Lecturas biblic pro Dominica 21 Junio 2020

Dominica 21 Junio 2020 – Tertie Dominica post le Pentecoste

Lectura biblic: Psalmo 86Mattheo 10:24-39Genesis 21:8-21Romanos 6:1-11

Le lecturas biblic del tertie dominica post Pentecoste, pone in particular evidentia como, in iste mundo hostil a Deo, confessar e viver consistentemente le fide biblic, sovente causa opposition violente. Nos vide isto in le vicissitude de David, representate in Psalmo 86. David, angustiate per su inimicos que le perseque, trova in Deo su consolation e fortia. Nos pote alsi vider iste facto in le lectura del Evangelio, in Mattheo 10:24 e sequentes, ubi Jesus adverte su discipulos que illes haberea essite durmente adversate como ille ipse lo esseva. Isto non debe ni discoragiar su discipulos, ni facer les facer compromissos con le mundo que les perseguita. In le sperantia e in le certitude del victoria final de Deo in Christo reside lor fortia. Le tertie lectura, tamen, trahite ab Genesis 21, le vicissitude del filio que Abraham generava con su serva Agar, emphatisa alsi como disagradabile pote esser le manco de fide in le promissas de Deo, consequentias que Deo, in su misericordia, repara. Le pardono e le tolerantia de Deo, nonobstante, non pote esser pro nos un pretexto pro minimisar le peccato, o como un sorta de licentia a peccar. Al contrario, illos debe esser un stimulo al obedientia, recognoscente que quid Deo nos commanda es semper bon e juste. Isto es lo que nos trova in le ultime lectura, trahite ab le littera al Romanos.

I.

In le Psalmo 86, que nos va leger nunc, nos trova un mixtura de precaria e de reflection. Se tracta de un fide que nutri e fortifica nos, insimul a laude e actiones de gratias. Nam David habeva trovate difficile fugir ab le angustias in le quales ille habeva se trovate, ille pone in contrasto su situation difficile con le infinite bontate e potentia de Deo. In ultra, non solmente ille simplemente pete de esser liberate de su inimicos, ma ille prega ut le timor de Deo sia implantate e firmemente radicate in su corde.

“Inclina, Senior, tu aures e exaudi me, quia io es inope e paupere. Custodia mi anima, quia io me consecrava a te. Deo mie, salva tu servitor, qui confide in te. Sia misericorde de me, oh Senior, quia a te io clama tote le die. Allegra le anima de tu servitor, quia a te, oh Senior, io elevava mi anima. Quia tu, oh Senior, es bon e preste a pardonar. Tu manifesta grande misericordia verso tote les qui te invoca. Oh Senior, audi mi oration; presta attention a mi deprecation. In le die de mi tribulation io clamava a te, quia tu me exaudi. Nemo inter le dios es simile a te, oh Senior, e nemo pote facer le obras que tu face. Tote le gentes, que tu faceva, venira e adorara coram te, oh Senior, e glorificara tu nomine, quia tu es magne e face meravilia: solmente tu es Deo. Oh Senior, doce me tu vias, ut io pote viver secundo tu veritate. Rende mi corde pur, ut io time tu nomine. Io va confider in te, Senior mi Deo, con tote mi corde, e io glorificara tu nomine in eterno. Quia tu misericordia es grande super me. Tu me liberava ex le profunditates del inferno. Oh Deo, homines superbe insurgeva contra me: un banda de homines violente essaya de occider me: illes ha nulle consideration pro te. Ma tu, oh Senior, es un Deo de compassion e de misericordia. Tu es patiente e plen de compassion e veritate. Respice in me e sia misericordiose verso me. Da a tu servitor tu fortia. Libera iste filio de tu serviente. Manda me un signo de tu favor, ut illes qui me odia lo vide e sia avergoniate, quia tu, oh Senior, me adjutava e me consolava” (Psalmo 86).

II.

Poner se del parte de Christo como su discipulos, etiam hodie non es unquam facile, pois que sovente illo implica un contraposition al maniera de pensar e de viver que prevale in iste mundo. Iste mundo, de facto, non tolera de esser ponite in question e super toto illo non tolera qui non se conforma a su principios e impositiones. Tote isto poterea implicar un aperte persecution pro ille christianos que non se submitte al regimes de iste mundo, a lor menacias e intimidation. Esque le christianos deberea timer tote isto? No, illes non deberea timer mesmo le morte, non solmente quia lor perspectivas es plus large de illos de iste mundo, ma quia il essera le Christo, finalmente, a prevaler e a vindicar se de tote su adversarios. Nos debe solmente esser consistente e perseverante. Vamos audir lo que dice a iste reguardo Jesus, in le Evangelio secundo Mattheo.

“Un discipulo non es plus eminente que su magistro, ni un servo plus eminente de su domino. Pro le discipulo il suffice esser sicut su magistro, e le servo sicut su domino. Si illes vocava le patre del famila Beelzebul, quanto magis le membros de su familia! Ergo, non time illes, quia il ha nihil occulte que non essera revelate e nihil secrete que non essera rendite cognoscite. Quid io dice vos in le tenebras, proclama lo in le lumine, e quid es susurrate in vostre aures, proclama lo sur le terassas de vostre domo a que omnes lo audi! Non time illes qui occide le corpore ma non pote occider le anima. Time Deo solmente, le qual pote destruer tanto le anima quanto le corpore in le inferno. Qual es le precio de duo passeres – un moneta de cupro! Nonobstante, non mesmo un de illos cade in terra sin le voluntate de vostre Patre. Mesmo tote le capillos de vostre capite es numerate. Ergo, non time: vos es multo plus preciose quam multe passeres. Omnes, ergo, qui me confessara coram le homines, io alsi les confessara coram mi Patre, qui es in celo; Tamen, quicunque me denegara coram homines, io alsi les denegara coram mi Patre, qui es in celo. Non suppone que io veniva a portar pace in terra! Io non veniva a portar pace, ma un gladio! Io veniva separar un homine adverso su patre, e un filia adverso su matre e un filia affin adverso su matre affin, e le inimicos de un homine essera le membros ipse de su familia. Quicunque ama patre o matre plus quam me, non es digne de me, e quicunque ama filio o filia super me, non es digne de me. E quicunque non prende su proprie cruce e me seque non es digne de me. Quicunque se attacca a su vita la perdera; e qui perde su vita propter me, la retrovara” (Mattheo 10_24-39).

III.

Le patriarcha Abraham e su uxor Sarah habeva evidente difficultate de creder al certe completion del promissas que Deo les habeva facite, illo es que, nonobstante lor etate avantiate, illes haberea habite un filio. Illes, tamen, se faceva sasir per le anxietate e, non volente plus attender, illes accepta que Abraham genera un filio con lor serva Agar. Il haberea nascite Ismael qui, quanquam legitimemente herede de Abraham, haberea semper essite pro ille familia “un problema”, un enoio. In le episodio que nunc nos va leger, Sarah successa a facer bannir Agar e Ismael. Deo, nonobstante ille error, in su misericordia haberea semper benedicite alsi Ismael e su descendentes. 

