Job, cap. 23

23

Le responsa de Job a Eliphaz

1Alora Job respondeva: 2“Mi querela hodie es ancora amar: su mano se aggravava sur me nonobstante mi gemitos. 3Si solmente io sapeva ubi io poterea trovar le, io venirea usque al limine de su habitation. 4Alora io ponerea coram ille mi caso e le presentarea abundante argumentos[1] in mi favor. 5Tunc io audirea quod ille me responderea e comprenderea lo que ille me dicerea. 6Esque ille emplearea su grande poter pro contender con me? No! Ille me prestarea attention eque. 7Ibi gente juste pote certo argumentar con ille e assi io esserea pro semper absolvite per mi judice.

8Io vade a oriente, ma ille nos es ibi. Io vade a occidente, ma io non le pote trovar. 9Io non lo vide in le nord, quia ille se cela. 10Ille, tamen, sape a ubi io vade, e quando ille me pone a proba, io sortira pur como auro. 11Mi pedes sequeva de facto su vestigios; io semper ambulava in su via sin unquam deviar de illo. 12Io non me retraheva de su commandamentos[2]. Io thesaurisava su parolas plus que omne altere benes. 13lle, tamen, quando ille prende un decision, qui poterea unquam facer lo cambiar? Quecunque ille vole facer, ille lo face. 14Assi ille facera de me quecunque ille planava facer. Ille controlla mi destino. 15Nulle meravilia, ergo, que io es terrificate in su presentia. Quando io pensa a isto, le terror me sasi. 16Deo debilitava mi corde; le Omnipotente me conturbava. 17Tenebras me circumfere; spisse e impenetrabile obscuritate es ubicunque.

Notas

  1.  Litt. “Mi bucca es plen de argumentos”.
  2.  Litt. “le commandamentos de su labios”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Job/Job_23