Psalmo 139

Psalmos

139. Tu scrutava mi corde e cognosce toto de me

Le psalmista recognosce que Deo, qui le creava, sape toto de ille, omne su pensamentos e actiones. Ille invita Deo a examinar su motivationes, quia ille confide que illos es pur.

1Pro le director del choro: Un psalmo de David. Oh Senior, tu scrutava mi corde e cognosce toto de me. 2Tu sape quando io me sede e quando io me leva. Tu cognosce mi pensamentos[1] de longe. 3Tu me vide quando io viagia e quando io reposa in mi domo. Tu perspice tote lo que io face.4Tu jam sape lo que io va dicer mesmo ante que io aperi mi bucca. Vero, oh Senior, tu cognosce toto. 5Tu me seque e tu me precede. Tu pone tu mano de benediction super mi capite. 6Pro me un tal cognoscentia es nimis meraviliose; illo es nimis excelse: io nunquam plenmente lo comprendera.

7Ubi poterea io vader pro escappar ab tu Spirito? Io nunquam poterea occultar me de tu presentia. 8Si io ascende in celo, tu es ibi; si io descende in le inferno[2] tu es ibi alsi. 9Si io volava via con le alas del aurora e me establiva al extremitate del mar, 10mesmo ibi tu mano me guidarea e tu fortia[3] me supportarea. 11Io poterea peter al tenebras de occultar me e al lumine circa me de devenir nocte – 12ma mesmo in le tenebras io non poterea occultar me ab te. Pro te le nocte resplende sicut le jorno. Tenebras e lumine es le mesme pro te.

13Tu faceva tote le delicate partes interne de mi corpore e me texeva in le ventre de mi matre. 14Io te rende gratias quia io esseva admirabilemente modellate; tu obras es meraviliose: mi anima lo cognosce ben. 15Ab te mi osteos non esseva celate quando io esseva formate occultemente, durante que mi corpore esseva intexite in le profunditates del terra. 16Tu oculos me videva quando io esseva un substantia incomplite, e in tu libro jam esseva scripte tote le dies de mi vita, mesmo ante que uno de illos veniva al existentia. 17Tu pensamentos circa me es multo preciose pro me, oh Deo. Quanto grande es lor summa total! 18Io non pote mesmo enumerar los: illos es plus numerose del granos de sablo sur un plagia. Si io perveniva al fin, tu ancora esserea con me.

19Oh Deo, si solmente tu occideva perverse peccatores! Vade longe de me, vos, homines violente! 20Illes parla malignemente contra te e in van se exalta contra te. 21Oh Senior, nonne io odia illes qui te odia, e disprecia illes qui te face opposition? 22Io les odia con odio perfecte! Quia tu inimicos es mi inimicos.

23Perscruta me, oh Deo, e cognosce mi corde; pone me a proba e cognosce como io me comporta. 24Vide si in me il ha un qualcunque idolatria, e conduce me longe le sentiero del vita eterne.

Notas

  1. O “cogitationes”.
  2. O “in le tumba”.
  3. Litt. “mano dextere”.

https://wikisource.org/wiki/Biblia/Vetule_Testamento/Psalmos/Psalmos_139