“Le infante cresceva e esseva dislactate. Abraham preparava un grande festa in le die de su dislactation. Sarah, tamen, remarcava que le filio de Agar, le Egyptiana – le filio que Agar habeva generate pro Abraham – le derideva. Assi illa, adressante se a Abraham, le diceva: “Va bannir ille serva con su filio, quia le filio de ille serva non devenira un herede insimul a mi filio Isaac!”. Le requesta de Sarah multo displaceva a Abraham, quia Ishmael esseva alsi su filio. Ma Deo diceva a Abraham: “Non angustiar te a causa del puero e de tu serva. Face tote lo que Sarah te dice, proque tu legitime descendentia essera considerate a partir de Isaac. Io, tamen, io facera devenir un grande nation le filio del serva, quia ille es alsi tu filio”. Ita Abraham se levava mane, prendeva alicun alimentos e un contenitor de aqua e los dava a Agar. Ille los poneva super su spatulas, le dava su filio, e la dimitteva. Assi, illa incipeva errar sin proposito in le deserto de Beersheba. Quando le aqua del contenitor habeva se exhaurite, illa pulsava le infante subtus un arbusto. Deinde illa vadeva e se poneva a seder a un certe distantia de ille, circa a un tiro de arco procul, quia illa pensava: “Io refusa vider morir le infante”. Assi illa sedeva contra e plorava desperatemente. Deo, tamen, audiva le voce del puero. Le angelo de Deo del celo vocava Agar e la diceva: “Que es, Agar? Non timer, quia Deo audiva le voce del puero justo in le loco ubi ille se trova. Leva te! Prende le puero e tene le per mano, quia io rendera su descendentes un grande nation”. Alora Deo aperiva le oculos de Agar e ille videva un puteo plen de aqua. Subito illa reimpleva le contenitor de aqua e faceva biber le puero. Deo esseva con le puero durante su crescentia in le deserto. Ille habitava in le deserto de Paran e deveniva un archero valente. Su matre trovava pro ille un uxor ab le terra de Egypto” (Genesis 21:8-21).

IV.

Le gratia de Deo, offerite nos gratias le obra del Salvator Jesus Christo recipite per le medio del fide, gania nos le pardono, le remission de nostre peccatos. Isto, tamen, nos non lo pote considerar un excusa, un justification pro minimisar o subvalutar le peccato, un pretexto pro transgreder le lege moral de Deo, como si le pardono esserea “guarantite”. Redimite ab le fortia e ab le consequentias del peccato, le christiano “mortifica” le proprie tendentias a peccar, e apprende del Christo, que ille ama, un nove stilo de vita. Vamos leger lo que le Apostolo Paulo scribe in su littera al Romanos.

“Que dicera nos, alora? Esque nos debe remaner in le peccato a que le gratia va abundar? Absolutemente no! Como poterea nos qui moriva al peccato, viver ancora in illo? Esque vos non sape que tote illes que esseva baptisate in Christo Jesus, esseva baptisate in su morte? Ergo, nos esseva sepelite con ille per medio del baptismo in le morte, a fin que sicut Christo esseva resuscitate del mortos per medio del gloria del Patre, assi nos va viver un nove vita. Pois que si nos esseva unite a ille in maniera simile a su morte, nos certemente essera alsi unite in maniera simile a su resurrection. Nos sape que nostre vetule homine esseva crucifigite con ille a que le corpore del peccato non domina plus super nos de sorta que nos non sia plus sclavos del peccato. (Proque alicuno que moriva esseva liberate del peccato). Ora, si nos moriva con Christo, nos crede que nos alsi vivera con ille. Nos sape que Christo resuscitava del mortos e ille non morira plus. Le morte non pote plus dominar le. A causa del morte que ille moriva, ille moriva al peccato un vice pro semper, ma le vita que ille vive, ille lo vive pro Deo. Assi considera vos mesme morte al peccato, ma vivente pro Deo in Christo Jesus” (Romanos 6:1-11).

Oration

Oh Senior! Face nos haber un perpetue amor e reverentia pro tu sancte Nomine, quia tu nunquam falle in adjutar e governar illes qui tu establiva super le firme fundation de tu miserricordia; per Jesus Christo nostre senior, qui vive e regna con te e con le Sancte Spirito, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Psalmo 86

Psalmos

86. Inclina, Domine, tu aures e exaudi me

Le Psalmista se appella al misericordia de Deo, e preca ut ille sia liberate de su inimicos.

1Un precaria de David. Inclina, Domine, tu aures e exaudi me, quia io es inope e paupere[1]2Custodia mi anima, quia io me consecrava[2] a te. Deo mie, salva tu servitor, qui confide in te. 3Sia misericorde de me, oh Senior, quia a te io clama[3] tote le die. 5Allegra le anima de tu servitor, qui a te, oh Senior, io elevava mi anima. 5Quia tu, oh Senior, es bon e prestea pardonar. Tu manifesta grande misericordia verso tote les qui te invoca. 6Oh Senior, audi mi oration; presta attention a mi deprecation. 7In le die de mi tribulation io clamava a te, quia tu me exaudi. 8Nemo inter le dios es simile a te, oh Senior, e nemo pote facer le obras que tu face. 9Tote le gentes, que tu faceva, venira e adorara coram te, oh Senior, e glorificara tu nomine, 10Quia tu es magne e face meravilia: solmente tu es Deo. 11Oh Senior, doce me tu vias, ut io pote viver secundo tu veritate. Rende mi corde pur, ut io tie tu nomine. 12Io va confidar in te, Senior mi Deo, con tote mi corde, e io glorificara tu nomine in eterno. 13Quia tu misericordia es grande super me. Tu me liberava ex le profunditates del inferno[4].

14Oh Deo, homines superbe insurgeva contra me: un banda de homines violente essaya de occider me: illes ha nulle consideration pro te. 15Ma tu, oh Senior, es un Deo de compassion e de misericordia. Tu es patiente e plen de compassion e veritate[5]16Respice in me e sia misericordiose verso me. Da a tu servitor tu fortia. Libera iste filio de tu serviente. 17Manda me un signo de tu favor, ut illesqui me odia lo vide e sia avergoniate, quia tu, oh Senior, me adjutava e me consolava.

Notas

  1. O “io necessita tu adjuta”.
  2. O “me sanctificava”, “me ha ponite a parte”.
  3. O “io preca”.
  4. O “Sheol”, le mundo del mortos.
  5. O “fidelitate”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Psalmos/Psalmos_86

Jeremia, cap. 21

Jeremia

21

Le Senior ipse consignara Jerusalem al inimico

1Le Senior parlava a Jeremia quando le Rege Zedekia le habeva inviatee Pashhur, filio de Malkija e le sacerdote Zephania, filio de Maasela. Zedechia les inviava a Jeremia pro peter le: 2“Pete al Senior de venir adjutar nos, quia Rege Nebuchadnezzar attacca nos. Forsan le Senior executara un de su miraculos sicut ille faceva in le tempores passate e facera cessar iste attaccos e receder ab nos nostre inimicos”.

3Jeremia les respondeva: “Dice a Zedekia 4que le Senior, le Deo de Israel, dice: ‘Le fortias a vostre disposition se trova nunc extra le muros e combatte contra Rege Nebuchadnezzar de Babylonia e le Babyloneses que tene vos sub assedio. Io facera retraher e congregar ille fortias intra le citate. 5Con furor, indignation e grande ira, io ipse combattera contra vos con mi mano forte e potente brachio. 6Io percutera le habitantes de iste citate, homines e bestias, e illes morira de un grande pestilentia. 7Post illo, dice le Senior, io consignara al fame e al peste, Zedekia, rege de Juda, su officieros, e qualcunque altere persona qui supervivera al guerra. Io les consignara al rege de Babylonia e a lor inimicos, qui vole uccider les. Ille les macellara con le gladio. Ille non habera de illes alcun misericordia, compassion o pietate’”.

8Dice alsi al populo de Jerusalem que le Senior dice: ‘Io pone ante vos duo vias: le via del vita e le via del morte. 9Illes qui remane in iste citate morira per le gladio, per le fame o per le peste. Illes qui quita le citate e se rende al Babyloneses que assedia le citate, supervivera. Le vita essera lor recompensa. 10Quia io, le Senior, dice que io ha le determination non de liberar iste citate, ma de causar su disastro. Illo essera consignate al rege de Babylonia e ille lo destruera con le foco”.

