Lecturas biblic pro dominica 16 augusto 2020

Dominica 16 augusto 2020  – Dece-prime Dominica post Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 133 ; Genesis 45:1-15; Romanos 11:1-2,25-33; Mattheo 15:21-28

Le unitate e le harmonia inter tote le ver credentes in Christo, illes qui esseva spiritualmente regenerate de Deo e qui, per su gratia, perveniva al repententia e al fide in Jesus Christo, es un facto jam realisate. Illo transpassa tote lor differentias historic e organisative. Illes se recognosce spontaneemente como filios de Deo. Psalmo 133, nostre prime lectura de hodie lo declara e celebra. Le credente, pois, recognosce que tote lo que le eveni in le vita, “servi” al eterne propositos de Deo e ergo, mesmo si ille debe supportar situationes lamentabile, non se dole de illos: ille vide tote le cosas in un perspectiva plus ample. Isto es lo que nos trova in le secunde lectura, le culmine del vicissitudes del patriarcha Joseph. Le tertie lectura parla del destino del Israelitas qui, nonostante lor infidelitate, remane le populo de Deo, objecto de su promissas gravate in su Pacto. Le quarte lectura, ab le evangelio secundo Mattheo, monstra uno del prime signos que annuncia como in Jesus, le Evangelio se diffunde, con su potentia de salvation, a omne populo e cultura.  Ecce assi como le lecturas de hodie parla del interaction inter le populo de Israel e le credentes in Cristo de omne nation, realisante assi le eterne propositos de Deo.

I.

Le Psalmo 133 es un breve Psalmo que exalta le importantia del concordia e del harmonia inter fratres e sorores in le fide. Illo esseva cantate per le peregrinos que ascendeva al Templo de Jerusalem, unite in le mesme fide in le Deo ver e vivente que habeva promittite de incontrar se ibi con su populo. Il es mentionate hic le oleo del unction que rememora lor election, assi como le rore refrescante que les assecura del benediction de Deo gravate in le Pacto inter ille e illes.

“Ecce, quam bon e quam placente quando fratres vive insimul harmoniosemente. De facto, le harmonia es tanto preciose quanto le oleo del unction que esseva effundite super le capite de Aaron e que descendeva per su barba usque al bordo de su vestimentos. Le harmonia es tanto refrescante quanto le rore del Monte Hermon, que descende super le montes de Sion. Justo ibi le Senior pronunciava su benediction – vita eterne” (Psalmo 133).

II.

Il non ha alicun resentimento in Joseph verso su fratres, qui, pro disembarassar se de ille, vincite per le jelosia, .le habeva vendite como sclavo e pois facite portar in Egypto. Nulle resentimento, quia Joseph comprende ben que, nonobstante isto, Deo haveva empleate ille lamentabile facto pro realisar su eterne propositos: le preservation del populo de Israel durante un fame. Hodie nos lege le puncto culmine del integre conto, quando Joseph se face recognoscer de su fratres, stupefacite e espaventate, timente su vengiantia.

Joseph revela su identitate. “Joseph non poteva plus continer se in ultra. Il habeva tro de personas ibi, unde ille diceva a su attendentes: “Foras! Retira vos de mi presentia!”. Assi, ille remaneva sol con su fratres quando ille se manifestava a illes. Alora ille erumpeva in un forte plancto. Su gemitos esseva tanto forte que le Egyptianos los poteva audir e subito de isto esseva informate le corte del Pharaon. “Io es Joseph!”, ille diceva a su fratres, “Es mi patre ancora in vita?”. Su frates, tamen, non poteva responder tanto que illes esseva terrificate de vider Joseph stante coram illes! Accede ad me”, ille les diceva clementemente. E, accedente les prope, ille les diceva de novo: “Io es Joseph, vostre fratre, qui vos vendeva ut reducer le in sclavitude in Egypto. Non contrista vos, e non sia irate con vos ipse pro haber me vendite a iste placia. Il esseva pro vostre salute que Deo me mandava hic avante a vos in Egypto. Durante iste duo annos passate il habeva un fame in le terra e pro cinque annos de plus il habera ni aratura ni recoltas. Deo me mandava avante a vos pro preservar vos super le terra e salvar vostre vita per un grande liberation. Il non esseva vostre decision a mandar me hic, ma le proposito de Deo. Ille me rendeva un consultor de Pharaon, domino super tote su familia, e governator del integre Egypto. Ora retorna cito a mi patre, e dice le: ‘Isto es lo que tu filio Joseph dice: Deo me rendeva domino de tote le terra de Egypto. Descende ad me, non retarda! Tu va habitar in le terra de Goshen, e tu vivera juxta me – tu, tu filios, tu granfilios, tu oves, tu greges, e tote lo que tu possede. Io te providera de nutrimento ibi, quia il habera ancora cinque annos de fame. Alteremente tu devenirea indigente – tu, tu familia e tote lo que te pertine’. Tu e mi fratre Benjamin pote certemente vider con vostre oculos ipse que io es vermente Joseph”. Va e dice a mi patre in re le position eminente que io attingeva hic in Egypto. Describe a ille tote lo que vos ha vidite, e deinde adduce cito mi patre hic”. Plorante de gaudio, Joseph imbraciava Benjamin, e Benjamin faceva le mesmo. Deinde Joseph osculava cata un de su fratres e plorava super illes. Postea illes incipeva parlar liberemente con illes” (Genesis 45:1-15).

