illes es portate al sepulcros e guardias de honor vigila a lor tumbas, 33un grande procession funerari va al cemeterio. Multes les monstra lor respecto durante que le corpore es inhumate, e le terra les da un dulce reposo. 34Ergo, quomodo poterea vos consolar me con vostre parolas futile? De vostre responsa nihil remane nisi deception.

Notas

  1. Litt. “vive”.
  2. O “le consilio del impie sia longe ab me”.
  3. O “le medulla de su osso es humide”.
  4. O “in amaritude de anima”.
  5. O “le vermes les coperi ambes”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Job/Job_21