Admonitiones al familia regal

11Dice al familia regal de Juda: “Audi le message del Senior: 12Oh familia regal descendite de David. Le Senior dice: ‘Rende justitia cata matino al gente que vos judica! Adjuta illes que ha essite robate; libera les ab lor oppressores. Alteremente mi ira se accendera sicut un foco inextinguibile propter tote vostre peccatos. 13Audi, vos omnes qui sede inthronate super le vallea sur un plateau roccose: io es adverso vos’, dice le Senior, ‘Vos vangloria vos dicente que nemo poterea piccar super vos; que nemo poterea penetrar in le locos ubi vos ha refugiate vos’. 14Ma io punira vos juxta le fructo de vostre operas’, dice le Senior, ‘io incendiara vostre palatio; le foco devorara toto lo que es circa illo’”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Jeremia/Jeremia_21

Mattheo, cap. 10

Mattheo

10

Jesus invia le dece-duo apostolos

1Jesus convocava su dece-duo discipulos e les dava potestate super le spiritos immunde ut expeller los e sanar omne sorta de maladias e infirmitates. 2Istos es le nomines del dece-duo apostolos: le prime, Simon, appellate alsi Petro, e Andrea su fratre, e Jacobo, le filio de Zebedeo, e Johannes, su fratre; 3Philippo e Bartholomeo, Thomas e Mattheo, le collector de impostos, Jacobo, filio de Alpheo, Thaddeo, 4Simon, le zelota, Judas Iscariot, qui plus tarde le haberea traite.

5Jesus inviava le dece-duo apostolos e les dava iste instructiones: “Non vade per un via que conduce al regiones del paganos, e non entra in le citates del Samaritanos. 6sed plus tosto vade al populo de Israel, le oves perdite de Deo. 7Vade e annuncia a illes que le Regno del Celos se approximava. 8Sana le infirmos, resuscita le mortos, munda le leprosos, expelle demones; gratis vos recipeva, gratis va dar. 9Non prende monetas de auro, argento o cupro in vostre cinctura, 10nulle bursa de viage o un tunica supplementar, e non mesmo sandalias o un virga, quia le laborator es digne de reciper le nutrimento que ille necessa. 11Quandocunque vos entra in un citate o in un village, cerca ibi un persona digne de fiducia e remane hospite de su casa usque vos parti de ille citate. 12Quando vos entra in ille domo, benedice[1] su residentes. 13E si illes[2] es digne, que vostre benediction[3] remane super illes, ma si non, retrahe ille benediction. 14E si alicuno non da vos le benvenito o refusa audir vostre message, quando vos parti de ibi succute vostre pedes de su pulvere. 15In veritate io dice vos que il essera plus tolerabile le castigation que cadeva super le region de Sodoma e Gomorra in le die del giudicio que lo que evenira a ille citate!

Le persecution del discipulos

16Ecce, io manda vos sicut oves in le medio de lupos; sia prudente sicut serpentes e simplice sicut columbas. 17Guarda vos del homines, quia illes consignara vos a tribunales e verberara vos in lor synagogas. 18Vos essera portate coram governatores e reges propter me[4]. Isto essera pro vos un opportunitate de testimonio verso illes e le gentes. 19Quandocunque vos essera arrestate e portate coram judices, non preoccupa[5] vos quomodo parlar o quid dicer, quia Deo dara vos le parolas juste a dicer al tempore opportun. 20Quia non essera vos a parlar – il essera le Spirito de vostre Patre a parlar per vostre medio.

21Un fratre traira su fratre pro facer le morir, e un patre traira su proprie filio. Filios insurgera contra lor parentes e facera que illes sia occidite. 22Vos essera odiate de omnes propter mi nomine. Qui, tamen, perseverara usque al fin essera salvate. 23Quandocunque illes persecuta vos in un citate, fugi a in un altere. In veritate io dice vos que vos non terminara de visitar tote le citates der Israel donec le retorno[6] del Filio del homine.

24Un discipulo non es plus eminente que su magistro, ni un servo plus eminente de su domino. 25Pro le discipulo il suffice esser sicut su magistro, e le servo sicut su domino. Si illes vocava le patre del famila Beelzebul, quanto magis le membros de su familia!

Time Deo, non homines!

26Ergo, non time illes, quia il ha nihil occulte que non essera revelate e nihil secrete que non essera rendite cognoscite. 27Quid io dice vos in le tenebras, proclama lo in le lumine, e quid es susurrate in vostre aures, proclama lo sur le terassas de vostre domo a que omnes lo audi! 28Non time illes qui occide le corpore ma non pote occider le anima. Time Deo solmente, le qual pote destruer tanto le anima quanto le corpore in le inferno.

29Qual es le precio de duo passeres – un moneta de cupro! Nonobstante, non mesmo un de illos cade in terra sin le voluntate de vostre Patre. 30Mesmo tote le capillos de vostre capite es numerate. 31Ergo, non time: vos es multo plus preciose quam multe passeres.

32Omnes, ergo, qui me confessara coram le homines, io alsi les confessara coram mi Patre, qui es in celo; 33Tamen, quicunque me denegara coram homines, io alsi les denegara coram mi Patre, qui es in celo.

34Non suppone que io veniva a portar pace in terra! Io non veniva a portar pace, ma un gladio! 35Io veniva separar un homine adverso su patre, e un filia adverso su matre e un filia affin adverso su matre affin, 36e le inimicos de un homine essera le membros ipse de su familia[7].

37Quicunque ama patre o matre plus quam me, non es digne de me, e quicunque ama filio o filia super me, non es digne de me. 38E quicunque non prende su proprie cruce e me seque non es digne de me. 39Quicunque se attacca[8] a su vita[9] la perdera; e qui perde su vita propter me, la retrovara.

40Qui recipe vos, recipe me; e qui me recipe, recipe ille qui me mandava. 41Qui recipe un propheta in le nomine de un propheta[10], recipera le mesme recompensa de un propheta. Qui recipe un justo in le nomine de un justo recipera le mesme recompensa de un justo[11]42E quicunque da solmente un cuppa de aqua frigide al minime de mi adherentes[12], ille certo non perdera su recompensa.

Notas

  1. Litt. “saluta”.
  2. Litt. “ille domo”, methonymia.
  3. O “pace”.
  4. “Proque vos es mi discipulos”.
  5. O “non cogita in vos mesme”.
  6. O “advento”.
  7. Allusion a Michea 7:6.
  8. Litt. “trova”.
  9. Litt. “anima”.
  10. O “como uno qui parla in le nomine de Deo”.
  11. O “propter su justitia”.
  12. O “iste minimes”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Mattheo/Mattheo_10

Mattheo, cap. 9

Mattheo

9

Jesus resana un homine paralysate

1Jesus montava in un barca e retornava trans le laco a in su citate[1]2Justo tunc alcunes le portava un homine paralysate sur un lectiera. Quando Jesus videva lor fide, ille diceva al homine paralysate: “Confide in me, filio mie! Tu peccatos esseva remittite”. 3Alora, alcunes del expertos in le Lege[2] diceva inter se: “Iste homine blasphemia!”. 4Quando Jesus percipeva lor cogitationes, ille diceva: “Quare cogita vos tal mal pensamentos? 5Que es plus facile, dicer: ‘Tu peccatos esseva remittite’, o dicer: ‘Leva te e ambula’? 6Assi io va nunc demonstrar vos que le Filio del homine ha le potestate in terra de remitter le peccatos[3]!”. Alora Jesus, adressante se al homine paralysate, le diceva: “Leva te, prende tu lectiera e retorna a tu casa!”. 7Assi, subito ille homine se levava e retornava a su casa! 8Quando le turba videva lo que habeva evenite, illes se espaventava e glorificava Deo, qui habeva date un tal potestate a homines”.

Le vocation de Mattheo

9Dum Jesus prosequeva ab ibi, ille videva un homine appellate Mattheo, que sedeva al cabina del perception del impostos. Jesus le diceva: “Seque me!”. Assi, ille se levava e le sequeva.

