Job, cap. 42

42

Job responde al Senior

1Alora Job, respondente al Senior, diceva: 2“Io sape que tu pote facer qualcunque cosa tu vole e que nulle tu propositos pote esser frustrate. 3Tu peteva: “Qui es iste qui pone in question[1] mi sapientia con tal ignorantia?”. Il esseva io – e io parlava re cosas que excedeva mi cognoscentia, cosas troppo meraviliose pro me a saper. 4Tu diceva: “Audi e io parlara! Quia Io ha pro te alcun questiones e tu debera responder me”. 5Antea io habeva solmente audite de te, ma nunc io te ha vidite con mi oculos. 6Ergo, io ipse retrahe lo que io diceva, e io me pone a seder in pulvere e cineres qua marca de mi repententia”.

Le restablimento de Job

7Postquam le Senior habeva dicite iste cosas a Job, Ille diceva a Eliphaz le temanita: “Io es indignate e irate contra te e contra tu duo amicos, quia tu non diceva de me lo que es juste como faceva mi servitor Job. 8Sume, ergo, septe tauros e septe arietes e offere los in holocausto pro vos. Mi servitor Job intercedera[2] in vostre favor e io acceptara su precaria. Io non vos tractara como vos merita, quia vos non parlava justemente de me, como faceva mi servitor Job. 9Assi, Eliphaz le temanita, Bildad le shuhita, e Zophar le naamathita faceva sicut le Senior les habeva dicite, e le Senior acceptava le precaria de Job.

10Quando Job orava pro su amicos, le Senior restabliva lo que Job habeva perdite. De facto, le Senior duplava tote lo que Job habeva possedite antea. 11Alora tote su fratres, sorores, e illes que ille habeva anteriormente cognoscite, conveniva e festeava con le in su domo. Illes le consolava e confortava propter tote le probas al quales le Senior le habeva submittite. E cata un de illes le portava un dono de pecunia[3] e un anello auree.

12Assi le Senior benediceva Job in le secunde medietate de su vita magis quam antea. Quia nunc ille possedeva dece-quattro milles oves, sex milles camelos, mille copulas de boves, e mille asinas. 13Ille alsi dava a Job septe filios e tres filias de plus. 14Ille vocava su prime filia Jemimah[4], le secunde Keziah[5], e le tertie Keren-happuch[6]15In tote le pais il non se trovava feminas plus belle que le filias de Job, e lor patre las accordava un hereditate tanto quanto lor fratres. 16Post isto, Job viveva cento-quaranta annos; ille videva su filios o granfilios usque al quarte generation. 17Assi Job moriva, un homine vetule qui viveva un vita longe e plen[7].

Notas

  1.  O “obscura”.
  2.  O “pregara”.
  3.  Litt. “pecias de argento”.
  4.  O “Columba”.
  5.  O “Cassia”.
  6.  O “Corno de oculos pingite”, “Cornustibia”.
  7.  Litt. “vetule e plen de dies”.