Lecturas biblic pro Dominica 26 Julio 2020

Dominica 26 Julio 2020 – Octave Dominica post Pentecoste

Lecturas biblic: Psalmo 105:1-11; 45; Genesis 29:15-28; Romanos 8:26-39; Mattheo 13:31-33,44-52

Le thema que poterea conjunger le quatro lecturas biblic de iste dominica nos lo poterea appellar “le dynamica e efficacia del obra de Deo in iste mundo” que in illo ille realisa le projectos que habeva establite desde le eternitate. Iste projectos es revelate e, in le mesme tempore, occultate al oculos del plus grande parte del gente. Pro iste ration nos debe conscientemente inquirer los, discoperir los. Iste projectos involve personas que on poterea considerar inepte, non appropriate, ma Deo gradualmente les “plica” e les transforma. A iste personas Deo ipse provide e les adjuta e protege. Beate es illes qui trova le tresores del obra de Deo e los investe in iste mundo pro le gloria de Deo.

I.

Il ha multe personas qui, si nos les demanda si illes crede in Deo, illes responde: “Nos es al recerca”. Isto sovente es solmente un excusa, un pretexto, quia illes non vole affrontar iste question o lo considera non convenibile. De facto illes non perquire Deo con tote lor corde como illes deberea, quam qualcosa de essential pro lor vita. Illes pensa de non necessitar le. “Querer le Senior” es le exhortation que face nos Psalmo 105 del qual hodie nos legera un portion. Multes non trova Deo quia ille le cerca in le placias errate… Il es in le persona de Jesus que illes le trovara, in le contexto del revelation biblic, que parla del relation inter Deo e su populo electe. Le scriptor de iste Psalmo trovava Deo. Ille experiva su presentia e obra. Pro iste ration ille le lauda e le regratia pro le beneficios que ille le dava.

“Alleluia! Va regratiar le Senior. Invoca su nomine. Face cognoscer al nationes lo que ille accompliva. Canta a ille, canta su laudes. Conta a omnes in re su actiones meraviliose. Exulta in su nomine sancte; va allegrar vos, vos qui adora le Senior! Quere le Senior e su potentia. Quere su facie semper! Va rememorar le meravilias que ille faceva, su prodigios e le judicios de su bucca, vos, filios de su servitor Abraham, vos, descendentes de Jacob, su electe. Ille es le Senior, nostre Deo. Su justicia es visibile per tote le terra. Ille semper es fidel a su pacto – le ingagiamento que ille prendeva per mille generationes. Isto es le pacto que ille establiva con Abraham, e le promissas que ille faceva per juramento a Isaac. Ille lo confirmava a Jacob como un decreto, e al populo de Israel como un pacto perenne: “Io te dara le terra de Canaan como tu special hereditate” (…) Tote isto eveniva ut illes observava su commandamentos e obediva a su leges. Alleluia, lauda Deo!” (Psalmo 105:1-11; 45).

II.

Le patriarca Jacob es un personage controverse in le Biblia quia, como dice le etymologia hebraic ipse de su nomine, ille se comporta sovente como un profitator e un deceptor. Qui se crede astute, tamen, debe facer multe attention pro non esser decipite ille mesme, como demonstra le conto biblic de hodie, trahite ab Genesis 29. Le conto es singular. Illo parla de quando Jacob habeva vadite in le loco de origine de su familia pro trovar se un uxor. Deo, tamen, va plicar su character usque al puncto de cambiar su nomine. ille devenira “Israel”, que significa: “Qui combatte pro (o con) le Senior”.