10Plus tarde. Mattheo invitava Jesus e su discipulos pro un repasto in su casa. Altere collectores de impostos e gente malfamate[4] habeva essite alsi invitate. 11Quando le Phariseos videva isto, illes diceva al discipulos de Jesus: “Quare vostre magistro sede a tabula con tal gente malfamate[5]?”. 12Jesus audiva isto e replicava: “Illes qui es san non necessita un medico: le malades le necessita”. 13Deinde ille addeva: “Vade e apprende lo que significa iste dicto del Scripturas: ‘Io vole misericordia e non sacrificios[6]’. Io non veniva pro vocar justos, sed peccatores”.

Un discussion super le jejunio

14Tunc le discipulos de Johannes[7] accedeva a Jesus e le diceva: “Quare nos e le Phariseos jejuna frequentemente, e tu discipulos non jejuna?”. 15Jesus replicava: “Le convitatos de nuptias non pote luger quando con illes es le sponso, nonne? Tamen, venira le dies quando le sponso essera portate via ab illes, e tunc illes jejunara.

16Ultra illo, nemo sue a un vestimento vetule un sarcitura de panno rude[8], quia le sarcitura se contraherea e le scissura devenirea pejor. 17Non mesmo on pone vino nove in urceos vetere, alteremente illo rumperea le urceos, le vino se dispergerea e le urceos ipse esserea ruinate. Al contrario, on pone vino nove in urceos nove, e ambes se preserva”.

Jesus resana e face reviver

18Durante que Jesus diceva iste cosas, le preposito de un synagoga accedeva e, prosternante se ante ille, le diceva: “Mi filia ja justo morite; tamen, veni, impone super illa tu manos e illa tornara a viver”. 19Jesus e su discipulos, alora, se levava e incipeva sequer le. 20Ma un femina, qui habeva patite per dece-duo annos de emorrhagias, accedeva a su retro e tangeva le bordo del mantello de Jesus. 21De facto, intra se, illa diceva: “Se solmente io tange su vestimentos, io essera resanate”. 22Ma quando tamen Jesus se verteva e la videva, ille diceva: “Va confider, filia, tu fide te ha salvate!”. E desde ille momento, illa esseva resanate[9]23Quando Jesus entrava in le domo de ille preposito e audiva le musica funerari e le turba tumultuante, ille diceva: 24“Recede vos: le juvenetta non ha morite, ma illa dormi!”. E illes incipeva derider le. 25Quando le turba esseva facite sortir, Jesus entrava e prendeva le mano de ille juvenetta, e illa se levava. 26E le nova concernente isto se diffundeva per tote ille region.

Resanar cecos e mutos

27Post haber quitate le domo del juvenetta, duo homines cec incipeva sequer le, critante: “Filio de David, ha misericordia de nos!”. 28Illes entrava justo in le domo ubi Jesus se trovava, e Jesus les peteva: “Esque vos crede que io pote facer vos vider[10]?”. Illes le respondeva: “Si, Senior”. 29Alora Jesus tangeva lor oculos e diceva: “Sia isto facite vos secunde vostre fide!”. 30E lor oculos esseva aperite! Jesus, tamen, les preveniva severmente dicente: “Non conta a alicuno lo que eveniva vos!”. 31Nonobstante, quando illes sortiva illes diffundeva iste nova per tote ille integre region.

32Quando illes partiva, le esseva portate un homine que esseva possedite per un demone e non poteva parlar. 33Assi Jesus expelleva ille demone e ille homine poteva de novo parlar. Le turbas esseva stupefacite e diceva: “Nunquam eveniva cosas como istos in Israel!. 34Le Phariseos, tamen, diceva: “Ille expelle demones gratias al capite del demones!”.

Laboratores pro le vinea

35Alora Jesus circulava per tote le citates e villages, docente in lor synagogas. Ille predicava le Evangelio del Regno e sanava ab omne sorta de maladias e infirmitates. 36Quando ille videva le turbas, ille los commiserava, quia illos esseva desolate e inope, sicut oves non habente pastor. 37Tunc ille diceva a su discipulos: “Le messe es multe, ma le laboratores es pauc. 38Ergo roga al Senior del messe ut ille manda laboratores in su agros[11]”.

Notas

  1. Capernaum.
  2. O “scribas”.
  3. Litt. “ut vos sape que le Filio del homine ha le potestate in terra de remitter le peccatos”.
  4. Litt. “peccatores”.
  5. Litt. “publicanos e peccatores”.
  6. Un citation de Hosea 6:6.
  7. Johannes le baptisator (le Baptista).
  8. Nove, non ancora contrahite.
  9. O “salvate”.
  10. O “facer vos isto?”.
  11. O “messes”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Mattheo/Mattheo_9

Lecturas biblic pro Dominica 14 junio 2020

Dominica 14 Junio 2020 – Secunde Dominica post le Pentecoste.

Benvenite! Le lecturas biblic de iste dominica, le secunde post Pentecoste, emphatisa como, reconciliate con Deo per le fide in le Senior e Salvator Jesus Christo, Deo non es plus, pro nos un entitate nebulose, un abstraction, ma un preciose e amabile amico que accompania nos semper. Nos face le experientia de su fidelitate al promissas de su Parola e provide a nostre debilitates. Como nos va audir in le lectura del Psalmo, nos adressa nos a Ille e le dice: “Io te ama, o Senior, con tote mi corde”.

I.

Ex le Psalmo de iste dominica emerge le antithese: “Io ama Deo” e “Omnes es mentitores”. Iste ultime affirmation on lo poterea considerar “un exaggeration”. Si nos, tamen, considera toto ab le perspectiva de Deo , iste affirmation non deberea surprender nos, quia, de facto, le corruption moral e spiritual del creaturas human es multo grave. On poterea al minus dicer que omne virtute que le humanos pretende haber es multo relative e on debe haber con illes grande prudentia. Le selection del Salmista es clar: io prefere confider, amar e servir solmente Deo.

“Io ama le Senior proque ille exaudiva le voce de mi deprecation. (…) Io crede in te; isto es le ration que io diceva: “Io es grandemente afflicte”. In mi anxietate io clamava a te: “Omnes es mentitores”. Como pote io recompensar le Senior pro tote lo que ille faceva pro me? Io elevara le calice del salvation e laudara le nomine del Senior. Io complira le promissas que io faceva al Senior coram tote su populo. Le Senior considera multo preciose le vita de su sanctos. Oh Senior, vero io es tu servitor. Io es tu servitor, le filio de tu serviente. Tu laxava mi catenas e nunc io es libere. Io te offerera un sacrificio de action de gratias e invocara le nomine del Senior. Coram tote su populo io complira le votos que io faceva al Senior. Io lo facera in le cortes del domo del Senior, in le corde de Jerusalem. Alleluia!” (Salmo116:1, 10-17).

II.

“Esque forsan il ha qualcosa de impossibile pro le Senior?”. Isto es le phrase-clave, le question rhetoric, al qual se responde un “No!” emphatic, que sta al base del secunde lectura de iste dominica. Le eterne Deo porta in ante su planos in le historia defiante le logica e le sapientia human, lo que es possibile e lo que non es possibile. Con le nascentia de Isaac ab genitores que es troppo vetule pro generar filios, ille pone le fundationes pro le nascentia del populo de Israel, al qual Deo confideva le redemption del humanitate e in le qual haberea surgite le Salvator Jesus Christo. Deo es fedel e honora cata su promissa.

