Mattheo

25

Le parabola del dece pronubas

1Tunc le Regno del Celos essera simile a dece pronubas[1] qui prendeva lor lampas e sortiva al incontro del sponso. 2Ma cinque de illas esseva fatue, e cinque esseva sage. 3Quando illas qui esseva fatue prendeva lor lampas, illas non portava con se oleo supplementari, 4ma illas qui esseva sage, con lor lampas portava con se alsi flascos de oleo. 5Il eveniva que le sponso faceva retardo e tote illas deveniva somnolente e se addormiva. 6A medienocte illas esseva eveliate per le clamor: “Ecce le sponso! Sorti e veni a su incontro!”. 7Tunc tote le pronubas se eveliava e preparava lor lampas, 8ma le fatues peteva al sages: “Da nos de vostre oleo, quia nostre lampadas se extingue!”. 9Le sages, tamen, replicava: “Nos non haberea assatis pro nos e pro vos. Va plus tosto al venditores de oleo e eme lo que vos necessita”. 10Dum, tamen, illas habeva ite emer, le sponso arrivava, e illas qui esseva preste entrava con ille in le sala del banchetto; e le porta esseva claudite. 11Plus tarde, le altere pronubas retornava e diceva: “Senior! Senior! Face nos entrar[2]!”. 12Ma ille, de intra, replicava: “Crede me[3]: io non cognosce vos”.

13Itaque, vos alsi vigila! Quia vos non cognosce ni le die ni le hora de mi retorno[4].

Parabola del tres servitores

14Ancora, le Regno del Celos poterea similar a un homine qui debeva partir pro un longe viage. Assi, ille vocava su servitores e les confideva su proprietate. 15A uno de illes ille dava cinque talentos[5], duo a un altere, e uno al ultime – dividente los in proportion a lor habilitates. Deinde ille partiva. 16Le servitor qui habeva recipite cinque talentos incipeva investir ille moneta e lucrava altere cinque talentos. 17Similemente, le servitor qui habeva recipite duo talentos lucrava duo de plus. 18Le servitor, tamen, qui habeva recipite un talento, fodeva un cavo in le terreno e celava ibi le pecunia de su domino.

19Post multe tempore, lor domino retornava de su viage e les vocava a dar conto de como illes habeva empleate su pecunia. 20Le servitor, al qual ille habeva confidite cinque talentos, le accedeva con cinque de plus, e diceva: “Domino, tu me dava cinque talentos; ecce, con illos io lucrava altere cinque”. 21E su domino le diceva: “Multo ben, servitor bon e fidel! Tu ha essite fidel in tractar iste parve amonta, assi nunc io te dara responsabilitates ancora plus grande. Vamos celebrar insimul[6]!”. 22Le servitor qui habeva recipite duo talentos le accedeva e diceva: “Domino, tu me dava duo talentos; ecce, con illos io lucrava altere duo”. 23E su domino le diceva: “Multo ben, servitor bon e fidel! Tu ha essite fidel in tractar iste parve amonta, assi nunc io te dara responsabilitates ancora plus grande. Vamos celebrar insimul[7]!”. 24Deinde, le servitor qui habeva recipite un talento le accedeva e diceva: “Domino, io sapeva que tu es un homine aspere: tu recolta messes que tu non seminava, e recollige messes que tu non cultivava. 25Io timeva perder tu pecunia, assi io lo celava in le terreno. Ecce, io te restitue quid es le tue”. 26Le domino, tamen, replicava: “Servitor mal e pigre! Si tu sapeva que io recolta messes que io non seminava e recollige messes que io non cultivava, 27quare tu non depositava mi pecunia in le banca? Al minus io haberea potite reciper de illo alcun interesse[8]!”. 28Ita ille ordinava: “Leva le pecunia ab iste servitor, e da lo a qui ha dece talentos: 29A illes qui ben emplea quid illes recipeva, essera date mesmo de plus e illes habera un abundantia. Ma ab illes qui face nihil, mesmo le pauco que illes ha lo essera portate via. 30Ora, jecta iste servitor inutile in le tenebras de foras, ubi il habera plorar e stridor de dentes”.

Le judicamento final

31Quando le Filio del Homine venira in su gloria e, con ille, omne angelos sancte, tunc ille sedera gloriosemente super su throno[9]32Omne gentes se congregara ante ille e ille separara le personas le unes ab le alteres sicut un pastor separa[10] le oves ab le capras . 33Ille ponera le oves a su dextera e le capras a su sinistra. 34Alora le rege dicera a qui essera su dextera: ‘Veni, vos qui es benedicite per mi Patre, va posseder[11] le regno preparate pro vos desde le creation[12] del mundo. 35Quia io habeva fame e vos me dava nutrimento, io habeva sete e vos me dava alco a biber, io esseva un estraniero e vos me invitava a in vostre domo, 36io esseva nude e vos me dava vestimentos, io esseva infirme e vos me visitava, io esseva in carcere e vos veniva ad me’. 37Tunc le justos me respondera: ‘Senior, quando nos te videva haber fame e te nutriva, o haber sete e te dava alco a biber? 38Quando nos te videva estraniero e te invitava in nostre domos, o nude e te vestiva? 39Quando nos te videva infirme o in carcere e veniva ad te?’. 40E le rege les respondera: ‘Io vos dice le veritate: quando vos faceva isto a uno de mi minime fratres o sorores, vos lo faceva ad[13] me’.

41Tunc ille dicera a qui essera a su sinistra: ‘Via! Longe de me! Vos maledicte! Vade a in le igne eterne que ha essite preparate pro le diabolo e pro su angelos! 42Quia io habeva fame e vos me dava nihil a mangiar, io habeva sete e vos me dava nihil a biber. 43Io esseva un estraniero e vos non me invitava a in vostre domo, nude e vos non me vestiva, infirme e in carcere, e vos non me visitava! 44Tunc etiam illes respondera: “Senior: quando nos te videva haber fame, o haber sete, o esser un estraniero, o nude, o infirme, o in carcere, e non te dava quecunque tu necessitava?’. 45Tunc ille les respondera: “Io vos dice le veritate, quando vos non faceva isto a uno de iste minime, vos non lo faceva a me’. 46E illes vadera al supplicio eterne, ma le justos al vita eterne”.

Notas

  1. O: “virgines”.
  2. O: “Aperi a nos”.
  3. Litt. “io dice vos le veritate”.
  4. O “le die e le hora in le qual le Filio del Homine retornara” cfr. 22:44.
  5. Antique moneta de argento. O “tascas continente argento”.
  6. O “Entra in le gaudio de tu domino”.
  7. O “Entra in le gaudio de tu domino”.
  8. Illo es: “Si vermente tu me time, tu haberea debite facer un minimo pro acquirer lo que io demandava”.
  9. O “sur le throno de su gloria”.
  10. O “segrega”.
  11. O “heredita”.
  12. O “fundation”.
  13. O “pro”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Mattheo/Mattheo_25