Jacob se marita con Leah e Rachel. Alora Laban diceva a Jacob: “Tu non deberea laborar pro me sin un salario, solmente proque nos es parentes. Dice me qual gage volerea tu reciper”. Ora Laban habeva duo filias; le nomine del plus vetule esseva Lea, e le plus juvene Rachel. Le oculos de Lea esseva tenere, ma le aspecto de Rachel esseva de un beltate harmoniose e attrahente. Nam Jacob se habeva inamorate de Rachel, ille diceva: “Io va servir te per septe annos in excambio pro tu filia le plus juvene, Rachel”. Laban replicava: “De accordo! Il es melio ut io la da a te quam a un altere viro; remane apud me”. Assi Jacob laborava per septe annos ut pagar pro Rachel. Su amor pro illa esseva tanto forte que ille septe annos le pareva pauc dies”.

Finalmente Jacob diceva a Laban: “Da me mi uxor, quia jam le tempore de mi servicio se expleva, ut io pote copular con illa”. Assi Laban invitava tote le gente de ille placia e preparava un festa de nuptias. In le vespere Laban portava su filia Lea a Jacob, e Jacob copulava con illa. Laban alsi dava a Lea su serviente Zilpah qua su camerera.

Mane Jacob discoperiva que le femina con le qual ille habeva passate le nocte esseva Lea! Assi Jacob diceva a Laban: “Quid tu me faceva? Nonne pro Rachel io te serviva? Quare tu me decipeva?”. Laban replicava: “Il non es hic nostre costume dar in maritage le filia le plus juvene ante le filia primogenite. Completa le septimana de nuptias de mi filia le plus vetule, deinde nos te dara alsi le filia le plus juvene, in excambio pro altere septe annos de servicio”. Jacob faceva sicut Laban habeva dicite. Quando Jacob compliva le septimana de nuptias de Lea, Laban le dava qua su uxor alsi su filia Rachel. Laban alsi dava a Rachel su serviente Bilhah qua su camerera. Alora Jacob copulava anque con Rachel. Ille amava Rachel de plus que Lea. Deinde ille laborava pro Laban per altere septe annos” (Genesis 29:15-28).

III.

Illes qui Deo clama pro pertiner a Su populo e a servir Le, non es necessarimente personas exceptional, ma personas con le normal debilitates de omnes. Gratias a Deo, tamen, Ille se occupa de lor debilitates e los rende fortias. Mesmo le evenimentos negative de lor vita los face cooperar a lor bon ultime. Illes es le personas qui Deo seligeva al gratia del salvation. Le Christo provide a illes le justitia que les manca e illes essera semper le objecto del amorose cura providential de Deo. Ecce le subjecto del portion del octave capitulo del epistola al Romanos que non nunc va audir.

“In le mesme maniera le Spirito adjuva nos in nostre debilitate, proque nos non sape como nos deberea precar, ma le Spirito ipse intercede pro nos con gemitos inexprimibile. E ille qui sonda nostre cordes cognosce qual es le intentiones del Spirito, proque le Spirito intercede in favor del sanctos secundo le voluntate de Deo. E nos sape que tote le cosas coopera al ben de illes que ama Deo, le quales es appellate secundo su proposito, pois que illes que Deo precognosceva, ille alsi predestinava a esser conforme al imagine de su Filio, a que su Filio sia le primogenite inter multe fratres e sorores. E illes qui Deo predestinava, ille alsi appellava; e illes qui ille appellava, ille alsi justificava; e illes qui ille justificava, ille alsi glorificava.

Que dicera nos, alora, super iste cosas? Si Deo es pro nos, qui essera contra nos? Sin dubita, ille qui non sparniava su proprie Filio, ma le livrava pro nos omnes, como non nos concederea alsi con ille tote le cosas? Qui accusara le electos de Deo? Il es Deo qui les justifica! Qui es ille que pote condemnar les? Christo es ille qui moriva e, plus ancora, le resuscitava. Ille sta al dextera de Deo e intercede alsi pro nos. Qui poterea separar nos del amor de Christo? Tribulation, o angustia, o persecution, o fame, o nuditate, o periculo, o spada? Como il es scribite: “Pro tu amor nos es exponite al morte tote le dies. Nos es considerate como oves destinate al macellation”. No, in tote iste cosas nos ha un complete victoria per medio de ille qui nos amava. Pois que io es persuadite que ni morte, ni vita, ni angelos, ni dominatores celeste, ni cosas que es presente, ni cosas a venir, ni potentias, ni altor, ni profunditate, ni alicun altere cosa create poterea separar nos del amor de Deo in Christo Jesus nostre Senior” (Romanos 8:26-39).