Tres visitatores special. Le Senior appareva a Abraham juxta le Querco de Mambre durante que ille sedeva al entrata de su tenta durante le tempore le plus calide del die. Abraham levava su oculos e subito le appareva tres homines que stava prope de ille. Quando ille les videva, ille iva currente a lor incontro ab le entrata del tenta e les dava le benvenita prosternente se in terra. Ille diceva: “Mi Senior, si il te place, remane hic un poco con me, tu servitor. Reposa al umbra de iste arbore durante que aqua sia portate a vos pro lavar vostre pedes. E, nam tu honorava me, tu servitor, con iste visita, permitte que io prepara pro vos alco a mangiar pro refrescar vos ante prosequer vostreviage”. Illes replicava: “De accordo. Face como tu ha dicite”. Assi Abraham se hastava a in le tenta e diceva a Sarah: “Presto! Prende tres mensuras de flor de farina, impasta lo, e face panes”. Deinde Abraham curreva al grege e seligeva un vitello tenere e bon, e lo dava a un de su servitores, que rapidemente lo preparava. Abraham, pois, prendeva un poco de cualio e de lacte, insimul al vitello que habeva essite preparate, e poneva le alimento coram illes. Illes mangiava durante que ille stava juxta sub le arbore. Deinde illes le peteva: “Ubi es Sarah, tu uxor?”. Ille replicava: “Ibi, in le tenta”. Uno de illes diceva: “Io certemente retornara a te in iste tempore del proxime anno e tu uxor, Sarah, habera un filio”. (Ora Sarah habeva audite iste parolas al entrata del tenta, retro a ille). Abraham e Sarah esseva ambes vetule, de etate multo avantiate; Sarah de multe tempore habeva passate le etate de generar infantes. Assi Sarah rideva occultemente e pensava: “Post haber tanto extenuate, e mi senior alsi est vetule, poterea forsan io ancora haber le placer de generar filios?”. Alora le Senior diceva a Abraham: “Quare Sarah rideva e diceva: ‘Esque io vermente potera haber un infante durante que io es tanto vetule?’ Esque forsan il ha qualcosa de impossibile pro le Senior? Io retornara a te in iste tempore del proxime anno e Sarah habera un filio”. Deinde Sarah mentiva e diceva: “Io non rideva del toto!”, quia illa habeva pavor, ma le Senior diceva: “No! Tu rideva!”. (…) Deo visitava Sarah justo como ille habeva dicite e ille faceva pro Sarah lo que ille habeva promittite. Assi Sarah concipeva e pareva le filio de Abraham in su senectute, justo in le tempore establite que Deo la habeva annunciate. Abraham appellava su filio – le filio que Sarah le habeva generate – con le nomine de Isaac. In le octave die desde su nascentia, Abraham le circumcideva justo como Deo le habeva commandate facer. Ora, le etate de Abraham, quando su filio Isaac le esseva nascite, esseva de cento annos. Sarah diceva: “Deo me ha facite rider. Quicunque audira in re isto, ridera con me”. Sarah continuava dicer: “Qui haberea unquam dicite a Abraham que Sarah haberea allactate infantes? Quia io generava un filio pro ille in su senectute!” (Genesis 18:1-15, 21:1-7).

III.

Nos non pote salvar nos ipse coram Deo per le medio de nostre effortios – non importa quales. Nos es “sin fortia” quia grande es le corruption de nostre corde e le culpa de nostre peccato. Il es pro iste ration que Deo, in su misericordia, provideva nos in le Persona e obra de Jesus Christo lo que nos necessitava pro nostre redemption. Isto es lo que dice le tertie lectura biblic de hodie, extracte del littera del apostolo Paulo al christianos de Roma.

“Ergo, nam nos esseva declarate juste per e medio del fide, nos es nunc in pace con Deo per de nostre Senior Jesus Christo, per le qual alsi nos obteneva accesso per fide a iste gratia in le qual nos remane firme, e nos allegra nos del sperantia del gloria de Deo. Non solmente isto, ma nos allegra nos alsi quando nos suffre, proque nos sape que le suffrentia produce patientia, e le patientia un character probate, e le character probate sperantia. Le sperantia, de facto, non disappuncta, proque le amor de Deo esseva effundite in nostre cordes per medio del Spirito Sancte que nos esseva date. Proque quando nos esseva debile, a su tempore Christo moriva pro le impios. (De facto jam rarmente on trova un persona preste a morir pro un justo, benque forsan pro un homine bon alicuno hardirea morir). Deo, tamen, demonstra su amor pro nos in le facto que, quando ancora nos esseva peccatores, Christo moriva pro nos” (Romanos 5:1-8).

IV.

Le innumerabile tentativas de poner ordine a iste mundo con projectos politic de omne sorta con le therapias le plus differente, lassava nos omnes “fatigate e dispergite”, discoragiate, pessimista e resignate. Aliquando il ha personas qui essaya facer lo de novo, ma, finalmente, illes solmente augmenta le problemas e non los solve. Le sol sapiente guida o “pastor” qui nos necessita pro resolver le problemas de iste mundo, ha essite nos jam providite in le Persona e obra del Senior e Salvator Jesus Christo, que nos debe fidelemente sequer secundo le inseniamento del Biblia. Nos poterea obstinar nos in dicer que il non es assi, ma solmente a nostre damno. Sicut indica nos le quarte lectura de hodie, extraite del evangelio secundo Mattheo, il es Jesus qui libera, resana e redime. Necun altere. In iste texto nos trova alsi le nomines del dece-duo apostolos al quales Jesus confideva le diffusion de su obra. Le apostolos, insimul al prophetas del Vetule Testamento, es le columnas super le qual se appoia le interprisa del human redemptio, Illo succedera.

Laboratores pro le vinea. Alora Jesus circulava per tote le citates e villages, docente in lor synagogas. Ille predicava le Evangelio del Regno e sanava ab omne sorta de maladias e infirmitates. Quando ille videva le turbas, ille los commiserava, quia illos esseva desolate e inope, sicut oves non habente pastor. Tunc ille diceva a su discipulos: “Le messe es multe, ma le laboratores es pauc. Ergo roga al Senior del messe ut ille manda laboratores in su agros”. Jesus convocava su dece-duo discipulos e les dava potestate super le spiritos immunde ut expeller los e sanar omne sorta de maladias e infirmitates. Istos es le nomines del dece-duo apostolos: le prime, Simon, appellate alsi Petro, e Andrea su fratre, e Jacobo, le filio de Zebedeo, e Johannes, su fratre; Philippo e Bartholomeo, Thomas e Mattheo, le collector de impostos, Jacobo, filio de Alpheo, Thaddeo, Simon, le zelota, Judas Iscariot, qui plus tarde le haberea traite. Jesus inviava le dece-duo apostolos e les dava iste instructiones: “Non vade per un via que conduce al regiones del paganos, e non entra in le citates del Samaritanos. sed plus tosto vade al populo de Israel, le oves perdite de Deo. Vade e annuncia a illes que le Regno del Celos se approximava. Sana le infirmos, resuscita le mortos, munda le leprosos, expelle demones; gratis vos recipeva, gratis va dar” (Matteo 9:35-10:8).

Oration. Oh Senior, nos te preca, mantenere firme tu familia, le ecclesia, in le fide e in le amor, ut, per le medio de tu gratia, nos proclama tu veritate con corage e administra tu justitia con misericordia; propter nostre Salvator Jesus Christo, qui vive e regna con te e con le Spirito Sancte, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Lecturas biblic: Psalmo 116:1, 10-17Genesis 18:1-15, 21:1-7;  Romanos 5:1-8; Mattheo 9:35-10:8

Genesis, cap. 21

Genesis

21

Le nascentia de Isaac

1Deo visitava[1] Sara justo como ille habeva dicite e ille faceva pro Sara lo que ille habeva promittite. 2Assi Sara concipeva e pareva le filio de Abraham in su senectute, justo in le tempore establite que Deo la habeva annunciate. 3Abraham appellava su filio – le filio que Sara le habeva generate – con le nomine de Isaac. 4In le octave die desde su nascentia, Abraham le circumcideva justo como Deo le habeva commandate facer. 5Ora, le etate de Abraham, quando su filio Isaac le esseva nascite, esseva de cento annos.

