Lecturas ex le Actos del Apostolos, capitulos 5 e 6

Actos

5

Le Judicio super Ananias e Sapphira

1Il habeva un homine cuje nomine esseva Ananias e su uxor se appellava Sapphira. Illes habeva vendite un agro que illes possedeva 2e habeva deponite le receptas del vendita al pedes del apostolos. Ananias tamen, de accordo con su uxor habeva retenite pro illes ipse un parte de tal receptas. 3Petro tamen, diceva: “Ananias: Satan te induceva[1] mentir al Spirito Sancte e retener pro vos ipse parte del receptas del vendita del agro. 4Nemo te habeva obligate vender lo e, quando tu lo vendeva, certo tu poteva semper decider quanto donar e quanto retener. Como poteva tu facer un tal cosa? Tu non mentiva a nos, ma al Spirito Sancte. 5Quando Ananias audiva iste parolas, ille subito collabeva e moriva. Propter isto, un grande pavor sasiva omnes qui audiva re isto. 6Alora veniva homines plus juvene, le involveva in un drappo, portava via le corpore de Ananias e le inhumava. 7Circa tres horas plus tarde, su uxor entrava, ma illa non sapeva lo que habeva occurrite. 8Petro la demandava: “Dice me, esque vos ambes recipeva iste amonta pro le vendita de vostre agro?” E Sapphira diceva: “Si, justo illo”. 9Petro alora, la diceva: “Como poteva tu e tu marito mesmo pensar de facer un tal cosa: convenir insimul de poner a proba le Spirito del Senior? Justo nunc es foras del porta le juvenes qui inhumava tu marito, e illes portara via etiam te”. 10Subito illa cadeva a terra, morte, e le juvenes entrava, videva que illa habeva morite, la portava via e la inhumava apud su marito. 11Propter isto, un grande pavor sasiva le ecclesia integre e tote le alteres qui audiva quid habeva evenite.

Le apostolos opera signos miraculose

12Intertanto le apostolos, de accordo se congregava regularmente in le Templo, in le area nominate Portico de Salomon. Illes operava remarcabile signos miraculose inter le populo. 13Le altere credentes, tamen, non hardiva accompaniar se al apostolos, ma omnes habeva le plus alte respecto pro illes. 14Un numero semper plus grande de personas, homines e feminas perveniva creder al Senior e se addeva a illes. 15Ita, illes portava infirmos foras in le stratas sur lectieras e mattas a fin que quando Petro transi, al minus su umbra se projecta sur illes. 16Un multitude concurreva ex le suburbios de Jerusalem e portava lor malades e illes qui esseva affligite per spiritos immunde: cata un de illes esseva sanate.

17Propter iste situation, le Summe Sacerdotes e omnes qui le susteneva (illo es le partito religiose del sadduceos) reageva con jelosia violente, 18faceva arrestar le apostolos e les faceva recluder in le prision public. 19Durante le nocte tamen, un angelo del Senior aperiva le portas del carcere e les faceva sortir. Pois ille les diceva: 20“Vade in le cortes del Templo e predica re iste vita!”. 21Illes, assi, arrivava in le cortes del Templo al alba e incipeva subito docer[2].

Enoios ulterior pro le apostolos

Plus tarde celle matino, le Summe Sacerdotes e su cortesanos arrivava e convocava le Synedrio – illo es le consilio integre del israelitas. Illes ordinava que le apostolos les sia adducite pro esser judicate. 22Quando tamen, le milites vadeva al carcere, non trovava ibi le apostolos. Assi illes retornava e faceva un reporto. 23 Illes diceva: “Le portas del carcere esseva serrate e le guardas stava foras, ma quando nos aperiva le portas del prision, nos non trovava alicuno ibi!”.

24Quando le commandante del guardas del Templo e le sacerdotes principal audiva iste reporto, illes esseva grandemente disconcertate e se demandava como tote isto habeva essite possibile. 25Ma alicuno arrivava con le nova que justo celle homines qui habeva essite imprisionate stava nunc in le cortes del templo docente le populo! 26Alora le commandante del guardas del Templo vadeva con le officieros e les adduceva itero ante le Consilio. Illes lo faceva tamen sin emplear le fortia, quia illes timeva esser lapidate per le turba.

27Quando le apostolos esseva adducite, illes stava ante le Consilio e le Summe Sacerdote les interrogava. 28Ille les diceva: “Nos vos prohibeva strictemente de non docer in le nomine de Jesus[3], nonne? Nonobstante vos impleva Jerusalem con vostre doctrinas e mesmo vos vole render nos culpabile del morte de celle nomine[4]?