IV.

In le quarte e ultime lectura biblic de hodie nos trova cinque breve parabolas de Jesus que exemplifica lo que nos poterea appellar “le dynamica del Regno de Deo” in operation in iste mundo. Lo que Deo opera es parve e sovente occulte a nostre oculos, ma de grande potentia e efficacia. Illo es un tresor que solmente poc estimatores sape appreciar quia illes ha “le dono del discenimento”, un discernimento que manca a multes hodie, ma que ille mesme emplea. Vamos ergo audir le sequente portiones del capitulo 13 del Evangelio secundo Mattheo.

Le parabola del semine de mustarda. “Jesus les proponeva un altere parabola. Ille les diceva: “Le Regno del Celos es simile a un semine de mustarda que un homine prendeva e seminava in su agro. Quanquam illo es le plus parve de tote le semines, quando illo ha crescite, illo es le plus large del plantas del jardin e deveni un arbore, tanto que le aves del celo veni e habita in su ramos”.

Le parabola del levatura. “Jesus les contava un altere parabola: “Le Regno del Celos es simile al levatura que un femina emplea pro facer pan. Mesmo si illa poneva solmente un poco de levatura in tre mensuras de farina, illo permea omne partes del pasta”. (…)

Parabolas in re le Regno del Celos. “Le Regno del Celos es simile a un tresor que un persona discoperiva occultate in un agro. Isto le dava multissime gaudio e lo occultava de novo. Ergo ille vendeva tote lo que ille possedeva pro haber bastante moneta pro emer ille agro.

Itero, le Regno del Celos es simile a un mercator qui quere pretiose perlas. Quando ille discoperiva un perla de grande valor, ille vendeva tote lo que ille possedeva e lo emeva!

Itero, le Regno del Celos es simile a un rete que, jectate in le mar, cape omne sorta de pisces. Quando le rete esseva plen, le piscatores lo traheva al litore, se sedeva e assortiva le bon pisce in un cassa. ma jectava via le mal pisces. Il essera assi al fin del etate. Le angelos venira e separara le gente mal del medio del justos, jectante le mal in le furnace ardente, in le qual il habera plorar e stridor de dentes.

Esque vos comprendeva tote iste cosas?”. Illes replicava: “Si, nos los comprende”. Tunc Jesus addeva: “Omne experto in le Lege qui esseva trainate pro le Regno del Celos es simile a un possessor de un domo qui extrahe de su tresor tanto lo que es nove e lo que es vetere”  (Mattheo 13:31-33,44-52).

Oration

Senior nostre Deo, nos te regratia quia tu projectos de salvation se developpa irresistibilemente in iste mundo e que le gratia del Evangelio perveniva a nos alsì e involveva nos in iste mesme planos. Tu dava nos oculos pro vider lo, e nos te pete de haber semper un cognoscentia plus grande de illos. Tu vocava nos, mesmo si nos, de ille election non esseva digne, tanto que nos senti nos esser debile e inepte in tu servicio. Nos recipe, tamen, tu reproches e nos confide in tu adjuta in omne cosas, in examinar diligentemente e emplear ille medios que tu pone nos a disposition pro nostre sanctification. Nos te regratia pro tu providential interventiones in provider a nostre necessitates e proteger nos del mal. Que toto lo que tu es e dona sia nostre tresor, un tresor que nos vole investir in iste mundo pro tu gloria. Oh Deo, protector de tote illes qui confide in te, sin le qual nihil es forte e nihil es sancte, augmenta e multiplica super nos tu misericordia; quia con te como nostre Soveran e Guida nos pote talmente transir le cosas temporal, que nos non perde le cosas eterne; per Jesus christo, nostre Senior, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.