6Sara diceva: “Deo me ha facite rider. Quicunque audira in re isto, ridera con me”. 7Sara continuava dicer: “Qui haberea unquam dicite a Abraham que Sara haberea allactate infantes? Quia io generava un filio pro ille in su senectute!”.

8Le infante cresceva e esseva dislactate. Abraham preparava un grande festa in le die de su dislactation. 9Sara, tamen, remarcava que le filio de Agar, le Egyptiana – le filio que Agar habeva generate pro Abraham – lo derideva. 10Assi illa, adressante se a Abraham, le diceva: “Va bannir ille serva con su filio, quia le filio de ille serva non devenira un herede insimul a mi filio Isaac!”.

11Le requesta de Sara multo displaceva a Abraham, quia Ishmael esseva alsi su filio. 12Ma Deo diceva a Abraham: “Non angustiar te a causa del puero e de tu serva. Face tote lo que Sara te dice, proque tu legitime descendentia essera considerate a partir de Isaac. 13Io, tamen, io facera devenir un grande nation le filio del serva, quia ille es alsi tu filio”.

14Ita Abraham se levava mane, prendeva alicun alimentos[2] e un contenitor de aqua e los dava a Agar. Ille los poneva super su spatulas, le dava su filio, e la dimitteva. Assi, illa incipeva errar sin proposito in le deserto de Beersheba. 15Quando le aqua del contenitor habeva se exhaurite, illa pulsava le infante subtus un arbusto. 16Deinde illa vadeva e se poneva a seder a un certe distantia de ille, circa a un tiro de arco procul, quia illa pensava: “Io refusa vider morir le infante”. Assi illa sedeva contra e plorava desperatemente.

17Deo, tamen, audiva le voce del puero. Le angelo de Deo del celo vocava Agar e la diceva: “Que es, Agar? Non timer, quia Deo audiva le voce del puero justo in le loco ubi ille se trova. 18Leva te! Prende le puero e tene le per mano, quia io rendera su descendentes un grande nation”. 19Alora Deo aperiva le oculos de Agar e ille videva un puteo plen de aqua. Subito illa reimpleva le contenitor de aqua e faceva biber le puero.

20Deo esseva con le puero durante su crescentia in le deserto. 21Ille habitava in le deserto de Paran e deveniva un archero valente. Su matre trovava pro ille un uxor ab le terra de Egypto.

Le pacto de Abraham con Abimelech

22In ille tempore Abimelech e Phicol, le commandante de su armea, diceva a Abraham: “Deo es obviemente con te in tote lo que tu face. 23Jura ergo per Deo, que tu nunquam nocera[3] a me, mi filios, o quicunque de mi descendentes. Io esseva loyal con te, assi nunc jura que tu essera loyal con me e a iste pais, in le qual tu habita como un estraniero”.

24Abraham le replicava: “Si, io lo jura!”. 25Ma Abraham presentava un querela contra Abimelech al reguardo de un puteo que le servitores de Abimelech habeva sasite. 26“Io non sape qui faceva un tal cosa”, Abimelech replicava, “sed tu alsi non me lo reportava antea. Io ha nunquam audite antea usque a hodie in re un tal cosa”.

27Ita, Abraham prendeva alicun oves e bestial e los dava a Abimelech. Ambes, assi, establiva un pacto inter illes. 28Ma Abraham alsi prendeva septe agnas e los poneva a parte de su grege. 29Abimelech peteva a Abraham: “Qual es le significato de iste septe agnas que tu poneva a parte?”. 30Ille replicava: “Tu debe prender de mi mano iste septe agnas sicut proba legal que io excavava iste puteo”. 31lle es le ration pro le qual ille vocava ille placia Beer Sheba (que significa “puteo del pacto”), quia ibi se establiva un pacto inter illes.

32Assi illes establiva un pacto a Beer Sheba; deinde Abimelech e Phicol, le commandante de su armea, retornava a in le terra del Philisteos. 33Abraham plantava un arbore de tamarisco in Beer Sheba e invocava ibi le nomine del Senior, le Deo eterne. 21:34 Assi Abraham remaneva in le terra del Philisteos durante multe tempore.

Notas

  1. Le termino hebraic traducite con “visitar” (פָּקַד, paqad) sovente describe le intervention de Deo in le vita de un individuo o question, semper in referentia al destino de su populo. Ille poterea visitar (illo es, destruer) le Amalekitas; ille pote visitar (illo es, liberar) su populo in Egypto. Hic ille visita Sara pro habilitar la a generar le filio promittite. Quando Deo “visita” le destino de un persona es cambiate.
  2. O “pan”.
  3. O “deciper”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Genesis/Genesis_21

Genesis, cap. 18

Genesis

18

Tres visitatores special

1Le Senior appareva a Abraham juxta le Querco de Mambre durante que ille sedeva al entrata de su tenta durante le tempore le plus calide del die. 2Abraham levava su oculos e subito le appareva tres homines que stava prope de ille. Quando ille les videva, ille iva currente a lor incontro ab le entrata del tenta e les dava le benvenita prosternente[1] se in terra.

3Ille diceva: “Mi Senior[2], si il te place[3], remane hic un poco con me, tu servitor. 4Reposa al umbra de iste arbore durante que aqua sia portate a vos pro lavar vostre pedes. 5E, nam tu honorava me, tu servitor, con iste visita, permitte que io prepara pro vos alco a mangiar pro refrescar vos ante prosequer vostreviage”. Illes replicava: “De accordo. Face como tu ha dicite”.

6Assi Abraham se hastava a in le tenta e diceva a Sarah: “Presto! Prende tres mensuras de flor de farina, impasta lo, e face panes”. 7Deinde Abraham curreva al grege e seligeva un vitello tenere e bon, e lo dava a un de su servitores, que rapidemente lo preparava. 8Abraham, pois, prendeva un poco de cualio e de lacte, insimul al vitello que habeva essite preparate, e poneva le alimento coram illes. Illes mangiava durante que ille stava juxta sub le arbore.

9Deinde illes le peteva: “Ubi es Sarah, tu uxor?”. Ille replicava: “Ibi, in le tenta”. 10Uno de illes diceva: “Io certemente io retornara a te in iste tempore del proxime anno[4] e tu uxor, Sarah, habera un filio”. (Ora Sara habeva audite iste parolas al entrata del tenta, retro a ille). 11Abraham e Sara esseva ambes vetule, de etate multo avantiate; Sara de multe tempore habeva passate le etate de generar infantes. 12Assi Sara rideva occultemente e pensava: “Post haber tanto extenuate, e mi senior alsi est vetule, poterea forsan io ancora haber le placer de generar filios?”.

13Alora le Senior diceva a Abraham: “Quare Sarah rideva e diceva: ‘Esque io vermente potera haber un infante durante que io es tanto vetule?’ 14Esque forsan il ha qualcosa de impossibile pro le Senior? Io retornara a te in iste tempore del proxime anno e Sarah habera un filio”. 15Deinde Sara mentiva e diceva: “Io non rideva del toto!”, quia illa habeva pavor, ma le Senior diceva: “No! Tu rideva!”.

Abraham intercede pro Sodoma

16Inde, quando le homines se levava pro partir, illes reguardava verso Sodoma. (Ora, Abraham les habeva accompaniate pro un breve tracto). 17Alora le Senior diceva: “Io non pote celar de Abraham lo que io es super le puncto de facer. 18Quia Abraham certo devenira un grande e potente nation, e tote le nationes del terra essera benedicite per su medio. 19Io le seligeva, ut ille dirige su filios e lor familias post ille a observar le via del Senior in facer lo que es juste e recte. Ita le Senior dara a Abraham quid ille le promitteva”.

