Job, cap. 27 e 28

Le discurso final de Job

1Job prosequeva su discurso e diceva: 2“Io jura per le Deo vivente – le qual me subtraheva mi derectos; per le Omnipotente, le qual amarisava mi vita – 3quia, donec le sufflo del vita remane in me e le spirito de Deo es in mi pulmones[1]4mi labios non exprimera ulle iniquitates e mi lingua non pronunciara ulle mendacios. 5Io nunquam admittera que vos tres, qui me judica, ha ration; io defendera mi innocentia donec mi ultime sufflo. 6Io nunquam deserera mi protestation que io es juste: mi conscientia[2] nullemente me reprehende e nunquam lo facera.

7Plus tosto, que mi inimicos sia considerate impie e mi adversarios inique. 8De facto, qual sperantia poterea unquam haber le impios quando Deo les excide, quando Deo subtrahe lor vita[3]9Esque Deo audira lor clamor quando le angustia cadera super illes? 10Poterea illes unquam complacer se in le Omnipotente e invocar Deo in omne tempore? 11Io vos docera re le potestate de Deo; lo que es in le mente del Omnipotente io non occultara. 12Si vos mesme observava tote isto, quare persiste vos dicer me tote iste cosas inutile?

13Isto es lo que le homines impie como vos recipera de Deo, le hereditage que le malfactores[4]14Illes poterea haber mesmo multe filios, ma illes essera occidite per le gladio in guerras o morira de fame. 15Illes qui supervivera morira per un plaga e essera interrate, e lor viduas non lugera pro illes. 16Le impios poterea mesmo accumular argento sicut pulvere, e immagazinar vestimentos sicut monticulos de argilla. 17Il essera, tamen, le justos a vestir se de illos e le innocentes a hereditar celle argento. 18Le domos que illes edifica es fragile sicut un cocon de aranea, sicut un cabana de brancas facite per un vigilator. 19Le homines inique vade dormir, secur que lor ricchessa permanera, ma quando mane illes se evelia[5], illes discoperi que toto les esseva robate. 20Tunc le terror les submergera como un inundation e de nocte un tempesta les sufflara via. 21Le vento oriental les portara via e non plus illes retornara. Illes essera falcate via ab lor loco. 22Le vento torneara super illes sin misericordia justo quando frustra illes essayara escappar de illo. 23Omnes, tamen, les irridera e les burlara”.

Notas

  1.  Litt. “in mi nares”.
  2.  O “mi corde”.
  3.  O “anima”.
  4.  O “homines violente”.
  5.  O “aperi lor oculos”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Job/Job_27

28

Job parla del sapientia

1Il ha minas pro argento e locos ubi se affina le auro. 2Ex le terra se trahe ferro e del lapide se funde cupro. 3Quando homines perquire ores in le obscuritate profunde, ille dissolve le tenebras e explora le regiones le plus lontan del Terra. 4Longe de ubi gente vive, homines se aperi galerias in locos que viagiatores ha de longe tempore oblidate. Illes descende ibi con funes, balanciante se e rolante. 5Nutrimento cresce supra sur le terra, ma subtus le terra se funde sicut per igne. 6Hic lapides contine sapphiros preciose e le glebas del terra contine auro. 7Istos es tresores que nulle ave rapace pote vider, que nulle oculo de vulture pote observar. 8Nulle animal salvage ha ambulate sur iste tresores; nulle leon unquam poneva ibi su patas. 9Homines sape quomodo aveller lapides silicee e subverter le radices de montanias. 10Illes sape excavar tunnels in le petra e discoperir lapides preciose. 11Homines perquireva le surgentes de fluvios, e quid es occulte illes lo portava al lumine.

12Le sapientia, tamen, unde se pote trovar? Ubi es le loco del intelligentia? 13Nemo sape ubi trovar lo, quia illo non se trova inter le viventes. 14Le abyssos dice: ‘Illo non es in me’ e le mar dice alsi: “Illo non se trova mesmo hic’. 15Illo non pote comprate emite con auro; illo non pote esser emite con argento. 16Su valor es plus grande que tote le auro de Ophir, mesmo plus que oniches o sapphiros. 17Ni auro, ni crystallo pote esser comparate con joieles montate in auro fin. 18De corallos e crystallos nulle mention essera facite; le precio del sapientia es plus grande del perlas. 19 On non pote excambiar le sapientia con le topazos de Ethiopia, ni illo pote esser emite con le auro le plus preciose.

20Le sapientia, ergo, unde veni, e ubi es le loco in le qual le intelligentia pote esser trovate? 21Illo es celate ab le oculos de omne viventes. Mesmo aves del celo con vista acute non lo pote discoperir. 22Le Perdition e le Morte dice: “Nos solmente audiva rumores re ubi le sapientia pote esser trovate”.

23Deo solmente comprende le via que porta al sapientia; ille sape le loco ubi illo pote esser trovate, 24quia ille respice per le Terra integre e vide toto lo que se trova sub le celos. 25Ille decideva quanto fortemente le ventos debe sufflar, e quante pluvia debe cader. 26Ille establiva leges pro le pluvia e traciava un via pro le fulgure. 27Tunc ille videva le sapientia e lo evalutava attentivemente. Ille lo establiva in su loco e lo examinava diligentemente. 28E isto es lo que ille dice al humanitate: “Le timor del Senior es le ver sapientia; receder ab le mal es ver intelligentia”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Job/Job_28