Job, cap. 32 e 33

Elihu responde al amicos de Job

1Le tres amicos de Job refusava replicar in ultra a ille, quia ille continuava insister que, a su oculos, ille esseva juste.

2Tunc Elihu, filio de Barakel le buzita, del familia de Ram, irasceva multo. Ille esseva irate quia Job refusava admitter de haber peccate e que Deo habeva ration in castigar le. 3Ille esseva alsi irate con le tres amicos de Job, quia illes, per lor incapacitate a responder al argumentos de Job, habeva facite parer Deo in le torto. 4Igitur, Elihu habeva expectate ante parlar a Job, quia le alteres esseva plus vetule que ille. 5Quando tamen Elihu videva que illes non habeva plus replicas ulterior, ille irasceva multo.

6Assi Elihu, filio de Barakel le buzita, diceva: “Io es un juvene homine e vos es seniores. Isto es le ration quia io timeva dicer vos antea lo que io pensa. 7Io me diceva: le seniores deberea parlar primo, quia le sapientia veni con un experientia plus longe. 8Il es super toto, tamen, le Spirito del Omnipotente que imparti intelligentia al homines. 9Le longeves non es necessarimente semper sapiente, ni semper le seniores comprende lo que es juste. 10Itaque io dice: ‘Audi me, etiam io va ostender vos mi sapientia. 11Io expectava que vos primo termina vostre discursos. Io audiva multo attentivemente vostre argumentos durante que vos cercava le parolas le plus apte pro exprimer los. 12Io prestava vos attention, ma nemo inter vos ha confutate Job o respondite vero a su argumentos. 13E non dice me: ‘Job es pro nos troppo sapiente. Solmente Deo le pote persuader, non un homine’. 14Job non adressava su parolas a me, assi io non le respondera secundo vostre argumentos”.

15Illes es consternate e non pote plus responder; illes ha nihil plus a dicer, 16e io expectava. Ma nam illes non parla e illes es ibi e non responde plus, 17io alsi respondera con mi proprie argumentos; io alsi ostendera mi cognoscentia. 18Io es plen de parolas e le spirito que es in me coerce me. 19Io es como un barril de vino que ha nulle escappamento, como utres nove preste a disrumper se. 20Io debe parlar ut trovar relevamento: assi lassa me dar mi responsas. 21Io essera absolutemente impartial, ni io essayara flattar alicuno. 22De facto, si io blandiva alicuno, mi Creator tosto me eliminarea.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Job/Job_32

33

Elihu presenta su caso contra Job

1Audi igitur, Job, mi elocution. Ascolta tote lo que io desira dicer te. 2Nunc io incipeva parlar: permitte me continuar[1]3Mi parolas perveni ab un corde recte e mi bucca dicera le veritate. 4Quia le Spirito de Deo me ha create e le sufflo del Omnipotente me vivificava. 5Responde me, si tu pote, presenta tu caso e prende position[2]6Ecce, tu e io sta coram Deo. 7Tu non necessita timer me; quod io te dicera non essera pro te difficile a reciper.

8Io te audiva parlar e ponderava omne tu parolas. 9Tu diceva: “Io es munde; io non committeva alcun delicto. Io es immaculate e in me il ha nulle iniquitate. 10Nonobstante, Deo dice que ille ha un querela con me; ille me considera su inimico. 11Ille pone mi pedes in pedicas e perspice omne mi movimentos”.

12Ergo, io te responde: “In isto tu non ha ration, quia Deo es major quam le homine”. 13Quare contende tu adverso Deo que ille non responde al querelas del homines? 14Quia Deo parla, le prime vice in un maniera, le secunde in un altere, quanquam un persona non semper lo recognosce. 15Ille parla durante nostre sonios in visiones nocturne, quando un somno profunde cade super nos, dum nos dormi in nostre lectos. 16Pois ille nos da revelationes e terrifica nos con advertimentos, 17ut averter nos ab nostre peccatos e liberar nos del superbia. 18Ille custodia nostre vita ab le tumba, ut nos non transi le riviera del morte. 19Deo nos disciplina con dolores in nostre lectos e con continue tremor de nostre ossos. 20Nos perde nostre appetito mesmo pro alimentos le plus desiderabile. 21Nostre carne se consume e nostre ossos, que nos antea non videva, se protube. 22Ille face approximar nos al porta del morte ubi le angelos expecta nos.

23Si, tamen, un angelo ab le Celo me appareva, un messagero special[3] inter milles debeva interceder pro me e declarar que io es juste, 24ille esserea gratiose e dicerea: “Libera le ut ille non descende in le tumba, quia io ha trovate pro ille le maniera pro redimer su vita”. 25Alora mi carne esserea restabilite e devenirea tanto quanto illo de un juvene, illo se reverterea como durante le dies de mi adolescentia. 26Alora, quando io elevarea un deprecation a Deo, io esserea acceptate. Deo me reciperea con gaudio e io esserea restabilite in su favor. 27Alora io declararea a mi amicos: “Io peccava e torqueva le veritate[4] ma io non esseva punite secundo lo que io meritava. 28Deo liberava mi anima e impediva que illo cadeva in le perdition. Nunc mi vita vide le lumine!”.

29Si, Deo face tal cosas duo o tres vices quando ille tracta con le homines. 30Ille les libera ab le tumba ut illes gaude le lumine del vita. 31Presta attention, Job, ascolta me. Tace e io parlara. 32Si tu ha qualcosa a replicar, dice lo nunc. Parla, quia io desira justificar te. 33Si tu tamen, ha nihil a dicer, alora ascolta me. Sia silente e io te docera le sapientia!”.

Notas

  1.  Litt. “Ecce, io ha aperite mi bucca: le lingua in mi bucca incipe parlar
  2.  Litt. “pone in ordine tu argumento coram me”.
  3.  O “mediator”.
  4.  O “falsificava lo que es juste”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Job/Job_33