20Alora le Senior diceva: “Le clamor contra Sodoma e Gomorra se multiplicava, e lor peccato se aggravava multo. 21Io es super le puncto de descender e vider si illes es tanto malefic quanto le clamor suggere. Si no, io vole saper”.

22Le duo homines se verteva e se dirigeva verso Sodoma, ma Abraham ancora stava coram le Senior. 23Abraham se approximava e diceva: “Esque tu vermente va perder le justos con le impios? 24Si in le citate se trova cinquanta justos, esque tu vermente va perder le citate integre e non sparniar ille loco propter le cinquanta justos que se trova in illo? 25Certo tu non facerea un tal cosa, occidente le justos insimul al impios, tractante le justos e le impios in le mesme maniera! Certo tu non lo facerea! Nonne le judice de tote le terra facerea lo que es juste?”.

26Assi le Senior replicava: “Si io trova in le citate de Sodoma cinquanta justos, io sparniara ille integre loco propter illes”.

27Alora Abraham peteva: “Ecce, io incipeva parlar ad mi Senior nonobstante io es solmente pulvere e cineres. 28Vamos supponer que il ha cinque de minus que le cinquanta justos. Esque tu vaderea deler le integre citate proque cinque care?”. Ille replicava: “No, io non delera le citate integre si io trova ibi quaranta-cinque justos”.

29Alora Abraham de novo diceva a ille: “Vamos supponer que ibi se trova solmente quaranta justos”. E le Senior replicava: “Io non percutera le citate propter quaranta justos”.

30“Que le Senior non sia irritate de mi persistentia, e io va parlar ancora. Vamos supponer que ibi se trova solmente trenta justos”. Le Senior replicava: “Io non lo facera si io trova ibi trenta justos”.

31Abraham diceva: “Nam io interprendeva parlar al Senior: vamos supponer que ibi se trova solmente vinti justos”. Le Senior replicava: “Io non les occidera propter ille vinti justos”.

32Finalmente Abraham diceva: “Io te obsecra, Senior, non va esser irritate contra me e io va parlar ancora un vice solmente. E si on trova ibi solmente dece justos?”. Le Senior replicava: “Io non va deler le citate propter ille dece”.

33Terminate su conversation con Abraham, le Senior procedeva, e Abraham retornava a su tenta[5].

Notas

  1. Le prosternamento esseva facite ante reges o in adoration de Deo. Abraham habeva comprendite que ille visitatores habeva un rango exceptional.
  2. Le MT ha le forma אֲדֹנָי (ʾadonay, “Senior”) que es reservate pro Deo. Isto pote esser le resultato de un activitate posterior de scribas. Le scribas, qui sapeva que illes esseva Deo, probabilmente poneva iste punctuation in vice del plus commun אֲדֹנִי (ʾadoni, “mi senior”).
  3. O “si io obteneva gratia a tu oculos”.
  4. Litt. “Quando le tempore revive”, o “pro iste tempore le proxime anno”.
  5. O “in su loco”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Genesis/Genesis_18

Lecturas biblic pro Dominica 7 junio 2020

Dominica 7 junio 2020 – Prime Dominica post Pentecoste 

Lecturas biblicPsalmo 8Genesis 1:1-2:4  Mattheo 28:16-202 Corinthios 13:11-13

Le lecturas biblic de iste prime dominica post Pentecoste comprehende le prime capitulo del libro del Genesis e le Psalmo 8, que es ambes hymnos de laude a Deo le Creator pro su potentia, sapientia e providentia. Il ha, pois, le importantissime Grande Commission del ultime capitulo del Evangelio secundo Mattheo. In illo le Senior Jesus commanda a su discipulos de annunciar le message del Evangelio a tote le mundo, instruente le nationes a viver secundo le sapientia del Parola de Deo. Le quarte lectura, ab le secunde littera del apostolo Paulo al christianos de Corintho, es un exhortation al populo de Deo a testificar semper melio e in maniera concorde, que vermente le obra del Christo e Su Parola continua esser hodie efficace pro le salvation de iste povre mundo. Nos lo empleara como benediction final. Vamos ingagiar nos con fiducia in le obra de Deo!

I

In iste hymno al soveran Creator, le psalmista lauda le majestate de Deo e se meravilia que Deo ha date al humanos le dominio super le ordinamento create. Sicut tote le Psalmos, Psalmo 8 es un canto pro glorificar Deo. In particular, le gloria es date a Deo propter le meravilias de su Creation, meravilias que es tanto evidente que le gloria proveni mesmo ab le bucca de parve infantes, e isto ut avergoniar le inimicos del Senior. Le gloria de Deo proveni alsi propter le rolo particular que Deo dava al creatura human in le contexto de su meraviliose creation: “ tu le faceva solmente un poco inferior al angelos”.

“Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra! Tu gloria es plus alte que le celos. Tu faceva que mesmo ab le ore de infantes e babies lactante proveni tu laudes, ut avergoniar tu inimicos e destruer tote illes que te face opposition. Quando io vide tu celos, obra de tu digitos, le luna e le stellas que tu establiva, 4quid es le homine que tu le memora o le filio del homine que tu le presta attention? Tamen, tu le faceva solmente un poco inferior al angelos e le coronava de gloria e honor. Tu le ha appunctate dominar super le obras de tu manos. Tu subjectava toto a su autoritate: oves e bestial, includite le animales salvage, le aves del celo, le pisces in le mar, e toto lo que se move per le currentes del mares. Oh Senior, nostre Senior, quanto admirabile es tu nomine per tote le terra!” (Salmo 8).

II

Le conto del Creation in le prime capitulo del libro del Genesis, es un conto fundational del fide hebraic e christian: multes es le inseniamentos e le considerationes que on poterea facer a su reguardo. Illo establi un conception del mundo e del vita que se contrapone radicalmente e polemicamente sia al mythologias antique sia al ideologias moderne. Le populo de Deo non debe vergoniar se de affirmar lo con fortia e viver tote su salutar implicationes practic.

Le creation del mundo

1In le principio Deo creava le celo e le terra. 2Le terra esseva informe e vacue e le tenebras[1] coperiva le superficie del oceano[2], e le Spirito de Deo[3] planava super le aquas. 3Deo diceva[4]: “Sia le lumine[5]” e ecce le lumine! 4Deo videva que le lumine es bon[6], e Deo separava[7] le lumine del tenebras. 5Deo appellava le lumine Die e le tenebras Nocte, Assi il habeva un vespere e un matino, le Die Un.

6Pois Deo diceva: “Sia un firmamento[8] in le medio del aqua que separa aqua de aqua”. 7Assi Deo faceva le firmamento e illo separava le aqua que esseva sub le firmamento del aqua que esseva super le firmamento. E il esseva assi. 8Deo appellava le firmamento Celo. Assi il habeva un vespere e un matino, le secunde die.

9Deo diceva: “Que le aqua sub le Celo se assembla in un sol loco e que appare le solo sic. E il esseva assi. 10Deo appellava le solo sic Terra e le insimul del aqua Mares. Deo videva que illo esseva bon. 11Alora Deo diceva: “Que le terra produce le vegetation: herbas seminifere e arbores secundo lor species[9] que produce fructos seminifere per tote le terra”. E il esseva assi. 12Le terra produceva le vegetation, le herbas secundo lor species e arbores secundo lor species producente fructo seminifere. Deo videva que tote isto esseva bon. 13Assi il habeva un vespere e un matino, le tertie die .

14Deo diceva: “Sia luminares in le firmamento celeste pro separar le die del nocte e pro signalisar le saisones[10], le dies e le annos, 15e que del firmamento celeste illos illumina le terra. E il esseva assi. 16Deo faceva le duo grande luminares: le plus grande pro presider le die, e un del plus parve pro presider le nocte. Ille ha facite anque le stellas. 17Deo los collocava in le firmamento celeste pro illuminar le terra, 18pro presider le die e le nocte e pro separar le lumine del tenebras. Deo videva que isto es bon. 19Assi il habeva un vespere e un matino, le quarte die.