29Ma Petro e le apostolos respondeva: “Nos debe obedir a Deo magis que al homines. 30Le Deo de nostre ancestres suscitava Jesus, quem vos sasiva e occideva suspendente le a un cruce[5]31Deo tamen, le exaltava a su dextera qua Duce[6] e Salvator, pro dar al populo de Israel le opportunitate del repententia e le remission del peccatos. 32E nos es le testes de iste evenimentos, e mesmo lo es le Spirito Sancte, quem Deo ha date a tote les qui le obedi.”

33Quando illes audiva iste parolas, illes se inragiava e voleva occider les. 34Uno de lor consilieros tamen, cuje nomine esseva Gamaliel (un doctor del Lege multo respectate per le plebe) se levava e requireva que le apostolos sia facite sortir brevemente. 35Deinde ille diceva al consilio: “Homines de Israel, sia multo caute quando vos prende ulle decision re iste homines!36Quia alicun tempore retro surgeva Theuda, qui assereva super se esser un homine eminente. Circa quatro centos homines se jungeva a ille, ma ille esseva occidite, su adherentes esseva disbandate e su movimento dispareva. 37Plus tarde surgeva Judas, le galileo durante le tempore del censimento. Ille attraheva alcunes qua su discipulos, ma etiam ille moriva, e su adherentes se dispergeva. 38Assi, in iste caso io vos dice: “Non plus occupa vos de iste homines, quia si quid illes doce e face proveni simplemente de homines, illo tosto disparera. 39Si tamen illo proveni de Deo, vos lo adversara, frustra de pavor que vos essera trovate pugnar contra Deo”. Illes ergo esseva persuadite de tal parolas, 40e convocante le apostolos, illes les faceva flagellar e itero les ordinava non parlar plus in le nomine de Jesus. Deinde illes les dimitteva.

41Assi le apostolos quitava le camera del Consilio allegrante se, quia Deo les habeva considerate digne de suffrer dishonor propter le nomine de Jesus. 42E omne dies, sia in le cortes del Templo, sia de domo a domo, illes non cessava docer e proclamar le Bon Nova[7] que Jesus es le Christo.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Actos/Actos_5

6

Le appunctamento del prime septe diaconos

1Ora, in ille dies, quando le numero del discipulos cresceva, un murmuration surgeva inter le judeos de lingua grec contra le judeos native qui parlava hebreo, quia in le distribution quotidian de alimentos lor viduas esseva negligite. 2Assi le Dece-duo convocava le multitude del discipulos e diceva: “Il non es juste que nos relinque le predication del parola de Deo pro ingagiar nos in le servicio al tabulas. 3Plus tosto, selige inter vos, fratres, septe homines de bon renomine e plen de Spirito e de sapientia, qui nos pote appunctar al complimento de iste obra necessari. 4Ma nos nos devotara al oration e al ministerio del Parola”. 5Iste proposition placeva a tote le multitude del discipulos. Illes assi eligeva le sequente homines: Stephano – un homine de grande fide e plen de Spirito Sancte, Philippo, Prochoro, Nicanor, Timon, Parmenas e Nicolas de Antiochia (un converso al judaismo). 6Illes esseva facite presentar al apostolos, le quales precava e imponeva lor manos super illes.

7Le Parola de Deo continuava diffunder se, le numero del discipulos cresceva grandemente in Jerusalem, e mesmo un grande numero de sacerdotes esseva convertite[1].

Stephano es arrestate

8Ora Stephano, un homine plen de gratia e del potentia del Spirito Sancte faceva prodigios e grande signos miraculose inter le populo. 9Ma alcun homines qui pertineva al synagoga del libertos (como illo esseva appellate) comenciava polemisar con ille. A iste disputa con Stephano tosto se jungeva alcun judeos de Cyrene, Alexandria e del provincia de Asia. 10Ma nemo de illes succedeva contraponer se al sapientia e al spirito de Stephano. 11Assi illes, pro adversar le, recurreva a alcun homines qui, mentiente, diceva: “Nos le audiva dicer parolas de blasphemia contra Moses e mesmo Deo”.

12Assi omne illes incitava le furia del plebe contra Stephano, con le resultato que le capites del judeos[2] le faceva arrestar e portar ante le Consilio. 13Illes trovava testes false que diceva: “Iste homine non cessa dicer mal parolas contra iste loco sancte[3] e contra le Lege. 14Quia nos le audiva dicer que Jesus le nazareno destruera iste loco e mutara le consuetudes que Moses establiva pro nos”. 15Tote illes qui sedeva in le Consilio reguardava fixemente Stephano e videva que su facie esseva tanto radiante quanto illo de un angelo.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Actos/Actos_6