III.

Le tertie lectura assere un veritate que multes hodie denega. Il non es del toto ver que Deo reimplaciava le populo de Israel con le ecclesia christian. Nonobstante le facto que multe israelitas repulsava Jesus como lor ver e unic Messia, illes non perde lor character de populo elegite, quia Deo es fidel a su promissas verso illes nonobstante lor infidelitate. Non solmente illes remane le populo electe, ma Deo emplea lor infidelitate pro vocar a se, ab omne nationes, su electos al salvation e graffar les in ille bloco. Un die le credentes in Christo (sia israelitas que de omne altere nation) se retrovara unite per le mesme fide e  de isto illes se allegra.

“Alora io dice: Esque Deo rejectava su populo? Absolutemente no! Pois que io mesme es un israelita, un descendente de Abraham, del tribo de Benjamin. Deo non rejectava su populo, que ille precognosceva! Esque vos non sape lo que le Scriptura dice in re Elias, in qual maniera ille supplicava Deo contra Israel (…) Pois que io non vole que vos ignora iste mysterio, fratres e sorores, de sorta que vos non sia vangloriose: un induration partial eveniva in Israel usque habera entrate le numero complete del Gentiles, e assi tote Israel essera salvate, sicut il es scribite: “Le liberator exira de Sion, ille removera le iniquitate de Jacob. E isto es mi pacto con illes quando io porta via lor peccatos”. Quanto al Evangelio, illes es inimicos in consideration de vos, ma quanto al election, illes es multo amate in consideration de lor patres, pois que le donos e le vocation de Deo es irrevocabile. Sicut vos esseva previemente disobediente a Deo, ma nunc vos recipeva misericordia a causa de lor disobedientia, assi illes esseva disobediente a fin que, per le misericordia date a vos, illes alsi potera nunc reciper misericordia. Pois que Deo imprisionava omnes in lor disobedientia pro monstrar su misericordia a omne sorta de personas. Oh profunditate del ricchessa e del sapientia e del cognoscentia de Deo! Quanto insondabile es su judicios e quanto inscrutabile es su vias!Pois que “Qui comprehendeva le mente del Senior, o qui esseva su consiliero? O qui primo dava a Deo de sorta que Deo deberea restituer lo?” Pois que de ille e pro ille es tote le cosas. A ille sia le gloria pro semper! Amen” (Romanos 11:1-2,25-33).

IV.

In le quarte lectura de hodie, ab le capitulo 15 del evangelio secundo Mattheo, le Senior Jesus vade apertemente  extra le territorio de Israel e benefica un femina qui exprime con determination su fide in Ille. Jesus assere hic que le propositos de Deo pro le populo de Israel ha prioritate, ma isto es como un planca de salto verso altere nationes. Le credentes in Christo hodie proveni ab differente nationes e culturas, e isto es conforme al propositos salvific de Deo, como illos es declarate tanto in le Vetule quanto in le Nove Testamento.

Le fide de un femina canaanita. “Depost haber sortite inde, Jesus vadeva a in le region de Tyro e Sidon. Un femina canaanite de ille placias le accedeva e le implorava dicente: “Habe misericordia de me, oh Senior, Filio de David! Mi filia es multo vexate per un demonio que la tormenta”. Jesus tamen, non la dava ulle replica. E accedente a ille, su discipulos, le rogava dicente: “Dimitte la, quia illa insiste clamar post nos”. Assi ille diceva al femina: “Io esseva mandate nisi ad le oves perdite del populo de Israel”. Illa tamen, veniva e se prosterneva coram ille e diceva: “Senior, adjuva me!”. Ille la respondeva: “Il non es juste prender le pan del filios e jectar lo al canes!”. Illa replicava: “Si, Senior, ma mesmo le canes mangia le restos[ que cade del tabula del domino!”. Alora Jesus la respondeva: “Oh femina, grande es tu fide! Te sia facite sicut tu vole”. E in ille mesme hora su filia esseva resanate.” (Mattheo 15:21-28).

Oration

Omnipotente Deo, tu dava nos tu Filio unigenite qua le sacrificio ultime pro nostre peccatos e alsi como exemplo del vita que tu agrada. Da nos le gratia de reciper con recognoscentia le fructos de su obra de redemption, e de sequer die post die le sancte passos de su vita del toto sancte; per Jesus Christo, tu Filio, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.