20Deo diceva alsi: “Que le aquas essama de creaturas vivente e que aves vola super le terra sub le firmamento celeste”. 21Deo creava le grande monstros marin, tote le esseres vivente secundo lor species que se move intra le aqua e cata specie de animales alate. Deo videva que isto es bon. 22Deo los benediceva[11] dicente: “Sia fecunde, multiplica vos e replena le aquas del mares, e que le animales alate se multiplica super le terra. 23Assi il habeva un vespere e il habeva un matino, le quinte die.

24Deo diceva: “Que le terra produce esseres vivente de cata specie: bestial, reptiles e cata specie de animales domestic e salvage. E il esseva assi. 25Deo faceva le bestias del terra secundo lor species, e bestial, e omne reptiles del terra secundo lor species. Deo videva que tote isto es bon.

26Alora Deo diceva: “Vamos facer le homine a nostre imagine, secundo nostre similantia, e que domina le pisces del mar, le aves del celo, le bestial e tote le terra, e tote le reptiles que se move super le terra. 27Assi Deo creava le homine a Su imagine, a imagine de Deo Ille les creava, masculo e femina ille les creava. 28Deo les benediceva e diceva les: “Cresce e multiplica vos, replena le terra e subjecta lo; domina super le pisces del mar, le aves del celo e super tote le creaturas vivente que se move super le terra”.

29Deo les diceva ancora: “Ecce, io dava vos omne herbas seminifere que il ha sur le terra e omne arbores que porta in se semine secundo lor species a que illos sia vostre alimento. 30A tote le animales del terra, a tote le aves del celo e a tote le reptiles, a tote le esseres vivente del terra, io dona les le herba verde pro alimento”. E il esseva assi. 31Deo videva que tote lo que ille faceva es multo bon. Assi il habeva un vespere e il habeva un matino, le sexte die.

1Igitur, le celos e le terra, con toto lo que in illos esseva contenite[1], perveniva al completion. 2In le septime die Deo compliva le obra que ille faceva. Tote le labor in le qual ille esseva ingagiate cessava[2] in le septime die. 3Assi Deo benediceva le septime die e lo declarava un die sancte, proque in illo ille cessava le labor del creation.

III

Ante retornar a Deo, su Patre, Jesus resurgite adressa a su discipulos le commission de vader per tote le mundo a diffunder le Evangelo e a instruer le nationes a viver secundo le salutar principios del Parola de Deo. Mattheo, qui reporta iste evenimento, non time de remarcar como alcunes inter le discipulos de Jesus habeva forte dubitas super le realitate de iste vision e super le necessitate de un tal commission. Con le descensa del Spirito Sancte, tamen, le dubitas haberea tosto disparite e illes haberea partite a complir con corage ille commission. Nos, christianos de nostre generation, es le resultato de lor obedientia e determinatione, e non continua a portar lo in ante, in le vive expectation del promittite retorno de Christo.

“Assi le dece-un discipulos vadeva a in Galilea al monte ubi Jesus les habeva dicite vader. Quando illes le videva, illes le adorava, ma alicunes dubitava. Accedente a illes, Jesus les diceva: “Omne potestate in celo e in terra me esseva date. Ergo vade e doce a omne gentes, baptisante los in le nomine del Patre, e del Filio, e del Spirito Sancte. Doce a illos de observar quecunque io commandava vos. E ecce, io es con vos omne dice, usque al consummation del etate” (Matteo 28:16-20).

IV

Le quarte breve lectura de hodie es trahite ab le conclusion del secunde epistola del apostolo Paulo al Corinthios. Se tracta de exhortationes adressate al populo de Deo pro un testimonio concorde al realitate e al efficacia del obra de Christo in illes. Nostre intention es prender los seriemente!

“Finalmente, fratres e sorores, sia gaudiose, pone toto in ordine, sia incoragiate, concorda le unes con le alteres, vive in pace e le Deo del amor e del pace essera con vos. Saluta le unes le alteres con un sancte basio. Tote le sanctos saluta vos. Le gratia del senior Jesus Christo, e le amor de Deo, e le communion del Spirito Sancte sia con vos omnes” (2 Corinthios 13:11-13).

Oration: Omnipotente e eterne Deo! Nos te rende gratias e te lauda pro tu obra del creation e del providentia. Nos te rende gratias e te lauda super toto pro haber appellate nos al repententia e al fide in le Salvator Jesus Christo, que aperi nos a tu gratia e a su servicio. Que le coherentia, le ingagiamento e le determination de tu populo in le passato sia alsi le nostre, ut nos sia digne de illo. Nos re rende gratias, oh Senior, quia tu donava a nos, tu servitores, le gratia, per le medio del confession del ver fide, de recognoscer le gloria del eterne Trinitate de tu essentia e, in le potentia de tu divin Maestate, de adorar le Unitate: tene nos firme in iste fide e adoration e, al fin, porta nos a vider tu gloria unic e eterne, oh Patre, qui con le Filio e le Spirito Sancte vive e regna, un sol Deo, nunc e semper. Amen.

Mattheo, cap. 28

Mattheo

28

Le resurrection

1Ora, post le Sabbato, al alba del prime die del septimana, Maria Magdalena e le altere Maria, vadeva vider le tumba. 2Subito occurreva un forte tremor de terra, quia un angelo del Senior, descendente ab le celo, accedeva e revolveva le lapide e se assideva super illo. 3Su aspecto esseva sicut un fulgure, e su vestimento esseva candide sicut nive. 4Quando le guarda lo videva, esseva territe de pavor e deveniva como homines morte. 5Ma le angelo diceva al feminas: “Non time! Io sape que vos quere Jesus, qui esseva crucificite. 6Ille non es hic, quia ille resurgeva, justo sicut ille habeva dicite. Veni a vider le loco ubi ille esseva deponite. {{{2}}}Ora vade cito e dice a su discipulos: ‘Ille resurgeva ab le mortos e, ecce, ille precede vos in Galilea. Vos lo videra ibi’. Ecce, io diceva lo vos!”. 8Assi illas quitava le tumba cito, con timor e grande gaudio, e curreva a annunciar lo a su discipulos. 9Ma Jesus veniva incontrar las e las salutava. Assi illas le accedeva, capeva su pedes e le adorava. 10Tunc Jesus las diceva: “Non time. Va a annunciar a mi fratres ut illes parti pro le Galilea, e illes me videra ibi”.

Le reporto del guarda

11Durante que le feminas vadeva, alicunes del guarda veniva in le citate e reportava al principal sacerdotes toto lo que habeva evenite. 12Congregate con le seniores, ille excogitava un plano: ille dava un copiose summa de moneta al soldatos 13e diceva les: “Vos debera dicer: ‘Su discipulos veniva de nocte e furava su corpore durante que nos dormiva’. 14Si iste cosa veni al aures del governator, nos le suadera assi e assecurara vos de qualcunque enoios”. 15Assi illes aceptava le pecunia e faceva sicut illes habeva essite instruite. Lor conto esseva tosto divulgate inter le Judeos e illes lo conta mesmo hodie.

Le Grande Commission

16Assi le dece-un discipulos vadeva a in Galilea al monte ubi Jesus les habeva dicite vader. 17Quando illes le videva, illes le adorava, ma alicunes dubitava. 18Accedente a illes, Jesus les diceva: “Omne potestate in celo e in terra me esseva date. 19Ergo vade e doce[1] a omne gentes, baptisante los in le nomine del Patre, e del Filio, e del Spirito Sancte. 20Doce a illos observar quecunque io commandava vos. E ecce, io es con vos omne die, usque al consummation del etate”.

Notas

  1. O “face discipulos”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Nove_Testamento/Mattheo/Mattheo_28